EpiſtoleadTitum
a Iuuēnes ſimiliter hortare vtꝰ ſobrij ſint. In o̓mnibꝰ tēip̄md prębe exemplū bonoꝝ operūc in doctrina: in integritate: inſͦ grauitate. Uerbū ſanū irrep̄-he̓nſibile: vt is qui ex aduerſi ſo eſt vereat̉/ nihil habēs ma-
nlum dicere de nobis. Seruoſdn̄is ſuis ſubditos eſſe/ in oībus placētes nō cōtradicentes nō fraudātes: ſed in omxnibꝰ fidē bōnam oſtendētes:y vt doctrinam ſaluatoris noz ſtri dei ornent in oͥmnibus.
viris ſuis vt etſi qͥ nō credūt ꝟbo ꝑ mulierū cōuerſationē: ſineverbo lucrifiāt. Matth̓. xviij. a. Uę homini illi ꝑ quē ſcandalum venit. Chryẜ. Si infidelis vir cohabitat fideli mulieri nōvirtuoſe blaſphemia ad deū tranſit. Roma. ij. d. Per vos nomen dn̄i blaſphemat̉ inter gētes. Eſa. lij. b. Iugiter tota dienomen meū blaſphematur. Si ꝟo ornata fuerit mulier p̨̄dicatio fructificat gloriam ex illa. Glo. Ul̓poteſt hoc referri adſenes ⁊ ad omnia ſuperiora: quaſi hortare ſenes ⁊ anus ⁊ adoleſcentulas: vt ita ſehabeant vt dixi. Qd̓debent facere: ideo: Ut nō blaſphemet̉ nomen dn̄i: qd̓fiet ſi male ſe habent. a¶ Iuuenes ſimiliter hortare vtſobrij ſint: ne oleū igni adijciāt .i. eſcas calidę iuuētuti: qꝛ ſic̄dicit Hieronymꝰ: Venter mero ęſtuans cito deſpumat in libidinem. Chryẜ. Neqꝫ pecuniarū neqꝫ glorię deſideriū: neqꝫaliud qͥd ita moleſtat iuuenes vt corpoꝝ amor .i. fęminarū. Etvt p̨̄dicta facilius fiant a ſubditis qui magis attendūt exēplaqͣꝫ verba: ideo b ¶ In omnibꝰ .i. quantū ad oēs ⁊ quātūad omnia. c ¶ Teipſum prębe exemplū: quaſi tu es liber ⁊ exemplar ſubditoꝝ. Sap̄. xviij. d. In veſte poderis quāhabebat/ totus erat deſcriptus orbis terrarū et parētum magnalia: in qͣttuor ordinū lapidibꝰ ſculpta erāt. Deutꝭ. xvij. d.Deſcribet ſibi rex deuteronomiū legis: accipiens exemplar aſacerdotibus leuiticę tribus. Hodie econtra ſacerdotes accipiunt exemplar a regibus ⁊ militibꝰ: exēplar ſcꝫ faſtus ⁊ pomp⁊ expēſarū et familiarū. j. Timoth̓. iiij. c. Exēplū eſto fideliūin ꝟbo in cōuerſatiōe: in charitate: in caſtitate: Ibi require dehoc. d ¶ Bonoꝝ operū: nō maloꝝ: nō tm̄ verboꝝ: contraocioſos doctores. Poſt opera debēt ſequi verba: Un̄ ſubdite ¶ In doctrina: contra illos qui nolunt docere vel diſcere. Prouerb̓. xj. d. Anima quę benedicit impugnabit̉: ⁊ qui inebriat in ſe quoqꝫ inebriabit̉: qui abſcōdit frumēta ⁊cͣ. Rom̄.xij. b. Qui docet in doctrina ⁊cͣ. Contra illos qui viuunt extradoctrinā ſuā. Sed qꝛ doctrina viri ꝑ patientiā agnoſcit̉: vt dr̄Prouerb̓. xix. ideo ſequit̉. f ¶ In integritate .i. in patientia: contra effractos quibꝰ oſſa patientię fracta ſunt. Vel Inintegritate .ſ. caſtitate mentis ⁊ corporis: cōtra luxurioſos.j. Theſſal̓. v. d. Integer ſpūs veſter ⁊ anima ⁊ corpus ſinequerela in aduentu dn̄i ieſu chriſti ſeruet̉. q. d. non ſufficit vnaintegritas .ſ. carnis: quā ⁊ fatuę virgines habuerūt: ſꝫ ex om̄iꝑte vnitas cōtinuitatis ſeruet̉. g ¶ In grauitate: ꝯͣ leueset incōſtātes. Nota ꝙ eſt grauitas culpę quę eſt deponenda:⁊ grauitas gratię quę tenēda eſt: et glorię quę eſt petēda. Deprima dicit̉ Eſa. j. a. Ve populo graui iniquitate. Heb̓. xij. a.Deponentes omne pondus ⁊ circūſtans nos peccatū: per patientiam curramus ad ꝓpoſitum nobis certamen. Grauitasautē gratię eſt duplex: maturitas .ſ. exterior in conuerſatione.Psͣ. In populo graui laudabo. Et charitas interiꝰ in mentePondꝰ em̄ aīę vt dicit Augꝰ eſt amor. Si ille amor eſt charitas bonū eſt: ſi ē cupiditas culpę eſt. De tertio autē .i. de pondere glorię d̓r. ij. Corꝭ. iiij. d. Id qd̓ ī pn̄ti momētaneū ⁊ leuetribulatiōis nr̄ę ſuꝑͣ modū ī ſublimitate ęternę glorię pondoperat̉ in nobis. Item eſt pondꝰ pęnę ęternę: qd̓ ſequit̉ pondus culpę. Eſa. xxvij. b. In menſura cōtra menſurā cum abiecta fuerit iudicabit eam. h ¶ Uerbū/ tuū ſit i SSanum:quantū ad veritatē dicti. k ¶ Irrep̄henſibile: quantū admodū dicendi / vt loco dictū fit ⁊ tꝑe loquēdi. Ecc̄ͣs. iij. a. Omnia tēpus habent ⁊cͣ. tēpus tacendi ⁊ tēpus loquendi. Ecc̄i. xxc. Ex ore fatui reprobabit̉ parabola: nō em̄ dicit eā in tꝑe ſuoUel/ Sanum: quantū ad fidē. Et irrep̄henſibile: quātūad mores: vt vita nō rep̄hendat ipſum verbū: tunc em̄ nō credit̉ v̓bo linguę. Cur nō creditis veritati. j. Timoth̓. vj. c. Seues mādatū ſine macula irrep̄hēſibile. Iob. xxiiij. d. Quis mepoteſt arguere eſſe mentitū. q. d. nullus per vitam meā poteſt
arguere linguā meā: qꝛ q̄ dico facio. ¶ Ut is q̄ ex aduerſo eſt .i. cōtrarius: vincatur/ vel vereatur .i. confundat̉.Ecc̄i. iiij. c. Confuſio adducens gloriā. Chryẜ. Hic .ſ. ecōtrario: ait diabolum ⁊ omnē qui illi miniſtrat. jͣ. Pet̓. ij. c. Conuerſationē veſtrā inter gētes habētes bonā: vt in eo qd̓ detractant de vob̓ tāqͣꝫ demalefactoribꝰ ex bonis oꝑbus vos conſiderantes glorificētdeū. Et in eodem. c.Sic eſt voluntas vbenefacientes obmiteſcere faciatis īprudentium hoīm ignorantiā. m ¶ RNihilhabens malū dicere de nobis. j. Timoth̓. v. c. Nullam occaſionē dare aduerſario maledicti gratia. Ro. iij. c. Vt omne os obſtruatur ⁊ſubditus fiat omnis mundus deo. n ¶ Seruos: hortareo ¶ Dn̄is ſuis: etiā diſcholis. p ¶ Subditos eſſe ī omnibus .ſ. q̨̄ nō ſunt cōtra deū. j. Pet̓. ij. c. Serui ſubditi eſt.te in omni timore dn̄is: nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis: ſꝫ etiā diſcholis. Col̓. iij. d. Serui obedite ꝑ omnia dn̄is carnalibus: nō adoculum ſeruientes. Eph̓. vj. a. idē. Et eſſe q ¶ Placētes:hominibus ꝓpter deū. Vel ſic iunge. In omnibꝰ placentes. Col̓. j. b. Per oīa placētes in omni oꝑe bono. j. Corꝭ. x.5. Sicut ego ꝑ oīa omnibꝰ placeo: nō querēs qd̓ mihi vtile ē:ſed qd̓ multis. Sap̄. iij. b. Placens deo factus dilectus ⁊cͣ.r ¶ Nō cōtradicētes: verbis. s ¶ Non fraudantes:rebus: ſicut Act̉. v. a. Fraudauit de p̄cio agri. Prouerb̓. xij. d̓Non inueniet fraudulentus lucrū. Uel Non fraudantesaliquid de debito ſeruitutis. t ¶ Sed in omnibus: etiā inminimis. v ¶ Fidē bonā oſtendētes .i. fidelitatē etiā inmodicis. Lucꝭ. xj. Qui fidelis eſt in minimo. ⁊ in maiori fidel̓eſt. Matth̓. xxv. b. Suꝑ pauca fuiſti fidelis: ſupͣ multa te cōſtituam. x ¶ Bonam. Hoc dicit qꝛ eſt ⁊ fides mala in cōſpirationibus ac colligationibꝰ impietatis. Eſa. lviij. b. Diſſoluecolligationes impietatis. Similiter hęc tria debet homo deoqui eſt verus deꝰ exhibere. r ¶ Nō cōtradicētes ⁊cͣ. Debet em̄ nō cōtradicere verbo veritatis vllo. Iob. xxiiij. b. Ipſi rebelles fuerūt lumini. Oſee. iiij. a. Populus em̄ tuus ſicuhi qui cōtradicūt ſacerdoti: vel ſacro ductori. s ¶ Nō fraudantes: deū rebus ſuis .i. membris ſuis per malā operationem: quia homo totū ſe debet deo ⁊ ratione creationis: et ratione redēptionis: Ideo p̨̄cipitur Deutꝭ. vj. a. Diliges dominum deum tuum ex toto corde tuo ⁊cͣ. Totus em̄ homo ſuuseſt. Hiere. xlviij. b. Maledictus qui opus dei facit fraudulenter .i. qui in opere dei vnum membrū: ſicuti aurem vel pedemdeo dat: et alterum .ſ. manū vel oculuꝫ ei aufert: hoc em̄ fraueeſt ⁊ dolus. t ¶ Sed in omnibus fidem bonā oſtendentes: per gratiarūactiones ⁊ ſuarū iniuriarū apud deumrelatiōe. In hoc em̄ eſt fidelitas ſerui ſi ſuo dn̄o ſeruat fideliter quę ſunt eius. Hęc autē ſunt ſpecialiter gloria ⁊ vindicta:quę deo ſunt reſeruanda a famulo fideli. Eſa. xlij. b. Gloriammeā alteri nō dabo. Deutꝭ. xxxij. e. Mea eſt vltio ⁊ ego retribuā eis. Bern̄. Fidelis ſeruꝰ es: ſi de multa gloria dn̄i tui: etſi trāſeunte per te: nō tamē exeunte a te/ nil̓manibꝰ tuis adhęrere ꝯtingat: Tales ſerui pauci inueniunt̉. Lucꝭ. xviij. b. Fllius hoīs veniēs/ putas inueniet fidē ſuꝑ terrā? Prouer. xx. a.Multi homines miſericordes vocant̉: virum autem fidelemquis inueniet? Sequit̉: y ¶ Ut doctrinā ſaluatoris nōſtri dei ornent. Hoc refert̉ ad omnia p̄dicta .ſ. ad ſenes etad anus ⁊ ſeruos ⁊cͣ. quaſi hortare omnes p̨̄dictos vt ita ſe habeant vt pręſcriptū eſt: vt ita ornent z ¶ In omnibusactibus ſuis bonis ⁊ moribus honeſtis doctrinam: non verbadecorata. Ecc̄i. iiij. d. Non abſcōdas ſapientiā in decore elꝰmulto fortius nō in alieno decore. Prouerb̓. xv. a. Lingua ſapientum ornat ſcientiam dupliciter: docendi facilitate ⁊ operis executioue. Prouerb̓. xiiij. a. Doctrina prudentiū facuis.quia qd̓ aperte docuit/ euidēter in opere oſtendit. Econtra di1g citur Prouerb̓. xxvj.
B
(jl. Pet̓.
r5. q. 5. c.
Psͣ .34.