EpiſtoleadPhilippenſes

a vt in nomine ieſu omne genuflectatur/ cęleſtium/ terreſtriū/b et infernorū: ⁊ o̓mnis linguaconfiteat̉: quia dn̄s ieſus chriſtus in gloria eſt dei patris.ę Itaqꝫ chariſſimi mei ſicut ſꝑf obediſtis/ non in p̨̄ſentia meitm̄: ſꝫ multo magis nūc in abſꝫ ſentia mea cum mētu ⁊ tremo

i re veſtram ſalutem operamikni. Deus eſt enī qui operaturin vobis ⁊ velle ⁊ perficere ꝓni hona voluntate. Omnia aūtfacite ſine̓ murmurationibꝰ ethęſitatiōibꝰ: vt ſitis ſine̓ q̨̄relaet ſimplices filij dēi: ſine rep̄henſiōe ī mēdio natiōiſ prauę: ⁊ ꝑuerſę: inter qͣs lucetꝭ ſic̄ lu-

Prouerb̓. xxx. a. Qd̓ nomen eius/ qd̓ nomē filij eius ſi noſtiq. d. nō: quia ineffabile. a ¶ Omne genu ⁊cͣ. id eſt angelihomines/ dęmones. Roma. xiiij. b. Uiuo ego dicit dn̄s: quiamihi flectetur omne genu. Eſa. xlv. d. Quia mihi curuabituroē genu: ⁊ iurabit oīs lingua. ij. Paral̓. xxix .ſ. Laudauerūtdeū magna lęticia ⁊incuruato genu adorauer̄t. Heſter. iij. aSolus mardocheꝰnon flectebat nec adorabat eum .i. aman:qui interpretat̉ iniquꝰ: ⁊ ſignificat diabolū. Sꝫ qͥd ē ꝙ dic̄cęleſtiū: gͦ habentgenua aīę. Rn̄demꝰPer actum ſufficit:⁊ nunc flecto genuacordis mei: id eſt meſubiectū tibi cognoſco. b Et omnis lingua cōfiteat̉id eſt homines de omnibus gentibꝰ linguarū: vel apoſtoli oībus linguis loquentes. Actꝭ. ij. a. Cęperunt loqui varijs linguis prout ſpirituſſanctꝰ dabat eloqui illis. Et in eodem. Audiebat vnuſquiſqꝫ lingua ſua illos loquentes. Apocꝭ̓. vij. c.Poſt hęc vidi turbam magnam quam dinumerare nemo poterat: ex oībus gētibꝰ ⁊ tribubꝰ ⁊ ppl̓is ⁊ līguis ſtātes an̄ thronū ⁊ ī cōſpectu agni amicti ſtol̓ albis: ⁊ palmę ī manibꝰ eoꝝ: ⁊clamabant voce magna dicētes: ſalꝰ deo nr̄o qͥ ſedet ſuꝑ thronum ⁊ agno. Daniel̓. iij. g. Ame poſitum eſt hoc decretum:vt omnis populus ⁊ linguę ⁊ tribus: quicunqꝫ locutꝰ fueritblaſphemiam contra deum ſidrac/ miſaac/ ⁊ abdenago diſpereat. c¶ Quia dn̄s ieſus chriſtus in gloria ē dei ꝑtris: ẜm ꝙ deus/ in eius ęqualitate: ẜm ꝙ homo/ in potioribeius bonis. Marci. vltꝭ. d. Et dn̄s quidem ieſus poſtqͣꝫ locutus eſt eis: aſſumptus eſt in cęlum ⁊ ſedet a dextris dei.d ¶ Itaqͣꝫ/ fratres. Supra inuitauit eos ad patiētiam exemplo humilitatis chriſti patientis ⁊ exemplo glorię ſuę/ merito patientię ⁊ humilitatis ei collatę. Hic hortatur eos vt in hͦſint obedientes ei. Dicit ergo: Itaqꝫ: ex quo chriſtus eſt perobedientiam exaltatus. e ¶ Chariſſimi/ fratres. Cupiditasfacit quoſdam charos chariſſimos: id eſt vllos: charitas omnes facit chariſſimos: id eſt ſuper omniū temporaliū charos.f ¶ Sicut ſemper obediſtis: ita nūc obedite: non in pręſentia mei tm̄ ⁊c̄. Eph̓. vj. a. Non ad oculum: qui faciunopera ſua vt videant̉ ab hominibꝰ: Matth̓ .xxiij. a. g ¶ Cūmetu / aī­ h¶ Et tremore corꝑis. Prouerb̓. xxviij. c. Beatus vir qui ſemper eſt pauidus. Eccͣj .xviij. d. Uir ſapiensomnibus metuit. Iob. ix. d. Verebar omnia opera mea ⁊cͣ.¶ Ueſtram ſalutem oꝑamini: id eſt ea quę ſunt ad ſalutem. Ioh̓. vj. c. Operamini non cibum qui perit: ſed quipermanet in vitam eternam: id eſt bona opera quorū fructꝰpermanet in ęternum. Psͣ. Patiētia pauperū non peribit infinem: id eſt pręmiū patientię: Econtra. Ecc̄j .xiiij. c. Omneopus corruptibile ī fine deficiet: et qͥ illud operat̉ ibit cū illo:et omne opus electum iuſtificabit̉: et qui illud operat̉ honorabitur in illo. Nota ꝙ dicit: Cum metu: qꝛ ſecuritas quoſdāfacit negligenter operari ſuam ſalutem. Hiere. xlviij. b. Maledictꝰ qͥ opus dn̄i facit negligent̉. Alij aūt audacter mortemoperant̉. Sap̄. j. d. Deus mortem non fecit. Et poſt ſequit̉Impij aūt manibꝰ ⁊ verbis accerſierūt eam. k Dęus eſtenī ⁊cͣ. Oſtendit ꝙ ſolliciti debent eſſe operando ſuam ſalutem: qꝛ deus paratꝰ ē ad auxiliandū: vnde dicit: Deus qͥoꝑat̉ in vobis ⁊ velle/ bonū/ ⁊ perficere illud. Roma.ix. c. Non eſt volentis neqꝫ currentis: ſed miſerātis dei. Eſa.xxvj. c. Omnia opera noſtra operatꝰ es in nobis dn̄e. Eſa.xliij. a. Quoniam qui inuocat nomen meum in gloriam meācreaui eū formaui eū/ feci eū. ij. Corꝭ. iiij. b. Nō ꝙ ſufficiētesſimus cogitare aliqͥd a nobis: qͣſi ex nobis: ſed ſufficiētia noſtra ex deo eſt. ¶¶ Pro bona voluntate/ ſua: nō vr̄is meritis. Roma. viij. e. Omnia cooperant̉ in bonū his qui ẜm

propoſitū vocati ſunt ſācti. Ibi Glo. Non propter meritmſuum: ſed propter propoſitū dei: id eſt ẜm p̨̄ſcientiā ⁊ preqeſtinationē dei. m Omnia aūt facite: quia timore ſequitur aliquādo impatiētia ⁊ intrāquillitas cordis: Ideo moneteos vt omnia agant et patiantur cum trāquillitate cordis: ibiSine murmurationibꝰ. Et cū firmitate fidei: ibi: Sine hęſitationibꝰ.Et cum conſtantia:ibi: Int̓ quos lucetis ſicut lumiaia. Dicit ergo: n¶ SSine murmurationibꝰ/ ⁊ tribulationibus: quia ad inſtructionē ſunt. Eſa.xxvj. c. In tribulation murmurꝭ doctrina tua ī eis. q. d. male murmurant in tribulationibus cum tidoceas eos ꝑ tribulatiōes. jͣ. Corꝭ. x. b. Neqꝫ murmuraueritſicut quidā eoꝝ murmurauerunt et a ſerpētibꝰ perierunt. Iude. e. Hi ſunt murmuratores q̨̄ruloſi ẜm deſideria ſua ābulētes. Sap̄. j. c. Auris c̨eli audit oīa ⁊ tumultꝰ murmurationūnon abſcondet̉. Cuſtodite ergo vos a murmuratione quę nihil prodeſt ⁊ a detractione parcite linguę. Sed qꝛ murmura.tio aliqn̄ fac̄ diffidentiam p̨̄mij: ſubdit: o ¶ Et ſine hęſitationibꝰ. De fide enī vel de p̨̄mio ꝓmiſſo. Iaco. j. a. Qui en̄hęſitat ſimilis eſt fluctui maris qui a vento incutitur. Actꝭ. xjb. Dixit mihi ſpūs vt irem cū eis nihil hęſitans: Qui enī hęſitat fugit de pręlio: cū neceſſariū eſſet ſtandi. Et tales ſunt p̨̄dicatores ſocioꝝ. ij. Mach̓. iiij. e. Ubi ad rem ventū eſt macedonibꝰ ſocijs hęſitātibꝰ: ipſi ſex milia ſoli ꝑemerūt cētū viginti: propter auxiliū illis datū de cęlo. Vel ſic. ¶¶ Sinemurmurationibꝰ contra pręlatos: ſed ęſtimabit̉ cōtra deum. p ¶ Ut ſitꝭ ſine quęrela actiue: contra fratres: id eſtnon quaſi ſitis quęruloſi ⁊ ꝯtentioſi de fratribꝰ conquerentesvl̓ eis dātes occaſionē de vobis ꝯq̨̄rēdi. Luct. j. a. Incedētesī oībꝰ mādatꝭ ⁊ iuſtificatiōibꝰ dn̄i ſine q̨̄rela. j. Theſſal̓. v. d.Integer ſpūs vr̄ ⁊ aīa ⁊ corpꝰ ſine quęrela in aduentu dn̄i nr̄iieſu chriſti ſeruet̉. q Et ſimplices/ in vobis innocentes ⁊ſine fraude ⁊ ſine dolo: ſicut r ¶ Filij dei: qꝛ deus ſimplexeſt. Eccͣj. ij. c. Uę duplici corde. Iaco. v. a. Uir duplex animo. Roma. xvj. c. Volo vos ſapientes eſſe in bono et ſimplices in malo. s ¶ Sine reprehenſione ad forinſecas .j.Corꝭ. x. g. Sine offenſione eſtote iudęis ⁊ gentibus ⁊ eccleſidei .j. Pet̓. ij. c. Cōuerſationē vr̄am īter gētes habētes bonā:vt in eo qd̓ detractāt de vobis tanqͣꝫ de malefactoribꝰ ex bonis oꝑbꝰ ꝯſiderantes: glorificent deū. Et in eodē. iij. c. Cummodeſtia ⁊ timore ꝯſcientiā habētes bonā: vt in eo qd̓ detrahunt de vobis ꝯfundant̉: qui calūniant̉ vr̄am bonā in chriſto ꝯuerſationē. Neceſſe eſt gͦ vt viuatis ſine rep̄henſione: qꝛeſtis t ¶ In medio nationis: qui nati tm̄ ſunt nō renati.v ¶ Praue/ quātū ad mores ⁊ oꝑa. x ¶ Et ꝑuerſę quantū ad fidē: Ul̓ prauę ad creaturā ſe ꝯuertēdo. Hęc enī ꝯuerſio eſt ꝑuerſio. Hiere. xvij. b. Prauū eſt cor hoīs. y ¶ Int̓quos lucetꝭ .i. ad lucendū ꝯſtituti eſtis. z Sicut luminaria ī mūdo. Mat. v. b. Vos eſtis lux mūdi. Ecc̄j. xliij. tSpecies cęli: id eſt ecce gloria ſtellarū .i. doctoꝝ mūdū illuminans in altiſſimis dn̄s. Daniel̓. xij. b. Qui docti fuerint fuigebunt quaſi ſplendor firmamenti: ⁊ qui ad iuſticiam erudiuntplurimos: quaſi ſtellę in perpetuas ęternitates. Apocꝭ. j.Stellę angeli ſunt ſeptem ſtellę eccleſiarū. Sed nota ꝙ vſtimangelus .ſ. laodicię non fuit clara ſtella: in quo ſignificaturqͣles futuri erunt vltimi p̨̄lati eccleſię. Dicunt̉ aūt luminaria.quia ſicut lumīaria cęli non ꝑturbant̉: licet hęc plaga inferiorperturbetur ⁊ mutetur/ īmobiles ꝑmanent: et fixę ſunt in cęiiſacrę ſcripturę ſicut ſtellę: ⁊ mouentur motu firmamenti. i. vinyſcriptura eos dirigit. Eccͣj. l. a. In laude ſermonis d̓r quaſtſtella matutina in medio nebulę: ⁊ quaſi luna plena ſn diebusE fuis fucet

D

Rom. 14. b.De īmuni. eccle.c. decet. libro. 6.

.xpil̓. 51

Deciiii

offici.(i. q. 7.1quoſdan

Ps. 9. di