Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ep iſtoleſecundeadCorinthios

chriſti vrget nos ęſtimantesꝙͦ hoc/ quoniā ſi vnus ꝓ oībusmoͣrtuus eſt: ergo oēs mortuiſunt. Et ꝓ oībus mortuus eſtſꝫ chriſtus: vt et qͥ viuūt/ iā nonſibi viuāt: ſed ei qͥ ꝓ ip̄is moꝫin tuꝰ eſt ⁊ reſurrexit. Itaqꝫ nosn ex hoc neminē nouimꝰ ẜm caronem. Et ſi cognouimꝰ ẜm carpnē chriſtū: ſed nūc iā nō nouimus. Si qͣ ergo in chriſto notua creatura/ vetera trāſierūt:v et ecce facta ſūt omnia noua.

equꝰ calcaribꝰ pūctꝰ currit: cū dilataſti ꝑ charitatē .i. qn̄ ſtimulo amoris pūxiſti me. Augꝰ ī dialogo ad Oroſiū: Si nō niſidilatatū cor habuiſſet: viā dn̄i mīme cucurriſſet. Ꝙ amor pūgere poſſit/ patet ꝑ illud Can̄. vltꝭ. b. Dura ſic̄ infernꝰ ęmulatio. Eccͣj. xxxviij. c. Qui gloriat̉ in iaculo amoris ſtimulo boues coagitat .j. Eſdre. iij. c. Cōſtituer̄t leuitas vt vrgerēt opus dn̄i. Hoc mō charitas eſt exactrix operū: nō ſolum ꝟboꝝ.Ubi gͦ nō eſt opus nec charitas: niſi forteignorat/ quia charitas nunqͣꝫ eſt ocioſa.Prouer. vltꝭ. d. Cōſiderauit ſemitas domus ſuę ⁊ panē ocioſa nō comedit Mirabiliter vrget cupiditas oꝑa ſua. Exod̓. v.b. Pręfecti operū inſtabāt dicētes: cōplete opus vr̄m quotidie. Exo. xij. e. Urgebāt ęgyptij populum exire de terra. a Nos/ dico. b Eſtimātes: id ē attente ꝯſiderātes: c Hoc/ qm̄ ſi vnꝰ .i.qui ſolus ſine pctō fuit. Iuxta illud Psͣ.Omēs declinauerūt ⁊cͣ. vſqꝫ in vnum ⁊cͣ.d Portuus eſt. q. d. bn̄ vos debet vr̄gere charitas chriſti q̨̄ ip̄m coegit moriꝓ nob̓. Eph̓. ij. a. Deus qͥ diues eſt ī miſericordia ꝓpt̓ nimiā charitatē ſuā qͣ dilexit nos cum eſſemusmortui peccatis conuiuificauit nos chriſto. e Ergo oēs.alij f Mortui ſūt: ꝑ peccatū ſicut erat in adā: Aliter nōeſſet verū ꝙ pro oībus mortuus eſſet. Nō eſt mortuꝰ niſi propter pctā .j. Corꝭ. xv. c. Sicut in adā oēs moriunt̉ ⁊cͣ. Uel ſic:Qm̄ ſi vnus .i. ſufficiens. Mortuꝰ eſt: ſic in Psͣ. Semellocutus eſt deus .i. ꝑfecte ſiue ſufficienter. Et Ro. v. d. Sicutper vnius delictū ⁊cͣ. ita ꝑ vnius iuſticiā ⁊cͣ. In eodē. c. Sicutin vnius delicto mors regnauit ⁊cͣ. Mortuus ꝓ oībus .i.cauſa ſufficiēs ad ſaluandū oēs: de morte pctī ꝑ mortē ſuam.Heb̓. ix. g. Nunc aūt ſemel in ꝯſummatione ſęculoꝝ ad deſtitutionē pctī ⁊cͣ. Ergo oēs mortui/ legalibꝰ Ro. vij. a. Itaqꝫ ⁊ vos frēs mei mortificati eſtꝭ legi ⁊cͣ. Vel mortuꝰ: ꝓ omnibus qͣꝫtum in eo fuit. Ergo mortui .i. parati debēt eſſe admoriendū ꝓ eo. Psͣ. Quid retribuā dn̄o ⁊cͣ. g Ut et qͣviuūt: vita gr̄ę. h Iā nō ſibi viuāt .i. hāc vitā nō mihiattribuat: qꝛ Oſee. xiij. c. Ex te ꝑditio tua iſrl̓: ex me ſaluatiotua. Ro. xiiij. b. Nemo nr̄m ſibi viuit et nemo ſibi moritur.i Sꝫ ei/ attribuāt. k Pro ip̄is mortuꝰ ē: vt moriat̉ peccato. l Et reſurrexit: vt reſurgāt in nouitate vitę ẜm eaꝫ.Uel operātes. Ro. iiij. d. Traditꝰ ē ꝓpt̓ delicta nr̄a ⁊cͣ. Quſibi viuūt: vitę naturę. Nō ſibi viuant: q̨̄rentes ꝓpriasvoluptates corꝑis. Ro. xiij. d. Curam carnis ne feceritis ⁊cͣ.Et Ro. xiiij. b. Nemo noſtrū ſibi viuit ⁊cͣ. Et hęc eſt primacauſa ꝓpter quā chriſtū diligit. Inde ſequit̉ ſecūda: qꝛ ip̄e eſtdeus. m Itaqꝫ: qꝛ nullus debet ſibi viuere. n Ex hocamodo/ nemine nouimꝰ .i. approbamꝰ ẜm carne̓: qͥ ſectercarnis delitias: qd̓ faciūt mali. Psͣ. Laudat̉ pctōr in deſiderijs ſuis: ⁊ iniquus bn̄dicit̉: qꝛ o Etſi cognouimꝰ ẜmcarnē chriſtū .i. ſi credidimꝰ eū eē mortalē ⁊ purū hominēp Sed nūc iam nō nouimus: immo ⁊ verū deū ⁊ īmortalē. q. d. debemꝰ viuere chriſto ẜm qd̓ vixit in infirmitate canis/ multas tribulationes ſuſtinēs: ꝑ qͣs ad īmortalitatē tranſijt: vt et nos ad eandē trāſeamꝰ. Vel ſic/ Itaqꝫ: ex qͦ reſurrexit: Neminē nouimꝰ ⁊cͣ. q. d. ita certi ſumꝰ ꝙ nō cogitamde mortalitate ⁊ corruptione carnis. Similiter ſumit̉ caro. jCorꝭ. xv .f. Caro ⁊ ſanguis ⁊cͣ. Etſi chriſtū ẜm carnē. imortalē/ iam nō īmo īmortalē. Uel ſic/ Ex hoc: poſt aduētū chriſti. Neminē ẜm carnē nouimus .i. nullū approbamus qͥ carnales legis cerimonias ſeruare velit. Et ſi/ cognouimꝰ chriſtū ꝙ eēt ꝓmiſſus ī lege/ ſcd̓ꝫ carnē credētes ip̄meē venturū vt ẜuaret legalia ⁊ ẜuari p̨̄ciꝑet. Sꝫ nūc/ poſtqͣꝫiā venit nō nouimꝰ. Uel alit̓. Scd̓m carnē .i. carnalesdelitias. Ioh̓. xvj. b. Niſi ego abiero paracletus nō veniet.Si igit̉ chriſti pn̄tia corꝑalis impediuit ſpiritalit̓ ꝯſolationēapl̓oꝝ: qͥd pn̄tia diuitiarū/ delitiarū/ dignitatū. Iob. xvj. a.Cōſolatores oneroſi oēs vos. Lucꝭ. vj. d. Uę vob̓ diuitibꝰ

⁊cͣ. Si qͣ noua. Tertia cā ꝓpt̓ quā diligit̉ eū: qꝛ oīa īnouat ⁊ implet. Et nota qm̄ eſt nouitas naturę q̨̄ erit in futuro: qnouitas gr̄ę quā habemꝰ ī pn̄ti: ⁊ nouitas euāgelicę doctrīeEcōuerſo: ē vetuſtas pęnę ęt̓nę ⁊ culpę ⁊ legal̓ obẜuātię: Ergo ꝯtinua: Ex qͦ mortuꝰ ē: vt moriamur pctō: q Si qͣ creatura .i. ſi aliqͥs hō. r¶ oua/ nouitateę. s Uetera .i. vetuſtas culpę. 1Tranſierūt. Eſa. xliij. c. Ne memineritis prioꝝ ⁊ antiqͣ ne intueamini: ecce egofacionoua: ⁊ nūc orient̉. v Et ecce noua .i. nouitate gr̄ę. Uel vetera .i. vetuſtas mortis tranſijt iam in ſpe: poſtea inre: Et ecce facta ſūt om̄ia noua inſpe: vel per cauſam motiuam quę eſt immortalitas chriſti. Apoct̓. xxj. b. Morevltra nō erit neqꝫ luctus ⁊cͣ. quę pͥma abierūt. Uel vetera .i. legales obſeruātięTrāſierūt: et oīa q̨̄ ad veterē hoīem ꝑtinent. v Et. .i. qꝛ. Noua ſunt oīa .i.noui teſtamēti: in qͦ ꝯtinent̉ oīa q̨̄ īnouāhoīem ſpūaliter. Leuitꝭ. xxvj. b. Nouisſuperuenientibus vetera proijcietis ⁊cͣ.C ſuę legis vt cū quodā honore deferret̉ lex ad tumulū ¬nF Omnia autemmala crederet̉ fuiſſe. Mori pro honore illiꝰ. jͣ. Ioh̓. iij. c. Schriſtus j. Pet̓. iiij. a. Chriſto igit̉. Nouitate vitę. Ro. vj. a.Uiuūt virtutibꝰ ꝑ remiſſionē peccatoꝝ: gͦ remiſſio peccatorūeſt cauſa qͣre viuūt virtutibꝰ: gͦ cauſa virtutū eſt. Sol̓o. Ordine naturę viuit quilibet pͥus virtutibꝰ: qͣꝫ remittant̉ ei peccata:et ſic vita appellat̉ viuificatio: qn̄qꝫ tn̄ d̓r exercitiū bonę vitę.et ſic p̨̄cedit remiſſio peccatoꝝ. Iacobi. ij. d. Fides ſine operibus mortua eſt. Neminē nouimus .i. laudamus viuenterAd idē Prouerb̓. xvij. c. Qui iuſtificat impiū et qui ꝯdēnatiuſtū abominabilis eſt vterqꝫ apud deū. Sed nonne pium eſtęſtimare bona de aliquibꝰ talibus? Sol̓o. Dupliciter cōtingitlaudare impiū: in facto ſuo ⁊ in iudicio ꝓprio: qui eū laudat inqͣꝫtum talis eſt peccat: ſicut adulatores dicunt: Ualde bene facitis ꝯtra ruſticos iſtos: ⁊ hmōi. Eſa. v. e. Uę qui iuſtificatisimpium pro muneribus. Sed Iob. xxvij. a. Abſit a me vt iuſtos vos eſſe dicā: ſed in ꝓpria cōſcientia poteſt quis iudicarede talibus: ꝙ bona intentione faciunt: ⁊ pro amore iuſticię:niſi cōſtet ei contrariū. Ecc̄ͣj. xj. a. Non laudes virū in ſpecitſua: neqꝫ ſpernas virū in viſu ſuo. Nō quę chriſti ſunt. Phil̓.ij. c. Quod faciunt qui quęrunt ⁊ ad ſuā ſpectant vtilitatem ⁊honorem mundanū. Et ita ſecuri ſumus de p̨̄mio. Sed nōnante reſurrectionē ſpem eandem habebant: conſtat: et ita ſecuri erant de p̨̄mio/ ſicut chriſto facto immortali. Sol̓o. Nō eſtverū: qꝛ dicit̉ .j. Corꝭ. xv. b. Si chriſtꝰ nō reſurrexit: nec nosreſurgemus. Vnde modo magis certi ſumus. Infirmus: id ēiniuriatus: quia ſi nō eēt infirmꝰ/ ei nō poſſet fieri iniuria. Cuexaltaueritis. Ioh̓. viij. d. et. xij. e. Ego ſi exaltatus. Propitius illi ẜuiāt. Ecccͣj. xxix. c. Gr̄am fide iuſſoris ⁊cͣ. Pro eispaſſo j. Pet̓. iiij. a. Chriſto igitur in carne paſſo. Ita certaſpe meditatur: ſicut Iob. xvij. a. Et ſolum mihi ſuꝑeſt ſepulchrū: igitur fere mortuum ſe conſiderat qui glorificandū notignorat. Uado ad patrē. Ioh̓. xvj. d. et. xx. d. Sꝫ nōne ſemper erat cum patre. Sol̓o .i. inuiſibilē me exhibeo: ſicut patermeus eſt inuiſibilis. Uel vado quo ad innoteſcentiam: quiatam glorioſe aſcendit: ꝙ ex hoc innotuit ꝙ erat cum patre.Niſi ego abiero: Ioh̓. xvj. b. Sed nōne eius p̨̄ſentia multum:conferebat eis etiam ſpūaliter: conſtat ꝙ ſic. Sol̓o .i. niſi a vebis receſſerit carnalis intellectus quē de me habetis: non hoteſtis ita plene capere ⁊cͣ. Ex hoc tꝑe gratię neminē nouimꝰ. i.approbamus ⁊cͣ. Ex hoc videtur ꝙ tales non eſſent in ſtatū ſaluandorum. Contra ipſemet apl̓s Actꝭ. xxj. e. contrarium obſeruauit. Item patet ꝙ conuerſi de iudęis ea poterant obſeruare. Per illud Actꝭ. xv. d. Ego iudico nō inquietari ⁊c̄. Sedcontra Gal̓. v. a. Si circūcidimini chriſtus nihil vobis proderit. Et. iiij. b. Conuertimini ad infirma elemēta: id eſt legalia.So lutio. Quod hic dicitur et Gal̓. iiij. et. v. intelligitur deA ponentibus heſſ

H

8. q. 1. c. in ſcripturis33. diſ. c. vſqꝫ

D

PPsͣ. 13.Eſa. 43. c.Apocal̓. 21. b.

ExpolAlo

Psͣ .61.

Psͣ .115.

Psͣ .9.