CorinthiosEpiſtoleſecūde ad

vos frēs de tribulatione nr̄aͦͦ ā factā eſt in aſia: qm̄ ſupramodū grauati ſumꝰ et ſupratͦ virtu̓tē ita vt tēderet nos etiāviuere. Sed ipſi in nobiſip̄isſꝫ re̓ſpōſum mortis habuimꝰ l̓tnō ſimꝰ fidētes in nobis: ſedin deo qui ſuſcitat mortuos:

i qui de tātis periculis nos eripuit ⁊ eruit: ī quē ſperamus:qm̄ ⁊ adhuc eripiet adiuuātiſ bus ⁊ vob̓ ī or̄one ꝓ nob̓: vtsͦ ex multaꝝ ꝑſonis facieꝝ eiꝰ q̨̄q̄ in nob̓ eſt donatiōis/ ꝑ ml̓tosr gr̄ę agant̉ ꝓ nobis. Nā gl̓ias nr̄a hęc ē/ teſtioniū ꝯſcīę nr̄ę:

a Facta/ non tm̄ dicta vel ſuggeſta. b ¶ Aſia regio eſt/ ꝑsgręcię. c ¶ Grauati ſumꝰ. Ecc̄j. xxj. d. Prudens grauabit̉ꝯtumelia dei .i. nō ſua: qꝛ Prouerb̓. xij. c. Nō ꝯtriſtabit iuſtūquicqͥd acciderit ei. d ¶ Supra modū ⁊ ſupra virtutē.Cōtra .j. Corꝭ. x. c. Fidelis deꝰ qͥ nō patiet̉ vos tēptari ſup illud qd̓ poteſtis. ItēPsͣ. Proba me de⁊ tēpta me. Ibi Glo.Priꝰ vires meas cōſpice: et tunc vt ferrevaleo tēptari ꝑmitte. Sol̓o. Supramodū/ p̨̄cedentiuꝫtribulationū. eſjꝟtutē .i. multū: Etē genꝰ ꝑabolę: Porto pluſqͣꝫ portare poſim. ſ ¶ Ut tederet nos etiam viuere: ſicut ⁊ Iob. x. a.Tedet aīam meā ⁊cͣ. Marci. xiiij. d. Cępit pauere ieſus et tedere: ⁊ hoc naturaliter/ volēs ſe liberari ab hmōi tribulationibus. Alibi dicit apl̓s: Mihi viuere chriſtꝰ eſt ⁊ mori lucrum.g ¶ Rn̄ſum mortis: qͣſi certi ſumꝰ de morte ꝓpt̓ nimiā afflictionē. i ¶ In nobiſip̄is: qꝛ natura nr̄a qͣſi defficiēs mortē nobis ꝓmittebat. h ¶ Ut nō ſimus fidētes in nob̓.Propter hoc ꝑmiſit vos deꝰ tēptari. Hiere. xvij. a. Maledictus hō qͥ ꝯfidit in hoīe. k ¶ Sꝫ in deo. Hiere. xvj. d. Dn̄efortitudo mea ⁊ robur ⁊ refrigeriū in die tribulatiōis. Hiere.xvij. b. Bn̄dictus vir qͥ cōfidit in dn̄o ⁊ erit dn̄s fiducia eius.¶ Eripuit ⁊ eruit. Glo. Pręſidia ſua ſuis nō negat ī neceſſitate poſitus. Psͣ. Cū ip̄o ſum in tribulatiōe ⁊cͣ. Eſa. xliij. a.Cū trāſieris ꝑ aquas tecū ero ⁊cͣ. m ¶ In orōnę .i. ꝑ or̄onēfactā/ ꝓ nob̓: Et ad hͦ vt vos eripiet nō dedignat̉ apl̓s mendicare or̄ones alioꝝ. Ro. xv. g. Obſecro vos frēs ꝑ dn̄m nr̄mieſū chriſtū ⁊ ꝑ charitatē ſctīſpūs: vt adiuuetis me ī or̄onibꝰ⁊cͣ. Col̓. iiij. a. Orātes ſiml̓ ꝓ nob̓ vt deꝰ aꝑiat nobis oſtiū ſermonis ad loquēdū myſteriū chriſti. Heſter. xiiij. c. Da mihifiduciā rex deoꝝ vniuerſę dn̄e ptātis: tribue ſermonē cōpoſitū in ore meo in ꝯſpectu leonis: ⁊ trāſfer cor illiꝰ in odiū hoſtisnr̄i: vt ⁊ ip̄e pereat ⁊ cęteri qͥ ei ꝯſentiūt. n ¶ Ut ex multaꝝꝑſonis facierū: Tripl̓r legit̉ h̓. Primo de facie naturę: ſecūdo de facie gr̄ę: tertio ẜm ꝙ ibi eſt alia lr̄a. De facie natur.ſic ⁊ appellat multas facies multas ꝯditiones naturę. n. ¶ Utgr̄ę agant̉: ꝓ nr̄a liberatione/ per multos eiꝰ donationis .i. qͥ habēt idē donū gr̄ę ⁊ fidei q̨̄ in nob̓ eſt ꝑ p̨̄dicationenr̄am poſt liberationē a tribulationibꝰ noſtris: hoc ē: p ¶ Exꝑſonis multarū facierū .i. ꝯditionē naturę: qꝛ ml̓ti patreſ⁊ multi ſenes ⁊ decrepiti ꝑ nos ꝯuerſi gr̄as agēt ꝓ nr̄a liberatione. Vel de facie gr̄ę. Sicut em̄ hoīes diuerſificant̉ naturaliter ẜm facies: ita ſimpl̓r ẜm diuerſitatem gr̄arū quarū vſusmagis habēt: ⁊ hoc eſt: Ex ꝑſonis .i. ꝑ ꝑſonas. o Multarū facierū .i. in quibꝰ relucent multa dona gr̄arū: qͣſi q̨̄dāfacies ſpūales. Et ẜm aliā lr̄am. In multarū ꝑſonarū facie .ſ. corā ml̓tꝭ gr̄ę agant̉ ⁊cͣ. Alia n̄ mutāt̉. Facieꝝ. Ezech̓.j. b. Facies ⁊ pēnas ꝑ qͣttuor partes habebāt. Primꝰ hꝫ faciēleonis ſeueri: alius faciē hoīs: aliꝰ faciē bouis .ſ. actiuꝰ: aliꝰ faciē aqͥlę .ſ. ꝯtēplatiuꝰ: quintꝰ quē nō vidit habet faciē ſimię .ſ.hypocrita Matth̓. vj. a. Nolite fieri ſicut hypocritę: extermināt em̄ facies ſuas. Sextus habet faciē pęnitētis. Iob. xvj. c.Facies mea intumuit a fletu. Psͣ. Uſqꝫ qͦ iudicatis iniqͥtatē⁊ facies pctōꝝ ſumitis. q ¶ Quę in nobis ē: nō ꝓtecta/ ſꝫcuſtodita. ij. Timoth̓. j. b. Admoneo te vt reſuſcites gr̄am deiq̨̄ in te eſt ꝑ īpoſitionē manuū meaꝝ: donatiōis nō ēptionisMatth̓. x. b. Gratis accępiſtis gratis date. r ¶ Nam gl̓ianr̄a. Cōtinua ſic: dico ꝙ debetis orare ꝓ nob̓: nā ⁊cͣ. Uel dico vobis adiuuātibꝰ nos in or̄onibꝰ vr̄is: ⁊ bn̄ viuētibꝰ: qꝛ cito poteſtis impetrare ꝓ nob̓: Nā gl̓ia. q. d. ego bonꝰ ſum cito audiet vos deꝰ orantes ꝓ me. j. Ioh̓. vltꝭ. d. Qui ſcit fratrēnō ad mortē peccare petat ⁊ dabit̉ ei vita. Ul̓ ꝯtinua ſic. Speramꝰ nec mirū qꝛ habemus purā ꝯſcīam: Nā gl̓ia. His modis oībus ꝯtinuat Glo. Sꝫ pōt ꝯtinuari: ⁊ ſic̄ ia tetigimꝰ ita:

dico ꝙ tribulatꝰ ſuꝫ: ſꝫ nō merito meo: nā in ſimplicitate nōbentes aliud in corde qͣꝫ in ore. Sinceritate dei: p̨̄dicandeuāgelicā doctrinā. Nō in ſapia carnali: nam docui legales obſeruātias. s ¶ Gl̓ia nr̄a teſtimoniū ꝯſcīe: qd̓ eſtduplex. Unū qn̄ ꝯſcīa teſtat̉ ꝙ nō habet volūtatē faciēdi allqͥd ꝯͣ deū: ꝓponēs ſenunqͣꝫ facturū amDe hoc teſtimon.j. Ioh̓. iij. d. Si cornoſtrū nō reprehēderit nos ⁊cͣ. Aliud teſtimoniū ꝯſcīę/ de qͦgloriandū eſt qn̄ ratio dictat hoī g lphabebit hęreditateęternā: qꝛ eſt filiꝰ d̓iRoma. viij. c. Ipſereddit teſtīoniū ſpūi nr̄o: qꝛ filij d̓i ſumꝰ: ſi aūt filij ⁊ hęredes.Psͣ. Oīs gl̓ia filię regꝭ abintus. Prouer. xv. b. Secura mēsqͣſi ſuge ꝯuiuiū. Eccͣj .xxvj. a. Diuitis ⁊ pauꝑis ſi eſt corbonū ī omni tꝑe: vultꝰ illoꝝ hilares. Btūs Bern̄. Nemo gl̓iarivelit in hac vita: qꝛ qͥcqͥd fauoris captamus deo fruamur. Etbtūs Bern̄. Sanū ē vas ⁊ īcōcuſſū ꝯſcīa ⁊ ſecretꝭ ꝯſeruādisidoneū nulliſqꝫ patēs inſidijs: nulli violentię: nulli oculo: nuli manui acceſſibilis: ſeruabit viuis reſtituer defuncto: qͦcūqꝫvado mecū it. Can̄. j. d. Nigra ſum ſed formoſa: ꝓpt̓ purit.tē ꝯſcīę. Qd̓ ſignificatū eſt Exo .xxvj. b. vbi d̓r ꝙ in tabernaculo exteriꝰ erāt ſaga cilicina. Hoc aūt ſignificatū eſt in habitu canonicorū: qͥ habēt nigras capas exterius: ſed alba ſupeF pelia interiꝰxmiſcd̓ia dn̄i ⁊cͣ. Perſonis multarū facierū: dic̄ īfantes ⁊gͦ infātes habēt dona: ⁊ agūt gr̄as deo: ⁊ ita merent̉. Sol̓o loquit̉ de infantibꝰ in quibꝰ bonitas ſupplet ętatē. Sꝫ iterū videt̉ ꝙ īmo de infantibꝰ ętate: qꝛ Psͣ. Ex ore infantiū ⁊ lactātiū ꝑfeciſti ⁊cͣ. loquit̉ de infantibꝰ laudātibꝰ in ramis palmarūdn̄m īgrediētem ī ſanctā ciuitatē: Ibi Glo. hoc faciebāt īſtinctu ſpūſſctī: gͦ merebant̉: ſed cū eſſent lacrātes quā bonitatempoterant habere q̨̄ ſuppleret ętatē? Sol̓o: pōt dici ꝙ ipſi merebantur ⁊ faciebāt hoc inſtinctu ſpūſſctī mouētis eoꝝ liberꝭarbitriū ad laudandū chriſtū: ſicut d̓r de innocētibꝰ: qͥ liberoarbitrio ſunt vſi inſtinctu ſpūſſctī: ⁊ libēter ſuſtinuerūt ⁊ ſuntveri martyres. Et ſil̓r iohānes baptiſta exultauit in aduentubtē ꝟginis cū adhuc eſſet in vtero matris/ nec eſt in alijs infantibꝰ. Vel pōt dici ꝙ in eis loq̄bat̉ ſpūs ſicut in aſina balaā:vn̄ nō merebant̉: vel infantes ponit ꝓ adoleſcētibꝰ. Facies.Iob .j. b. Non eſt ſil̓is illi in terra. Un̄ ip̄e dicit. vj. b. Quedet vt veniat petitio mea: quā ſubdit dicēs: vt affligēs me dolore nō parcat. Facies dauid hūilitas. j. Regꝭ. xxiiij. d. Queꝑſeq̄rꝭ ⁊cͣ. Un̄. j. Regꝭ. xvj. a. dixit dn̄s de eo: Inueni virū iuxcor meū. Qualis aūt ſit vir iuxta cor dn̄i d̓r Matth̓. xj. d. Oiſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūilis corde. Facies moyſi maniuttudo. Un̄ Numeri. xij. a. Erat moyſes māſuetiſſimꝰ hoīm qͥmorabant̉ in terra. Illud vn̄ gl̓iamur tā honeſtū ē. Apl̓s gloriabat̉ de eo ꝙ erat in abſcōdito: qꝛ de puritate ꝯſcīę: ⁊ lic faciebat contra illud Iob. xxxj. c. Si lętatum eſt in abſconditocor meum. Sol̓o. Gl̓iam appellat gaudiū de hoc ꝙ non remordebat eū conſciētia de aliquo: vel de hoc ꝙ filium dei ſeeſſe credebat: ⁊ hoc eſt quod. jͣ. dicitur. x. d. Qui gloriatur indomino glorietur. Et nota ꝙ quidā bona ſua numerant cenſum de eis dn̄o ꝑfecte reddentes: totum ei attribuētes capuet caudam: principium ⁊ finem: ſcd̓m qd̓ Exo. xxx. c. pręteptum eſt: Sic enumerauit moyſes ppl̓m: Numeri. j. et. ij.Sed hūc cenſum nō reddidit dauid deo qn̄ numerauit ppimiſuū. ij. Regꝭ. vltꝭ. b. Et iō ml̓ta milia ceciderūt. Sil̓r nec phariſęus. Lucꝭ. xviij. b. Sꝫ Iob. xxix. Oculꝰ ſui cęcoſ pes ciatdo pr̄ erā pauperū: numerat: ſed deo attribuit. Cōſciētia pora ab om̄i ſimulatione: qꝛ Iob. xxxvj. b. Simulatores ꝓuocant irā dei. Un̄ ſimulata ęquitas: duplex ē iniqͥtas. Sincerā veritatē de deo .i. cultu dei: ſuppletos. Simplicitas anecEt ſinceritas effectꝰ. Ita pijs ē gaudiū. Prouer. xv. b. Secaax ppſaiſ

S

Psͣ .25.

C

2.ē co ynita

Ri j.

Phil̓. 1. c.

Psͣ. 90.

ExGlo.

Pē .1j.

Psͣ .81.