Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.V

a Quēadmodū ⁊ in alio locodicit: Tu es ſacerdos in ęte̓rnū ẜm ordinē melchiſedech.g Qui in diebꝰ carnis ſuę prehces ſupplicationeſqꝫ ad eū qͥipoſſet illum ſaluum facere akmorte: cum clamore valido ⁊lachrymis offerens/ exauditꝰeſt ꝓ ſuā reuerentia. Et quidēcu̓ꝫ eſſet filius dei/ didicit exIhis quę paſſus eſt: obediētiā

gequit. ⁊ Quēadmodū: quaſi ſic illud locutꝰ eſt paterde ceneroſa chriſti natiuitate. Quēadmodū ⁊ in alio loco de pōtificatu eiꝰ: b Dicit/ deꝰ pater. c Tu qui ſincularit/ es ſacerdos/ dignus: vnctus plenitudine chariſmatum ab inſtanti cōceptionis: ſed poſtea executꝰ eſt officium ſacerdotis p̨̄dicādo/ orādo: ⁊ ſeip̄m in paſſione pro expiatione pctōꝝ noſtroꝝ īmolando. Item in cęna miſſam celebrando.o In ęt̓nū .i. nō ad tēpus/ vt aaron.An̄. jͣ. vij. d. dr̄: Eo ꝙ maneat ī ęternū ſēpiternū hꝫ ſacerdotiū. Sed quō fuit ſacerdos ī ęternū: fuit em̄ ſacerdos ẜm qd̓hō: e hō non fuit in triduo: ergo ſacerdosnō fuit in triduo: ergo nō in ęternū. ItemGlo. ſuꝑ Psͣ. dic̄. Tu es ſacerdos in ęternum .i. ſacerdos ęternus: ergo fuit homoeriā in triduo. Solutio: attribuit̉ ſacerdotrqd̓ eſt ſacerdotij: chriſtus em̄ dr̄ ſacerdos in ęternū: quia ſacerdotiū eiꝰ nō hahuit finem: ſed ſtetit in apl̓is: ⁊ ſtabit vſqꝫad cōſummationē ſęculi Vel dicit̉ ęternūſacerdotiū: quia nō ei ſucceſſit aliud. Qd̓ dicit Glo. ſuꝑ Psͣ.Tu es ſacerdos in ęternū .i. ſacerdos ęternus: ſoluit̉ .i. ęternꝰ⁊ ſacerdos. Vel poteſt dici/ in triduo ſacerdos rōne aīę: ꝑ quāofficium ſacerdotij potuit exercere vel orando vel alio modo.e Scd̓m ordinē melchiſedech: qꝛ panē et vinū in corpus ⁊ ſanguinem ſuum conſecrauit. Chriſtus em̄ ſacrificij ſimilitudinem pręmiſit in melchiſedech: Gen̄. xiiij. d. quandoptulit panē ⁊ vinum: quia erat ſacerdos dei ſūmi. Nec intelligas ꝙ ea ꝓtulerit vt abraā comederet: ſed vt ſic ꝓ abraā illudſacrificiū offerret. Amb̓. Sacramēta eccleſię pͥora ſub legalibus. Un̄ Leuitꝭ. xxvj. b. Uetuſtiſſima veterū comedetis: qͣſiad ritū ſacrificandi quē tenuit melchiſedech offerens panē etvinū/ redditis: ⁊ nouis ſuꝑueniētibꝰ vetera ꝓijcietis .i. veterēritū ſacrificādi in lege datū abijcietis. Itē ẜm ordinē melchiſedech: de chriſto dr̄ Eſa. liij. c. Generationem eius qͥs enarrabit? Non ſubdit etiā ſcriptura initiū ⁊ finem eius in figurachriſti: qui caret initio ⁊ fine. Vnde Apocal̓. j. b. Ego ſum alpha ⁊ ω: pͥmꝰ ⁊ nouiſſimꝰ. Si nr̄i ſacerdotes hērēt ſine genealogia parentelā ipſi eſſent de ordine melchiſedech⁊cͣ. non pęniteret dn̄m de ꝓmotione eoꝝ: ſic em̄ dicitur in Psͣ. Iurauitdn̄s ⁊ nō pęnitebit eū ⁊cͣ. Nota ꝙ ꝑ duas auctoritates ꝓbatapl̓s ꝙ pater clarificauit chriſtū. Primo ẜm diuinā naturaꝫ:quia oſtendit eū eſſe filiū dei naturalē. Secūdo ẜm naturamhumanā: qꝛ oſtendit eū ſummū ⁊ ęternū pontificē. Et quaſiquis q̨̄reret: qͥd ęgit pōtifex iſte ſſubdit: Ecce f¶ Qui chriſtꝰin diebꝰ carnis ſuę .i. mortalitatis ⁊ infirmitatis. Matth̓.xxvj. d. Spūs quidē ꝓmptus ē: caro autē infirma. Nota ꝙchriſtus habuit dies carnis/ laboris ſcꝫ ⁊ afflictiōis. Iob. vij.a. Sicut mercēnariꝰ p̨̄ſtolat̉ finē oꝑis ſui: ſic ⁊ ego habui menſes vacuos/ ⁊ noctes laborioſas enumeraui mihi. Itē habuitdies aīę .ſ. cōpaſſiōis ⁊ pietatis. Iob. xxx. d. Cōpatiebat̉ aīamea pauꝑi. Itē habuit dies deitatis: dies .ſ. iocūditatꝭ Zach̓.xiiij. b. Erit dies vna q̨̄ nota ē dn̄o. Preces ſupplicationeſqꝫ: qꝛ cōſtructio pendet vſqꝫ ad illud: Offerens ⁊cͣ.Pręces cordis. Supplicatiōeſqꝫ corꝑis. Supplicare eīē corpꝰ plicare ſub. Et de chriſto dr̄ Mat. xxvj. d. Prociditin faciē ſuā orans. Itē Lucꝭ. xxij. e. Poſitis autē genibꝰ orabat dicens: Pater ſi vis tranſfer calicē hūc a me. Un̄ Glo. ꝙiſtud intelligit̉ de hoc qn̄ imminente paſſione ꝓlixius orabat.b Ad eum .i. deū: i Qui poſſet illū ſaluū facere amorte/ vel a mortuis .i. qͥ poterat euꝫ reſuſcitare: ⁊ ſic ꝑ reſurrectionē eius alios ad fidē eius vocare: maxime apl̓os quireceſſerūt ab eo in paſſione. Offerēs dico/ k Cū clamore valido .i. cū intētione efficaciſſima: vt qn̄ ꝓlixius orabat:Luc. xxij. e. Deuotio em̄ cordis obtinet vim clamoris. l¶Et lachrymis. Glo. Hoc ī euāgelio nō legit̉: credendū ē tn̄eſſe factū. Et nota ꝙ Glo. non determinat vbi vel qn̄ dn̄s fleuit niſi ꝙ ꝑ an̄cedētia q̨̄ exponit fuiſſe facta/ qn̄ poſitꝰ ē in agona / videt̉ dicere ſimilit̓ Glo. ꝙ tūc fleuit. Sed btūs Bern̄. vi

detur dicere ꝙ hoc factū ſit in cruce: dicit em̄ euꝫ in cruce fleuiſſe: qd̓ ſatis textui iſti cōpetit: In cruce em̄ p̄ces et ſupplicationes patri obtulit: qn̄ pro trāſgreſſoribꝰ rogauit: vt dr̄ Eſa.liij. d. Et Luc̄. xxiij. e. Pr̄ ignoſce illis. Dr̄ etiā ꝙ dn̄s ī crucedixit cētū qͥnqͣgīta ꝟſus pſalmoꝝ/ īcipiēs a pſalmo. xxj. Deꝰdeꝰ meꝰ reſpice ī me ⁊cͣ. vſqꝫ ad illū locū:In manus tuas dn̄e cōmendo ſpm̄ meū⁊cͣ. vt dr̄ Lucꝭ̓. xxiij .ſ. Et lachrymis.Tūc em̄ credit̉ fleuiſſe a qͥbuſdā: ſed ſiuetūc fleuerit ſiue poſitꝰ in agonia/ certū eſtꝙ tꝑe paſſiōis fleuit dn̄s vt dicit h̓ apl̓s.Un̄ notandū ꝙ dn̄s legit̉ ter fleuiſſe. Inmorte lazari. Ioh̓. xj. b. Itē in ramiſpalmarū. Lucꝭ. xix .f. Videns ciuitatē fleuitſuꝑ illā. Tertio tꝑe paſſiōis: vt hic legit̉:Ad innuēdū ꝙ flendū ē ꝓ incolatu huiꝰmiſerię: qd̓ ſignificat̉ in fletu ſuꝑ lacaꝝ: ſicut em̄ ibi dicit̉: flebat/ qꝛ eū reſuſcitaturꝰerat ad erūnas ſęculi. Itē ꝓ pctōꝝ grauitate: qd̓ ſignificat̉ ī fletu ꝓ hierl̓m deſtructionē. Itē ꝓ deſiderio patrię: qd̓ ſignificat̉ ꝑ fletū ꝙ dn̄s fleuit ī paſſionē: qͣſi cupiēs diſſolui ⁊ eſſe cūchriſto. Uel aliter ⁊ meliꝰ: Chriſtꝰ fleuit tria incōmoda nr̄a:miſeriā: ignorantiā: ⁊ culpam. Miſeriā in lazaro/ vt dictū eſt.Ignorātiā qn̄ fleuit ſuꝑ ciuitatē dicēs: Quia ſi cognouiſſes ⁊tu. q. d. ego defleo ignorātiā tuā. Culpā aūt hoīs fleuit in cruce: qꝛ ſic̄ dicit btūs Bern̄. Chriſtꝰ fleuit in cruce: qꝛ cū ſciretpaſſionē ſuā oībꝰ eſſe ſufficiētē cām ſalutis/ paucis tn̄ efficiētē:⁊ in hͦ fleuit noſtrā culpā hͦ īpediētē. Et ita/ m Offerēs exauditꝰ ē/ a deo pr̄e: ⁊ hoc n Pro ſua reuerētia .i. quiapatrē reueritꝰ ē in oībꝰ ei obediens vſqꝫ ad mortē: ⁊ ei honorēexhibēs in oībꝰ oꝑibꝰ ſuis. Reuerētia vel ē honor exhibitꝰ maiori: vel reuerētia ē reſilitio a dei maieſtate ad ꝓpriā hūilitatē.Et ē argumētū ꝙ reuerētia meret̉ audiri. Psͣ. Tu ſcis improperiū meū ⁊ ꝯfuſionē meā ⁊ reuerētiā meā .i. obediētiā paſſionis ⁊ hūilitatē. Ecc̄i. xxxij. b. Pro reuerentia accedet tibi gr̄abona. Sap̄. xij. c. Cū magna reuerētia diſponis nos: ꝑ reuerētiā em̄ filij diſpoſitꝰ ē mūdꝰ ⁊ redēptꝰ. Nota ꝙ or̄o nr̄a exēplochriſti debet eſſe ꝑfecta: vt corpore ⁊ corde toto deo ꝓſternamur: ⁊ hͦ ſignificat̉: ibi: Preces ⁊ ſupplicationes. Itemdebet eē directa ad deū: non diſtorta ad mūdū vel lucrū: ibi:Ad eū qͥ poſſet illū ſaluū facere: qd̓ ē ꝯͣ illos de qͥbꝰ dr̄Eſa. xlv. d. Rogant deū nō ſaluātē. Itē or̄o debet eē intēſa.Un̄ dicit: Cū clamore valido. Et deuota: vnde dicit: Etlachrymis. Et meticuloſa: vn̄ dicit: Exauditꝰ ē pro ſuareuerētia. Multū em̄ placet deo humilitas: vt timorati: ſicut regi aſſuero placuit reuerentia ipſiꝰ heſter: ⁊ ideo obtinuitqd̓ petijt: qꝛ ſpūs aſſueri ī māſuetudinē ꝯuerſus ē: Heſter. xv.c. jͣ. xij. a. Habemꝰ grām ꝑ quā ſeruiamꝰ placētes deo cū metu⁊ reuerētia. o Et quid ē: qͣſi exauditꝰ ē. Et merito qͥdē: qꝛp Cū eſſet .i. qͣꝫuis eēt. q Filiꝰ dei/ natural̓: ⁊ ita patrięqͣlis. Phil̓. ij. a. Nō rapinā arbitratꝰ ē eſſe ſe ęqͣlē deo: Et qͣꝫuis tantꝰ eſſet ẜm qd̓ hō: r Didicit obediētiā .i. exꝑtus/ex his .i. ꝑ ea: s. Quę paſſus ē .i. exꝑtus ē quāta ſit difficultas obediētię. Sꝫ a qͦ mgr̄o didicit chriſtꝰ? A flagello: tal̓mgr̄ durꝰ ē: ſꝫ valde bn̄ docet. Sic ⁊ ſctīs ⁊ chriſto idē mgr̄ p̨̄ficit̉. Exo. j. b. Prepoſuit eis .i. hebręis mgr̄os operū vt affligerent eos oneribꝰ. Quid em̄ mirū ſi nos erudimur flagellis: exqͥ dei ſapīa didicit ex paſſionibꝰ obedientiā: Hiere. vj. b. Peroēm dolorē erudiēs hierl̓m. Eſa. xxviij. e. Tm̄mō ſola vexatio dabit intellectū auditui. Eſa. l. b. Dn̄s deꝰ aperuit mihi aurem: ego aūt nō ꝯͣdico ⁊cͣ. Bern̄. Pati voluit chriſtꝰ vt cōꝑatiſciret: miſer voluit fieri: vt miſereri diſceret. Vnde ſupͣ. iiij. d.Nō habemꝰ pōtificē qͥ n̄ poſſit cōꝑati īfirmitatibꝰ nr̄is: tēptatum aūt ꝑ oīa ⁊cͣ. Ecc̄i. xxxiiij. b. Qui nō ē exꝑtus qͥd ſcit? ItēBern̄. Sꝫ ⁊ hͦ ad corpꝰ eiꝰ qd̓ eſt eccl̓ia refert̉ vt ſit ſenſus: didicit ⁊cͣ. hoc eſt obediētiā didicit ī corpore ex his q̨̄ paſſus eſt incapite: nam illa mors: crux: opprobria: ſpina: flagella: q̨̄ oīa caput nr̄m chriſtꝰ ꝑtrāſijt: qͥd aliud corpori eiꝰ .i. nobis qͣꝫ p̨̄claraobediētię documēta fuer̄t: Deniqꝫ chriſtꝰ paſſꝰ ē ꝓ nob̓: vob̓☞ relinquens exēplū

Psͣ .109.

Ehriſſꝰ legiſter fleuiſſeSl̓. ⁊poſſit

Psͣ. 68.

pl.105.

i. Petri. 2.d.

O 4