Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.I

a Gratia vob̓ et pax a dēo pr̄eꝯnr̄o ⁊ dn̄o ieſu chriſto. Gras?ago deo me̓o ſꝑ ꝓ vob̓ in gr̄āſ dei q̨̄ data ē vob̓ ī chriſto ieſu:qꝛ in dībꝰ diuites facti eſtꝭ ī il-

nlo in oī v̓bo ⁊ in oī ſcīo̓: ſic̄ teſtimoniū chriſti ꝯfirmatū eſt īvob̓: ita vt nihil vob̓ deſit ī vlsͣ la gr̄a/ expectātibꝰ reuelationēt domini noſtri ieſu chriſti: qui

Srtrciſ quiꝰ ⁊ ſoſtoetes ſcrbit. vpb̓ hāt eplam inpio vos ſalutāt/ dicētes: a Gra vobig: ſic̄. Ro. j. a.nctōꝝ ⁊ infuſio gr̄ę ⁊ ꝟtutū. b Et pax: recōciliaaa gei. Quare nō dic̄ ſalutē: Quia ſalꝰ corꝑis pui p̄cij eſt:℟pcaite par cā ſūtſalut̉ et̓ne. Gra em̄ fac̄ dignū vita ęt̓na: ⁊.labit.xiica heminē ſa viēIutaueritt: ſalutentnulli optaueritꝭ.ciāa deo pr̄e nr̄o⁊ domino: id ē paſſbpa Viqpiioſtēdēs ſe multū gaudere de ꝓfectu eoꝝ. Sed notaglo ſuꝑ hoc: Hic inuocat. Quid eſt inuocare/ niſi in ſe vocatias are ⁊cͣ. Gras ago. Glo. corde ⁊ lingua ⁊ oꝑe. ę eo. Glo.Oīm quidē deꝰ eſt ptāte qͣ creat: ſꝫ illoꝝ ꝓprie dicit̉ deꝰ qͥ eū dicunt: qui eū tenēt ⁊cͣ. f¶ In gratia: ꝓpter gr̄am. g. IInchriſto: ꝑ chriſtū. h¶ Quia in oībꝰ: Ecce gra eis data. 1Diuites. Ro. xv. c. k In illo: ꝑ illū. In oībꝰ: neceſſarijsad vilā: qꝝ q̄dā ſubnectit/ dicēs: In oī vbo: in oī genere linguaꝝ: qd̓ fuit eis datū qn̄ baptizati fuerūt ab apl̓o: ſicutlp̄is apl̓is Actꝭ. ij. a. Uel i. in oī genere p̨̄dicādi. q. d. vos ſcitꝭq̄ debetis p̨̄dicare magnis: ⁊ q̨̄ ꝑuulis. m. ¶Sciētia: ſcpͥturarū intelligētia. n. iSicut teſtimoniū chriſti ꝯfirmatū ē:id eſt habetis ſcpͥturaꝝ intelligētiā: ſicut ꝯfirmaui: o Uohis: ꝑ auctorſtates ꝓphetaꝝ. Vel Sicut .i. qꝛ. q. d. ideo diuites facti eſtis: qꝛ firmit̉ tenetꝭ teſtimoniā chriſti qͦ teſtificatipriſtū. p Itā vt nihil deſit: neceſſariū ad ſalutē. qͥob̓: dico/ Expectātibꝰ: cū deſiderio. s Reuelatioptā cognitionē .i. vt videatꝭ eū facie ad facie. Vel .i. expectātibꝰ diē iudicij in qͦ reuelabit ſe chriſtus bonis ⁊ malis. tQui ⁊ ꝯfirmabit vos: vt n̄ fraudemini ab expectatiōe vr̄a.gi finē vitę/ ſine crimīe mortali pctō digno accuſatiōeTimoth̓. iij. a. Oportꝫ ep̄ꝫ irrep̄hēſibilē eē in diē iudicij.Moraliter. b¶ Gras ago. Ecce qͣntū gaudebat Apl̓s d̓ctū diſcipuloꝝ ⁊ ſubditoꝝ ſuoꝝ: ꝯͣ qͦſdā magiſtros diſcipulis ſuis inuidētes. Iob. xxviij. b. Nō intuitꝰ ē oculꝰ vulturis:qͥ pullis ſuis inuidet qn̄ eos videt īpinguari. Nō ſic Apl̓s: ſedſicut Ro. j. a. Gratias ago deo meo per ieſum chriſtuꝫ ꝓ om̄ibus vob̓ ⁊cͣ. Itē Numeri. xj. f. Cūqꝫ ꝓphetarēt in caſtris duoviri/ cucurrit puer ⁊ nūciauit moyſi dicēſ: heldad ⁊ medad ⁊cͣ.Et rn̄dit moyſes. Quis tribuat vt oīs ppl̓s ꝓphetet: et det eisdeus ſpm̄ ſuū. f In gr̄a dei q̨̄ data ē: In hͦ nos inſtruitde qͦ gaudere debeamꝰ in amicꝭ ⁊ tamiliaribꝰ ur̄is: qm̄ de multiplicatiōe bonorum ſpiritualiū/ nō tꝑaliū: qꝛ dicit Psͣ. Ab aline diei timebo: ſi video familiarē meū eleuatū in ꝓſꝑitate. Un̄ Leuitꝭ. x. a. legit̉/ ꝙ qn̄ aarō ꝓmotꝰ fuit ⁊ filij eiꝰ nunqͣꝫtatū dolorē habuit ſicut tūc: qꝛ filij eiꝰ cōbuſti ſūt in igne cupiditatis ⁊ ambitiōis: ꝓpter hoc doluit/ nō de ip̄a ꝓmotiōe. Ionas. jͣ. d. proiectꝰ fuit in mare: qd̓ eſt qn̄ qͥs eleuat̉ in p̨̄latiōe ſꝫculi. Cali eſſet cōpatiēdū ab amicꝭ ſuis: qꝛ etiā illi extranei cōpaſſi ſūt ionę. Psͣ. Veni ī altitudinē marꝭ ⁊cͣ Matth̓. xviij. a.Per molā aſinariā circūitꝰ tꝑaliū ītelligit̉. Diuites ī illoralcno ſūt auari. Lucꝭ. xij. c. poſtqͣꝫ dixit de illo diuite: Stultehac nocte repetent aīam tuā a te: ſubdit: Sic eſt qͥ ſibi theſauntat: e nō eſt ī deum diues. Ro. xv. c. Pleni eſtis dilectiōe: repeli oī ſciētia. Sed ꝯͣ. Errabāt in articulis fidei. Sol̓. Secunte redula ticoni eſt. In oī ꝟbo ⁊ ſciētia. Hęc ſūt maruna dona p̄ter illa ſine qͥbꝰ nō eſt ſalꝰ. Prouerb̓. iij. b. In ſimtta elꝰ diuitię ⁊ gl̓ia .ſ. in p̨̄ſenti. ij. Corꝭ. viij. b. Propt̓ voscoen factꝰ eſt cū diues eſſet ⁊c̄. Hęc ſūt talēta q̨̄ dn̄s ꝑtit̉ ſuis:Sat. xxv. b. Sꝫ ꝯq̄rit̉ Hiere. xv. c. Nō fęneraui nec fęneraat mnibi qͥſqͣꝫ. Prouerb̓. xxviij. b. Qui coaceruat diuitias vſunis ē ſenore ⁊cͣ. Uerbū em̄ p̨̄dicatiōis ⁊ doctrinę qͣſi ꝑ fęnꝰ corteſuat: ſicut aliqͥs pauꝑ paucā habens pecuniā dat ad vſurārrnt multiplicet. Sil̓r q̄ habet ꝑuā ſcientiā p̨̄dicet pauꝑibustons qſi vſuras multiplicabit ei. Iob .xxvij. d. Argentū īnottnis dlūldet. mign oī ſciētia. Hoc addit: qꝛ multi nō ſciūt

bn̄ p̨̄dicare: tn̄ obſcura ſcripturę intelligūt. Ecc̄i. xx. d. Sapiētia abſcōſa ⁊ theſaurꝰ inuiſus q̨̄ vtilitas ī vtriſqꝫ? Prouerb̓. ij.a. Si q̨̄ſieris eā qͣſi pecuniā: ⁊ ſicut theſauros effoderis illam⁊cͣ. n Sicut teſtimoniū chriſti: qꝛ in p̨̄dicatiōe ⁊ doctrina debemꝰ vti auctoritatibꝰ nō ſenſu nr̄o. r ExpectatibHic ē finis ꝓpt̓ quēdēmꝰ ml̓tiplicare p̄cia vt diē iudicij qͣſip̨̄mij diē expectemꝰIob. xiiij. b. Et ſicutmercēnarij dies eiꝰ.Cōfirmabitoī imꝑio. Nō ꝑirā. Argumētū ꝙ aliqͣ dignitas dat̉ ꝑ irā. Un̄ Oſee. xiij. c. Dabo tibi regē ī furoremeo. Per eum culpas eorum ſe ſcire innuit. Ex hoc videturꝙ eū reddat eis odibilē. Sol̓. Nō tm̄ īnuit hͦ ꝙ nūciauerit ſoſthenes ei mala eoꝝ/ ſꝫ ꝙ bona ītētiōe .ſ. vt corrigē̓t̉: Et vocateū fratrē eorū: vn̄ in hͦ potiꝰ reddit eū eis amabilē Actꝭ. xviij.d. App̄hēdētes aūt oēs ſoſthenē pͥncipē ſynagogę ꝑcutiebanteū an tribunal. Hoc fuit corīthi: ſꝫ loqͥtur de alio ibi: niſi fortepoſt fuerit ꝯuerſus. Miniſterioꝝ .i. ſacramētoꝝ. Vocatꝭ ſctīsi. p̨̄electꝭ. Alia expoſitio ponit̉ ab Origene d̓ hͦ qd̓ dico/ Sctīſſuꝑ Nūeri. xviij. a. Portab̓ iniqͥtatē ſanctuarij: Ibi Origen̄.Quęrēdū quō aliqͥ ſctī dicūt̉ ⁊ d̓ pctīs eoꝝ ſcribat̉ ⁊cͣ. Et poſtea ſoluit dicēs. Sctī em̄ ijdē licꝫ pctōres qn̄qꝫ ſe d̓o vouerint⁊ ſeꝑauerint a vulgo vitā ſuā vt dn̄o ẜuirēt. Hmōi homo ẜmꝙ cęterꝭ artibꝰ ſe emācipauit dn̄o/ ſanctꝰ dicit̉. Sꝫ forte in hͦ ꝙdn̄o ſeruit: nō ita gerit oīa vt cōpetit: ſꝫ in aliqͥbꝰ delinqͥt. Pręelectꝭ a deo. Ioh̓. xvij. c. Pro eis ſctīfico meip̄m vt ſint ip̄i ſctīficati ī ꝟitate. Nil boni eē ab hoīe: qͣſi pͥncipali auctore. Primitus mihi cōmiſſo .i. p̨̄dicatiōi meę. Nomen dn̄i nō aliud: qꝛActꝭ. iiij. c. Non eſt nomē aliud ſub cęlo in qͦ oporteat nos ſaluos fieri. De quibus. Psͣ. ciiij. Vt diues fiat: diuitijs t̓renisquā dn̄s dimitti ꝓpt̓ ſe monet. Gratꝭ vult ſe coli. i. pͥncipaliterꝓpt̓ ſe nō ꝓpt̓ aliqd̓ emolimētū. Gr̄a ſit vob̓: nō optat eis gr̄aꝫqꝛ iā habebāt: ſꝫ vt āpliꝰ habeāt ⁊ vt ꝑſeuerēt. A deo pr̄e nr̄o ⁊dn̄o ieſu chriſto: Quare p̨̄termittit̉ ſpūſſāctus habet̉ ad Romanos: vbi dic̄. Glo. ꝙ ꝑ dona ſua ītelligit̉ ſpūſſctūs. Perſonali ꝓpͥetate diſtinctꝰ: gͦ ꝑſonalis ꝓpͥetas ē aliqͥd ꝯͣ p̨̄poſitiuū: qͥdicebat/ ꝙ pat̓nitas ⁊ pr̄ nō differebāt niſi in mō: ſꝫ p̨̄poſitiuusdicebat ꝑſonali ꝓpͥetate diſtinctꝰ .i. ꝑſona diſtincta ē: ⁊ hͦ ſeip̄otm̄. A qͦ oīa. Ro. xj. d. Eoꝝ ꝓprie deꝰ qͥ eū diligūt/ volūt ei bonū volūtate efficiēti. Qui eū tenēt: ꝑ bona oꝑa cū ſpōſa Cātꝭ.iij. b. Tenui eū nec dimittā: Sic tenēt eū ne recedat: vl̓ tenēt eūne finiat: qͥs minat̉ finire. Eſa. lxiiij. c. Nō eſt qͥ ꝯſurgat ⁊ teneat te. Exo. xxxij. c. Dimitte me vt deleā ppl̓m iſtū. Qui eū poſſidēt .i. qͥbꝰ fac̄ qd̓ volūt. Qui illū colūt: fide/ ſpe charitate. Ul̓id eſt honorāt ẜuitio ⁊ ſuo mācipāt. Quibꝰ ſb̓uenit: ī aduerſitate vel eripiēdo a caſu vel cuſtodiendo a caſu. Qui ab illo alieninō ſunt: vt reprobi qͥ audituri ſunt illud Matth̓. vij. d. Neſciovos. A chriſto nō aliūde .i. nō ab alio: Et ex hͦ nō ſeqͥt̉: gͦ non apr̄e. Donis neceſſarijſ: ad ſalutē. Partes aliqͣs: qꝛ nō oēs diuitię ſpūales ꝯtinēt̉ ſb̓ illis duobꝰ mēbris. De his diuitijs Eſa.xxxiij. a. Diuitię ſalutꝭ ſapīa ⁊ ſcīa. In oī ꝟbo. Gilb̓. Ato humili/ mediocri: Scpͥturaꝝ ītellectu. Gal̓. Ml̓riplici: morali .ſ. ⁊myſtico ⁊ hiſtorico. De chriſto p̨̄dicaui ſic̄ teſtimonio ꝓph̓arūꝯfirmaui. Arguinētū/ ꝙ nihil d̓bemꝰ credere d̓ chriſto/ niſi ẜmatteſtationē ſcpͥturaꝝ. Vn̄ Hieroꝰ. Nil mihi crede qd̓ dixerotibi niſi on̄dero vl̓ ex nouo vel ex veteri deriuatū. Nihil deſit.Gilb̓. Nihil neceſſariū. Quia certi/ certitudine ſpei ⁊ fidei. Viſionē ⁊ cognitionē chriſti q̨̄ poſt mortē p̨̄ſtat̉ cuiqꝫ fideli: gͦ illisqͥ ſūt in purgatorio: gͦ nō ſentiūt pęnā: qꝛ nō habēt corpꝰ. Siem̄ chriſtꝰ corpꝰ nō habuiſſet: qꝛ eiꝰ aīa ſꝑ videbat deū nullaꝫenā ſuſtinuiſſet. Sol̓. Punit̉ poſt mortē/ ſꝫ nō ſtatī. Un̄ Psͣ.Cū dederit dilectꝭ ſuis ſōnū/ ecce hęreditas. Expectātibꝰ cū deſiderio reuelationē q̨̄ erit ī die iudicij. Cōtra. Amos. v. e. Uędeſiderātibꝰ diē dn̄i. Sol̓. Quidā deſiderāt diē iudicij ex amore vt ſint cū dn̄o: ⁊ ex timore ne ꝑiclitēt̉ ī mari huiꝰ mūdi. Deiſtis intellicit̉ qd̓ hic dr̄. Alij deſiderāt ex p̨̄ſūptiōe: de quibuscx loquitur Amos:

ExpoſiGlo.

j

Psͣ. 55.

Matth̓. 25. a

Psͣ. .68.

Psͣ 126.

m 5