EpiſtoleadHebreos

a Qui cōdolere poſſit his quie ignorant et errant: quōniā etipſe circūdatus eſt infirmitate: ⁊ ꝓpte̓rea dꝫ quēadmodūꝓ populo: ita etiā ⁊ ꝓ ſemetſ ipſo offerre ꝓ peccatis. Nec

quiſqͣꝫ ſumit ſibi honorē/ ſꝫ qͥvo̓cat̉ a deo tanqͣꝫ aaron: Ita⁊ chriſtus nō ſemetip̄m clarilficauit vt pontifex fieret: ſedin qui locutus eſt ad eū: Filiusn meꝰ es tu: ego hodie genui te.

dis. Et nota ꝙ dicit/ dona. Primo em̄ offerebant̉ ſacerdotibus ⁊ ſubditis: poſtea a ſacerdotibꝰ deo. Leuitꝭ. xvij. a. Sacerdoti debēt offerre filij iſrl̓ hoſtias ſuas. Et dicit/ dona: quianō ſunt extorquendę oblationes a p̨̄latis: ſed quę donant̉ voluntarie: non quę extorquent̉ ab inuitis. Exo. xxv. a. Ab omni hoīe qui offert vltroneꝰ accipietꝭ eas.Malach̓. ij. c. Oꝑiebatꝭ lachrymis altare dn̄i: id eſt donisviolenter extortis.a ¶ Qui condolere/ de peccatis. Leuitici. iiij .ſ. Pro eo rogabit ſacerdos ⁊ propeccato eius ⁊ dimittetur ei. Qui cōdolere poſſit. q. d.hoc eſt neceſſariū in pontifice vt ſciat alijs cōꝑati ⁊ cōdolere:⁊ hoc quia/ condolere poſſit/ cōſueta bonitate. Ro. xij. d.Flere cū flentibus. Iacobi. iiij. c. Miſeri eſtote ⁊ lugete. ij.Corꝭ. xj. g. Quis ſcandalizat̉ ⁊ ego nō vror? Iudicꝭ. x. d. Quidoluit ſuꝑ miſerijs eoꝝ. Amos. vj. b. Nihil patiebant̉ ſuꝑ cōtritione. Eſa. j. b. Non ē in eo ſanitas .i. a minore vſqꝫ ad maiorem in eccleſia: quia oēs auaricię ſtudent. Hiere. vj. c. Nonomne caput debet eſſe languidū .i. oīs p̨̄latus: ⁊ omne cor merens: quia em̄ ī corde eſt fons caloris: ſic p̨̄latus debet cōpatiſubditis ex feruore charitatꝭ. Ad qd̓ ſignificādū d̓r. iij. Regꝭ.vj. a. ꝙ oſtia ſctī ſanctoꝝ erant de lignis oliuarū. Propter qd̓etiā ſacerdotes inungunt̉ oleo: ⁊ ep̄i abundātius/ ad ſignificādum: ꝙ quanto eſt altior/ tanto debet eſſe humilior ⁊ ad cōꝑatiendum ꝓnior. Cantꝭ. vij. b. Oculi tui ſicut piſcinę in eſebonqd̓ interp̄tatur circulus męroris: quia oculi eccleſię .i. p̨̄lati debent eſſe circūdati męrore ⁊ cōpaſſione: ⁊ hoc eſt qd̓ hic dicit̉.Qui cōdolere poſſit his qͥ ignorāt .i. qui ex ignorantiapeccant: ⁊ his qui­ b ¶ Errant .i. ſciēter peccāt. Vel qͥ ignorant ⁊ peccant .i. qui ignorātia errāt. Ignorantia em̄ mater etroris. Sap̄. v. a. Errauimꝰ a via veritatis ⁊ iuſticię lumen nōluxit nobis. Et merito cōdolere debet: cQm̄ ⁊ ipſe/ vt illicircūdatus ē infirmitate peccati: nō ita chriſtus/ et ideoplus pōt iuuare qͣꝫ legalis ſacerdos qui circūdatus eſt infirmitate: ⁊ ex cōſideratione ſuę infirmitatis debet alijs condeſcendere. Gal̓. vj. a. Cōſiderās temetip̄m ne ⁊ tu tēpteris .j. Corꝭ.x. c. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Ecc̄i. viij. b. Memento qm̄ om̄s in corruptione ſumus. Itē Ecc̄i. xxxj. b. Intellige q̨̄ ſunt ꝓximi tui ex teipſo. d ¶ Et ꝓpterea: quiaſcꝫ infirmus eſt ꝑ pctm̄ ſicut alij: e ¶ Debet quēadmodū ꝓ populo ita etiā ⁊ pro ſemetipſo offerre .ſ. quaneceſſitate debet offerre ꝓ ppl̓o: eadē neceſſitate ꝓ ſemetipſoqͥ ſimilis ē alijs infirmitate. Et q̨̄ ſit illa neceſſitas qͣre debeatofferre/ ſubdit: f ¶ Pro peccatis .i. pro obtinenda veniapeccatoꝝ: tā ſuoꝝ qͣꝫ alioꝝ. Leuitꝭ. ix. b. Accede ad altare ⁊ immola pro peccato tuo: offer holocauſtū ⁊ deprecare ꝓ te ⁊ ꝓpopulo. Cōtra Matth̓ .xvij. d. Statherem da illis pro me ⁊pro te: hoc nō cōuenit chriſto: chriſtus em̄ nō niſi ꝓ ſuis mēbris obtulit. g ¶ Nec quiſqͣꝫ. Supra de officio ſacerdotꝭdixit: hic loquit̉ de inſtitutione ipſius ꝙ a deo inſtituebant̉ ſacerdotes legales: ⁊ dicit/ Nec quiſꝙͣ: quaſi ꝑ hoc iterū illepontifex poteſt ꝓdeſſe: ſic etiā ⁊ chriſtꝰ: quia ꝟo/ Nec qͥſꝙͣſumit ſibi honorē: non intrudit ſe in honorē pontificatus:ſed ille recte pontifex fit/ h ¶ Qui vocat̉ a deo .i. qui recte eligitur. i ¶ Tanꝙͣ aaron .i. qui dignꝰ ſit ſicut aaron:qui iudicio virgę ⁊ incendio maloꝝ electus eſt ⁊ monſtratusdignus. In his ꝟbis ꝑcutit cupidos ſe ingerentes ⁊ ſui intruſores. Ecc̄i .xx. a. Qui poteſtatē ſibi aſſumit iniuſte odietur.Amos. vj. d. In fortitudine aſſumpſimꝰ nobis cornua. Oſeeviij. a. Ipſi regnauerūt ⁊ nō ex me. Ecc̄s. viij. b. Int̓dū dominat̉ homo homini in malū ſuum. Ezech̓. xxix. a. Ecce egoad te pharao rex ęgypti draco magne qui cubas in medio fluminum tuoꝝ/ ⁊ dicis: meꝰ eſt fluuius: ⁊ ego feci memetipſū.Sꝫ p̨̄latꝰ debet vocari ⁊ creari/ a d̓o: nō a ſe: nō a familiaritate magnatoꝝ: ſed a cōſortio ſermonis dn̄i debet aſſumi. Exo.

xxxiiij. d. Facies moyſi erat cornuta ex ꝯſortio ſermōis pn̄t.quia aliquis familiaris eſt deo in lectione ⁊ oratione: vt ſciaorare ⁊ p̨̄dicare: talis debet eligi in p̨̄latione: ⁊ talis a deo vocatur. Unde pōt dicere illud Psͣ. Ego autē conſtitutus ſumrex ab eo ſuꝑ ſion montē ſanctū eiꝰ p̨̄dicans p̨̄cęptum. Unqcum epiſcopus cōſecratur: nō ipſe ſponte librum ſumit / ſecei imponit̉ ab alijs:ad innuendum ꝙ abalijs debet cōſtitiEt ſi talis ſit tūc dicet̉ de eo qd̓ dicit̉ deviro iuſto: Hic accipiet benedictioneꝫ adomino ⁊cͣ. Ecc̄i. x. a. In manu dei poteſtas hominis: et ſufaciē ſcribę imponet honorē ſuum. In eodeꝫ ſupra. In mandei poteſtas terrę. Roma. xiij. a. Non eſt poteſtas niſi a̓ deoTanꝙͣ aaron. Exo .xxviij. a. Applica ad te aaron fratremtuum cum filijs ſuis de medio filiorum iſrael vt ſacerdorio.fungantur mihi. Leuitꝭ. viij. a. Tolle aaron cum filijs ſuie⁊cͣ. Item Numeri. xvij. c. legitur ꝙ dn̄s oſtendit aaron dignum pontificatu per virgam quę floruit ⁊ fronduit et fructumfecit. Uirga aaron eſt baculus paſtoralis .i. auctoritas regiminis: vel correctio ſuę cōuerſationis vel alienę q̨̄ floret ꝑ bonāfamā et opinionē. Auctoritas em̄ regiminis vel diſcretio bonę cōuerſationis odorabilis eſt ⁊ redolet per florem bone opinionis: Frondet autē ꝑ doctrinaꝫ cōpetentē/ et fructificat peroperationē reſpondentē: talis dignus eſt vt vocet̉ ad pręlationem. Et nota ꝙ virga peperit amygdala: quia opera pręlati debēt eſſe cibus ⁊ medicina ęgroti. Sed vt d̓r Exod̓. vij. bhęc virga quādoqꝫ ꝓijcitur in terrā: quādo .ſ. cōuertit̉ in colubrum: quia venenoſa eſt. Psͣ. Reges eos in virga ferrea. Ferrea virga dura eſt ⁊ ad conterendū apta: nō ad fructificandūIta ē de multis correptionibꝰ q̨̄ ſūt ſteriles: ⁊ nō ſolū ſterilesſed alios cōterentes. k ¶ Ita et chriſtꝰ. Enumeratis tribus quę conueniunt pontifici: oſtendit ea excellentiſſime fuiſſe in chriſto: ⁊ ita excellentiſſime fuit pontifex. Dicit ergorIta ⁊ chriſtꝰ hō nō ſemetipſū clarificauit vt potiſex fieret .i. ipſe inquantū hō nō fecit ſe pontificē: nec ꝑ miracula quę fecit gloriā ꝓpriam quęſiuit. Ioh̓. viij .f. Ego gloriēmeā non quęro. Et infra. g. Si ego glorifico meipſum gloriamea nulla eſt. Roma. xvj. a. Chriſtus non ſibi placuit: ſed ſicut ſcriptū ē. Improperia improperantiū tibi ceciderunt ſuꝑme. Sed multi clarificāt ſe ⁊ captātes fauorē humanū vt portifices fiant: chriſtꝰ autē exinaniuit ſe: ⁊ ſic ꝑ meritū humilitatis oſtenſus eſt eſſe pontifex. l ¶ Sed qui locutus eſtad eū: deus pater .ſ. ille clarificauit eū in baptiſmo: qui ad eūlocutꝰ ē in Psͣ. m ¶ Filiꝰ meꝰ es tu: qd̓ idē dixit ī baptiſmoMatth̓. iij. d. ⁊ ī trāſfiguratiōe Matth̓. xvij. a. n. Ego hodie genui te/ mihi cōſubſtātialē: qd̓ idē eſt cū patre ī ſubſtātia. Sup. j. b. habes hoc expoſitū: Cui em̄ angeloꝝ dixit aliquādo: Filius meꝰ es tu ego hodie genui te. Act̉. xiij. e. Reſuſcitans ieſum: ſicut ⁊ in pſalmo ſecūdo ſcriptū eſt: Filiꝰ meꝰes tu ⁊cͣ. Sed quid eſt quod dicit apoſtolus: Ipſe enim debeprobare eum eſſe pontificem a patre: et probat eum eſſe fillū.Reſpondeo: apoſtolus ſignanter primo dicit eum filium: etoſtendit per auctoritatē prophetę: deinde oſtendit eum ſacerdotem: vt oſtendat quoniā per hoc ꝙ filius patris naturalispollet pontificio: ⁊ omnes excedit in officio pōtificatus: quisnaturalis filius eſt. Et per hoc etiā innuit: ꝙ qui vult eſſe polꝰtifex vere/ oportet ꝙ ſit filius dei per gratiam. Uel aliter ſoīuitur per hoc ꝙ eum dicit eſſe filium dei naturalem/ eum ꝓbatpontificem verum: quia filij pontificum erant pontifices/ etisante legem: primogenitus erat ſacerdos. Item in hac aucidetate quā ponit apoſtolus: Filius meus es tu ⁊cͣ. ſupponit antecedentia quę pręmittuntur in illo verſu: Ego autem conſtitutus rex ab eo ſuper ſion montem ſanctū eius/ prędicans pceptum eius: ergo pontifex eſt: quia prędicare pontificis etideo chriſtus de tribū regū ⁊ de tribu ſacerdotū naſci voluitS Seqͥtur. Quēadmōdū

V

Pꝫ.

aqu.rag. jc. que

DIP.

Pd.1.

pt. i

Ps. 15.