Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Cal.II

a Qu̓i cum in forma dei eſſet:ynon rapinam arbitratus ē eſd ſe ſe ęqualē deo: ſed ſēmetipe ſum exinaniuit formam ſeruif accipiens/ in ſimilitudinē hos minum factus ⁊ ha̓bitu inuē-

h tus vt hō. Hl̓imiliauit ſemetipſum factus obediens vſqꝫad mortem: mortem aūt crucis. Propter qd̓ ⁊ deus exall tauit illum/ ⁊ donauit illi nom me n̄ qd̓ eſt ſuꝑ omnē noͣmē:

uia cul caput infirmū/ cętera membra dolent. Dicit ergoa mēbrā ſentite dolorem capitis. Thren̄. j. d. O vos omēsvjtraſitis ꝑ viam ⁊cͣ. ſentite ⁊ videte mēbra non paralyticaei ſiupida: ſed ſpū dei viuificata. Roma. viij. a. Qui ẜm ſpilin ſunt/ quę ſunt ſpūs ſentiūt. Quid autem ſit illud qd̓ ſit inchriſto. ſubdit: a Qui cū in forma ⁊cͣ. Et notātur tria.humilitas / ex hocvſe exinaniuit. Chaiaorquia ī hnobisgtululi. Un̄ diciturormā ſerui ⁊cͣ.nipd tlaT̓nonſtrat̉ in mortisuſtia crucis: ibi:ꝫad mortē.de hͦ dicit deus pavx o Zach̓. lij. d. Ecce ego adducā ſeruū meū oriētē: qꝛ eccelapis quē dedi corā ieſu ſuꝑ lapidē vnū/ ſeptē oculi ſūt: ⁊ ecce ego celabo ſculpturā eius ait dn̄s exercituū: ⁊ auferā iniqͥtarem terte illius in die vna. Eundē chriſtū vocat deus pat̓ ſernuum ſuū pro humilitate carnis aſſumptę: et orientē/ pro adminiſtratione luminis: et lapidem/ ratione paſſionis. In noīeſerulinotat̉ humilitas: ī noīe oriētis/ charitas: in lapide/ patiētia demōſtrat̉. Qui cū in forma dei eſſet .i. ī plena eſſētia⁊ eqͣlitate pr̄is ī ſingulari ſubſtātia eiꝰ. c Arbitratꝰ ē eē ſeequalē deo/ pr̄i: per illiꝰ vnitatē eſſētię .i. certiſſime hoc ſciuit. In qͦ nō eſt arbitratꝰ b Rapina/ ſed naturā quā naſcendo a pr̄e ſumpſit/ nō ſuꝑbiēdo p̨̄ſumpſit: ſicut diabolus ethomo: qͥ tanqͣꝫ deus voluit eſſe: Eſa. xiiij. d. Magnꝰ latro eſtqui vult furari ſibi. Et multi ſunt hodie qͥ ptātem quę dei ē etſapientiam ⁊ gloriam rapiunt tanqͣꝫ fures dei. Ecc̄j .xx. b.Qui poteſtatem ſibi aſſumit iniuſte: iuſte odietur. Heb̓. v. a.Nec quiſqͣꝫ ſibi ſumit honorē: ſꝫ qui vocat̉ a deo tanqͣꝫ aarōſic ⁊ chriſtus nō ſemetipſum clarificauit vt pontifex fieret ſedqͥ locutꝰ ē ad eū: Filiꝰ meꝰ es tu ⁊cͣ. d. Sęmetipſū exinaniuit. Licet tātꝰ eēt/ exinaniuit nō ſubſtātiā euacuās nec honorē īclinās: ſed e Formā ſerui accipiēs: ipſe dn̄s oīum. ij. Corꝭ. viij. b. Propt̓ nos egenꝰ factꝰ ē cū eſſet diues. j.Regꝭ. xviij. f. Ego ſū vir pauꝑ et tenuis. Psͣ. Inops ⁊ pauper ſum ego. Apocꝭ. vltꝭ. c. Ego pͥmus ⁊ nouiſſimꝰ. Primꝰin dignitate: nouiſſimꝰ in ſeruitute: qꝛ formā ſerui accipiens. Huius ſeruitiū cūctis ſeruitijs laborioſiꝰ/ deſpicabiliꝰ:ſed fructuoſius. Oſee. xj. a. Ego qͣſi nutricius ep̄hraim portabā eos in brachijs meis: ⁊ neſcierūt ꝙ curarē eos. Chriſtusenī ſicut nutrix humilit̓ ⁊ vtilit̓ ſe depoſuit ad lauādas ſordesparuuli ſui: ſedit ī cinere: lactauit vbere. Oſee. ij. c. Ecce egolactabo eā. Sed nota ꝙ cōpreſſis labijs lac ſuggit̉ ab vbere.Gregꝰ. Nō dilates ſicut infernꝰ aīam tuā ad hauriēdas mūdi delitias: ſi de hͦ vbere velis ſatiari: de qͦ nō lac ęgypti: ſedſanguis chriſti bibit̉. Aīalia enī .i. aīales lacte nutriunt̉: ſꝫ pulſi aqͥſę .i. filij chriſti pennati lambūt chriſti ſanguinē ſub vberevulnerati. Itē ſeruiuit nobis ī brachijs portādo. Sicut dictOſee. xj. a. Portabā eos in brachijs meis qͣſi filios .ſ. meos.Nā in humeris portant̉ quę grauāt: Sicut ſimia catulū ſuūque plus diligit portat in brachijs: minꝰ dilectū in humeris.Chriſtꝰ gͦ nos qͣſi pondus graue in humeris portat patientię. Hiere. xxiij. f. Vos eſtis mihi onꝰ dicit dn̄s: proijciamquippe vos ⁊cͣ. q. d. quos porto diu ꝑ patiētiā: in infernū ꝓijciam ꝑ iuſticiā. Sed tn̄ ꝓ tꝑe paſſionis dicit: Portabo eos ībrachijs: Nā dn̄s tūc totū ſe effundēs in miſericordiā/ tanqͣꝫdes amplexat̉ nos ⁊ chariſſimos: brachia extendit in cruceande Eſa. lxv. a. Expandi manus meas tota die ad popuſum incredulū: Volebat enī ⁊ vult deꝰ animas ⁊ corꝑa ſaluatoꝝ in amplexibꝰ ſuis p̨̄ſētare deo: Vt ſignificat̉ Gen̄. xxxij.t. In̄ baculo meo/ crucis .ſ. trāſiui iordanē iſtū .i. deſcenſū eorum. .i. fluxum mortalitatis hoīm per quē omēs deſcendūt inmortem: Et nūc cum duabus turmis animarū .ſ. ⁊ corpoꝝ vl̓polm ⁊ angeloꝝ regredior. Vnde Oſee. xj. a. Et neſcierūt ꝙtarate eos. q. d. turbaui eos ⁊ neſcierūt: Medicus iſte ſic ſernuit egrotis: vt morbum ſuum eorum faceret ſalutem: ⁊ vul-

nera ſua eorum faceret medicinam: et mortem eorum vitam.Eſa. liij. b. Ipſe vulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates noſtras tollēdas .ſ. Caſſianus. Filius erat et factus eſt tanqͣꝫ ſeruus: necſolam formam ſerui accępit vt ſubeſſet: ſed etiam malis ſeruiuit vt vapularet et vt peccati pęnam ſolueret cū culpam nonhaberet. Iſte medicus minuit ſibi propt̓ ſanitatē noſtram eteffudit ſanguinē abūdant̉: vt ſuo ſanguine tibi faceret medicinā. Vnde qꝛ huicmedico tam pio noncompaſſus ē homo:terra compaſſa eſt ⁊tremuit: petrarū duricia ſciſſa/ ſol obſcuratus/ vt retroceſſione ſuorum radiorum eum minutū ſignificaret. Minuto enimdebet claritas abſcondi. f In ſimilitudinē hoīm factus/ factor omniū. Hęc ſimilitudo nō imagine vl̓ ſimilitudine: ſed generis intelligit̉ veritate: qualiter ⁊ illud: Adā genuit.ſ. ad ſimilitudinē ſuam. Roma. viij. a. Deus filiū ſuū mittēsin ſimilitudinē carnis peccati idē peccatū damnauit. Vnde etaddit. g Et habitu inuentꝰ ē vt homo .i. verus homoquiali vt expreſſiuū eſt veritatis. Ioh̓. j. b. Gloriā eius quaſivnigeniti a patre. Baruch. iij. d. In terris viſus eſt ⁊ cū hominibus ꝯuerſatus eſt. Dicit autē apl̓s: Habitu ⁊cͣ. comparans humanitatē veſti: quia veſtis induta non mutat hominē ſed mutat̉: ſic diuinitas manſit ⁊ humanitas melioratafuit: Nā ſicut cum veſtis induitur formā recipit: vt quā nonhabebat exuta: qui aūt veſtitur: ſub veſte abſcondit̉: ſic diuina natura ſub aſſumpta carne quaſi ſub veſte delicuit ſed caroab antiquę vetuſtatis caligine atqꝫ corruptiōe in claritatē glorię: et ęternā īcorruptibilitatē effulſit. Caſſianꝰ. f In ſimilitudinē hoīm: non angeloꝝ: quia non ęguerūt: non dęmonū: quia illi non reſurgunt: non hoīs: quia primus homo necin carne peccati/ nec in ſimilitudine carnis peccati erat creatꝰ:chriſtus aūt vniuerſali hominū miſereri/ profundis ſe immerſit: nec ſubtilis ille diaboli oculus magnę pietatis deprehenderet ſacramētū. Et poſtea ſubdit: Si enī cognouiſſēt nunqͣꝫdn̄m glorię crucifixiſſent. j. Corꝭ. ij. b. h¶ Humiliauit ſemetipſum: non alius eum coegit. Ioh̓. x. d. Ego pono animam meam factus obediens vſqꝫ ad mortem. Bern̄. Nō credo aliqd̓ bonū placere deo qͣꝫ obedientia illi qui mori maluit qͣꝫ non obedire: mortem aūt non quālibet ſed crucis. Sap̄.ij. d. Morte turpiſſima condēnemus eum. Hiere. xj. d. Mittamus lignū in panem eius. Hanc mortē ſuſtinuit vt nos liberaret ⁊ viuificaret. Vn̄. ij. Regꝭ. xviij. g. dic̄ dauid .i. chriſtus:Fili mi abſalon: abſalon fili mi: quis mihi det vt moriar ꝓ teabſalon .i. vice tui: vel preciū tui .i. pro morte/ te o homo recipiam ī mercedem. Un̄ Eſa. lxij. d. Dicite filię ſion Ecce ſaluator tuꝰ venit: ecce merces eius cū eo ⁊ opꝰ eiꝰ corā illo. q. d. op̨̄dicatores dicite vnicuiqꝫ animę fideli: ecce ſaluator tuꝰ venitad iudiciū/ ⁊ opus illius coram illo .ſ. ſignū crucis qd̓ apparebit in iudicio in qua fecit dn̄s chriſtus liberationē noſtrā: proquo requiret mercedem noſtram noſipſos: ſicut merces eiuscum ipſo vt nullus eum ab hac mercede defraudet. i Propter qd̓: quia ſic humiliauit ſe. k Et deus exaltauit illum/ in reſurrectione. Eph̓. j. d. Suſcitans illum a mortuis: ⁊conſtituens ad dexteram ſuam in cęleſtibus ſuper omnē principatum ⁊ poteſtatem ⁊ virtutem. Et dicitur ꝙ nominat̉ nonſolum in hoc ſęculo ſed in futuro. ¶¶ Et donauit illi/ ẜmhominē. m Nomē ⁊cͣ. Nunc datum eſt illi per gratiamqd̓ ab ęterno habuit per naturā .ſ. filiꝰ dei. Hoc aūt habuit an̄reſurrectionē: ſꝫ poſt reſurrectionē dicit̉ donaſſe ꝑ manifeſtationem. Scd̓m Amb̓. exponit̉: ꝙ filio dedit ęterna generatione donatū eſt/ vt eſſet deus: et hoc poſt reſurrectionē manifeſtatū eſt. Vel Donauit nomen: id eſt manifeſtauit dediſſe nomen: tetragrāmaton: id eſt prīcipium vitę paſſionis iſteeſt. Hoc nomen ſuper cętera portabat ſacerdos: Exo. xxviij.b. Item ſacerdos illud nomen gerebat in fronte: cętera ī ore. Prouerb̓. xxx. a.

B

Ps.85.

E 2 S