Ca.VII
apud deum. De virginibꝰ autē p̨̄cęptū dn̄i nō habeo: cōſicliū aūt do tanqͣꝫ miſēricordiād ꝯſecutꝰ a dn̄o vt ſim fide̓lis.e Exiſtimo gͦ hoc bonū eſſe ꝓępter inſtantē neceſſitatē: quo-
niā bonū ē hoī ſic eē. Alligai tus es vxori: noͣli q̨̄rere ſolutionē. Solutꝰ eſ ab vxore nolik q̨̄rere vxorē. Si aūt acceꝑisvxorē/ n̄ peccaſti: Et ſi nupſei rit v̓go nō peccauit. Tribula
Ite vginibꝰ aūt. Ut dictū eſt ſupra in hoc capl̓o: dalio reiedia contra amorē carnis: qͥ ſeparat membra eccl̓iceutate ſul corpis. Primū remediū eſt matrimoniū: de qͦqneci. Scd̓m eſt ꝟginitas: de qͦ dicit h̓. Tertiū ē ꝯtinētiaqulis: de q̄ parū tāget. Hic gͦ agit de ꝟginitate quā p̨̄fertntimonio multt mōdis. Primo qꝛ ipſa.noultate em eſt cōꝯſiliū aūt ꝓpriet d̓ magis arduls:matrimoniū autē vtſupra dixit/ eſt ī per. jj Sttatrō eſt: qꝛ matrimonio eſt annexa neceſſitas acquirēdi nccͣria pueris: ibi: Exiſtimo Tertia eſt ꝓpter parilitatē qͣ vterqꝫ cōiugatoꝝ eſt collicarꝰ alū: de pari vt nō poſſit ſe diuidere ab ea: virgo aūt liberaeſt ibi: Alligatꝰ es. Quarta rō eſt ꝓpter ſollicitudinē ſęqliibi: Tribulationē tn̄ carniſ. Quīta ꝓpt̓ breuitatē tꝑiſnrer quā quilibet debet eſſe ſollicitꝰ de ſalutē ſua: ⁊ hͦ meliusqit in ſtatu ꝟginitatis qͣꝫ matrimonij: ibi: Tēpꝰ breue ē: qd̓pbat ꝑ hoc qd̓ p̨̄terit ⁊cͣ. Sexta eſt ꝓpter cordis diuiſionē mumā eoꝝ qͥ in matrimonio iuncti ſūt: ibi: Qui cū vxore eſt.Septimū eſt ꝓpter impedimētum ſeruiendi deo: ibi: Porrohoc ad vtilitatē noſtram. Octauo determinat ꝙ lꝫ ſtatꝟvcinitatis excellentior ſit ſtatu matrimonij: tn̄ ſtatus matrimonij bonꝰ eſt: nec peccat ꝟgo ſi nubat: ibi: Si qͥs aūt turnem. Utimo tangit de tertio remedio .i. de ſtatu viduitatis:oſtendens qn̄ incipit ꝙ melior eſt ſtatu matrimonij: ibi: Qd̓ſi dormierit ⁊cͣ. a Dic̄ gͦ. De ꝟginibꝰ. Ita p̨̄cepi ꝙ vir⁊ mulier iuncti matrimonio in fidelitate nō recedant ab inuicē⁊ dedi d̓ alijſ ꝯſiliū/ b AAūt/ ꝓ ſꝫ: De v̓ginibꝰ p̄ceptū donini nō habeo. Un̄ poſtqͣꝫ dn̄s locutus fuit de ꝟginitateMat. xix. b. Qui pōt caꝑe capiat. Et Ezech̓. xliiij. e. dr̄ ꝙ īduant femoralia: ꝑ q̨̄ ꝯtinētia ⁊ ꝟginitaſ: n̄ ī ſudore .i. n̄ tāqͣꝫ coactip̄cepto/ ſꝫ ſpōtanei. cMiſericordiā cōſecutꝰ .i. donumeuāgelicādi. j. Timoth. j. d. Miſcd̓iam cōſecutꝰ ſum. Et hocintātū ¶ ¶ Ut ſim fidelis. in diſpenfatiōe euāgelij dei. Exatꝫ ꝙ credēdum eſt mihi in dandis cōſilijs ſalutis. j. Tiip̄.j. b. Graſ ago ei qͥ me formauit ī chriſto: qꝛ fidelē me exiit ponēs in miniſterio. Ergo ex qͦ ſū ita fidelis diſpēſator dn̄i: eſ Exiſtimo gͦ hoc .i. manere in ꝟginitate: f Bonū eſſe .i. expediēs ⁊ vtile. g ¶ Propter inſtantē neceſſitatē .i. penuriā q̨̄ īſtat cunctis ꝑ mr̄imoniū. Et bona ⁊ recta ēmea exiſtimatio. h QQm̄ bonū eſt homini ſic eē .i. in virAnitate ſic/ ſic̄ ꝟbo doceo ⁊ exemplo on̄do. Nota Glo. quędicit/ ſuꝑgredit̉ ꝟginitas cōditionē humanę naturę ꝑ quā homīes angelis aſſil̓ant̉ ⁊cͣ. Itē Augꝰ in. iiij. de doctrīa chriſtiana dicit: ⁊ eſt v̓bū Cypͥani. Nūc nobis ad v̓gines ẜmo eſt: qͣꝝquo ſublimior gl̓ia eſt/ maior eſt ⁊ cura. Flos eſt ille eccl̓iaſtici germinis/ decꝰ atqꝫ ornamentū gr̄ę ſpālis: lęta indoles: laudis ⁊ honoris opꝰ integrū atqꝫ incorruptū. imago dei reſpondes ad ſctīmoniā dn̄i illuſtrior portio gregꝭ chriſti. Et nota ꝙbic̄. Galor cura habēda ē de ꝟginitate: ⁊ hoc ſeruando eā: qꝛvginitas ſemel amiſſa nunqͣꝫ pōt recuꝑari: Iuxta illd̓ Amosyia. Domꝰ iſrl̓ cecidit: ⁊ nō adijciet vt reſurgat. Uirgo iſraelplecta eſt in terrā ſuā: nō eſt qͥ ſuſcitet eā. Matth̓. xxv. a. deſeribit dn̄s ꝟgines ferentes lāpades q̨̄ ꝯfractę reintegrari nōpoſſunt. Itē ipſa flos eſt ⁊ ornamentū aliarū ꝟtutū: qͣſi corona de nioribꝰ toti corꝑi ꝟtutū cōferens decorē. ⁊ faciens apparere ea ꝝ pulchritudinē etiā maiorē: ⁊ ideo bn̄ cōparat̉ vitro adīo: qꝛ vitrū lr̄am q̄ vix legi poſſet: reddit eā legibilē. Opꝰ ē ītediū duobꝰ pedibꝰ currens poſt dn̄m .i. integritate mentis ⁊coeporis: nō ꝟgines ꝟo qͣſi claudicādo vadūt poſt dn̄m. Iōde apoci. c. xiiij. a. de ꝟginibꝰ: Hi ſequunt̉ agnū qͥcūqꝫ ierit.Altdnitas em̄ ꝓprie eſt imago dei. Un̄ idē Cyprianꝰ ſubiundt. ꝯmaginē eiꝰ qui de cęlo eſt portat. ꝟginitas. ijNoli q̨̄biutionē. Ecc̄i. vij. b. Noli diſcedere a ml̓iere ſēſata ⁊da et. j. c. Ol̓ier ſi ē tibi ẜm aīaꝫ tuā ne ꝓijcias illā: ⁊ odibili
ne credas te. Myſticę. vxor eccl̓ia. Ecc̄j. vj. d. Vincula illiꝰalligatura ſalutarꝭ. Ecc̄j .xxvj. a. Pars bōa ml̓ier bona ⁊cͣ. dabit̉ viro ꝓ factis bonis. Et infra. c. Gr̄a ſuꝑ gr̄am mulier ſctā.Prouerb̓. xix. b. Domꝰ ⁊ diuitię dant̉ a parentibꝰ: a dn̄o aūtvxor prudens: Eccͣj. xxxvj. d. Qui poſſidet mulierē bonā inchoat poſſeſſionem.k Si aūt acceperiſ. Dico/ noli q̨̄rerevxorē: ſi aūt accebis ⁊cͣ. Etſil̓r: lUirgo nō peccauit. Nō dic̄ meret̉ ſicut illa q̨̄ nubit chriſto. ij. Corinth̓. xj. a.Deſpōdi vos vni viro ꝟginē caſtā exhibere chriſto. m Tribulationē tn̄ i. ſollicitudinē ꝓuidēdi vxori ⁊ filijs. Et eſt quarta rō qͣ p̨̄ponendus eſt ſtatus ꝟginitatis ſtatui matrimonij. Psͣ. Multę ſūttribulationes iuſtoꝝ. Sꝫ ſunt plures maritatoꝝ. In iſtis em̄eſt bellū cōtinuū: Gal̓. v. c. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritū:⁊ ſpūs aduerſus carnē. ſed caro p̨̄ ualere videt̉. De hac ſollicitudi ne ⁊a ¶ De virginibus ⁊cͣ. Cōſiliū aūt a ſpūſctō/ vſqꝫ ſed continēdi. Cōtinere gͦ a ſpūſancto eſt: gͦ eſt meritoriū: gͦ eſt alicuius ꝟtutis: motꝰ gͦ eſt in p̨̄cepto: gͦ qͥ nō ꝯtinet peccat: qd̓ falſum eſt. Sol̓o. Cōtinere qn̄qꝫ d̓r idem qd̓ cohibere motꝰ illicitos: ſic eſt in p̨̄cepto: qn̄qꝫ idem qd̓ ꝓhibere motꝰ carnis neꝓcedant in actū: ſic nō eſt in p̨̄cepto: ſed in cōſilio: ⁊ eſt motꝰvirtutis cōtinentę nō pͥncipalis ſed ſecūdariꝰ: ⁊ iō nō ſequit̉ꝙ ſit in pręcepto: qꝛ motus cuiuſlibet ꝟtutis principalis tm̄ē in p̨̄cepto. Cōſilijs ſalutaribꝰ: ad deū. Suꝑgredit̉ ꝯditionēhūanę naturę. Un̄ Hieroꝰ. In carne p̨̄ter carnē viuere: nō vita terrena/ ſed cęleſtis eſt. Eccͣj. xxvj. c. Nō ē digna cōpēſatioanimę cōtinēti. De pellibꝰ hiacynthinis Exo. xxxvj. d. Similem throno. Ecech̓. j. g. Aſpectꝰ lapidis ſaphiri ſil̓itudo eiushi ſunt qͥ cū mulieribꝰ: Apocꝭ. xiiij. a. Sed quęritur de hͦ qd̓ h̓d̓r: maior eſt victoria ꝟginū qͣꝫ angelorū. Dicit em̄ auctoritas: vbi maior pugna ibi maior corona: gͦ ꝟgines maioremhn̄t coronā qͣꝫ angeli. Cōtra. Mat. xj. b. Qui mīor ē in regnoceloꝝ maior eſt illo .i. iohāne baptiſta qͥ virgo fuit. Prętereaqͥlibet angelꝰ maiorem charitatem habet in īfinitū qͣꝫ aliqͣ virgo: q̨̄ charitas ē radix merendi: gͦ qͥlibet angelꝰ maiorē meret̉in infinitū coronā qͣꝫ aliqua ꝟgo. Sol̓o. Licet corona rn̄deatvictorię: nō niſi ꝑ victoriā auget̉ charitas: ⁊ ita nō ſaquit̉ primū argumentū: ⁊ tn̄ hec Glo. debet intelligi in eodē ſtatu etcōſil̓i: ⁊ cōſtat ꝙ ꝟgines ⁊ angeli nō ſūt in cōſil̓ iſtatu. Uirgines em̄ in ſtatu viatoris: angeli aūt ſūt in ſtatu cōpręhēſoris.Et tn̄ btā ꝟgo maiorē habet coronā ⁊ gloriā qͣꝫ aliqͥs angelꝰ:vn̄ exaltata eſt ſuꝑ choros angeloꝝ. Ad illud in infinitū maior eſt charitas ⁊cͣ. Dicendū eſt ꝙ duo ſunt genera operū meritorioꝝ: quędā ſūt meritoria vitę ęternę: quędā ſūt meritoriaetiā dimiſſiōis pęnę ⁊ particulariū gaudiorū: Qd̓ aūt opusſit meritoriū vitę ęternę/ habet ex charitate: qd̓ meritoriū ſitdimiſſionis pęnę ⁊ ꝑticulariū gaudioꝝ/ habet ex genere operis ꝓprię ⁊ cū charitate. Angeli aūt nō merent̉ videndo deūvel delectando .i. fruendo eo: vn̄ nō merent̉ vitā ęternā: ſꝫ tm̄merent̉ ſeruiendo nobis vel miniſtrando. ⁊ ꝑ hęc gaudia particularia merent̉: ⁊ ideo nō ſequit̉ ꝙ maius p̨̄miū mereant̉ qͣꝫvirgines: ⁊ etiā hęc particularia gaudia nō ſunt de eſſe p̨̄mij.Sed qd̓ hic d̓r: vbi maior pugna ibi maior victoria ⁊ maiorcorona: ſi dicat̉ corona p̨̄miū ſb̓ale: hoc d̓r ꝓpter augmentūcharitatis: qd̓ ibi eſt vt freq̄nt̓. Si acceꝑis vxorē nō peccaſtiImmo qꝛ multi accipiūt eas ꝓpt̓ explendā libidinē tm̄. Un̄iij. Regꝭ. xj. a. cōſtat ꝙ peccauit ſalomon accipiendo vxores.Sol̓o. Accipere vxorem in ſe non eſt peccatum: ſed ex circumſtantia poteſt fieri peccatū. Apl̓s aūt intelligit accipere in ſenon generatione carnali ſed ſpirituali ⁊cͣ. q. d. plus debetis eēintenti regenerationi ſpūali qͣꝫ carnali generationi. Et nota ꝙmatrimoniū fuit in pręcepto ⁊ obſequio ante peccatū: in tempore patriarcharū fuit in pręcepto ⁊ obſequio: qꝛ cauſa prox lis: ⁊ in remedio
Myſtice
6
De trāſlatio.c. quanto.
Psͣ. 33.
ExpoſitioGlo.
Q