Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

VICa.

a ⁊ oſtentui habētes. Terra ēniſępe̓ venientem ſuꝑ ſe bibensimbrem et germinas herbamſꝫ d̓portunā illis a̓ qͥbus colituraccipit benedictioneꝫ a deo:proferens autē ſpinās ac trin bulos reproba ē ⁊ maͣledicton̄ proxima/ cu̓iꝰ cōſummatio inS cōbuſtionē. Cōfidimꝰ autē de⁊ vob̓ dilectiſſimi mēliora ⁊ vicis niora ſaluti: tāētſi ita loqͥmur.

nis vos faſcinauit nō obedire ꝟitati: ante quoꝝ oculos chrictus ieſus ꝓſcriptus ē in vobis crucifixus. a Et oſtentuipabentes .l. deriſioni: qui em̄ grām eius cōtemnunt/ eū hapent oſtentui. jͣ. x. e. Quanto magis putatis deteriora merericomlicia: qui filiū dei cōculcauerit et ſanguinē teſtamenti polIutū duxerit in quo ſanctificatꝰ eſt et ſpirigr̄ę cōtumeliam fecerit. b Terraem̄. Hic increpat eos ꝑ ſimile terrę q̨̄ ſterilis exiſtens poſt imbrē maledictioni ſubiacet: et ꝑ hͦ monet eos vt ſint ſicut bonaterra. Un̄ dicit: Terra em̄. Dixerat ſupra: Feramur ad ꝑfectiōeꝫ: ſb̓dēs: ⁊ iuſtūeſt hoc facere: quia/ terra. Uel ſic. Nondebetis crucifigere chriſtū ſpinis veſtroꝝoctōꝝ: ſꝫ eē ſic̄ bona terra q̨̄ fructū redditcopioſū/ non ſicut illa q̨̄ tm̄ ꝓfert ſpinaset tribulos. c¶ Em̄. i. qꝛ Terra .i. aīavelliberū arbitriū. d Sępe venientem ſuꝑ ſe bibens imbrę .i. doctrināvel gratiā. Et nota ꝙ aīa vel liberū arbitriū: ſiue cor dr̄ terra: qꝛ ſic̄ dr̄ Prouer.xxx. c. Terra nunqͣꝫ ſatiat̉ aqua: ſicut neccor implet̉ diuitijs. Itē terra ex ſe nō generat niſi ſpinas ⁊ tribulos ⁊ malas herbas. Gen̄. iij. c. Germinabit tibi ſpinas ettribulos: ſic ex nobis nō generamꝰ niſi pctā. Oſee. xiij. c. Perditio tua iſrael tantūmodo ex me auxiliū tuū. Itē terra dicit̉:quia vertit̉: ſed tn̄ nunqͣꝫ mouet̉ vniuerſaliter: ſic cor hoministēptationibꝰ conterit̉: ſed ẜm ſyndereſim aīa nō mouet̉: ſemꝑem̄ remanet vnꝰ nūcius .i. ſyndereſis: ſicut dr̄ Iob. .j. d. Remāſi ego ſolꝰ vt nunciarē tibi. Sęꝑe/ nō ſēꝑ. Glo. Sępe venit:quia ſi rara eſt nō ſufficit: ſi aſſidua vileſcit. Eccͣs. iij. b. Eſt tēpus tacendi ⁊ tēpus loquēdi. Iob. xij. c. Si cōtinuerit aquasoīa ſiccabunt̉: ſi emiſerit eas ꝑiter ſubuertēt terrā. d¶ Uenientem ſuꝑ ſe bibēs .i. de nubę ſuſcipiēs. e Imbrem:id eſt doctrinā cęleſtē quę fluit de imbribꝰ .i. de p̨̄dicatoribusqui dicunt̉ nubes. Eſa. lx. b. Qui ſunt iſti qͥ vt nubes volāt ⁊cͣ.quorū doctrinā pluuiā dicit. Hoc eſt qd̓ dicit. sͣ. v. d. Cū deberetis eſſe magiſtri ẜm tp̄s. Iob. xxxviij. c. Quis dedit vęhemētiſſimo imbri curſum ⁊ viā ſonantis tonitrui. Eſa. lv. c.Quō imber ⁊ nix deſcendit de cęlo ⁊ illuc vltra nō reuertit̉ ſedinebriat terrā ⁊ infundit eā ⁊ germinare eā facit ⁊ dat ſemen ſerenti ⁊ panē comedenti: ſic erit verbū meū qd̓ egrediet̉ de oremeo. Imber ē vox audibilis: ros aūt ē gr̄a inuiſibilis. Simulautē iungit imbrē ⁊ rorē: quia fruſtra exterius laborat linguap̨̄dicatoris: niſi intꝰ oꝑetur gr̄a ſaluatoris. Vtrobiqꝫ .ſ. imbre⁊ gr̄a priuant̉ ſuperbi. Un̄. ij. Regꝭ. j. d. Montes gelbōe necros nec pluuia veniant ſuper vos ⁊cͣ. f Et germināsherbā .i. fideꝫ ⁊ bona oꝑa: quę dicunt̉ herba nō triticū: quiaquatacunqꝫ ꝑfecta ſunt opera: tn̄ tenera ea eſſe ⁊ infirma ⁊ qͣſiinutilia debet hō reputare: ꝑ illud Ecc̄i. xviij. a. Cū conſūmauerit hō tunc incipit. ij. Regꝭ. xxiij. a. Sicut lux aurorę oriente ſole mane abſqꝫ nubibꝰ rutilat: ⁊ ſicut pluuijs germīat herba de terra: ſic eſt ſupple ſermo dn̄i. Loquit̉ em̄ ibi de ſermone dn̄i qui illuminat animā: ſicut pluuia facit germinare herbam. ij. Regꝭ. xxiij. a. Cuncta ſalus mea et oīs voluntas: necquicqͣꝫ ex eis qd̓ non germinet. Marci. iiij. c. Ultro em̄ terrafructificat: primo herbā: deinde ſpicā: deinde plenū fructum.In̄ ſpica herbā .i. timorē gehēnę ī cōuerſione: qꝛ ſicut herbapmū eſt: ita initiū ſapīę timor dn̄i. Un̄ Eſa .xxvj. c. A timoretuo dn̄e ꝯcepimꝰ ⁊ parturiuimꝰ ⁊ peperimꝰ ſpm̄ ſalutꝭ. Spicāid eſt aſꝑitatē pnīę in ſtatu ꝑfectiōis. Sed ſpica .i. pnīa ſteriliseſt ſine dilectione: ideo addit̉ tertiū .ſ. plenus fructꝰ in ſpica .i.tharitas ⁊ dilectio cordis latēs ſub habitu pnīę vel religiōis:t ſite fructus charitatis copioſior eſt: in tertio ſtatu .ſ. in ſtatueſectionis. Dicit gͦ: Et germinās herbā .i. timorē vel fidēcdona oꝑationē. g Oportunā .i. cōgruā: vel loco ⁊ tꝑeexhibitam. Psͣ. Qd̓ fructū ſuū dabit in tꝑe ſuo. Germinasdicoſno ſolū ſibi ſꝫ etiā alijs a qͥdꝰ colit̉ .i. p̨̄dicatoribꝰ qͥ gloriadont inde. j. Theſſal̓. ij. d. Quę ē em̄ ſpes nr̄a aut gaudiū autorona gl̓ię: nōne vos an̄ dn̄m? Uel h IIllis a qͥbꝰ colit̉

i. ſibijpſis qͥ ſe colūt ī bonis oꝑbꝰ imitādo maiores: ẜm illud:Et fecerūt fructū natiuitatis: qꝛ pr̄es ſuos qͥ in fide eos genuerunt imitāt̉. Terra inqͣꝫ talis accipit bn̄dictionē a deo: hic augmnētū/ in futuro p̨̄miū: qꝛ grām ⁊ gloriā dabit dn̄s. De pͥmabenedictione: qꝛ de multiplicatione gr̄arū dr̄ in Psͣ. Etem̄ benedictionē dabit legiſlator: ibūt de v̓tutein ꝟtutē ⁊cͣ. Ecc̄i. xxxvj. c. Scd̓m bn̄dictionē aaron da ppl̓o tuo ⁊ dirige nos in viāiuſticię. i Proferes autem: in aꝑtūvt videantur. k Spinas .i. pctā qupungūt. Reproba eſt: in pn̄ti ꝑ carentiā gr̄ę. m Et maledicto pxima.i. damnationi ęternę. Talis em̄ terra reproba ē q̨̄ multū bibit ꝑ abūdātiā doctrinę: et nullū ꝓfert fructū pnīę his a qͥbꝰcolitur. Aggei. j. b. Seminaſtis multū .i.multū p̨̄dicaſtis: ⁊ intuliſtis parū .i. paucos cōuertiſtis: qꝛ ipſi ſunt ſicut reprobiHiere. xij. c. Seminauerūt triticū ⁊ meſſuerunt ſpinas. Matth̓. xiij. d. Nōne bonū ſemen ſeminaſti in agro tuo: vn̄ gͦ habes cicaniā? Chryẜ. Hoc eſt qd̓ dr̄ Eſa.v. b. Expectaui vt faceret vuas fecit autem ſpinas ⁊cͣ. Spinas autē vocat peccata: Etem̄ dauid ait. Cōuerſus ſum in miſeriā in eo ꝙ ſpinę infixę ſunt mihi. Nō em̄ ſimpl̓r ſuperuenitpctm̄: ſed infigit̉: ⁊ ſi paruū ens remanet intꝰ dolet: ⁊ opus hꝫmulta dura. Uel ſpinę ⁊ tribuli ſunt diuitię ⁊ opes quę diſtrahunt ⁊ dilaniāt ſuū amatorē. Oſee. x. c. Lappa ⁊ tribulus aſcēdunt ſuꝑ aras eoꝝ .i. ſuꝑ corda. Prouerb̓. xxiiij. d. Per agrūhoīs pigri trāſiui ⁊ ꝑ vineā viri ſtulti ⁊ ecce totuꝫ repleuerantvrticę: operuerāt ſuꝑficiem eius ſpinę: pctōꝝ .ſ. vel diuitiarū.Chryẜ. Quis ab his ſpinis ⁊ tribul̓ purꝰ? Itē Chryẜ. Sēꝑbibimꝰ ſꝑ audiuimꝰ: ſed ꝯfeſtim humorē ꝑdimꝰ ſole oriente: etꝓpterea ſpinas efferimꝰ: qͥd ē ſpina? ſollicitudo huiꝰ ſęculi ⁊ deceptio diuitiarū: vt dicit̉ Matth̓. xiij. c. Talis terra reprobaeſt: reprobans .ſ. bonū agere: ⁊ ideo reprobata a deo ꝑ ſubtractionē gr̄ę. Et maledicto ꝓxima. Nō dicit in maledictione/ ſꝫ iuxta. Ehryẜ. nōdū incidetis: ſꝫ ꝓpe factū ē. ij. Pet̓. ij. a.Cuiꝰ iudiciū iā olim nō ceſſat: ⁊ ꝑditio nō dormitat. n Cuius ꝯſūmatio .i. finis/ erit: o In cōbuſtionē eterni iudicij vel īcēdij. Eſa. xxxiij. b. Spinę cōgregatę igni ꝯburent̉.ij. Regꝭ. xxiij. a. Pręuaricātes autē qͣſi ſpinę euellent̉: q̨̄ nontollent̉ manibꝰ. p Cōfidimꝰ autē. Supra terruit eos infundēs eis vinū: hic aūt infundit eis oleū diuinę ꝯſolationis:q. d. duriter vos īcrepaui ⁊ terrui: ſed tamen/ Confidimꝰde vobis dilectiſſimi. j. Regꝭ. ij. a. Dn̄s mortificat terrendo: ⁊ viuificat cōſolādo poſt terrorē. Iob. xj. d. Quaſi meridianꝰ fulgor cōſurget tibi ad veſperū: ⁊ cū ꝯſūptū te putaueris orierꝭ vt lucifer. Et nota ꝙ dic̄/ cōfidimꝰ. Chryẜ. Nō dicit ęſtimamꝰ vel ſperamꝰ ſed cōfidimꝰ qd̓ minꝰ eſt. q. d. nō ęſti.mo vos plenos ſpinis: ſed timeo ne fiatis. Non dicit confidoſed confidimus: ego ſcꝫ ⁊ oēs. De nemine em̄ deſperandū eſtdū eſt in via. Iohel̓. ij. c. Quis ſcit ſi cōuertat̉ ⁊ ignoſcat deꝰ⁊ relinquat poſt ſe bn̄dictionē? q De vobis. Chryẜ. Nōdicit in vobis/ ſed de vobis: ſicut dicit etiam his quos arguitGal̓. v. b. Ego cōfido de vobis in dn̄o ꝙ nihil ſapietis: nō dicit cōfido in vobis ꝙ aliqͥd ſapiatis modo. q. d. de ſtatu veſtropn̄ti nō multū p̨̄ſumo: ſꝫ de futuro cōfido. Bonis aūt ⁊ correctis dicit apl̓s. ij. Corꝭ. vij. d. Gaudeo ꝙ in oībꝰ ꝯfido in vob̓.Itē. ij. Corꝭ̓. x. a. Abſens aūt ꝯfido in vob̓. r Meliora:qꝫ ꝯbuſtionē. Et viciniora ſaluti/ qͣꝫ ſint ſpinę ⁊ tribuli: ſic̄ſuꝑ eodē dixit: ꝓxima maledictio: ita hic dicit. Uiciniora ſaluti. Iacō. iiij. d. Appropinqͣte deo ⁊ appropinqͣbit vobis. Vel Meliora: nō ſolū bona: ſꝫ optima .ſ. charitatꝭ oꝑa.Un̄. j. Corꝭ. xij. d. Emulamī chariſmata meliora: ⁊ adhuc excellētiorē viā vob̓ demōſtro. s. Tāetſi ita loqͥmur .i. qͣꝫuisita loqͣmur terrēdo ⁊ īcrepādo: ꝯfidimꝰ tn̄ d̓ vob̓. Glo. Quaſinō dicimꝰ hͨ putādo vos eē tales .ſ. ſpinis plenos: ſꝫ timēdo netales ſitis terreo verb̓ ne ipſa redoleatꝭ. Et nota ꝙ ait: Cōfidimus de vob̓: qꝛ em̄ de pn̄ti nō hꝫ vn̄ laudet: de ſpe futuroꝝeos attollit ad quę

Psͣ .106.

Psͣ .83.

B

Al̓. ⁊ generans

De pe. diſ. 2. c.ſi enim. ꝟ. confidimus

Psͣ 31.

Ps. i.