Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtole prime adCorinthios

tionē tamen carnis habebunta huiuſmodi. Ego aūt vob̓ parb co. Hoc itaqꝫ dico fr̄es. Tempus breue ē. Reliquū eſt: vtd et qͥ habent vxores/ tanqͣꝫ nōtͦ habētes ſint/ ⁊ qͥ flēnt tāqͣꝫ nō

ſꝫ flentes: ⁊ qͥ gaudent tāqͣꝫ noͣngaudētes: ⁊ qui emūt tāqͣꝫ nōpoſſidētes: ⁊ qui vtūtur hͦ mūdo tanqͣꝫ nō vtant̉. Pręteritem̄ figura huius mūdi. Uoloaūt vos ſine ſollicitudine eē.

tudine ⁊ ꝓuidētia: Gen̄. xxx. d. Iuſtū ē vt aliqn̄ ꝓuideam domui meę. Eſt aūt hec ſollicitudo ml̓tꝭ peccādi occaſio: ẜm qd̓legit̉ Nūeri. xxxij. a. de filijs rubē et filijs gad ⁊ dimidię tribumanaſſe: qͥ ꝓpt̓ vxores ⁊ filios ⁊ pecora ml̓ta accepet̉t portionē circa iordanē: vt dicit Glo. Quos ml̓ta mūdi implicita occupant habitationēcęleſtis patrię nō requirunt. Iob. xxiiij.a. Quaſi onagri ī deſerto egrediuntur adopus ſuū vigilāteſqꝫad predā liberis ſuispanem pręparant.a Uobis parco:bis nō contrahere matrimoniū cui annexę ſunt multę tribulain hoc ꝙ conſulo votiōes corporales ⁊ ſollicitudines. ij. Corꝭ. j. d. Ego aūt parcēsvob̓ nō veni vltra corinthū. b Tempus breue ē. Quinta rō. Deut̓. xxxij. e. Iuxta ē dies ꝑditiōis. Ol̓tū tempꝰ fuitex quo hoc dixit moyſes: gͦ non multū reſtat: ⁊ ideo/ c. Reliquū .i. hoc reſtat faciēdū. d Tanqͣꝫ nō habentes. Glo.Qd̓ vtiqꝫ facit qui habens vxorē reddit non exigit debitū: ⁊ qͥꝓpter infirmitatē ꝓpriam ducit vxorem plangens poſt: qꝛ ſinevxore eſſe nō potuit qͣꝫ gaudens qꝛ duxit: ⁊ maxime qui paricōſenſu cōtinentiā cōſeruant. Eccͣs. iij. a. Eſt tempꝰ amplexādi: ⁊ tp̄s lōnge fieri ab āplexibꝰ: Gen̄. vij. b. Ingreſſus ē noe ⁊filij eiꝰ ⁊ vxor eiꝰ ⁊ vxores filioꝝ eiꝰ. Ibi: Interlin̄. Seorſū viri ⁊ ſeorſū fęminę: qꝛ tūc erat diluuiū tribulationū corporaliū.multomagis mō: qꝛ ſuꝑabundat diluuiū tribulationū animarū ⁊ pctōrū: ſicut d̓r Oſee. iiij. a. Maledictū furtū homicidiūmendaciū ⁊cͣ. ij. Regꝭ. xj. b. Arca dei ⁊ iſrael ⁊ iuda habitant inpapilionibꝰ: dixit vrias ad dauid ⁊cͣ. ⁊ ego ingrediar in domūmeā ⁊cͣ. ⁊ dormiā cum vxore mea? Arca dn̄i .i. ſancti viri: mōſunt in expeditione cōtra diabolū: quos tn̄ multū diligit deꝰ.e Qui flēt .i. ꝯtriſtant̉ ꝓ tꝑalibꝰ incōmodis. f Tanqͣꝫ nōflētes. ij. Corꝭ. vj. b. Quaſi triſtes: ſꝑ aūt gaudēteſ .i. d̓ hmōinō habeatꝭ verā triſticiā. Prouerb̓. xij. c. Nō cōtriſtabit iuſtūquicqͥd ei acciderit. Ecc̄i. xxxviij. b. Ne dederis in triſticia cortuū: g Qui gaudent/ ꝓpter ꝓſperitatē. h Tanqꝫ nōgaucientes: Iuxta illd̓ Eccͣs. ij. a. Riſum reputaui errorē ⁊gaudio dixi: qͥd fruſtra deciperꝭ? qꝛ Prouerb̓. xiiij. b. Extrēagaudij luctꝰ occupat. ij. Corꝭ. vj. b. Quaſi triſtes/ ſꝑ autē gaudētes: ſic̄ egētes ⁊cͣ. Qui emūt tāqͣꝫ n̄ poſſidētes ⁊cͣ. qͣſtemāt tm̄ ad neceſſitatē nō ad ſuꝑfluitatē īhęrētes amore. Un̄Glo. Nō apponat cor perituris rebus: ſed ſi hęreāt vt amoreillius nō inhęreant: qꝛ d̓r Eſa. v. Uę qui cōiungitis domū addomū ⁊cͣ. Abacuk. ij. c. Uę qui ꝯgregat auariciā malā domuiſuę vt ſit in excelſo nidus eiꝰ ⁊cͣ. Eodē poſt. Lapis de parieteclamabit ⁊cͣ. Amos. viij. b. Qn̄ trāſibit meſſis ⁊cͣ. ⁊ vęnundabimꝰ mentes. De illis d̓r qui nō cauſa neceſſitatis ſed cupiditatis emunt: Psͣ. Quoniam non cognoui negociationem ⁊cͣ.Oſee. xj. d. Circūdedit me ep̄hraim in negociatiōe ⁊ in doloiſrael: Eccͣi .xxvj. d. Difficile exuit̉ negocians a negligētia. ſTanqͣꝫ nō vtant̉. Iuxta illud: Diuitię ſi affluant nolite corapponere. Et Glo. Vt .ſ. ex bonis eiꝰ faciāt bona: nō mali fiātquę bona/ ne putent̉ mala bonis dant̉. Itēqꝫ tollūt̉ vt ꝓbentur ne ꝟo putent̉ magna vel ſūma: dant̉ etiā malis. Itēqꝫ eistollunt̉ vt crucient̉. In eccl̓ia habent vxores multiplicit̓ prębēdati. Gen̄. iiij. c. Matuſael donatꝰ dn̄o: genuit lamech percutiens vel percuſſus: qui accępit vxores duas: flent ambitioſi aſpirātes altiꝰ aſcendere. ij. Corꝭ. vij. c. Triſticia ſęculi mortē operat̉. Gaudēt iā ꝓmoti in pręlatiōibꝰ: Eccͣs. ij. a. Riſumreputaui errorē ⁊cͣ. Emunt ſimoniaci. Ioh̓. ij. c. Aſcēdit ieſushieroſolymā ⁊ īuenit ī tēplo vēdētes oues ⁊ boues ⁊ colūbas:paruas ⁊ magnaſ p̨̄bēdas ⁊ ſacramētoꝝ gr̄aꝫ: ⁊ ꝟnaculos/ cāꝑſores p̨̄bendarū ⁊ eccl̓iarū. Ezech̓. vij. c. Uenit tempus appropinquauit dies qui emit nō lętet̉: qui vendit nō lugeat: qꝛira ſuꝑ oēꝫ ppl̓m. Eſa. xxiiij. a. Sic̄ emēs ſic ille qͥ vendit. Vtūtur mūdo guloſi ⁊ luxurioſi. Sap̄. ij. b. Venite ⁊ fruamur bos quę ſunt: vtamur creatura ⁊cͣ. nullū pratū ſit qd̓ nō pertrā-

ſeat luxuria noſtra. k Pręterit em̄ figura huiꝰ mūdi.Pulchritudo ſꝑ ē in p̨̄teritione ⁊ trāſitu ⁊ defectu: ſed ad vltimū ꝑfecte peribit. j. Ioh̓. ij. c. Mundꝰ trāſit ⁊ ꝯcupīa eiꝰ. Cōtra Eccͣs. jͣ. a. Terra ī ęternū ſtat. Rn̄deo. Glo. Figura trāſitſb̓a manet. ij. Pet̓. iij. c. Cęli magno impetu tranſiēt: elemētaꝟo calore ſoluent̉ ett̓ra: ⁊ q̨̄ ī ip̄a ſūt opera omnia exurentur.Apoct̓. xxj. a. Primū cęlū ⁊ prima terra abijt: Et ī mediate an̄ hoc. Vidi cęlūnouū ⁊ terrā nouaꝫ.Eſa. lxv. c. Ecce ego⁊ trā nouā. l¶ Uolo aūt vos ſine ſollicitudine eſſe.creabo cęlos nouosSexta rō ꝓpter diuiſionē: qꝛ illū qͥ habet vxorē oportet dareoperam multis ꝓ vxore ⁊ ꝓ filijs: ⁊ ꝙ ſeruiat deo: ⁊ ita diuiſus eſt ſollicitudīe. Phil̓. iiij. a. Nihil ſolliciti ſitis dn̄s ꝓpe ē.Matth̓. vj. c. Dico vobis ne ſitis ſolliciti animę veſtre quidmanducetis aūt quid induatꝭ. Prouerb̓. xj. a. Expectatio ſollicitorū peribit. Non debemꝰ ergo ſolliciti eſſe. Cōtra Prouerb̓. vj. a. Uade ad formicā opiger ⁊cͣ. Sol̓o. Triplex ē ſolI licitudo: Quędamcxlis: ⁊ ī remedio fornicatiōiſ: Timeāt corrūpi: ſic̄ iūcte duemolę moyſi .i. ſpes ⁊ timor: d̓ qͥbꝰ Deut̓. xxiiij. b. Molā ſuꝑiorē ⁊ inferiorē loco pignoriſ nō accipies. Nō mali fiāt: ſic̄ multifiunt ex eis ſuꝑbi ⁊ cupidi ⁊ auari. Ne ꝟo putent̉ ⁊cͣ. Per hecvult ꝓbare Tulliꝰ ī paradoxis ꝙ tꝑalia mala ſūt. Sꝫ dicendūꝙ nō ſūt ſūma bona .i. bona gl̓ię: nec bona mediocria .i. bonagr̄ę ſꝫ īfima. Seneſcit: Heb̓. viij. d. Qd̓ ātiquat̉ ⁊ ſeneſcit ꝓpeinteritū ē. Peribit nō ſb̓a ſꝫ figura. Cōtra. ij. Pet̓. iij. c. Elemēta calore ſoluēt̉: Dic̄ Beda: Quattuor elemēta qͥbꝰ mūdꝰ cōſiſtit ille maximꝰ ignis abſumet: nec cūcta tn̄ ꝯſumet vt nō ſint:ſꝫ duo ex toto ꝯſumet: Falſū ē gͦ qd̓ d̓r h̓ Peribit nō ſb̓a ſꝫ figura. Sꝫ ibidē dic̄ Glo. ſb̓dēs. Ex toto ꝯſumet .i. magͣ vſtiōe pugabit: ſꝫ non penitꝰ deſtruet. Nullū em̄ elementū ꝑibit oīnoduo ꝟo in meliorē reſtituet faciem. Poſſet aūt ꝯcedi ꝙ ꝯͣrij ſibi ſunt: Beda ⁊ Augꝰ ille ſic opinabat̉/ ille ſic. Uel poteſt dici ex toto .i. ex totalitate ſua. Aer em̄ habet naturā tranſparentis/ ⁊ terra opaci. Scd̓m has qualitates remanebūt aer vt poſſint ſubito videre hoīes ab oriēte in occidētē: terra opaca eritvt nō videant illi qui in inferno erūt. Aquę ꝟo ⁊ igni non remanebunt qualitates quas modo habent: ⁊ ideo dicunt̉ pręterire de illo igne. Cuiuſmodi ſit: naturę ignis elemētum: velignis qui dicit̉ vera eſſe natura/ dubium eſt. Et poteſt dici ꝙignis ſit elementū/ vel forte ignis materialis ⁊ erit ignis gehenę qui tunc erumpet: vt habeat̉ ꝑ hoc qd̓ dicit Augꝰ. qm̄ illeignis tantū aſcendet quantū aſcenderunt aquę diluuij. Ignitaūt non eſt deſcendere ſed aſcendere. Atqꝫ ipſa ſubſtantia easqualitates habebit ⁊cͣ. Ad idē ſacit qd̓ dicit̉ ſuꝑ. ij. Pet̓. iij. c.Qm̄ quattuor elementa mutabunt̉ ẜm qualitates. Et potelidici ꝙ ſb̓ſtantia erit trāſparētia quę erit ad minus in tribꝰ elementis: ⁊ hęc eſt qualitas corporum immortalium. Alij dicūt ꝙ ſubſtātia erit impaſſibilitas ⁊ immutabilitas: qꝛ firmamētum ⁊ oīa corpora ſupercęleſtia erūt inmortalia. Et ad hocfacit illd̓. Abacuk. iij. c. Sol et luna ſteter̄t in habitaculo ſuo.Et qd̓ d̓r in Eſa. lx. d. Sol nō occidet: ⁊ luna nō minuet̉. Hagna amaritudo ī domo vxor triſtꝭ. Prouerb̓. xxvij. c. Acetutecta perſtillantia in die frigoris ⁊ litigioſa mulier dum percūtitur. Partim mundo. Deo: Mat. vj. c. Nēo poteſt duobusdominis ſeruire. Salomon duobus contrarijs ſed hic vnusſub altero. Timor ſcꝫ ſeruilis. Cuſtos malorum .i. qui cuſtodūa malis. Hęc aūt de damnatione nō timēs: gͦ virgo vel vidusnon timet damnari. Contra Prouerb̓. xxviij. c. Beatus homo qui ſemper eſt pauidus. Sol̓o. Quantūcūqꝫ bona ſit mnulier vel homo debet timere damnari. Et qd̓ dicit/ non cōgitadamnari .i. non eſt ſollicitꝰ timore ſeruili quippe cuſtodit a malo: ⁊ hoc dicit propter ſtatum. quia ſtatus ille proprie eſt perfectorum qui non timent pęnam inquantum eſt pęna: ſed iuquantū eſt

E

z1. diſ. c. lex.z1. diſ. c. i.

3

Psͣ. 70.

Psͣ .61º.