Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

XICa.

a Quotienſcunqꝫ em̄ manducabitis panē hunc / ⁊ calicē biꝑ betis: moͣrtem dn̄i annūciabidtis donec veniat. Itaqꝫ quicunqꝫ māducauerit panē vel

f biberit calicē dn̄i indigne/ reus erit corꝑis ⁊ ſāguinis dn̄i.s Probet aūt ſeip̄m hō ⁊ ſic depane illo edat ⁊ de calice bihbat. Qui em̄ manducat ⁊ bi-

Sopeſcipie ſ Aiterat orlumere cuppꝰ viii a ſinſa cōmemoratione eiꝰ: hic determinat in quā: qꝛ in mexi oiice paſſionis: Ppter qd̓ ſacerdos poſt p̄dicta b̓ba exaat hrachia in modū crucis. Oſee vltꝭ. c. Memoriale tuūxarvinū libani: qꝛ ſpūal̓r inebriat cor hoīs ⁊ odoriferū redqli. Uliū em̄ libantI cōleciū de ſpe. a. dabſoōt dici illud dictuꝫpeioſia Eccͣ. xlix. semoria loſie: id ēſxiipel q lattaſſtqna āͣ lnfirmitates ſpūales. be Mortē dn̄i/ pro vob̓ factā..iiea el teſiAAnnūciabitis .i. repreſentabitis omni ppl̓o. Un̄ quonqā fere ī om̄i miſſa fiebat p̨̄dicatio: ſicut fit romę ī ſtationibꝰ:nō ſacerdotes ſecreto ſibi annūciant. d Donec veniat.dn̄s ad iudiciū. e ¶Qui māducauerit ⁊cͣ. īdigne. Indicnꝰ eſt: qͥ nō deuota mēte accedit ad euchariſtiā: vel in volūrate peccādi manet. Augꝰ. Indigne accępit: qͥ cū debet agerenenltētiā ſolēnē .ſ. ſumit. Idē ibidē. Indigne accipit qͥ a cęt̓iscibis nō diſcernit/ vel fictꝰ vel inimicꝰ vel īpęnitēs. f Reerit .l. ꝯſimile pctm̄ cōmittet illis qͥ crucifixerūt dn̄m. Uel ꝓpter eiꝰ accęptionē reus pęnę: qꝛ peccat ī ſumēdo. g Prohet aūt. Ecce quales debēt accedere: qꝛ examinati et purifiqꝛ corpus dn̄i medicina eſt ſalutis: ⁊ ideo p̨̄exigit̉ p̨̄paratio ſpūalis: vt ſic ſe diſcutiat ꝙ nō habeat ꝯtra ꝯſcientiā ⁊ dimittat ꝯfiteri/ ꝓbet ꝯſcientiā diſquirēdo. ij. Corꝭ. xiij. b. Uoſstēptate: ſi eſtis in fide chriſti: ip̄i vos probate/ an nōſcatis voſmetip̄os. Ita probet opera ſua examinādo.Gal̓. vj. a. Opus ſuū ꝓbet vnuſquiſqꝫ. Hieroꝰ. Nullus quāuis ſanctus ſecurus vadit iugiter: niſi ꝑſcrutata conſciētia etoperibus examinatis. h. Qui em̄ māducat ⁊ bibit in☞ digne: non dicitdi illud vnū qd̓ ſignificat: qꝛ ſic̄ ex multis granis et puris: fitvinū: ita vnū corpꝰ ex multis mēbris ⁊ puris. Et ſimilit̓ ſic̄ exultꝭ racemis ⁊ puris fit vinū: ita ⁊cͣ. Sꝫ ī baptiſmo dat̉ gr̄a:vt mūdās ⁊ purificās in ꝯfirmatiōe: vt ꝯfirmās ⁊ muniēs: inꝓlatione illoꝝ ꝟ̓boꝝ hͦ eſt corpꝰ meū ⁊cͣ. panis in corpꝰ cōuertitur: ergo cū adhuc n̄ ſit totū dictū: qn̄ eleuat̉ ſpēs panis a ſacerdote/ videt̉ ꝙ illudat̉ eccleſię: etſi tūc moreret̉ ſacerdos/ nihil eſſet ibi ꝯfectū. Sol̓o. Sub vtraqꝫ ſpecie totus eſt chriſtꝰ⁊ vtraqꝫ habet ꝓpriā formā verboꝝ. Vn̄ non illudit eccleſia:qꝛ qn̄ eleuat̉ ſpecies panis/ iā eſt cōpletū ſacramentū ſub illalicet moreret̉ ſacerdos: poſtea tn̄ ꝓferret̉ ꝓpria forma ꝟboꝝſuꝑ vinū. Solet quęri: quale dederit apl̓is vtrum paſſibile velimpaſſibile: mortale vel immortale. Et dicūt quidā ꝙ dominus accępit oēs dotes ſingillatim an̄qͣꝫ pateret̉. Subtilitatē īpartū: ſeuitatē ⁊ agilitatē qn̄ ambulauit ſuꝑ mare: claritatē infraſfiguratione: in cęna impaſſibilitatē. Sed ẜm illos qui dicūt̉ ꝙ paſſibilē ſe dederit apl̓is qͣlis tūc adhuc erat: q̄rit̉ ſi ſeruatū fuiſſet ſub portione illius ſpeciei in pixide aliqͥd vſqꝫ inpora paſſionis vtrū crucifigeret̉ ibi: qd̓ videt̉/ qꝛ chriſtus eſtmus ſolus hō: ⁊ crucifigit̉ vbi eſt: ⁊ hic eſt: gͦ crucifigit̉ ⁊ lācentur a militibꝰ in pixide: ⁊ nō morit̉ niſi ꝑ crucifixionē: gͦ in ptiōe crucifigitur. Sol̓o. Corpus chriſti paſſibile erat ſub illavecie: hec duplex eſt: ſi li paſſibile/ determīet li corpus: veraeliniiſpecieſfalſa eſt: ⁊ ideo nō ſequit̉ ꝙ crucifigit̉ ſub illa ſperei de hoc fſalſū eſt. Et breuit ſic poſito: nullū verbū illationispleui debet: vn̄ corpus chriſti non crucifigit̉ nec lanceatur inptidē: qrꝛ que inſūt alicui/ oportet ꝙ ſint in debita ꝓximitateralia. Sed cōcedi poſſet: morit̉ / anguſtiatur ī pixide ſicut expesa pedis qnqꝫ dolet totū corpꝰ et moritur hō. Similitexto ꝙin cruce patiebat̉ ⁊ crucifigebat̉ moreret̉ alibi in pixie cininiū ſit. l. ſi nihil factū ſit: Qd̓ ſi nō animo introducērraeim ctedēs ꝙ non eſt ꝯfectū: ſed nō apponit̉ aqua/ tūdaſtaieūqr haberet ꝯtrariū intentioni eccleſię: ⁊ ſine intendeit ccdeſie non ſit neqꝫ hoc ſacramentum neqꝫ aliud. Necvelenid eadunti e in̄ creditur qd̓ conficiunt. Uel ſubſtantis

reducūt: vel etiā ſpeciē ſolam. Quid parte s illę ⁊cͣ. Iſtę trespartes fieri ſolebāt antiquitus: ſicut hic d̓r: ſed pars q̨̄ obſeruabat̉ vſqꝫ in finē miſſę ſumebat̉ ab ęgroto: ſi erat aliquis: vl̓a diacono: ſed modo nō eſt ſic. Pars oblata in calicem miſſacorpus chriſti qd̓ iam reſurrexit: qd̓ eſt/ quia panis ſignū corporis ꝓprie eſt: vinūſanguinis: in qͦ eſt ſedes aīę: aqua eſt vitain ip̄o homīe toto: ⁊ita in cōiūctione illaſignificatur ꝯiunctiocorꝑis chriſti ad anmā eiꝰ: ſicut eſt iamviuēs ī cęlo in ęt̓nū.Comeſta pars ambulātē ſuꝑ terrā .i. myſticū chriſti .i. mēbramilitātis eccl̓ię q̨̄ adhuc indigēt viatico ⁊ refectiōe. In ſepulchris iacentia ⁊cͣ. Sed obijcit̉. Videtur ꝙ ſacramentū iſtudnō ꝓſit eis: qꝛ nulla pars fit ibi ꝓ eis. Sol̓o: ẜm illos qͥ dicūtꝙ immo ꝓdeſt damnatis qͥ in fide informi deceſſerunt: dicendū ꝙ nulla pars pro eis ſit/ ne crederet̉ chriſtus habere membra putrida. Nō immutabit̉/ ſicut ſacramēta iudeoꝝ/ ſuppleſūt mutata: ⁊ ideo ſacerdotiū chriſti eſt ęternū: qꝛ nullū aliudei ſuccedet. Propt̓ hoc Psͣ. Tu es ſacerdos in ęternū. Sancta obſunt malis: ergo nocēt: ergo adimūt eis bonū: ſed om̄etale eſt malū: ergo ſunt mala .ſ. neqꝫ hoc ſacramentū neqꝫ aliud nocet qͣꝫtū in ſe ē: ſed hō ſibi nocet ī illo .ſ. indigne accipiēdo: ſicut medicina in ſe bona/ ſumpta ab iſto qui ſe non p̨̄parauit nocet ei: ſed non eſt bene ſimile: qꝛ medicina ibi operat̉ adnocumēta: corpꝰ aūt chriſti non operat̉ ad maliciā ip̄iꝰ/ ſedip̄e ſolus. In bonis ſunt ad ſalutē ⁊ ip̄a ſumptio/ ⁊ id qd̓ ſumitur. Sꝫ qꝛ ille malus male ꝙ accipit: gͦ ex hoc ꝙ malus eſt qͥsꝓpter hoc peccat. Sed d̓r ꝙ ecōuerſo eſt in ꝟtutibꝰ ⁊ vitijs:qꝛ bonꝰ eſt qͥs ideo bn̄ agit: ⁊ nō econuerſo: ſed in vitijs/ quiamalus eſt qͥs male agit. Sol̓o. In pͥmo pctō: qꝛ malus eſt qͥspeccat: ſed poſtea quia male agit malus eſt. Hic tn̄ aliter intelligit̉ qꝛ li qꝛ/ quaſi cauſam materialē dicit: et eſt ſenſus: qꝛmalus male accipit quod accipit. Indignus eſt qui aliter celebrat myſteriuꝫ euchariſtię qͣꝫ a chriſto traditū eſt: ſed talisnihil facit: ergo non accipit corpus chriſti: ergo nō accipit indigne: Ipſe tamē loquitur de accipiēte: ſed indigne: et ita nihil ad ꝓpoſitū qd̓ hic dicit̉. Sol̓o. Intelligit̉ qui aliter celebrat nō quo ad veritatē eſſentię celebrādi: ſed qͦ ad alietatē finis: vt ſi celebrat ꝓ pecunia cū debeat celebrare ꝓpt̓ finē quēīpoſuit chriſtus in hoc ſacramēto paſſionis eiꝰ memoriā: veletiā aliter quo ad modū cōficiendi: non qͦ ad formā et eſſentiāverboꝝ. Indignꝰ/ qͥ nō deuota mēte ad euchariſtiā accedit.Scd̓m hoc forte oēs ſūt indigni qui accipiūt hoc ſacramentum: qͣꝫ plures em̄ ſine deuotione accipiūt. Pręterea hęc deuotio nihil aliud eſt qͣꝫ feruor charitatis: gͦ qͥ nō habet feruorēcharitatis ⁊ accipit indignus eſt accipiēdo: ⁊ ita peccat: ergomulto magis qui nō habet charitatē: quoꝝ vtrūqꝫ falſum: qꝛſufficit ad hoc ꝙ digne ⁊ ꝙ non habeat conſcientiā mortalis.Solutio. Hęc negatio reſolui debet in priuationē/ nō deuote .i. deuote .i. quarū ꝯtrario deuotionis accidit: ⁊ hoc ē mortale in ꝯſcientia ⁊ pręcipue odium. Deuotio aūt dicitur modus dilectionis: qui qn̄qꝫ eſt naturalis etiam forte in habēdocharitatē. Acſi chriſtum occiderit puniet̉ .i. ſimili pęna: qꝛ eſtimitator: ſed non tanta: qꝛ ſi aliqͥs dn̄m ſuū legitimū introduceret ſcienter in domū inimici etus capitalis: etſi ip̄e nō occideret eū reus tn̄ eſſet mortis dn̄i ſui. Inimici capitales chriſti ſunt pctā mortalia: ꝓpter q̨̄ occiſus eſt. Peccata quotidiana: id eſt venialia dimittat conferri. Matth̓. v. d. Dimittemunꝰ tuū ⁊ vade recōciliari fratri tuo. Si nō dimittis/ mentiris: dicendo Pr̄ noſter. Ex hoc videt̉ ꝙ nulli habenti rācorem cōtra alium debeat iniungi ꝙ dicat dn̄icam orationē: necipſe debet dicere: qꝛ mētiretur/ vt hic d̓r: ⁊ nullus debet mentiri. Sol̓o. Talis pōt mētiri facto etſi ſanctitatē ſimulat: veletiā ſi dicat Pater noſter in ꝓpria ꝑſona: et ſic non debet dicere ex qͦ rancorē habet: ſed in ꝑſona eccleſię pōt: ⁊ ſic nō mētitur. Iudas ad dn̄icam cęnam acceſſit: Ecce ꝙ ꝯtrarius eſt.Augꝰ. hilario: qͥ

6

Iι. q. 3. c. ad mēſam. §. euidēter

Ioh̓ 6. f.i. q. i. c. ꝑ eſaiāde cōſe. diſ. 2. c.et ſancto. et. c. ſicut iudas

Psͣ.109.

itioA

r

A