Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

EpiſtoleadHebreos

a Guſtauerūt nihilominus bob nū dei verbū virtu̓teſqꝫ ſęculi? vēturi/ ⁊ ꝓlapſi ſūt rurſꝰ renoeuari ad pn̄iam: Rurſus crutcifigētes ſibimetipſis filiū dēi

ad hoc dicit a Guſtauerūt nihilominus bonū deiverbū .i. diuinitatē chriſti. b Uirtuteſqꝫ ſęculi venturi .i. gaudia ꝑadiſi/ vel dotes aīę ⁊ corporis: quę om̄ta pręguſtantur in contēplatione a ſanctis. Primus ergo guſtus eſtin peccatoꝝ remiſſione: qn̄ palatū cordis reparatur in ęgrotovt dicat: Cōcupiuit anīa mea deſiderareiuſtificationes tuas in omni tꝑe: ſicut infirmus cibū nō deſiderat: ſed cupit deſiderare. Secūdus guſtus eſt in bonorumoꝑatione. Tertius eſt in cęleſtiū contemplatione. Primus eſt de ſpe venię: ſecūdus de ſpe coronę: tertius eſt iā quodāmodo in ſperatoꝝ adeptione. Item notaꝙ in ſerie textus poſſunt notari refectiones quīqꝫ ſenſuū. Illuminati: Ecce viſus. Guſtauerūt:Ecce guſtus. Participes facti ſunt. Ecce tactus cuius ēcapere. Guſtauerunt bonū dei verbū: Ecce auditusqui verba capit. Uirtuteſqꝫ ſęculi venturi. Ecce odorpatrię cęleſtis. Dicit ergo: Guſtauerunt etiam donumceleſtę .i. ꝑ ſerenitatē ꝯſcientię ⁊ ſpem venię ſentientes ſe aſſecutos remiſſionē pctōꝝ: quę eſt donū cęleſte: quia alius nonpoteſt donare pctā vel remittere niſi pat̓ noſter qͥ eſt in cęlis.Eſa. xliij. d. Ego ſuꝫ qui deleo iniquitates tuas propter meEt participes facti ſunt ſpirituſſancti .i. gratiaꝝ quasdat ſpūſſanctꝰ: habentes .ſ. diuerſa dona: vt genera linguaꝝinterpretationes ſermonū et alia dona .j. Corꝭ. xij. a. Diuiſiones gratiarum ſunt: idem autem dn̄s. Guſtauerunt nihilominꝰ bonū dei verbū .i. diuinitatē chriſti. Psͣ. Guſtate⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s .j. Petri. ij. a. Vt in eo creſcatis inſalutē: ſed tn̄ guſtaſtis qͣꝫ dulcis eſt dn̄s. Sap̄. xij. a. O qͣꝫ bonus ⁊ ſuauis eſt dn̄e ſpūs tuus in nobis. Psͣ. Ꝙ magna multitudo dulcedinis tuę dn̄e. Uel/ Bonū dei verbū .i. euangelicā doctrinā: quę debet recipi ſicut cibus ſapidus ad nutrimentū: nō ſicut ventus ad inflandū. Scientia em̄ inflat/ charitas autē edificat. jͣ. Corꝭ. viij. a. Et ideo ſignāter dicit: Guſtauerūt: nō dicit audierūt: Verbū em̄ habet ſaporē bonūin ſe: ſi hō haberet guſtū bene diſpoſitū. Ecc̄i. xxxvj. c. Fauces cōtingunt cibum: ⁊ cor inſenſatum verba mendacia. Iſtiſūt mali qͥ delectant̉ ī ocioſis ⁊ fabuloſis ꝟbis ⁊ aliqn̄ illicitis.Iob. xxxiiij. a. Auris ꝟba ꝓbat: ⁊ guit̉ eſcas guſtu dijudicat.Iob. xij. b. Nōne auris ꝟba dijudicat: ⁊ fauces comedētis ſaporē? q. d. qͥdā v̓bū dei recipiūt in aure ad intelligēdū tm̄: alijtm̄ recipiūt ea ſicut cibū in ore cordis ad nutrimētū. Et dicitnihilominꝰ. q. d. licet illūinati ſint ꝑ ſciētiā ⁊ participes ſintſpūſſctī ꝑ multarū gratiarū ⁊ donoꝝ adeptionē: nihilominus .i. nullo minus ꝓpter hͦ humiles ſunt ad diſcendū ⁊ audiendū ab alijs. b Uirtuteſqꝫ ſęculi venturi .ſ. guſtauerunt .i. qui impaſſibilitatē ⁊ immortalitatē futurā ſpe guſtauerunt. Vel Guſtauerūt .i. in parte experti ſunt dotes corporis. Corporis etiā in pn̄ti: ſicut philippꝰ agilitatē habuit: Act̉.viij. g. et Abacuk. Daniel̓. vltꝭ. g. Et moyſes claritatē quodāmō ꝑguſtauit qn̄ ſplēdida facta eſt facies eiꝰ: ita vt nō poſſentin eū intēdere ilij iſrael: Exo. xxxiiij. d. et. ij. Corꝭ. iij. c. Et ſicut ſtephanus: Act̉. vj. d. cuiꝰ videbant faciē vt angeli. Itemſubtilitatē p̨̄guſtauerūt: ſicut qui in carceribus poſiti clauſiscarceribus exibāt: vt petrus. Actꝭ. xij. b. Itē impaſſibilitateꝫp̨̄guſtauerūt: ſicut beatus tiburtius: qui ſuꝑ prunas quaſi roſas ambulabat: ⁊ vincētius ſimiliter ⁊ laurētius: qui quaſi inſenſibiles videbant̉ ad tormēta. Uel/ Guſtare v̓tūtes ſęculi venturi eſt viuere in carne p̨̄ter carnē: vt ī terrā ducerevitā innocentē ad modū angeli. Uel vt dic̄ Chryẜ. viuere vtangeli eſt nullo īdigere q̨̄ hic ſūt: ſicut apl̓s qͥ dicebat: Ego didici in qͥbus ſum ſufficiēs eſſe: Phil̓. iiij. c. c Et ꝓlapſiſunt: quaſi qui poſt oīa p̨̄dicta ſibi a deo collata gͣuiter peccando lapſi ſunt: īpoſſibile eſt eos d Rurſus renouari .i. rebaptizari .i. pꝰ baptiſmū nouos fieri. Eos dico motose Ad pęnitētiā: nō ꝙ excludat pnīam: cū dicat̉ Matth̓.xviij. c. Non dico tibi vſqꝫ ſepties: ſed vſqꝫ ſeptuagieſſepties.Et Lucꝭ. xv. c. recipit pater filiū qui diſſipauerat omnia ſua:⁊ dicit cito ꝓferte ſtolā primā .i. virtutes pͥmas quas habuit

vel oꝑa ei reſtituant̉ ꝓpt̓ miẜicordiā. Sꝫ ꝑ hęc ꝟba iterationebaptiſmi negat: vn̄ ſignāter dicit/ renouari. Vnde ChryeImpoſſibile ē ⁊cͣ. quid igit̉ amiſſa eſt pnīa: ſed renouatio. .i. il.la quę ꝑ lauacrū eſt reparatio. Renouari em̄ hoc ē nouū fieri.facere aūt nouos ſolius ē lauacri: deinde inueteratos eriperea vetuſtate pnīę. Sed ꝙ non ſit iteratiobaptiſmi patet: qꝛ ſic oporteret ꝙ iteraretur paſſio chriſti: baptiſmꝰ em̄ trahit effectū ſuuꝫ a paſſione chriſti ⁊ ſil̓itudinē: ſic̄dr̄ Ro. vj. a. An ignoratis: qꝛ qͥcūqꝫ bartizati ſumꝰ in chriſto ieſu in morte ipſiusbaptizati ſumꝰ .i. ꝑ efficatiā ſuę mortꝭ: etad ſimilitudinē eiꝰ qͣſi. Vnde poſtea dr̄:Si cōplantati facti ſumꝰ mortis eiꝰ ſimilitudini/ ſimul ⁊ reſurrectionis erimus: ſcientes qꝛ vetus hō nr̄ſimul cū eo crucifixus ē/ vt deſtruat̉ corpus pctī: vt vltra nonſeruiamꝰ pctō. Sicut gͦ nō iterat̉ paſſio chriſti: ita nec iterādꝰ ēbaptiſmꝰ. Una em̄ ē mors chriſti/ ſicut dicit Glo. vnū baptiſma ꝯſecͣuit: qd̓ ſufficit ꝯͣ oīa pctā tollēda etiā ſequētia: ſi pnīade illis agat̉: ſic̄ illa mors ſufficit ad oīa pctā tollenda. Quibaptiſmū iterari dicūt/ ꝑ conſequēs iterū chriſtū crucifigūt.Un̄ Chryẜ. Baptiſma crux ē: crucifixꝰ ē vetꝰ hō nr̄ in baptiſmo: vt dr̄ Ro. vj. b. Sicut em̄ mortuꝰ eſt in cruce chriſtꝰ: itanos in baptiſmate: nō morte carnis ſed pctī. Qui gͦ putat rebaptizandū: putet ⁊ chriſtū crucifigēdū: qd̓ eſt traditio Origen̄. Et hoc eſt qd̓ dicit: f Rurſus crucifigētes ſibimetipſis .i. quātū in ſe eſt: g Filiū dei ⁊ oſtentui habentes .i. irriſioni .i. dicere hoc. l. ꝙ ſit rebaptizandū: ac ſi dicant chriſtū iterū crucifigēdū ⁊ irridēdū. Sed hoc nō ē verū.Unde. jͣ. x. e. Voluntarie enī peccantibꝰ poſt accęptā noticiāveritatis: iā non relinquit̉ hoſtia ꝓ pctīs. Vel ita: Rurſumcrucifigētes: et refert̉ ad hͦ qd̓ p̨̄dixit: prolapſi ſūt/ rebaptizari: ꝓpter qd̓ debent ſibi cauere ne ꝓlabant̉. Et eſt ideorquia ſi ꝓlabant̉ ⁊ in pctīs iacent: ſunt/ rurſus crucifigētes ſibimetipſis filiū dei .i. quātū in ſe eſt: quia eius gratiam cōtēnunt. Et in hoc oſtendit̉ ratio cur nō debeāt primefide relicta in pctm̄ cadere: nō em̄ vltra poſſunt rebaptizari inremiſſionē peccatoꝝ: ⁊ inſuꝑ cōtēnunt ⁊ hoſtē habēt filiū deiUel alit̓. Impoſſibile eſt eos qui/ ꝓlapſi ſūt rurſus renouari ad pęnitētiā .i. poſt hāc vitam pęnitere fructuoſe: qimpoſſibile eſt eos/ rurſus crucifigentes filium dei:id eſt effectū paſſionis chriſti cōſequentes: quia nō poteſt eſſevt poſt mortē valeat eis crucifixio chriſti: qui carnē ſuam nōcrucifixerunt cū vitijs ⁊ cōcupiſcentijs: Gal̓. v. d. Neqꝫ pn̄.chriſtū habere oſtentui: id eſt oſtenſioni/ vt eum imitentur innouitate vitę. Vel Oſtētui .i. deriſioni: vt effectū ſuarū irriſionū conſequant̉. Vel aliter: Impoſſibile eſt eos qui/ prolapſi ſunt rurſus renouari ad pęnitentiā .i. reparariper pęnitentiā ad ſtatū pͥmū vt ſint ſicut virgines poſt lapſu.Uel impoſſibile eſt pęnitere de peccato in ſpiritūſanctū .i. difficile. Vel de peccato ingratitudinis illos qui poſt tāta dei beneficia ſibi collata ingrati in peccatū graue ꝓlabunt̉. Vel inpoſſibile eſt ex parte huiꝰ ſcꝫ: quia hō eſt ſpūs vadēs ⁊ nō rediens: Sic ſumit̉ impoſſibile Matth̓. xix. d. Apud hominesimpoſſibile eſt: apud deū autē omnia poſſibilia ſūt. Rurſuscrucifigentes filiū dei ſibimetipſis. Tales em̄ qͥ ꝓlabuntur poſt accęptā noticiā veritatis ⁊ gratiā remiſſionis: iterum reuertunt̉ ad vomitū: crucifigunt iterum quantū in ſe eſtdominū: quia cauſam ꝓ qua crucifixus eſt chriſtus iterare nōdeſiſtunt. Un̄ Hugo de ſctō victore. Dicit tibi chriſtꝰ: ſeruaſalutē tuā/ ego ꝓ illa mortuus ſum: ſi illā amiſeris/ ego ſterūmori nō poſtum: tamē eadē morte amiſſa ſalutē iterū reddere nō poſſum: ſed nolo mihi iniuriā facias: qꝛ ſalutē tuā mortemea volūtarie peccādo amiſeris/ iterū qͣꝫtū ī te eſt iterū cruefigi/ iteꝝ me mori ꝯpell̓. Psͣ. Suꝑ dolorē vulneꝝ meoꝝ addder̄t. Iob. xvj. c. ī ꝑſōa chriſti. Effudit ī t̓rā viſcera mea ꝯicidit me vulnere ſuꝑ vulnꝰ. Uiſcera chriſti ī t̓rā effundit: qͥ amcrē qͥ chriſtꝰ ꝓ nob̓ mori voluit ꝓ nihilo ducēs t̓reno eū corderecolit .i. duro ⁊ arido. Et cōcidit eū vulnere ſuꝑ vulnꝰ: qͣ inidtatem ſuper iniquitatē apponit. Gal̓. lij. a. O infenſati galatheuis vos faſcinaus

B

Psͣ. 118.

Psͣ. 3.

Psͣ .30.

Pr̄ m

Pr.11.