Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.I

a ſu chriſto. Bēnedictus deꝰ ⁊bpater dn̄i nr̄i ieſu chriſti: pācter miſericordiarū ⁊ deus totius cōſolationis/ qui cōſolat̉nos in omni tribulatione nr̄avt poſſimus ⁊ ip̄i ꝯſolari eosqͥ in omni preſſura ſunt ꝑ exshortationē qu̓a exhortamur:et ipſi a deo: qm̄ ſicut abūdātpaſſiones chriſti in nobis: ita⁊ per chriſtū abūdat ꝯſolatio

k noſtra. Siue aūt tribulamurl pro veſtra exhortatione ēt ſaR lute: ſiue cōſolamur ꝓ veſtracōſolatione: ſiue exhortamuro ꝓ veſtrā exhortatione ⁊ ſalute quę operat̉ tolerantiā earūodem paſſionū quas ⁊ nos pa̓timur vt ſpes nr̄a firma ſit ꝓ⁊ vobis: ſciētēs qm̄ ſicut ſocis paſſionū eſtis: ſic eritꝭ ⁊ ꝯſolattiōis. Nō em̄ volumꝰ ignorare

coatis idnſt i ſitirſſacione ponſēnſe ietem.uſdā ꝑfectis inter eos vt ꝯſolent̉ in tribulationibꝰ qͣsprat paſi ꝑ chriſto: Bn̄dictꝰ ī mēbris ſuls. Un̄ Glo. Exaius in ſuis in quibꝰ ꝑ agnitionē ⁊ ip̄oꝝ ꝓfectū d̓r exaltari.ctꝰ ietiā ī ſe a ſuis. Tob̓. xij. b. Bn̄dicite deum cęli ⁊ copdihꝰ ⁊cͣ.pater miſrumſſeret̉Nota Glo.miſeriliaꝝ. ib̓ vgoꝝ ⁊ bōa oꝑa eiſtātiāCotiꝰ ꝯſolatiecte: qꝛ n̄ miē tribulatione ſgtd aliperūt ad dn̄m cūhularēt̉ ⁊cͣ. e Preſurā hēbitt ⁊cͣ. d t poſſimꝰ ⁊ ip̄i ꝯſolari:h̓is. xvIn mūdoaerperimentū ꝯſolationis qua habetis in tribulationibꝰ veſris. Per exhortationē .i. ꝑ ip̄am ꝯſolationē in tribuq̄ e nō vt auferāt̉ a nob̓ tribulatiōes: ſꝫ vt animemurpilad ſuſtinēdū grauiores: g¶ Qua exhortamur vos et alioa Un̄. iij. Regꝭ. xix. b. dixit āgelꝰ helię fatigato labore: Surce ⁊ comede: grādis em̄ tibi reſtat via. q. d. ſic te volo ꝯſolarialabore: nō vt ab eo ceſſes: ſed vt ampliꝰ labores ⁊cͣ. Qm̄ beo ꝙ alios ꝯſolari poſſumus in tribulationibus ſuis. hQm̄ ſicut abūdant paſſiones chriſti/ qͣs ꝓ chriſto pajs ſuſtinemꝰ ad imitationē eiꝰ. i AAbūdat cōſolatio nr̄a. Iuxta illud Psͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝ meorum. ⁊cͣ. Glo. Abundat conſolatio noſtra: vel cum hic liberamur: vel pietatē paternā in flagellis ītelligimꝰ: gͦ vbi nulla paſſto: nulla cōſolatio erit. Col̓. j. d. Gaudeo in paſſionibꝰ ꝓ vobis ⁊c̄. Phil̓. ij. c. Etſi ęmulor ſupra ſacrificiū ⁊ obſequiū fidei veſtrę gaudeo ⁊ gratulor. jͣ. xij. e. Ego libentiſſime impēdā ⁊cͣ. k Siue aūt tribulamur. Gr̄as agit ꝙ dn̄s cōſolatus eſt eū in tribulationibꝰ ſuis. Sed diceret aliqͥs qͣre ꝑmittit te deꝰ tribulari ⁊ qͣre conſolat̉ te? Ad vtrūqꝫ reſpōdet ꝑ ordinē. Siue aūt tribulamur ꝓ veſtra exhortationevt exēplo nr̄i ꝓuocemini ad ſuſtinendū tribulationes: qd̓ ſigniſicatū eſt. jͣ. Machab̓. vj. d. vbi d̓r/ ꝙ demetriꝰ oſtēdit elephantis ſanguinē vuę: Et vua ſpiritualis inebriauit eccl̓iamdei ꝑ ſanguinē martyrū ⁊ eoꝝ tribulationes. Per vuā quę inprincipio fructus albos habet/ deinde rubeos ad vltimū nigros: intelligunt̉ ſancti/ albi per innocentiā: rubei ꝑ charitatisferuorē: nigri ꝑ matyrij ſuſtinentiā. j. Theſſal̓. iij. a. Miſimꝰtimotheū fratrē noſtrū ⁊ miniſtrū in euāgelio chriſti ⁊cͣ. vt nomo moueat̉ in tribulationibus iſtis: ipſi em̄ ſcitis ⁊c. l Etſalute/ quā habetis: ſi firmiter tenetis fidē in tribulationibus. m¶ Giue ꝯſolamur ꝓ veſtra ꝯſolatione: qꝛ p̨̄latorū lęticia eſt ꝯſolatio ſubditoꝝ: ⁊ meſticia p̨̄latoꝝ deſolatioſuōditoꝝ. Hiere. xxxj. c. ⁊ Matth̓. ij. c. Rachel plorās filiosſuos: nolēs cōſolari: qꝛ nō ſunt .i. qꝛ a vero eſſe ſeparati ſunt.rūpro veſtra ꝯſolatione .ſ. ſicut ſpes p̨̄mij ꝯſolat̉ nos:cia vos idē ſpernetis. n PPro veſtra exhortatione .ſ.nola ordinē: pus eſt tribulari: ſecūdū ꝯſolari: tertiū exhortaprimum eſt cōtra voluptuoſos: ſecundū ꝯtra accidioſos:anum cōtra imperioſos qui videbant̉ ſibi magni. PrimumAt ſuſtinentia tribulationis: poſtea lętificatio conſolationis:tat demū auctoritas exhortationis. Eccj. xxxiiij. b. Qui nōcrieptatus ⁊cͣ. Quę operatur: quę ſalus vel exhortaran. Gachah̓. xv. d. Exhortari ſermonibꝰ iudę bonis valade nubus extolli poſſet impetus / ⁊ animi iuuenū confortati ſtatuerunt dimicare ⁊ confligere ⁊c̄. p Patimur vtpes noſtra. Tato ſpes in deum ſolidior ſurgit: quāto quisdrndta pro eo ꝑtulerit. Roma.v. a. Tribulatio patientiamoꝑat: patiētia ꝟo ſpē: ſpes aūt nō ꝯfundit. q Pro vob̓ admiae reſra. Et h qꝛ ſumꝰ ri Sciētes qm̄ ſic̄ ſocij

paſſionū eſtis/ in pn̄ti qd̓ cito trāſit. s Eritis/ in futuroſine fine. jͣ. iiij. d. Id em̄ qd̓ ī pn̄ti eſt momētaneū ⁊ leue tribulationis noſtrę: ſupra modū in ſub limitate ęternū gl̓ię pōdꝰoperat̉ in nobis. ij. Timoth̓. iij. b. Fidelis ſermo: nam etſi cōmortui ſumꝰ et cōuiuemꝰ ⁊cͣ. Ro. vj. a. Si cōplātati ſumꝰ ⁊c̄t Nō em̄. Poſſetqͥs dicere: non eſt qd̓dicis niſi iactātia: nōpateris qd̓ dicis: ꝓpter hoc determinateis locū in qͦ paſſus ēdicens: Nō enim⁊cͣ. d̓ tribulatiōeActꝭ. xix. Iacobi.v. b. Exemplum accipite fratres exitusmali et longanimitatis/ laboris et patientię ꝓphetas qͥ locuti ſūt in nomine dn̄i.Facta/ nōx laudi .l. reputās ꝓ laude. Un̄ Heb̓. xj. e. Fide moyſes grādis factꝰ ⁊cͣ. Psͣ. Elegi abiectꝰ eē ⁊cͣ. Actꝭ. v. g. Ibāt apl̓i. Exaltatꝰ ī ſuis. Un̄ Psͣ. Accedat hō ad cor altū: dic̄ Glo. Licetdeꝰ nō in ſe ī corde tn̄ hoīs grādeſcit. Lucꝭ. ij. g. Ieſus ꝓficiebat ętate ⁊ ſapīa apud deū ⁊ hoīes. Per qd̓ ip̄e etiā ē nob̓: lino ſumit̉ eēntialit̓/ ſꝫ materialit̓: qꝛ chriſtꝰ meruit nob̓ gr̄aꝫ:q̄ habita facti ſumꝰ filij totiꝰ trinitatꝭ. Pr̄ne dans nob̓ veniāpctōꝝ nō īpune: qꝛ mr̄ oīno dimittit pctm̄ filio ſꝫ nō ſic pr̄. q.d. ita dimittit nob̓ pctā: qꝛ ī pn̄ti punit nos. Heb̓. xij. c. Quisē filiꝰ quē nō corripit pr̄. q. d. nullꝰ. Et Psͣ. Nō miſerearꝭ oībus qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē. q. d. nō ita dimittas vt oīno eos nō punias: qꝛ nō expediret eis. Nō ē minꝰ tribulatione ſolatiū: qͥd ēqd̓ dicit cū quantulacūqꝫ ſolatium ſit gratia maius qͣꝫ talibustribulatiōe ⁊ tēptatione: ſic gͦ nulla videt̉ hęc cōꝑatio: gͦ intelligendū eſt in genere .i. ſi magna eſt tribulatio magna eſt cōſolatio: ⁊ ē ſenſus: ꝙ quātulacūqꝫ gr̄a vel charitate pōt hō reſiſtere quātęcūqꝫ tribulatiōi et tēptationi. Ideo em̄ d̓r ſolatiūnō minꝰ tribulatiōe: qꝛ pōt reſiſtere vel expellere eā omnino.Aīę ⁊ corporis et ſe ⁊ amicoꝝ. In om̄i p̨̄rumptiōe .i. in qualibet. Sic Leuitꝭ. xviij. d. Cū om̄i pecore nō cōibis .i. cū qͦlibet. Quę exhortat̉ ad grauiora Sicut em̄ mater qn̄ abſtergitoculos filij ſui flētis ꝓuocat ad maiores lachrymas: ita dn̄sſctīs ſuis in pn̄ti an̄qͣꝫ abſtergit oīno lachrymā ⁊cͣ. ꝑ cōſolationes qͣs dat ī tribulatiōibꝰ n̄ amouet eas oīno ſꝫ ad maioresſuſtinēdas ꝑ hoc ꝓuocat: Et ſuꝑ illud Ioh̓. xx. d. Quē q̨̄ris:qͥd ploras. Glo. Int̓rogat̉ vt vis doloris augeat̉. Sumꝰ eoꝝlocus. ij. Timo. iij. c. Oēs qͥ pie volūt viuere in chriſto ieſu⁊cͣ. Flagellat. Heb̓. xij. b. Si exͣ diſciplinā eſtꝭ ⁊cͣ. Ibi Augꝰ.Qui exceptꝰ ē a paſſiōe flagelloꝝ excepiꝰ eſt a numero filioꝝ.Prouer. iij. b. Quē diligit dn̄s corripit. Vel virtute patīę. Exhoc videt̉ ꝙ pͥus habet qͥs gr̄am qͣꝫ patīam ⁊ ita nō eſt verūy qͥ habet vnā hꝫ oēs: Sꝫ patīa nō ſumit̉ hic ꝓ ꝟtute patīęſꝫ ꝓ vſu eiꝰ: qm̄ nō habet oēs qͥ habet patiētiā. Qua ſperamꝰnos paſſuroſ .i. firmit̉ expectamꝰ. Eqͣ gl̓ia labori nr̄o tribuet̉:q̄ apl̓is p̨̄miabunt̉. Sol̓. li/ eqͣ nō dicit ęqͣlitatē ī quātitate:ſꝫ in ſil̓itudine: iuxta illud ſuꝑ. j. Corꝭ. xv. In diſpari claritatepar gaudiū .i. ꝯſil̓e: vel ęqͣ .i. ęq̄: ⁊ dicit ęqͣlitatē in ꝓportiōe nōin quātitate. q. d. ita retribuet̉ paruis pͥmiū ſuū ſic̄ apl̓is ſuū:ſicut de duobꝰ oꝑarijs/ vnꝰ cōducit̉ ꝓ duobꝰ denarijs: alter ꝓvno ęq̄ debet̉ illi vnꝰ denariꝰ ſicut alteri duo. In aſia. ContraActꝭ. xvj. a. Uetati ſunt a ſpūſctō loqui v̓bū in aſia. Sol̓o.Primo ꝓhibiti fuerāt poſtea p̨̄dicauer̄t. Sup̄ ꝟtutē hūanā:id eſt vltra qͣꝫ poſſet hō pati naturalit̓ non adiutꝰ gr̄a. Vt deſperarent de pn̄ti vita: nō intelligit̉ de deſperatiōe q̨̄ eſt pctm̄ſed de naturali differentia. Sil̓e Iob. vij. c. Suſpendium elegit anima mea et mortem oſſa mea: deſperaui neqͣquā vltraviuā. Suſcitat mortuos. Ioh̓. v. e. Pat̓ ſuſcitat mortuos ⁊cͣ.Cui miraculo. Argumentū ꝙ reſurrectio erit miraculoſa: ſuisneceſſitate pn̄tis. Un̄ Psͣ. Adiutor in oportunitatibꝰ in tribulatione. Alibi. Inuocaui dominū ⁊cͣ. Eccͣj. xxxv. d. Specioſamiſericordia

G

ExpoſſtieGlo.Psͣ .83.Psͣ. 63.

Psͣ .58.

N8ͣ. 9.Psͣ. .17.

t 4