EpiſtoleadPhilipenſes

gͦ idem certamē habentes/ quacle ⁊ vidiſtis in me ⁊ nunc audiſtis de me. ¶ Capi. II.I qu̓a ergo conſolatiodEin chriſto/ ſi qd̓ ſolatiūcharitatis/ ſi qua ſociegtas ſpiritus/ ſi qua viſcera mihſerationis: implē̓te gaudiummeum/ vt idem ſapiatis: ēan-

idem charitatē habētes: vnain nimes idipſū ſentientes. Nihil per contētionem neqꝫ perpinanem gloriam: ſed in humiq litate ſuperiores ſibijnuicemr̄ arbitrantes: non quę ſua ſuntſinguli conſiderātes: ſed ⁊ eas quę aliorum. Hoc em̄ ſentite in vobis qd̓ ēt ī chriſto ieſu

j. Pet̓. iiij. c. Cōmunicātes chriſti paſſionibꝰ gaudete/ vt ⁊ inreuelatione glorię eius gaudeatis exultantes: ſi exprobramini in noīe chriſti beati eritis: quia qd̓ ē honoris ⁊ glorię ⁊ virtutis dei: et qui eſt eius ſpiritꝰ ſuper vos requieſcet. Magnūergo donū eſt/ cū datur homini pati pro chriſto. j. Machab̓.x. b. Miſit ei purpuram ⁊ coronā auream: vt quę noſtraſūt ſentias nobiſcū ⁊conſerues amicitiasad nos. Hęc duo dedit alexander ionathę: id eſt chriſtꝰ martyribꝰ ſuis: qui dicit̉alleuians tenebras.Un̄ in Psͣ. Exortūē ī tenebris lumē rectꝭ corde miſericors⁊ miſerator dominꝰ.Purpura quam mittit in lumine eſt imitatio paſſionis chriſti: corona aurea eſt ſpes tribulationis. Et ſignant̉ dicit: Et q̨̄noſtra ſunt .ſ. aſperitatē/ paupertatē ⁊ vilitatem ſentias nobiſcum: non dicit videas vel dicas ſed vt ſentias qd̓ paſſus ſumpro te. jͣ. ij. a. Hoc ſentite in vobis qd̓ ⁊ in chriſto ieſu. Sꝫ qꝛiſtos exempla apoſtoli ad patiendū inuitauerunt/ ſubdit: a¶ Idē certamē habētes: id eſt tale: b. ¶ Quale ⁊ vidiſtꝭin me: qꝛ valde fui verberatꝰ apud epheſū pro phytoniſſa.Actꝭ. xvj. e. c Et nūc audiſtis de me: qꝛ romę ſū vīctꝰ ꝓ fide. j. Theſſal̓. ij. c. Imitatores facti eſtis fr̄es eccl̓iaꝝdei q̨̄ ſūt ī iudęa in chriſto ieſu: qꝛ eadē paſſi eſtis ⁊ vos a ꝯtribulibus veſtris ſicut ⁊ ipſi a iudęis: qui ⁊ dn̄m ieſū occiderūtet vos perſecuti ſunt. ¶ Expoſitio Capi. II.I qua ergo conſolatio ⁊cͣ. Adhuc hortat̉ eosꝘ fecta patientia. Secundo monet vt idem ſapiant in fiad patientia: vt ſic ipſe plene gaudeat de eorum perde: ibi: Ut idem ſapiatꝭ. Tertio ad charitatem: ibi: Eandem charitatem. Quarto ad humilitatem ibi: Per cōtentionem. Quinto prouocat eos ad patientiam exemplochriſti: ibi: hoc em̄ ſētite. Sexto ꝓponit exēplū glorię chriſti: ne ſimilem ſpernāt: ibi: Propt̓ qd̓ ⁊ deus. Septimomonet ad obedientiā: ibi: Itaqꝫ chariſſimi. Octauo oſtendit ei deum p̨̄ſto eſſe ad auxiliū: ibi: Deus enī eſt qͥ oꝑat̉.Nono vt cum trāquillitate cordis ⁊ firmitate fidei ⁊ conſtantia patiant̉: ibi: Oīa aūt. Decimo ꝓponit ſe in exemplū: ibi:Nō in vacuū. Vndecimo ꝓmittit eis ſe eſſe miſſurū timotheum ad conſolationē ⁊ confirmationē/ ⁊ cōmendat eū: ibiSpero aūt in dn̄o. Duodecimo ꝙ etiam epaphroditummittet eis: ibi: Nęceſſariū aūt ⁊cͣ. Dicit gͦ d. Si qͣ ⁊cͣ.Continua ſic. Magnū donū datum eſt vobis .ſ. pati ꝓ chriſto: ergo implete gaudiū meum/ ꝑſeuerando in patientia. ?qͣ ergo ꝯſolatio ⁊cͣ. Vel ſic. Qꝛ me feciſtꝭ gaudere de fideveſtra ⁊ ꝯſolatiōe veſtra ī euāgelio chriſti: vt dictū eſt. sͣ. implete gaudiū meum ſi qua conſolatio in chriſto eſt mihi ī vobis: vbi ſi vultis in aliquo conſolari me ꝓ chriſto. e ¶ Si qd̓ſolatium .i. ſi in aliquo diligitis me qd̓ quidem mihi eſtſolatium. f ¶ Si qͣ ſocietas ſpūs .i. ſpūalis eſt .ſ. int̓ meet vos. Vel Spūs .i. volūtatis .i. ſi vos vultis facere aliqͥdqd̓ ego velim. g ¶ Si qua viſcera miſeratiōis .i. ſi ī aliquo cōpatimini mihi qui pro ſalute veſtra patior. Si hͦ inquāeſt: oſtendite illud per effectū: Et implete gaudium meum vt idē ſapiatis ⁊cͣ. Ul̓ alit̓. Si qͣ cōſolatio. Quattuor dic̄ quibꝰ rn̄det quattuor alia ꝑ ordinē ſic. d.¶ Si quaergo ꝯſolatio in chriſto .i. ſi vultis hr̄e ꝯſolationē a chriſto. h ¶ Implete gaudiū ⁊cͣ. q. d. chriſtus nō ꝯſolabiturvos niſi ⁊ vos eum conſolemini. In hoc .ſ. ¶ ¶ Ut idem ſapiatis/ in fide. Roma. xv. b. Deus patientię ⁊ ſolatij det vobis idipſum ſapere in alterutrū ẜm ieſum chriſtū j. Corꝭ. j. bIdipſum dicatis omnes ⁊ n̄ ſint in vobis ſchiſmata .j. Corꝭ.xiij .ſ. Nonne eodem ſpiritu ambulauimꝰ: nōnę eiſdem veſtigijs? e ¶ Si qd̓ ſolatiū charitatis .i. ſi vultis hr̄e ſola-

tiū qd̓ charitas facit/ dū aīam afficit: ſitis k Eādē charitatē habētes. Eādē: id ē mutuā ⁊ cōmunē oībꝰ. j. Periiij. b. Ante omnē mutuā in vobiſmetip̄is charitatē habētes.Item f. ¶ Si qua ſocietas ſpūs: id ē ſi vultis eſſe ſociales ⁊ familiares ſpirituiſancto. Sitis ¶¶ Unanimes. Roma. xv. b. Unanimeſvno ore honorificetis deū. Quęrit enīcōcordes ⁊ quietos.Eſa. vltꝭ. a. Superquem requieſcet ſpiritus meus niſi ſuꝑhumilem ⁊ quietum⁊cͣ. Bonū eſt aūt habere ſociū ſpiritum/ſanctū ⁊cͣ. Ecc̄s. iiij.c. Melius eſt duoseſſe ſimul qͣꝫ vnum:habent enim emolimentū ſocietatis ſuę: quia ſpūs adiuuat infirmitatem nr̄am:Roma. viij. e. Spūi autem aufert̉ opprobriū ſterilitatꝭ. Eſa.iiij. a. Apprehendent ſeptē mulieres ⁊cͣ. aufer opprobriū nr̄m.Item g Si qͣ viſcera miſerationis/ ſūt in vobis: ſitis/m ¶ Idipſū ſentiētes per cōpaſſionē: vt mala cuiuſcunqꝫſint omniū. Ro. xij. d. Idipſum inuicē ſentientes non alta ſapientes: ſed humilibꝰ ꝯſentiētes: Quaſi hoc faciūt qui intushabent miſericordię viſcera .i. qui intimo amore diligunt ꝓximos: Sicut etiā chriſtus nos. Lucꝭ. j. g. Per viſcera miſericordię dei ⁊cͣ. j. Ioh̓. iij. c. Qui viderit fratrem ſuū neceſſitatem hr̄e ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo: quō charitas dei manetin eo? Ecōtra dicit̉ Prouerb̓. xij. b. Viſcera impioꝝ crudelia.ij. Machab̓. x.iij. a. Menelaus cum multa fallacia dep̄cabat̉ātiochū: nō ꝓ patrię ſalute: ſed ſperans conſtitui in pͥncipatūMenelaus interp̄tatur viſcera maledicta: et ſignificat ambiētem pręlaturas ⁊ dignitates. n ¶ Nihil per ꝯtētionem.agentes vel loquētes: nec in iudicijs nec in diſputationibus.Matth̓ .v. .f. Qui voluerit tecum in iudicio ꝯtendere: ⁊ tuntcam tuam tollere: dimitte ei ⁊ pallium. j. Timoth̓. ij. d. Stultas ⁊ ſine diſciplina quęſtiones deuita: generant enī lites: ſeruum aūt dn̄i non oportet litigare. Item in eodē. c. Noli verbis contendere: ad nihil enī valēt niſi ad ſubuerſionē audientium. j. Corꝭ. xj. d. Si quis aūt videtur ꝯtentioſus eſſe: nostalē conſuetudinē nō habemus neqꝫ eccleſia dei. De ſynagoga ergo dicūtur qui clamoſi ſūt diſputatores ⁊ ꝓpriam quęrentes gloriā. De qua ſubdit: o ¶ Nęqꝫ per inanem gl̓riam. Gal̓. vj. a. Non efficiamur inaniſglorię cupidi: inuꝓuocantes: inuicem inuidētes. p ¶ Sed in humilitatemus .ſ. vt ſentiamus de nobis humilia ⁊ de alijs meliora. Ande ſubdit: q ¶ Superiores ſibijuicē arbitrantes. Roma. xij. c. Honore inuicem pręueniētes. Eph̓. v. e. Sublectinuicem in timore chriſti. j. Pet̓. v. b. Adoleſcētes ſubditi eſtote ſenioribus. Omnes enim inuicem humilitatem inſinuate:quia dn̄s ſuperbis reſiſtit ⁊cͣ. Econtra: Lucꝭ. xij. f. Intrauitcogitatio in eos quis eorum videretur eſſe maior. ri Nonquę ſua ſunt ⁊c̄. j. Corꝭ. x. f. Nemo qd̓ ſuum ē quęrat ſedqd̓ eſt alterius. Gal̓. vj. a. Alter alterius onera portate.j. Corꝭ. xiij. b. Charitas non quęrit quę ſua ſunt. Sed modoomnes quę ſua ſūt quęrūt: vt dicit̉. jͣ. eodē. c. Et hoc eſt qꝛ refriguit charitas multoꝝ: Matth̓. xxiiij. b. Et. ij. Timothiij. sInſtabunt temꝑa periculoſa: et erunt hoīes ſeipſos amates.Et notantur hic tria per ordinē. Patiētia: ibi: Nihil ꝑ ꝯtentionē: Patientia enī nō reclamat. Et humilitas: ibi: Neqꝫper inanē. Charitas: ibi: Quę ſua ſūt ⁊cͣ. Et ad hec inaetiā nos inuitat exēplo chriſti: cuius humilitatē/ patiētis ebrritatē oſtēdit. Vnde ſubdit: s Hoc em̄ ſētite in vobis:id eſt hęc tria ſentite: nō tm̄ eloqͥmini vt magiſtri: vel p̄tēduevt hypocritę. t ¶ In vobis .i. intra vos: non tm̄ extra in brbitu vel tōſura. Matth̓. vij. b. A fructibꝰ eoꝝ cognoſcetꝭ eos.Nō dicit a v̓bis. v Qd̓ ī chriſto ieſu videtꝭ .ſ. fuiſſe rmqd̓ in chriſto ieſu fiūt: quia membra cū capite debent infiriosG ri: quia cuſ

F

A

Psͣ .111.