Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.II

a Apparuit enim gratia dei etb ſaluatoriſ noſtri oͦmnibus hominibus erudiens nos: vt abnegantes impietatē ⁊ ſęculaſꝫ ria deſideria: ſobriē ⁊ iuſte e̓tpię viuamus ī hoc ſęculo: ex-

ſ pectantes beatā ſpem ⁊ aduēg tum glorię magni dei ⁊ ſaluāptoris noſtri ieſu chriſti: qui dedit ſemetipſum pro nobis: vtq noͣs redimeret ab omni iniqͥI tate: ⁊ mūdaret ſibi populum

cotur Prouerb̓. xxvj. d. Quomodo ſi argento ſordido ornaavelis vas fictile: ſic labia tumentia cum peſſimo corde ſoaara: id eſt ſicut vas terreū operiri argento ſordido .i. ſcoriaarcenti/ turꝑe ⁊ indecens ⁊ inutile eſt: ſic eloquentia doctrinępeſſimo corde ſociata. a Apparuit em̄: quia omnes monēdi ſūt ad bonū: qꝛpelup habēt auxilū.ii. jxtaruit gratia dedeus per gratiamia. j. Cimoth̓. iij. d.Panifeſte magnuꝫpaeppalittiſttum: qd̓ manifeſtatūeſt in carne: iuſtificanncelis: q̄dicatum eſt gentibus: creditū eſt mundo: aſſumptūtū eſt ī ſpū: apparuiteſt in gloria. Item Apparuit gr̄a dei ⁊cͣ. i. amor quo dilerit nos apparuit: ⁊ dignatio eius ī hoc ꝙ carnem aſſumpſit.anfra. liij. b. Apparuit benignitas ⁊ humanitas ſaluatoris nogri pel i. benignitas in humanitate. Ioh̓. iij. b. Sic deus dilerit mundū vt filiū ſuū vnigenitū daret ꝓ mundo. Nō ſolūin caruem ſed in mortē. Iob .xxviij. d. Tunc vidit illā ⁊ enarrauit et p̨̄parauit et inueſtigauit .i. videri fecit in carne: ⁊ enarrari ⁊ p̄parari ⁊ inueſtigari. Quattuor dicit. Uidit: qꝛ ſpēs ē.Heb̓. j. b. Qui cū ſit ſplendor glorię ⁊ figura ſubſtantię eius:Et enarrauit: quia verbū. Ioh̓. j. a. In principio erat verbū.Preparauit: qꝛ remediū ſiue medicia. Ecc̄i. xxxviij. a. Altiſſimus creauit de terra medicinā. Et inueſtigauit .i. īueſtigari fecit: quia eſt exēplū: ⁊ ideo eius veſtigia inueſtigāda ſunt vt ſequant̉. Iob. xxiij. c. Ueſtigia eius ſecutꝰ eſt pes meꝰ. Hęc qͣttuor poſſūt referri ad quattuor quę hic dicunt̉. Videri em̄ refert̉ ad hoc qd̓ dicit̉ hic: Apparuit gr̄a. Enarrauit ad erudiendum: hoc eſt qd̓ dr̄ hic. Erudiens nos: Pręparauitquantū ad remotiuū impedimentoꝝ aduentus eius .i. impietatis errorū et ſęculariū deſideriorum: hoc eſt qd̓ dicitur hicAbnegantes ⁊cͣ. Inueſtigari fecit per imitationē exemlorum: qd̓ fit: Si ſobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuamus in hocſęculo. Dicit ergo. Apparuit gratia dei ⁊ ſaluatorisnoſtri .i. apparuit ī carne deus gratioſus: ⁊ ſaluator grām cōferens in vita: et in gloria ſaluans. Et dicit/ Dei ⁊ ſaluatoris: ad denotandū ꝙ eſt deus qͥ nō ſaluat. Eſa. xlv. d. Rogātdeū nō ſaluantē. Itē in eodē. Ego dn̄s ⁊ non erit vltra deusabſqꝫ me deus iuſtꝰ ⁊ ſaluans nō eſt p̨̄ter me. Itē Eſa. xliij. b.Ego ſum dn̄s ⁊ nō eſt abſqꝫ me ſaluator. b Omnibꝰ hominibus .i. ad vtilitatē oīm: quia ſufficiens eſt omnibꝰ gratia dei ſaluatoris. Ecce copioſitas gr̄ę. Psͣ. Apud dn̄m miſericordia ⁊ copioſa apud eū ⁊cͣ. Psͣ. Non eſt qͥ ſe abſcondat acalore eiꝰ. c. Erudiēs nos/ tria vt ſubdit: Quid vitandūquia/ Ut abnegantes ⁊cͣ. Quid agendū: quia Sobrie⁊ iuſte ⁊ pie ⁊c̄. Quid ſperādū: quia Beatam ſꝑem ⁊c̄.Hęc tria notant̉: Matth̓. xvj. d. Si quis vult venire poſt meabneget ſemetipſum/ quantū ad impietatē ⁊ deſideria ſęcularia: ⁊ tollat crucē ſuā ſobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuendo: ⁊ ſeqͣtur menō mercedē laudis humanę: ſed beatitudinis ęternę expectando beatā ſcꝫ ſpem et aduentū glorię dei magni. Dicit gͦ. Erudiens nos: quos ſpāliter diligit: non om̄s. Deutꝭ. viij. b.Sicut erudit hō filiū ſuū: ſic dn̄s deus erudit te vt cuſtodiasſadata eius. Prouerb̓. xiij. d. Qui diligit filiū inſtanter erudit illū. Psͣ. Erudimini qͥ iudicatis terrā. d Ut abnęgares īpietatē: infidelitatis q̨̄ corrumpit intellectū. e Et ſęcularia deſideria/ quę inficiunt affectū. Chryẜ. Quicqͥddiſſoluitur cum mundo/ ſęculare deſiderium eſt. j. Ioh̓. ij. c.Auicqͥd in mundo eſt aut eſt concupiſcentia ⁊cͣ. Specialiteraūt ſęculare deſiderium eſt auaricia: vt dicit Chryẜ. Vnde. j.Cimoth̓. vj. b. Qui volūt diuites fieri incidunt in tēptationēet in laqueū diaboli et deſideria multa inutilia et nociua quęinergunt hominē in interitū. Notandū eſt ꝙ eſt triplex impietas. In deum: vt idolatria. Itē contra parentes. Matth̓. xv.a. Deus dixit: honora patrē ⁊cͣ. Item cōtra pauperes: qͥ ſuntiralres et ꝓximi. Prouer. xij. b. Uiſcera īpioꝝ crudelia. f

Sobrie ꝯͣ luxuriā. g¶ Et iuſte ꝯͣ auariciā. h Et pie ꝯͣſuꝑbiā. Itē/ ſobrie/ contra carnē: iuſte/ contra mundū: piecontra diabolū qui eſt impius. Itē/ ſobrie in ſe: ⁊ iuſte/ adꝓximū: ⁊ ꝑie ad deū. Supra. j. b. dicit̉ de ep̄o: ſobriū iuſtūſanctū. Matth̓. ij. b. Obtulerūt magi domino: aurū: thus: etmyrrhā. Aurū in electis quo ad ꝓximū.Thꝰ deuotiōis qͦ addeū: Et mirrhā motificatiōis quo ad ſePsͣ. Sanctū eſt tēplum tuum mirabilein ęqͥtate. Sanctum/ad ſe: mirabile/ quoad deuꝫ: in ęquitateUiuamus .i. curſum huius vitę trāſeamꝰ. Uel. Uiuamꝰ:quo ad ꝓximum.vita gratię. Phil̓. j. c. Mihi viuere chriſtꝰ eſt. k In hocſęculo: tam fragili ⁊ nequā. Ioh̓. xvij. c. Nō rogo vt tollaseos de mundo: ſed vt ſerues eos a malo. Subdit̉ autē de pręmio iuſticię: quia iuſticia eſt in p̨̄dictis duobus: in abnegandomalū ⁊ faciendo bonū: ⁊ ꝓ his l Expectantes beatāſpem .i. rem ſperatā quę eſt beata: ſiue beatitudine ſperataꝫEſt autē ⁊ miſera ſpes: de qua Sap̄. v. c. Spes impij quaſilanugo: Et Iob. viij. c. Spes hypocritę ſterilis. Ul̓ Expectātes: vt certi d̓ p̨̄mio. Itē vt ſolliciti de ip̄o habēdo: ſic̄ hōqͥ expectat ſollicitus eſt. Lucꝭ. xij. e. Et vos ſimiles hominibꝰexpectantibus dominū ſuū quādo reuertatur a nuptijs. Psͣ.Expectās expectaui dn̄ꝫ. Certꝰ ſū ⁊ ſollicitꝰ. Eſa. xxx. d. Btīoēs qui expectant eum populꝰ em̄ ſion habitabit in hieruſalem. m Et aduētū/ vel manifeſtationē glorię: Tūcem̄ veniens ad iudiciū apparebit glorioſus qui hic fuit ignominioſe tractatꝰ. Matth̓. xxiiij. c. Uidebūt filiū hominis venientem in nubibus cū virtute magna ⁊ maieſtate. n¶ Magni dei: apparenter: qͥ hic apparuit paruus puer. Quia ſicutdicit beatus Bern̄. in primo aduētu fuit paruus dominus etamabilis: in ſecūdo erit magnꝰ ⁊ terribilis. In primo aduētucōparatur rori. Eſa. xlv. b. Rorate celi deſuper ⁊cͣ. In ſecundo fulguri. Matth̓. xxiiij. c. Sicut em̄ fulgur exit ab oriente ⁊apparet vſqꝫ in occidētē: ita erit aduētus filij hominis. Interduos aduētus eſt magnus ⁊ laudabilis. o Et ſaluatorisnoſtri ieſu chriſti. q. d. magnus erit in punitione malorum⁊ ſaluator bonoꝝ ſalute ęterna. Qui etiā malos ſaluat ſalutetranſitorię. jͣ. Timoth̓. iiij. c. Qui eſt ſaluator oīm hominū:maxime aūt fideliū. Iob. xxxvj. a. Sed nō ſaluat impios ⁊ iudicium pauperibus tribuit. Quia aūt de expectatione glorięprędixit: nec ſufficiunt ad eam habendā merita noſtra/ ſubditde beneficijs chriſti incarnati: ꝑ quē illā gloriā ſumus adepturi. p Qui dedit ſemetipſum ꝓ nobis .i. vice noſtra⁊ amore noſtro. q Ut nos redimeret: ab omni iniquitate: tam originali qͣꝫ actuali. j. Timoth̓. ij. b. Qui dedit redemptionē ſemetipſū ꝓ omnibꝰ. Oſee. xiij. d. De manu mortis liberabo eos: de morte redimā eos. Eſa. xliij. a. Noli timere qꝛredemi te. r Et mūdaret: in baptiſmo. Duo dicit: Redimeret ⁊ mundaret: redemit captiuos ⁊ exules ſoluēdopreciū: mundauit in baptiſmo: remittendo delictuꝫ. Duo em̄mala incurreramus: fęditatē culpę: ⁊ elongationē glorię ęternę: quia clauſa erat ianua: ⁊ nos omnes relegati eramus in exilio ⁊ miſeria. Redemit ergo a miſeria aperiens ianuā: mundauit a culpa cōferens gratiā. In huiꝰ rei ſignū exiuit ab eo iammortuo ſanguis ⁊ aqua. Ioh̓. xix ſ. Sanguis redēptionis: etaqua ablutionis: qꝛ ex morte eiꝰ cōſecuti ſumꝰ/ hunc duplicēeffectum. Dicit ergo. Et mundaret in baptiſmo. Mūdatetiā dn̄s a culpa de qua mundans non facit innocentē .i. nonparcit: ſed punit. Hiere. xlix. c. Non eris innocens .ſ. a pęnas Sibi .i. ad honorē ſuum ⁊ obſequiū. t Populūaccęptabilē: vel peculiarē .i. propriū. Deutꝭ. vij. b. Teelegit dn̄s deꝰ tuꝰ vt ſis ei ppl̓s peculiaris. Peculiarē .i. nihilhabētē cōmune ad reliquū. ij. Corꝭ. vj. c. Quę participatio iuſticię cū iniqͥtate ⁊cͣ. Ꝙdiu em̄ granū habet cōmunitatem adpaleā: tamdiu indiget purgatiōe flagelli: ⁊ aurū qͣꝫdiu habet☞ fęcis admixtionē

De cōſe. diſ. 5.c. ieiunium

fPsͣ. .64.

Ps 36.

8. 129.Psͣ. 18.

Ps. 2

M 4