EpiſtoleadTitum
accęptabilem ſectatōrē bonoI rum operū. Hęc loquere ⁊ ext hoͣrtare: ⁊ argue cū omni imperio. Nemo te contemnat.Dmōne illos ¶ Ca. III.principibus ⁊ poteſtaik ¶ Atibus ſubditos eſſe: diIcto obedire: ad om̄e opus bo
h̓ num paratos eē: neminē blaſrphemare: non litigioſos eſſegͦ ſed moͣdeſtos: dēm oſtendenvtes manſuetudinē ad oēs hoxmines. Erāmus em̄ aliquando ⁊ nos inſipientes et increpduli: errantes/ ſeruie̓ntes deſiderijs ēt voluptatibꝰ varijs
fęcis admixtionem/ debet comburi. Vnde Augꝰ. Qd̓ flagellū grano: qd̓ lima ferro: h̓ tribulatio iuſto. Hoc ē qd̓ dr̄ hic:a ¶ Accęptabilē/ vel ꝓpriū. Tob̓. xij. c. qꝛ accęptꝰ erasdeo neceſſe fuit vt ꝓbatio ꝓbaret te. Vel accęptabilem .i.prudentē ⁊ intelligen?: quia acceptus eſt regi miniſter intelligens: vt dicit̉ Prouerb̓. xxiiij. d. Sed hͦnō ſufficit .ſ. ſcire voluntarē dn̄i ſui ⁊ nonſe p̨̄parauit ⁊ n̄ fecitẜm voluntatem eiusniſi ſequat̉. Vnde etadditur ibidē Prouerb̓. xiij. d. Iracundiam autē illius inutilis .i. ocioſus. Luc̄.xij .ſ. Seruꝰ qui cognouit voluntatē domini ſui et nō ſe p̨̄parauit ⁊ nō fecit ẜm voluntatē eius: plagisvapulabit multis: ideo dicit̉ b ¶ Sectatoꝝ bonoꝝ operum: vt ſcꝫ prudens ſit ad intelligendū voluntatē dn̄i ⁊ libēsad exequendū. Matth̓. xxiiij. d. Fidelis ſeruꝰ ⁊ prudens quēcōſtituit dn̄s ſuꝑ familiā ſuā: Fidelis ī oꝑando: prudēs in intelligēdo. Et nota ꝙ dicit/ Sectatorē: verbum em̄ inchoatiuum .ſ. ſectari ſollicitudinē notat: ⁊ imperfectionem: quia homo debet ſe imperfectum reputare. Ecc̄i. xviij. a. Cum conſummauerit homo tunc incipiet. Lucꝭ. xvij. c. Cū omnia feceritis quę p̨̄cępta ſunt vobis: dicite ſerui inutiles ſumus. j. Timoth̓. vj. c. Sectare ꝟo iuſticiā: fidē: charitatē ⁊cͣ. Chryẜ. habet hanc litterā. Zelotē .i. ęmulationē bonoꝝ operū. Chryẜ.Uides quia his quę a nobis opus eſt non ſimpliciter operis:ſed cū deſiderio eamus ad virtutē: ⁊ cum vehementia. Eripere em̄ a malis eius philatropię .i. clemētię fuit: q̨̄ nec poſt hocilliꝰ et noſtrū. Et nota ꝙ hic dicit quattuor. Redēptionē: mūdationē: accęptabilitatē intelligēdi: et ſollicitudinem oꝑandi:Quę quattuor nobis ſūt per chriſtū: ſicut dicit apl̓us ordinealio. j. Corꝭ. j. d. Factus eſt nobis ſapiētia a deo ex iuſticia etſanctificatio ⁊ redēptio. Sapiētia in inſtruēdo: ⁊ iuſticia exēplū oꝑandi tribuēdo: ſanctificatio emūdās a culpa: redēptioqꝛ redemit a delicto ⁊ miſeria. ciHęc loquere: neſcientibus. d ¶ Et exhortare: ſcienties. jͣ. Timoth̓. vj. a. Hęc etdoce/ exhortare. e ¶ Et argue: negligentes: vel rebelles.f ¶ Cū omni imperio .i. poteſtate. Chryẜ. Cū om̄i iniunctionē. Chryẜ. Cur hͦ dicit/ cū. ij. Timoth̓. iiij. a. Argue obſecra et hic ſimiliter/ Deprecare. Et poſt ſubdit/ Arguę: quiaſunt quędā peccata a quibus hoīes auertendi ſunt ſuadendocū modeſtia: vt diuitias contēnere: adulterū aut fornicatorē:nauiū inuaſorē arguere ⁊ ſimilia ꝓhibendū eſt nō ſimpliciterſed cū auctoritate ⁊ potētia multa. Sꝫ cōtra Ezech̓. xxxiiij. a.Cum auſteritate imperabitis ⁊ cū potentia. Itē. j. Pet̓. v. a.Neqꝫ vt dn̄antes in clero: ſed forma facti gregis ex animo: ergo male dicit hic: cū omni imperio. Rn̄deo: aliud eſt cumimperio: aliud cū auſteritate odio ſuꝑ humana vitia non fratres. Rōne em̄ vicij increpandꝰ eſt ⁊ caſtigandus homo: rōnenaturę vt frater amplectendus. Gen̄. ix. a. Terror ac tremorveſter ſit ſuꝑ animalia terrę: Et Gen̄. j. d Dominamini piſcibus maris .i. auaris: ⁊ volatilibus celi .i. ſuperbis et vniuerſisanimātibꝰ ſuꝑ terrā quę mouent̉ .i. delitioſis: tales em̄ animales et brutales ſunt: ita ergo argue imperioſe vt/ Ut nemote contemnat: ꝓ ſimplicitate ⁊ leuitate. j. Timoth̓. iiij. c.Nemo adoleſcentiā tuam contēnat. j. Coꝝ. xvj. b. Opus deioperat̉ ſicut ⁊ ego: ne quis ergo illum ſpernat. Lucꝭ. x. c. Quivos ſpernit me ſpernit.¶ Capi. IIII.Dmone illos. Prima pars eſt de obedientia. Seet quāta dn̄s nobis licet indignis pręſtiterit: ibi. Eracunda de ingratitudine. Enumerat em̄ qͣles fuerimusmus em̄ ⁊ nos. In tertia docet quid ſit oꝑandū: ⁊ quid vitandū .ſ. qōnes hęreticoꝝ: ibi: Fidelis ſermo. In qͣrta vocat ad ſe titū et g̨enam et apollo mittēs ei vicariū arthemam:ibi: Cū miſero ad te arthemā ⁊cͣ. Dic̄ gͦ. ¶AAdmone:
qͣaſi etſi tu habes īperiū ſpūale: tn̄ Admone illos principibꝰ maioribꝰ: vt regibꝰ ⁊ ducibꝰ. h Et p̄tātibꝰ: minoribꝰ vt p̨̄poſitꝭ eoꝝ. i¶ Subditos eē. Chriſtiana em̄ religioneminē pͥuat iure ſuo. j. Pet̓. ij. c. Subiecti eſtote om̄i hn̄creaturę ꝓpter deū: ſiue regi qͣſi p̨̄cellenti: ſiue ducibꝰ tanqͣꝫab eo miſſis. Rom̄.xiij. Oīs aūt aīa poteſtatibꝰ ſublimioribus ſubdita ſit: nō ēem̄ ptās niſi a deo:q̨̄ autē a deo ſunt ordinata ſunt. kcto/ illorū ſimplicil ¶ Obedire: nontm̄ pręcępto terribiliqd̓ eſt ꝯͣ clauſtralesmultos. ij. Theſſal̓.iij. d. Si qͥs non obedit verbo nr̄o: ꝑ epiſtolā hūc notate. Matth̓. viij. a. Hō ſūſub poteſtate hn̄s ſub me milites: et dico huic vade ⁊ vadit: etalij veni et venit: et ſeruo meo fac hoc ⁊ facit. m ¶ Ad omopꝰ: nō ad id tm̄ qd̓ ipſe cupit ſibi iniungi. Bern̄. In talitnō ipſe obedit p̨̄lato: ſed magꝭ p̨̄latus ipſi. Hęc eſt obediētiacęca. Un̄ dn̄s a cęco q̨̄ſiuit: Lucꝭ. xviij. g. Quid tibi vis faciā.Augꝰ. Ille meꝰ miniſter erit: qͥ nō audire qd̓ voluerit paratuseſt: ſed velle qd̓ audierit. n ¶ Opus. nō omne. o ¶ Bonūqꝛ in malo nō ē obediendū. p ¶ Paratos: ꝓmpta em̄ debet eſſe obediētia. Psͣ. Paratꝰ ſum ⁊ nō ſū turbatꝰ ⁊cͣ. Hiere.xvij. c. Non ſum turbatꝰ te paſtorē ſequēs. q ¶ Neminēblaſphemare: occulte detrahēdo. r Nō litigioſos eē:vnus ꝯͣ aliū verbis cōfligēdo. Et dicit/ Neminē: ergo nec patrē .i. p̨̄latū/ vel deū: qd̓ faciūt qͥ in religiōibꝰ p̨̄latis detrahūt:et blaſphemādo ſchiſmata faciūt et litigia. ij. Pet̓. ij. b. Dominationē contēnūt: audaces ſibi placētes ſectas nō metuūtintroducere blaſphemātes .i. ſchiſmata et litigia faciunt: dumqlatū blaſphemāt detrahēdo. Vn̄ bene ſeqͥtur: Non litigioſos. Hic ē ordo: pͥus occulte detrahūt blaſphemātes: poſteaſe aꝑte ꝯͣ eos erigunt litigātes. ij. Timoth̓. ij. d. Seruū dei nōoportet litigare: ergo nō ſūt dn̄i qͥ litigāt. jͣ. Timo. vj. b. Pugnas verboꝝ ex qͥbus oriunt̉ inuidię: cōtentiōes/ blaſphemięſuſpitiones malę/ cōflictationes hoīm mente corruptoꝝ. ?Sed modeſtos in verbis ⁊ in cibis: ⁊ in alijs oībꝰ. Phil̓.iiij. b. Modeſtia veſtra nota ſit oībꝰ hoībꝰ. Prouerb̓. xxij. a.Finis modeſtię timor dn̄i: qꝛ timor inuitat modeſtiā ⁊ oēm exceſſum. t ¶ Oēm oſtēdētes māſuetudinē .i. ꝑfectā ⁊ inoībꝰ tā verbis qͣꝫ factis: oſtēdētes: nō tm̄ intꝰ hn̄tes. Phil̓.iiij. b. Nota ſit oībꝰ. Prouerb̓. xxij. a. Finis modeſtię timordn̄i: qꝛ timor inuitat. ij. Timo. ij. d. Māſuetū eē ad oēs. Un̄ſubdit/ v ¶ Ad oēs hoīes: non ad beluas .i. incorrigibiles.Un̄ sͣ. ij. d. Argue cū oī īperio. In mal̓ etiā modꝰ correctiōisſeruādꝰ ē vt aſꝑitas ſit ꝯͣ vitia ⁊ manſuetudo exhibeat̉ ad ꝑſonas. ij. Corꝭ. viij. d. Oſtenſionē gͦ q̨̄ eſt charitatꝭ vr̄ę et nr̄ę glorię ꝓ vobis ī illos on̄dite ī faciē eccleſię. x ¶ Eramꝰ em̄: qideo ſimus eis māſueti: quia/ Eramus ⁊ nos aliqn̄ inſipiētes. Large ſumit̉ īſipiētia h. Et alibi dic̄ Gal̓. vj. a. Cōſiderās teip̄m ne ⁊ tu tēpterꝭ. Exo. xxiij. a. Peregrino moleſtꝰnō eris: ſcitis em̄ aduenarū aīas: qꝛ et ipſi ꝑegrini fuiſtis ī traęgypti. Eph̓. ij. Eramꝰ natura filij irę: ſic̄ ⁊ cęteri. y¶ Inſipientes .i. inſipidi quātū ad effectū: licet ſapiētes ſtulti factiſunt. z ¶ Increduli/ quātū ad intellectū. Ioh̓. iij. d. Quiaūt incredulus ē filio: nō videbit vitā: ſed ira dei manet ſupeeū. a ¶ Errantes: ꝑ mala oꝑa: a via mandatoꝝ dei. ij. Cbmoth̓. iij. d. Errātes et in errorē mittētes. b¶ Seruietesmale ꝯſuetudinis iugū. Ioh̓. viij. d. Qui fac̄ pctm̄ ſeruꝰ ē ptHic notat̉ qͣternariꝰ malꝰ. Primū ē ī affectu: ſecūdū in ītenectu. Tertiū ī actu. Quartū ī ꝯſuetudīe: dicit/ c Seruieteſdeſiderijs ⁊ voluptatibꝰ varijs/ carnis. Eph̓. ij. a. In̄ qͥbꝰ nos oēs aliqn̄ ꝯuerſati ſumꝰ ī deſiderijs carnis nr̄ę facietesvolūtatē carnis ⁊ cogitationū. Hoc tn̄ ꝓhibet̉ Rom. xiij. c.Curā carnis ne feceritꝭ ī deſiderijs. Gal̓. v. c. Spū ambulaledetia canſs
I
D46. diſ. §. i. et.2. q. 7. c. ſicutſacerdotes
Psͣ. 11