Ca.

a ꝙ in ſimplicitāte cordis ⁊ ſinyceritate dei: ⁊ nō in ſapīa cardnali: ſed ī gr̄a dei cōuerſati ſue mus in hoc mūdo: ābūdātiꝰf aūt ad vos. Non em̄ alia ſcribimꝰ vobis qͣꝫ q̨̄ legiſtis ⁊ cognouiſtis. Spero aūt ꝙ vſqꝫs in finē cognoſcetis: ſicut ⁊ co

h gnouiſtis nos ex parte: quiak gloria vr̄a ſumꝰ ſic ⁊ voͣs nr̄al in die dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Etin hac ꝯfidētia volui pͥus veniren̄ad vos vt ſcd̓aꝫ gr̄aꝫ habereo tis ⁊ ꝑ vos trāſirē in macedoniā ⁊ iteꝝ a macedonia venirēp ad voſ ⁊ a vob̓ deduci ī iudęā.

niuteius ſed lamultis hoc fallit. a ſgn ſimplicitate.nam eettia pturbāt ꝯſcīam hoīs: iuxta illud: Tria expellūtxa domno: muller litigloſa: ſumꝰ ⁊ ſtillicidiū: qd̓ ſumptūxproner. xxvij. c. vbi habet Tecta ꝑſtillātia ⁊ muller litiqo cōbarant̉. Primo gͦ qd̓ ꝑturbat ꝯſcīam eſt opus de gexemnaloꝝ: qd̓ ſignificat̉ ꝑ mulierem litigioſam: ip̄a em̄ oꝑagant cū1a dittſ.muet te maliciaiua. Oſee. v. c. Calū.alxiiIn ſ.a ſua ꝯſcientia:iaapilti ite poſt ſorgacbiaſgiiuitttitit¶ ¶ In ſapientiairnali. Hiere. iiij.¶ Sapientes ſunt vtrat oſcia qn̄ bonū fit nō bn̄ ſꝫ male: Qd̓ ſit dupl̓r .ſ. qn̄ partīſaciāt mala. Itē turmter deū: partim ꝓpter aliud: Qd̓ ſignificatū eſt. iij. Regꝭ.cuiij. o. Quouſqꝫ claudicatis in duas partes: ⁊ hoc eſt fumꝰ.gͣic multi operātes bonū partim accenſi ſūt c̨elo dei: partimfauoris hoīm: ſic̄ fumꝰ nō ex toto ardet nec ex toto extinguit̉cla. vij. a. Cor tuū ne formidet a duabꝰ caudis titionū fumiiū iſtoꝝ: ꝑ qͦs ſignificant̉ duo reges qͥ ī ꝑte credebāt: ī ꝑtepiſcredebāt: ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r hic: In ſimplicitate. Sap̄. j. a. Inlicitate cordis q̄rite illū In eodē. Spūſſāctꝰ diſciplīe efgiet fictū. Ecc̄j. ij. c. Uę duplici corde. Iacobi. j. b. Uir duplex aīo ⁊cͣ. Tertio mō turbat̉ ꝯſcīa: qn̄ ſit bonū ⁊ nō ꝓpt̓ deūſꝫ ꝓpt̓ allud .ſ. vanāgloriā val hmōi: qd̓ ſignificat̉ ꝑ tecta ꝑſtillātia: q̄ aquā mūdā faciūt īmūdā: Sic bona oꝑa q̨̄ ꝓpt̓ aliudqͣ ꝓpt̓ deū fiūt īpura fiūt ⁊ ꝯſcīaꝫ turbāt. Hiere. ij. d. Quid tibi ī via ęgypti vt bibas aquā turbidā. Hoc remouet cū dic̄. bEt ſinceritatę dei. Pluribꝰ em̄ modis nō turbat̉ ꝯſciētia.d CCōuerſati ſumꝰ ī hoc mūdo: qd̓ magnū ē: qꝛ. j. Ioh̓.v. d. Mūdꝰ totꝰ ī maligno poſitꝰ eſt. Nota Glo. Ideo rectenō ait: gl̓ia nr̄a ē teſtimoniū alienę malicię vel minoris gr̄ę: ſꝫcōſciētię nr̄ę: q̨̄ qꝛ occulta ē nō eſt ſubiecta alieno iudicio. Inate. Phil̓. j. b. Sitꝭ ſinceres ſine offēſa ī diē chriſti¶ Nō ī ſapīa carnali. j. Corꝭ. ij. a. Prędicatio mea nō inſuaſibilibꝰ ⁊cͣ. Itē remouēt̉ ꝑ hͨ tria. Indiſcretio/ cū d̓r: Nōī ſapīa: Duplicitas/ cū d̓r: In ſimplicitate. Mala ītētiocū dr̄. In ſinceritate. e ¶ Abūdatiꝰ aūt ad vos. Ro.xv. g. Ueniens aūt ad vos in abūdantia benedictionis chriſtira mens ⁊cͣ. Un̄ ꝯſcīa lecto cōꝑatur: in qͦ qui eſt in ęgritudineE mortalis pctī qͥeſcere non pōt: ſꝫ mutat ſe de hoc loco ad aliū:sͣ. l mō habet ꝯſcīaꝫ de vno: mō de alio. Psͣ. Stratū meū lachrymis meis rigabo. Can̄. iij. a. In lectulo meo ꝑ noctes ⁊cͣ. ⁊ nōinueni: qꝛ immūda erat ꝯſcīa eiꝰ: iō nō inuenit eū vt ꝯſolaret̉ro. in eo. Sꝫ qn̄ eſt ibi? Psͣ. Poſuit fines tuos pacē: qd̓ ē qn̄ nōeſt aliqua in ꝯſcīa remorſio: tūc adipe frumēti ſaciat te. Nonalienę malicię. Un̄. iij. Regꝭ. xix. c. Relictꝰ ſum ego ſolꝰ. Cuidn̄s: Reliqͥ mihi ⁊cͣ. Ibi Gregꝰ. Humilitatis radio ſe illuminat̉ qui alioꝝ bona ſubtiliter pēſant. Vel ꝓferre ſnīam. Un̄. j.Cort̓. iij. a. Nolite an̄ tp̄s iudicare. Glo. An̄ tp̄s iudicij: qꝛ iudici fit iniuria/ ſi an̄ tp̄s a ẜuo ꝓferat̉ ſnīa. Nō ī ſapīa carnali:ꝓpt̓ hoc bn̄ d̓r Ro. viij. a. Prudētia carnis mors eſt. Fucatāadulteratā ꝟboꝝ ornatū/ ad modū meretricū. Iuxta humanū ſenſū aptā: contra illud. j. Corꝭ. j. c. Nō in ſapīa ꝟbi nonvt euacuet̉ crux chriſti. Multi tn̄ humano ſenſui aptāt ſacrāſcripturā redigētes oīa ī ſeruitutē ſui intellectus qd̓ ſibi fabricat cū ꝯriū dicat̉. jͣ. x. b. In captiuitatē redigētes oēm intelſeciū Un̄ Hieroꝰ ad Damaſū papā: Noli mihi credere niſiqō tibi dixero de nouo vel veteri deriuatum. Iob xxviij. a.ra abet argentū venarū ſuarū pͥncipia: ergo qͥ ad ſacra p̨̄dicationis vba ſe p̨̄parat/ neceſſe ē vt a lr̄is ſāctis ſumat̉. Ceſſimꝰde iure nr̄o. Hoc dicit qꝛ nihil ab eis accępit cum de iure poſſet acciꝑe. Sꝫ ẜm hoc fecit ꝯͣ ius. Sꝫ dicendū ꝙ cedere a iureſuo nō eſt facere ꝯͣ illud. Ab alijs accepit. Phil̓. iiij. c. Ab his

noluit. jͣ. Corꝭ. ix. c. f Nō em̄ alia ſcribimꝰ vob̓ ꝙͣ q̄ legiſtis. Hoc ē ꝯͣ qͦſdā noua ſcriptitātes q̨̄ ꝑturbāt ordinē ſcriptoꝝ veterū: qd̓ eſt ī fine ponētes in pͥncipio vt ab eis nouit̉inuētū videat̉: ſꝫ ꝯfūdi deberēt ꝟbo dn̄i ī pͥmo ẜmone quē feciſſe īuenit̉: Matth̓. v. c. Dictū ē antiqͥs ⁊cͣ. et repetit pluries.j. Ioh̓. ij. a. Nō mādatū nouū ſcribo vob̓/ ſꝫ mādatū vetꝰ qd̓habuiſtꝭ ab īitio.¶ Cognoſcetis: ſic̄ī eodē: qꝛ ſemꝑ dicāvobis eadē: n̄ adiūctiōes vl̓ fictiōes. h¶ Cognouiſtis exparte: qꝛ nō cognoſcitis oīno: ꝓpter qd̓nolui aliqͥd a vob̓ accipere. i ¶ Quiagl̓ia vr̄a ſumꝰ .i.hͦ cognoſcetis in meqm̄ ꝓpter hoc vobis ſcribo: ⁊ hortor vt ꝑ doctrinā meā acqͥratis gl̓iam ęternā:⁊ gaudeatis qꝛ tantū doctorē habetis qͥ ita docuit vos ſuſtinere tribulatiōes ꝓ chriſto. kSic ⁊ vos. j. Theſſal̓. ij. d.Quę ē ſpes nr̄a aut gaudiū aut corona gl̓ię: nōne vos? Prouerb̓. xvij. a. Corona ſenum filij filiorū ⁊ gl̓ia filiorū pr̄es eorū. Eccͣj .xxviij. a. Qui tenet aratrū p̨̄dicationis/ gl̓iat̉ in iaculo et ſtimulo exagitat boues .i. exhortat̉. Gen̄. xxvij. a. Affermihi de venatione tua vt bn̄dicam tibi. l ¶ In die chriſti.Phil̓. ij. c. Lucetis ſicut luminaria in hoc mūdo verbū vitęcōtinētes ad gl̓iam meam in die chriſti. m ¶ Et hac cōfidentia. Hic incipit ſe excuſare qͣre non venit ad eos cū iamhoc eis ꝓmiſerit: vt. j. Corꝭ. vltꝭ. a. n ¶ Secundam gratiam .i. poſt donum fidei gratiam eiuſdē fidei gratię confirmationē. Uel pͥma gratia eſt bonę ꝯuerſationis. Secunda ſanę eruditionis. Ecc̄j. xxiiij. b. In me oīs gr̄a vitę ⁊ veritatis.Uita ad ꝯuerſationē: ꝟitas ad eruditionē refert̉. o. IIn macedoniā. Cōtra .j. Corꝭ. xvj. b. Ueniā ad vos cū macedoniam ꝑtrāſiero ⁊ de macedonia redijt corinthū. p ¶ Deduciī iudeā: cū muneribꝰ de qͥbꝰ dixit ī fine pͥmę epl̓ę. j. Paral̓.xv. d. Uniuerſꝰ iſrael deducebat arcā fęderꝭ .i. paulū in iubilo.I Cū ergo hocf ¶ Nō em̄ alia ⁊cͣ. qͣꝫ q̨̄ legiſtis: gͦ eadē ſcribit eis ī vtraqꝫ. Uidet̉ gͦ ꝙ altera fuerit ſuꝑflua. Sol̓o. Nō alia .i. nō ꝯtraria. Gal̓. j. d. Sil̓e ſi qͥs vob̓ aliqͥd ſcripſerit ⁊ cognouiſtis perpͥmā epl̓am. Quāta dilectiōe hoc feci. Cōtra: de iuſticia em̄tenebat̉ nō acciꝑe ne offenderent̉ cū hoc ſciret. Sol̓o: etſi teneret̉ de iuſticia nō tn̄ habuerit oculū ad hoc: ſed vt magis diligerēt doctrinā ſuā: ⁊ vt alij audiētes ꝙ nihil accępiſſet ab eislicet ita bn̄ eos inſtruxiſſet/ ꝓuocarent̉ ad doctrinā ſuā. Quęgl̓ia apparebit. Mat. x. c. Nihil occultū qd̓ nō reuelet̉: Qn̄oīa aꝑta erūt. Apocꝭ. xx. d. Uidi mortuos puſillos ⁊ magnoſ⁊ libri aꝑti ſūt. Et Dan̄. vij. c. Iudiciū ſedit ⁊ libri aꝑti ſūt .i.ꝯſcīę vna inuicē alteri. Un̄ ſuꝑ illud Iob. xxviij. c. Nō cōꝑarabit̉ ei aurū vel vitrū. Glo. Aurū ī ſe fulgētes: vitrū viciſſimpatētes. Gregꝰ Ibidē. Uniuſcuiuſqꝫ mētē ab alteriꝰ ocul̓ corpulētia nō abſcōdet. Matth̓. x. c. Nihil occultū qd̓ nō ſciat̉.Nō fuit ocioſum .i. nō caruit recta rōne facti. Et eſt hic argumentū ꝙ mali ſubditi indigni ſunt videri a bono p̨̄lato. Vndede btō nicolao legit̉: ꝙ cū qͥdā tyrānꝰ volēs occidere tres pueros in foro occurriſſet ei ⁊ ait: o ſtolidiſſime qͣ temeritate pręſūpſiſti ꝯſpicere vultū nr̄m. Uolūtatē ſuā nō īpleuit .i. qd̓ nōiuit cū p̨̄dixiſſet. Vt mō ſe purgēt. Sꝫ videt̉ ꝙ qꝛ nō purgatierāt: ideo ire deberet: qꝛ d̓r Matth̓. ix. b. Nō eſt opus valētibus medicꝰ ſed male habētibꝰ. Sol̓ o. Vt ſe purgēt .i. ad purgationē ſe p̨̄parēt: ꝯſiderātes ꝙ ꝓpt̓ eoꝝ maliciā non ꝑmittitdeꝰ venire ad eos doctorē ſuū. Et eſt hic argumētū ꝙ nō ſꝑ tenet̉ qͥs adīplere qd̓ ꝓmittit. Secundā gr̄am .i. cooperantē q̨̄licet idē ſit in eēntia cū pͥma: d̓r tn̄ ⁊ pͥma ⁊ ſecūda rōne diuerſoꝝ vſuū ⁊ ſtatuū ſic̄ eadē differētia diuiſiua ⁊ ꝯſtitutiua. Etqꝛ nō erat dimiſerit. q. d. nō. Et eſt argumentū ꝙ nō debet qͥsretractare qd̓ ꝓmiſit ꝓ cōmodo tꝑali: ſꝫ ꝓ ſpūali pōt. Eſt em̄mēdaciū falſa vocꝭ ſignificatio cū ītētiōe fallendi. Ideo qͥdā

Ad litteram

ExpoſitioGlo.

Eppoſitlo6. 5

Rō. 147.