EpiſtoleadTitum

adTitum

a Omnia munda mundis: coinquinatis autē ⁊ infidelibusᵉnihil eſt mundū: ſed inquinas tę ſunt eoꝝ ⁊ mens ⁊ cōſcie̓n-

tia. Confitent̉ ſe noſſe deum:f fāctis autē negant: cū ſintrabin ominabiles ⁊ incredibiles: ⁊I ad oē opꝰ bonū rēprobi.

Iob. xxx. b. Oppreſſerūt quaſi fluctibus ſeuerunt itinera mea .i. traditiones hominū diſſipauerunt legeꝫdei/ et opprimunt pedes eius et pauꝑes ⁊ infirmos. Matth̓.xv. a. Quare ⁊ vos tranſgredimini mandatū dei ꝓpter traditiones veſtras. Hominū/ legiſtarum .i. aduocatoꝝ. Auertentiū ſe a veritate. Prouerb̓. xxviij.c. Pro buccella panis deſerunt veritatem. ij. Timoth̓. iiij.a. A veritate quidēauditum auertentesad fabulas cōuertentur. a ¶ Omnia em̄: Quaſi legalia docēt p̨̄dicti ⁊ cibariadiſcernenda dicunt: ⁊ in hoc veritati contradicunt: quod nondeberent: Quia omnia/ ſunt/ munda per naturam. Sedquia licet omnia ſint in ſe munda: tamen male ſumenti ⁊cͣ. conſcientia immūda ſunt/ ſubdit: b ¶ Mundis/ per gratiā:qui ſcꝫ bona fide ſumunt ⁊ iuſti ſunt. Rom̄. xiiij. d. Omnia qͥdem munda ſunt: ſed malum eſt homini qui per offendiculummanducat. Item ibidē. c. Scio et confido in dn̄o ieſu: quianihil cōmune per ipſum: niſi ei qui exiſtimat quid cōmune eſſeilli cōmune eſt. Item .j. Corꝭ. x. ſ. Omne qd̓ in maccello venit manducate nihil interrogantes ꝓpter conſcientiam. Sedquęrit̉: ſi oīa mūda mundis: ergo a cōtrario ſenſu: omnia immunda immundis. Itē quomō audet apl̓us reuocare ſua auctoritate/ qd̓ non ſolū ipſe: ſed ⁊ cōciliū ſtatuit apoſtoloꝝ ipſop̨̄ſente. Actꝭ. xv. d. Scribere ad eos vt abſtineāt a cōtaminationibus ſimulacrorū ⁊ fornicatione ⁊ ſuffocatis ⁊ ſanguine.Uidetur ergo ꝙ teneamur abſtinere ab huiuſmodi. Vnde alexander papa noluit hoc determinare: ⁊ ſi hoc: nō ergo omniamunda mundis. Ad id facit quędā Glo. ſuꝑ Ezech̓. xliiij. inqͣ dicit Hieroꝰ. ꝙ hoc iuxta litterā tenendū eſt. Solutio. Adprimū dicendū ꝙ verū eſt ꝙ omnia īmunda īmundis: ſub illoſenſu: ſub quo dictū eſt: omnia mūda mūdis. Immundis em̄id eſt cū cōſciētia ⁊ ſine fide manducantibꝰ nihil eſt mundū: ſicut dicit textus ſequens. Et nota ꝙ aliud eſt comedere cū immundicia: qd̓ faciunt qui comedūt ⁊ ſunt cū peccato vel in peccato/ nec exigitur qd̓ peccant comedēdo: aliud eſt comedere ꝑīmundiciā ſicut faciunt raptores ⁊ guloſi/ ⁊ peccant comedendo. De canone autē apoſtoloꝝ dicendū ꝙ ex littera ⁊ circumſtantijs litterę patet ſolutio. Scribitur em̄ his qui cōuertunt̉ex gentibꝰ .i. ex ritu gentiliū in quo ſolebant fornicari in veneratiōe priapi ⁊ beelphegor: vt d̓r Numeri .xxv. a. et ideo ſpecialiter fuit eis prohibita fornicatio ⁊ corporalis ⁊ ſpūalis .ſ.idolatria: quia vna fouebat alterā. Item ſolebāt edere de ſanguine qͣſi ꝓ marte vel ꝓ palade: ⁊ de ſuffocatis in veneratiōebacchi vel plutōnis. Unde a talibus tales arcentur .i. nuperconuerſi: qd̓ patet Act̉. xxj. e. De his qui crediderunt ex gentibus nos ſcripſimus iudicātes vt abſtineant ſe ab idolis/ immolato/ ſanguine ⁊ ſuffocato ⁊ fornicatione. Et qꝛ ꝓ auiditate comedendi ſanguinē proni erant etiam ad occidenduꝫ hosquoꝝ ſanguis delectabilior erat vt dicit̉: ⁊ qꝛ iudęi maxīe inhis ſcandalizabant̉. Paulus autē illud decretū ſua auctoritate nō reuocauit: ſed reuocatū ab apoſtolis ꝓmulgauit cum dixit: Omnia munda mundis. Vel melius intentionē quafuit datum illud decretū oſtendit: ⁊ quo ab apoſtolis fuit inſtitutum declarauit: ipſe em̄ illi concilio interfuit. Alij autem aliter ſoluunt/ dicentes ꝙ in illo canone nō inhibita fuerunt ſanguis ad litterā ⁊ ſuffocatū: ſed bibere ſanguinē humanū: quiaita crudeles erāt gētiles ꝙ nō ſufficiebat eis interficere inimicos ſuos: niſi etiā eoꝝ ſanguinē biberent. Similiter ſuffocatiohominū ibi prohibetur vt dicunt: ⁊ hoc volunt habere a quibuſdam gloſis/ quę ſunt ſuper illum locū. Dicit ergo. Omnia munda mūdis. Gen̄. ix. a. Omne quod mouet̉ ⁊ viuiterit vobis in cibum ⁊cͣ. j. Timoth̓. iiij. b. Omnis creatura debona. c ¶ Coinquinatis autē .i. veruerſos mores habentibꝰ ⁊ infidelibꝰ per errores. e ¶ Nihil eſt mundū.id eſt nullus cibus tam mūdus ī natura qui eos mundare valeat. Vel Nihil eſt mundū .i. nihil eſt qd̓ digne et munde

ſumunt: ſed cū immundicia peccati ſumunt. Peccat or en pseſt dignus. pane quo veſcitur: nō tamē ſequit̉ ꝙ peccet comedēdo: ſed in hͦ ꝙ ingratꝰ eſt beneficio paſcētis eū cū ſit in peccato. Et loquit̉ ſpecialit̓ de illis qͥ manducant cū conſcientisd ¶ Et infidelibus. Glo. qui nō credunt in deum vel deonihil eſt mūdū: qꝛnō ſunt digni donisdei. f ¶ Sed inquinatę ſunt eo.rum et mens. i. intellectus: g ¶ Etcōſcientia .i. affectus. Hę ſunt duę vires vel partes animę. q. d. non ex cibo eſt eoꝝ inquinatio: ſedex malo intellectu ⁊ cōſcientia peccatoꝝ. Matth̓. xv. d. Nonqd̓ intrat in os coinquinat hominē: ſed qd̓ procedit ex ore. Etpoſtea ſubdit̉: Quę ꝓcedūt ex ore: de corde exeūt male cogitationes: homicidia ⁊cͣ. Et vere inquinatę ſunt mens eorumcōſcientia: quia h ¶ Confitētur quidē verbis/ i ¶ Senoſſe deū: per fidē. k ¶ Factis autē negant: quia voce chriſtiani ſunt: ſed opere pagani. Gen̄. xxvij. c. Uox quidēvox iacob eſt: manus autē manus eſau. Hiere. xij. a. Propees tu dn̄e ori eoꝝ ⁊ longe a renibꝰ eoꝝ. Eſa. xxix. d. Populhic labijs me honorat cor autē eoꝝ longe ē a me. ij. Timoth̓.iij. a. Habētes qͥdē ſpeciē ſanctitatis in lingua: virtutē auteꝫeius abnegantes in opere ⁊ vita. Ꝙ autē facta poſſunt negare vel affirmare habetur Ioh̓. v. .f. Opera quę ego facio teſtimoniū ꝑhibēt de me: Ergo ⁊ quę tu facis: teſtimoniū ꝑhibētde te: ergo teſtes ſunt operationes: Ergo vim habēt vocisMat. vij. c. Ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. g ¶ Se noſſedeū. j. Corꝭ. viij. a. Si quis ſe exiſtimet ſcire qd̓ nondū nouit quomō oporteat eū ſcire: ſi quis autē diligit deum: hic cognitus eſt ab eo. q. d. ita debemꝰ noſſe deū: corde/ ore/ operevt etiā noſcaris: ne tibi dicat̉ illud Matth̓. vij. d. Neſcio vosDebes em̄ ⁊ lingua ⁊ vita confiteri. Eſa. lxiij. b. Uerūtamenpopulus meus eſt/ filij nō negantes. j. Ioh̓. ij. a. Qui dicit ſenoſſe deū ⁊ mādata eius nō cuſtodit mendax eſt: Talis antichriſtus eſt: vt dicit̉. .j. Ioh̓. iiij. a. Nunc antichriſti multi ſuntSꝫ obijcit̉: grauius eſt peccare facto qͣꝫ verbo: ergo eodē modo grauius eſt negare deū facto qͣꝫ verbo: ergo quilibet malꝰchriſtianus magis peccat: quia chriſtū facto negat qͣꝫ hęreticus qui verbo. Sed nō ſequit̉: qꝛ negare vt verbi eſt ꝓprie ſumitur: vt facti eſt ſumit̉ improprie. Si autē ſumeret̉ vniuoce.tunc maius eſſet ⁊ grauius negare facto qͣꝫ verbo: vt qn̄ quisluxuriat̉ cum aliqua/ facto deum negat noſſe: quādo autē verbis incitat eam ad luxuriā/ verbis negat: ⁊ magis peccat primo modo qͣꝫ ſecundo: qd̓ eſt negare deum verbo. Item Glo.Fides talium morum ꝓpe fides eſt dęmonioꝝ: quia dęmones credunt ⁊ contremiſcunt. Iaco. ij. d. Prope autem dicit̉quia dęmones credūt inuiti: iſti autē voluntarij. Item credūlitas dęmonum nō eſt virtutis informis l¶ Cum ſint al̓ominabiles: in deſiderijs ⁊ affectionibꝰ: quātū ad cōcupiſcibilem. m ¶ Et incredibiles .i. non habiles credere: ideſt nō habētes habitū fidei ad credendū/ licet habeant potentiam naturalem: ⁊ hoc quātū ad rationalē. n ¶ Et ad omne opus bonū reprobi .i. reprobantes bonum quantū adcorruptionē iraſcibilis: cuius eſt repellere malum et aggrediarduū. Psͣ. Abominabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis. Deut.xviij. b. Quando ingreſſus fueris terrā quā dn̄s deꝰ dabit tibi: caue ne imitari velis abominatiōes illoꝝ gentiū. Et noīaꝙ iuſte abominabilis eſt deo quilibet peccator: quia deū poſuit abominationē ſibi. Psͣ. Poſuer̄t me abominationē ſibi.Spūalit̓ aūt abominabil̓ eſt guloſus: luxurioſus: qꝛ fetidꝰ eſt:et fetor eiꝰ ꝓuocat deū ad eū euomēdū. Eſa. xiiij. e. Quaſi cadauer putridū n̄ habebis ꝯſortiū. Naū. iij. b. Oīs qͥ viderit tereſiliet ate. Dic̄ gͦ. Abominabiles/ ꝑ luxuriā. Incredibiles: per ſuperbiā. Ioh̓. v. g. Quomodo vos poteſtis crederequi gloriā abinuicē accipitis? Et ad omne opus bonū:id eſt ad opera pietatis quę ſpecialiter dicunt̉ bona: quia virlent ad oīa: vt dicit̉. j. Timoth̓. iiij. c. o ¶ Reprobi/ ꝑ aua¶ riciam: quia noluū

B

82. diſ. c. ꝓpoſuiſti. i. q. ī. c. dn̄s

II. q. 3.jmantAl

i. Iob̓.

Psͣ. 11

pi ſ