EpiſtoleadHebreos
gͦ ēt cōſummatus factus ē omcnibus obtēperantibꝰ ſibi caud ſa ſalutis ęternę: appellatusē a deo pontifex: iuxta ordines melchiſedech. De quo noͣbiſhgrandis ſermo et interp̄tabil̓ad dicēdū qm̄ ībecilles factileſtis ad audiendū. Etem̄ cūin debe̓ retis magiſtri eſſe ꝓpter
n tempus: rurſum indigetis vtvos doceamini q̨̄ ſint elemeno ta exordij ſermonū dei ⁊ fāctih̓ eſtis quibꝰ lacte opus ſit: nonr ſolido cibo. Omnis em̄ qͥ las ctis eſt particeps/ expers eſttſermonis iuſticię: Paruuluseni ē. Perfectoꝝ aūt ē ſolidꝰycibus: eoꝝ qͥ pro ꝯſuetudine
reliquēs exēplū: ait apl̓s petrꝰ: vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Ex hisq̄ paſſus ē/ didicimꝰ qͣnta nos qͥ puri hoīes ſumꝰ oportet proobedientia pati: quia is qui et deus erat non dubitauit mori.Uel alia Glo. Didicit .i. voluntarie ſuſcepit. Obedientiāex his .i. in his. Quę paſſus eſt: quia nō ſolum ⁊ ſupplicationes obtulit: ſed etiā obediuit patri vſqꝫ ad mortē. a ¶ Eita/ cōſummatus .i. mortuꝰ ⁊ ꝑ paſſionē eiꝰ cōſūmās virā⁊ cōſūmans oīa quęde eo ſcripta erant.Unde Ioh̓. xix. f.Cōſūmatū eſt. Sicſumit̉ conſūmatus.Sap̄. iiij. c. Cōſummatus ī breui .i. mortuus expleuit tempore multa. Vel Conſummatꝰ .i. ꝑ obedientiā paſſionis adcōſūmationē .i. ad ꝑfectionē ductus: qn̄etiā ad dexteram decollocatus eſt. b ¶ actus ē cauſa ſalutis ęternę: ſufficiens quidē oībꝰ: ſed efficiens cauſa fuit/ c ¶ Omnibꝰ obtēperantibꝰ ſibi .i. obediētibꝰ ei ⁊ grām eiꝰ in oꝑationē bonam ampliantibꝰ. Nō dicit reſiſtētibꝰ: ſꝫ obtēperantibꝰ. Iobxxiiij. b. Ipſi fuerūt rebelles lumini. Ecc̄i. xxiiij. c. Qui auditme nō ꝯfūdet̉: Audit .i. obedit. j. Ioh̓. v. a. Hęc ē charitas d̓vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰ: ⁊ mādata eiꝰ grauia nō ſūt. Fructꝰergo obtēperādi ē ſalꝰ ęterna: q̨̄ ſalus bene pōt ꝑ chriſtū eſſequia ipſe appellatꝰ a deo pontifex: ⁊ ita vere ē pontifex ex quodeus hoc teſtat̉ Psͣ. Iurauit dn̄s ⁊ nō pęnitebit eū: tu es ⁊cͣ.d ¶ Appellatꝰ a deo pontifex .i. vocatus a deo ad pontificiū. e ¶ Iuxta ordinē melchiſedech .i. ẜm ritū oblationis ſignificatę in pane ⁊ vino q̨̄ ipſe obtulit. f ¶ De quonobis ⁊cͣ. Secūda pars in qua increpat iudęos qͥ adhęrētes legi/ ad chriſtū ⁊ ad euāgeliū venire nolebāt. Dicit ergo:De q. i. de qͣ re .i. quō ẜm ordinē melchiſedech ſit ſacerdos⁊ nō ẜm aaron̄. g ¶ Nobis/ ē faciēdꝰ īſermo grādis .i. ꝓfundus ⁊ diffuſus. jͣ. viij. ſeqͥtur de hoc: ⁊ planius proſequor.h ¶ Et interp̄tabil̓ .i. nō habilis interp̄tatui. i ¶ Ad dicendū .i. ad exponēdū nobis. q. d. nō ibi pōt ad plenū exponi: maxime vobis. k ¶ Qm̄ ībecilles facti eſtis ad audiendū .i. debiles ſenſu ad capiēda tanta myſteria ⁊ intelligendū. Ioh̓. xvj. c. Adhuc multa habeo vobis dicere: ſed nōpoteſtis portare mō. j. Corꝭ. iij. a. Nō potui vobis loqui qͣſiſpūalibꝰ: ſꝫ qͣſi carnalibꝰ. Et. jͣ. Nōdū em̄ poteratis intelligere: ſꝫ nec nūc qͥdē poteſtis adhuc em̄ carnales eſtis. Vel alit̓:Et interp̄tabilis ad dicēdū .i. qui indiget magna ⁊ ſubtili expoſitione. Et ideo grandis eſt nobis ſermo: qm̄vos/ imbecilles facti eſtis: ad audiendū .i. ad intelligēdū.l ¶ Etem̄: qͣſi vere ībecilles facti eſtis. Etem̄ .i. quia m ¶Cūdeberetis magiſtri eſſe propter tempus .i. quia ſeneseſtis: vel qꝛ diu exercitati eſtis in lege ⁊ ꝓphetis ⁊ ab antiquonūciatū ē vobis de chriſto. n ¶ Rurſū indigetis vt vosdocęamini: qͣſi diu audiſtis de chriſto: ⁊ tn̄ totū iterādū eſtvt ſicut a pͥncipio cathecizationis veſtrę ęrudiamini: ⁊ ita tp̄smagnū amiſiſtis. Chryẜ. Propt̓ quāta differā labētes debētes alios docere neqꝫ ſimplicit̓ diſcipuli. Hieroꝰ. Ridiculū ēelemētariꝰ ſenex. Eſa. lxv. d. Puer cētū ānoꝝ moriet̉. Ideo dicit Ecc̄ꝰ. iiij. c. Fili cōſerua tp̄s .i. nō ꝑdas tp̄s: qꝛ ſic̄ nō peritcapillus de capite: ita nec momentū de tꝑe: dicit btūs Bern̄.Et nota ꝙ ſicut qͥdā ſunt qͥ ẜm tēpus ſuū non ſunt mgr̄i: itaſunt aliqͥ qui ante tp̄s volunt magiſtri fieri. Eſa. xviij. c. Antemeſſē totꝰ effloruit. Ideo dr̄ Thren̄. j. e. Vocauit aduerſumme tp̄s: tēpus .ſ. ꝑditū vel p̨̄occupatū: ꝑditū ꝑ negligentiā: velp̨̄occupatū ꝑ p̨̄ſumptionē ⁊ ſuꝑbiā: qͣſi ꝑ tp̄s tribulationis .ſ.Hiere. xxx. a. Tēpus tribulatiōis eſt. Chryẜ. Un̄ deberetiseſſe fortes facti eſtis infirmi. Rurſum indigetis vt vosdoceamini quę ſunt elemēta exordij ſermonū dei.Sic multi vident̉ eſſe magni magiſtri vel deberēt eſſe: tn̄ igno
rant elemēta exordialia ſermonū dei .i. bonā vltā q̄ debet primo addiſci anteqͣꝫ hō poſſit ītelligere ſermōes dei: Bona em̄vita fundamentū eſt ſuꝑ qd̓ debet ędificari ſcientia ſcripture.Unde. j. Timoth̓. iiij. d. Attende tibi ⁊ doctrinę .i. primo ſtude bn̄ viuere: poſtea ſcire: Prīo ad vitā: poſtmodū ad ſcīam.ij. Timoth̓. iij. d. Semꝑ diſcētes ⁊ nūqͣꝫ ad ſciētiā veritatꝭ puenientes. Vel Elementa exordij ſermonū dei: ſuntmodi diuerſi ꝑ quosīuitat nos dn̄s ad pęnitētiā: Matth̓. iiij.a. Exordiū em̄ ẜmonū chriſti fuit pęnitētiā agere. Ad quāmultꝭ modis īuitat:ꝑ ꝓmiſſionem regnicęleſtis ꝑ cōminationem ſupplicij: ꝑ ſpemvenię: ꝑ deteſtationēculpę. Vel Elemēta exordij ſermonū dei/ ſunt articulifidei qͥ in exordio debēt hoī p̨̄dicari: qꝛ fundamentū ē fides: ⁊eſt ibi intrāſitiua ꝯſtructio: elemēta exordij .i. q̨̄ ſunt exordiū in ſermonibꝰ dei. Un̄ vt elemēta recitat eis apl̓s. jͣ. vj. a.hęc .ſ. fidei ad deū: baptiſmū doctrinę: īpoſitionis manuū: reſurrectiōis mortuoꝝ ⁊ iudicij ⁊cͣ. j. Corꝭ. iij. c. Fūdamētū alitnemo pōt ponere ⁊cͣ. o ¶ Facti eſtis: id eſt ad hͦ redacti.p ¶ Quibꝰ lacte opus ſit: ad ſil̓itudinē infantiū .i. hūili ſermone ⁊ facili inſtructiōe. j. Corꝭ. iij. a. Tanqͣꝫ ꝑuulis ī chriſtolac dedi vobis potū non eſcā. q ¶ Nō ſolido cibo i. doctrina ſubtiliori ⁊ altiori. Eſa. xxviij. c. Quē docebit ſcientiā ⁊quē intelligere faciet auditū ablactatos a lacte. Un̄ Gen̄. xxj.a. Creuit gͦ puer ⁊ ablactatꝰ ē: fecitqꝫ abraā grāde cōuiuiū indie ablactationis eiꝰ: tūc em̄ trāſit puer ad mēſā pr̄is. Chryẜ.Nō dixit opus habetis: ſed facti eſtis opꝰ/ hn̄tes .i. vos hͦfeciſtis ꝑ negligētiā in neceſſitatē hāc incidiſtis. Itē Chryẜ.Lac vocat qd̓ ꝯgruit iuſtioribꝰ: qd̓ ꝑfectioribꝰ ꝯtrariū ē: ⁊ nociuū ſit ī vſu vt legalia q̨̄ nūc nō oportet ſuꝑferri: nob̓ em̄ hęcobſunt: ſꝫ illos nutriebāt nūqͣꝫ obſtātia eis. Scd̓m Glo. Lacē̓facil̓ doctrina: q̨̄ ędificat ꝑuulos qͦꝝ mētes teneras ⁊ anguſtaspanis effocat: tn̄ ſic̄ dr̄ Thren̄. iiij. a. Paruuli petier̄t panē. i.ruſtici idiotę volūt doctrinā difficilē: ⁊ iō fiūt hęretici: qꝛ lacteſimplicꝭ doctrīę n̄ ſūt ꝯtēti. Hoc ē ꝯͣ ſcholares qͥ dimiſſa hiſtoria ⁊ moralitate ſcpͥturę: q̨̄ vt lac nutrit: ſtatī īſiliūt ad q̄ſtiōesdifficiles. Sed hͦ non expedit: r ¶ Oīs em̄ qͥ lactis ē ꝑticeps .i. qͥ lacte nutrit̉ ſimplicꝭ doctrīę: s ¶ Exꝑs ē ſermonis iuſticię .i. qͥ iuſtis ⁊ ꝑfectis ꝯuenit. Paruui em̄ nō ꝓdeſtde altioribꝰ ⁊ ſb̓tilioribꝰ loqͥ. Uel Qui lactis ē ꝑticeps .l.qͥ delectat̉ in carnalibꝰ vel legalibꝰ: Expers ē ẜmonis iuſticię: id eſt ſermonis euangelij. Chryẜ. ponit hanc litteramOmnis qui ꝑticipat lacte expers eſt ſermonis iuſticię. Quideſt autem ſermo iuſticię: ſicut chriſtus ait Matth̓ .v. c. Nilabūdauerit iuſticia vr̄a ⁊cͣ. vita ⁊ ꝯuerſatio. Uel iuſticia vocatchriſtū. j. Corꝭ. j. d. Factꝰ ē nob̓ ſapīa a d̓o ⁊ iuſticia ⁊ ſctificatio ⁊ redēptio. Exꝑs ē dico: t ¶ Paruulꝰ em̄ ē: ⁊ ideo necpōt veſci pane ſolido. Chryẜ. Uideas aliā ꝑuulitatē qͣꝫ naturalē. Paruulꝰ em̄ dr̄ hūilitate. j. Theſſal̓. ij. b. Facti ſumꝰ ꝑulūī medio veſtrū. Itē dr̄ ſtoliditate. j. Corꝭ. xiiij. d. Nolite pueri effici ſenſibꝰ: ſꝫ malicia ꝑuuli eſtote: in qͦ notat̉ nō tm̄ ꝑuliūtas ſtoliditatis q̨̄ reprobāda ē: ſꝫ etiā īnocētię ⁊ benignitati aāplexāda ē. Itē ē ꝑuulꝰ qͣdā caſta ſimplicitate. Un̄. j. Pet. ij.a. Sic̄ mō geniti īfātes rōnabiles ſine dolo lac ꝯcupiſcite. Fiꝑuulꝰ dr̄ nociuꝰ in fide natura vel cōuerſione: de qͦ loqͥt̉ h. canChryẜ. Si decē milia ānos illud ī fide habeamꝰ ⁊ n̄ certi ſuerimꝰ ī ea ꝑuuli ſumꝰ. v ¶ Perfectoꝝ aūt: qͣſi ꝑuulus eſt pticeps lactꝭ: ſꝫ ꝑfectoꝝ ſēſu ⁊ oꝑe. Chryẜ. Perfectū illū vocantqͥ cū fide vitā hꝫ rectā. j. Corꝭ. xiiij. d. Sēſibꝰ aūt ꝑfecti eſtoleMat. v. g. Eſtote ꝑfecti ſic̄ pr̄ vr̄ ꝑfectꝰ ē. Iſtoꝝ ꝑfectoꝝ.Eſt ſolidꝰ cibꝰ. Un̄. j. Corꝭ. ij. b. Sapīaꝫ loqͥmur int̓ ꝑfectōiQuos h̓ ītelligi velit ꝑfectos explicat ſb̓dēs .ſ. yi Eoꝝ qui¶ pro cōſuetudine.
B
ps .109.