Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.VII

Qui ſine vxore eſt/ ſollicitꝰ eſta quę dn̄i ſūt: quō placeat deoQui aūt cū vxore eſt/ ſolliciteſt q̨̄ ſūt mūdi quō placeat vxbori: ⁊ dil̓iiſus eſt. Et mulierīnupta et virgo cogitat q̨̄ dn̄ic ſūt: vt ſit ſctā corꝑe et ſpiritu.Quę aūt nupta eſt/ cogitat q̨̄d̓ ſunt mūdi/ quō placeat viro.Poͣrro hoc ad vtilitatē vr̄ams dico: nō vt laqueū vobis inijh tiā/ ſed ad id qd̓ honeſtū eſt: ⁊kqd̓ facultatē p̨̄beat ſine impe-

idimētor dn̄o obſeruandi. SiR qͥs aūt turpem ſe videri exiſtio mat ſuꝑ virgine ſua ꝙ ſit ſuꝑꝑ adulta: et ita oportet fieri qd̓vult faciat/ non peccat ſi nus bat. Nā qͥ ſtātuit in corde ſuot firmus nō habēs neceſſitatē:vpoteſtatē aūt habēs ſuę volūtatis: ⁊ hoc iudicauit in cordeſuo ſeruare virginē ſuā/ benex facit. Igit̉ ⁊ qͥ matrimonio iūgit v̓ginē ſuā bn̄facit: ⁊ qͥ nonyiūgit/ meliꝰ fac̄. Mulier alli-

Ionas: Puedā ꝓuidentia ſpūalis: hec p̄cipit̉: de qͣ d̓r hic:qin ſue vtore eſt ſollicitꝰ eſt q̄ domini ſunt. Eſt ⁊ ſollicitudondentie tꝑalis: hec ꝑpmittit̉: de qͣ d̓r hic: Volo vos ſine ſollivdineeſſe: nō qꝛ mala ſit: ſꝫ qꝛ impedit̉ a maiori bono. Et ēſollicitudo auaricię ⁊ curioſitatis: hęc prohibetur Math̓. vj.q Ne ſoliciti ſitisQue dn̄i ſunt.hil̓. ij. c.ſua ſūt:ſ ſalꝰaſcloqͥtur de bonishabent charitatē:Infra. xiij. b. Charinonō qrit q̄ſua ſablloquit̉ d̓ mal̓giuiſus eſt. Ex h̓videt̉ ꝙ peccet: qꝛ d̓rDat. vj. c. Non poteſtis deo ſeruire etmāmonę: ⁊ talis ſeruit vxori ⁊ deo. Eſa.xxviij. e. Coanguſtatū eſt ſtratū ita vt alt̓decidat. Itē Oſee. Diuiſum eſt cor eoꝝ nūc īteribūt. Eccͣj. iij. d. Cor ingrediens duas vias nō habebit ſucceſſus. Sol̓o. eſt diuiſio intētionis: hoc pctm̄ eſt: ⁊ de tali loquuntur oēs p̨̄dictę aucͣtes. Verhbi gratia. Qn̄ hō intendit aliquid facere ꝓpter lucrū tꝑale ⁊ ꝓpter deū: vtrūqꝫ ponens finē taplē: tn̄ alterū ſub altero: qꝛ iānon diuideret intentionē vt qͥ vult ire romā: intendit ire ad loca intermedia: ſed qꝛ hęc intentio ordinat̉ ad vltimā nō d̓r diuidi intētio: qd̓ eſt diuiſio officij ſiue ſollicitudinis. Hec bonaeſt de qͣ intelligit̉ qd̓ dicit apl̓s. Diuiſus. Sꝫ nōne paulꝰ diuiſus fuit Porbatio. Ro. vij. d. Mēte ẜuio legi d̓i: carne aūtlege pctī. Sol̓o. Motus in paulo fuerūt diuiſi/ ſꝫ intentio ⁊ cura nō: in bonis vero cōiugibꝰ cura diuiſa intentio non: in malis vtrūqꝫ diuiſū: Oſee. x. a. Diuiſum ⁊cͣ. c UUt ſit ſancta.Heb̓. xij. d. Pacē cū oībꝰ ⁊ ſctīmoniā ſeqͥmini: ſine qͣ nēo videbit deū. d ¶Quō placeat viro. bono. j. Timoth̓. ij. c.Mulieres ī hītu ornato: cū verecūdia ⁊ ſobrietate ornātes ſe⁊c̄. j. Pet̓. iij. a. Mulieres ſb̓ditę ſint virꝭ ſuis qͣꝝ ⁊cͣ. e¶ Po.ro. Septima rō ꝓpter impedimentū ſeruiēdi deo. focͣ. i.ymaneatis in ſtatu ꝟginitatis ⁊ viduitatꝭ. Eccͣj xvj. a. Vtile eſt mori ſine liberis qͣꝫ relinquere filios imꝑios. g Nō vtlaqueū: fornicatiōis occaſionē. Argumētū ꝙ multiplicatiopnū ⁊ traditionū īijciūt laq̄um. h. Sꝫ ſupplę. īuitovos: vel: Sꝫ dico hͦ tēdēs/ i Ad id qd̓ honeſtū: poſitiuūꝓ coꝑatiuo: matrimoniū em̄ honeſtū eſt: ſꝫ ꝟginitas qͥdē honeſtius eſt. Dico nō vt laqueū inijciā. In hoc inſtruunt̉om̄s pręlati vt nō de excuſatiōe q̨̄ eſt inſtituta in medicinampctoꝝ faciāt laqueos ad emungendū. De quibꝰ Hiere. v. f.Inuenti ſunt in ppl̓o meo inſidiatores ⁊ aucupes ⁊cͣ. k¶ Facultatē .l. facilitatē. Dn̄o obſeruandi .i. p̨̄ceptis dn̄iſerulēdi ꝓpter dn̄m. m. SSi qͥs aūt. Quia tm̄ cōmēdaueratvginitatē in cōꝑatione ad mr̄imoniū: ne ꝑ hͦ crederet qͥs mr̄imnoniū eſſe pct̄m̄/ addit ꝙ etiā ꝟgo bn̄ pōt ſine pctō alij copuſari ꝑ mrimoniū. Si qͥs aūt: cuſtos ꝟginis/ vt pater eiꝰ: vl̓at̓. ni Curpe̓ ſe videri exiſtimat: ẜm iudiciū hoīm ditentiū: verecundū erit tibi ſi filia tua q̨̄ iā ſuꝑexcreuit faciat forſicationē: ⁊ timēdū eſt tibi ne iā fecerit/ ſuꝑ .ſ. o Sit ſuperadulta: mulier adulta vltra annos pubertatis. p Et itabbortꝫ fieri .i. ip̄aꝫ tradere nuptui. Qd̓ i. qꝛ vult/ nuberevirgo. q FFaciat .i. tradat eā nuptui. r Nō peccat. qꝛcaliodit eā: nec ipſa: Gen̄. xliij. c. Si ſic neceſſe eſt facite quodrulus. Ecc̄. vij. c. Trade filiā ⁊ grande opus feciſti ⁊ homito da illā: non dicit/ vende. Dico aūt ꝙ ille nō peccat:afria: de alio ptꝫ. qui ſtatuit ⁊cͣ. Sꝫ bn̄ facit qui ſtatuitiſi corde ſuo firmꝰ: ſeruare ꝟginē. Ip̄e dico/ t Nō hn̄sreceſſitatē. qꝛ ipſa vult cōtinere. v¶ Poteſtate hn̄s vointatis: implēdę ſupple. Propoſuit iuā ẜuare in ꝟginitate.

Prouerb̓ xvij. c. Qui ſeruat ficū comedit fructꝰ eiꝰ. Ficꝰ eſtcaſtitas: qꝛ ſic̄ ficꝰ fructꝰ fac̄ ml̓tos: ⁊ ꝟginitas cēteſimū fructūhabet. Mat. xiij. b. x Et qͥ ī mr̄imonio iūgit benefacitEcc̄j. vij. c. Trade filiam tuā ⁊cͣ. y¶ Pulier alligata eſt.Hic agit de tertio remedio cōtra ęſtum carnis .i. de viduitate:dans cōſiliū ꝙ in eamaneat: ſic̄ de ꝟginitate. Sed nihilominus pōt nubere cū fideli: ſi aūt omnino n̄nubat meliꝰ facit. Ethoc eſt: Mulier alligata ē legi/ viri:vt nō liceat ei ad alias nuptias tranſire.vel .i. p̨̄ceptis de matrimonio: ⁊ in idemredit.c quātū ē ſeꝑatioa deo damnationemnon timet .i. non habens cauſam damnationis ꝓpter quam timere debeat: vel nōtimet damnationē/ inquantū eſt damnatio .i. qꝛ conſeruat corpus ſuum ⁊ animā in ſanctimonia. Sed amplius innupta .i. facilius hoc facit .i. fecere poteſt. Sꝫ minꝰ qͣꝫ innupta: immo aliquę nuptę magis ſunt mundę ⁊ ſanctę qͣꝫ aliquę ꝟgines. Sedhoc dicit: qꝛ innuptę plus habent de corporali mundicia q̨̄ liberat animā. Honeſtū .ſ. caſtus animo ⁊c orpore. Sꝫ nōne cōiugium honeſtū eſt? Heb̓. xiij. a. Honorabile cōnubiū in omnibus: ⁊ thorus immaculatꝰ. Iteꝫ fęcunditas bonū eſt: ſterilitas malū: qꝛ matrix videt̉ ocioſe creata. Sol̓o. Bona eſt fęcūditas bonorū cōiugū: ſed melior eſt virginitas bonarū virginum: ſterilitas ꝟo prolis corporalis recompenſatur fęcunditate prolis ſpiritualis. Fornicem nuptiarū .i. appetitū contrahendi: vel coeundi ẜm ius matrimonij. Continentiā dedicansidolo: ſicut faciebāt ꝟgines ꝯſecratę ad ẜuiēdū in tēplo veſtę.Quare aūt ibi ſeruiunt virgines aſſignat Augꝰ: qꝛ ibi adorat̉ignis qͥ ex ſe nihil pōt generare: ſil̓r nec ꝟgines inqͣꝫtū ꝟgines:Bn̄ qͥs vtit̉ malo ꝯcupiſcētiā reſtrīgēs ꝯnubio. Ex hͦ videt̉ ꝙꝯcupiſcētia ꝓut ē in cōiunctis matrimonio ſit malū: ⁊ ita peccāt ꝯcupiſcētes ſe mutuo: gͦ ꝯcupiſcētia in ꝯcupiſcibili brutalinō ē mala: vt ē in ꝯcupiſcibili hūana: ſꝫqꝛ vix pōt moueri brutalis qͥn admiſceat ſe ei hūana: Iō dic̄ hic Glo. Et ſi ſit vt pluries mala valde/ minus tn̄ mala qͣꝫ quando eſt extra matrimonium: vel intelligit̉ de malo pęnę. Quia inuitę nuptię ⁊cͣ. Exhoc relinquit̉ ꝙ aliquę nuptię ſunt inuitę: gͦ non ſpontaneę: ergo non eſt ibi ſpontaneus conſenſus: nec gͦ ſunt nuptię nec matrimoniū. Sol̓. Duplex eſt coactio: pręcedens ⁊ concomitās:efficiēs ⁊ nō ſufficiēs ⁊ ſufficiēs: nullę gͦ nuptię ſūt īuitę coaction ꝯcomitāte ⁊ ſufficiēte: ſed quādo hoc contingit coactionep̨̄cedente efficiēte nō ſufficiēte: Coactio p̨̄cedēs ⁊ efficiens nōſufficiens/ eſt qn̄ minat̉ ei niſi contrahat cum illo: quia nihilde hęreditate habebit ⁊ huiuſmodi: ſed quando venit ad factū non cogitur conſentire in eum: coactio aūt concomitans ⁊ſufficiens eſt quę caderet in conſtantē virum: vt timore mortisvel mutilatione membri: ſi talis eſſet coactio nō eſſet matrimoniū. Lege loqͥtur naturali. Argumētū ē ꝙ matrimoniū eſt delege naturę qd̓ verum eſt. Quāqͣꝫ primę nuptię ⁊cͣ. ſecūdę ꝟopermiſſę ſunt ⁊cͣ. immo videt̉ ꝙ vtręqꝫ ſint permiſſę: quia ſuꝑillud eodem capitulo: Unuſquiſqꝫ ſuam vxorem habeat ⁊cͣ.dicit Glo. Hoc dicit apl̓s ẜm indulgētiam non ẜm imperiū:Et conſtat ꝙ ibi loquitur de primis nuptijs ac generaliter deomnibus: gͦ ſunt permiſſę. Pręterea: Nonne ſecūdę inſtitutęſunt a deo ſicut primę. Sol̓o. ad primū. Permiſſum duobusmodis dicitur. Uno modo dicit̉ permiſſum: eo ꝙ nō eſt in p̨̄cepto: ſic ſunt primę nuptię permiſſę: quia nullus tenetur nubere. Alio modo dicit̉ permiſſum: qd̓ non eſt in prohibitione:ſic ſunt permiſſę ſecundę: ⁊ ſic ſumit̉ hic. Ad ſecundū dicendū☞ ꝙ primę

Al̓rdominūobſecrandi

G

28. q. 1. c. ſic em̄

ii.

ExpoſitioGlo.

Ro. 7. a2. q. 3. c. euthenium. De ſepul.c. de vxore. De.ſecundis nup.c. penul.

2