EpiſtoleRomanosad

a trauit: vt ābūdaret delictum. b Ubi au̓tē abūdauit

Uli ꝯl̓. tē ahi. Auit delictū:

naturę iuſticię ſemīa: ne videat̉ ꝯſentire pelagianę hęreſi. Dicūt̉ enī nature īſerta qͦdāmō .i. naturę ꝯſētanea: ſic̄ ſuꝑ Mat.paulo an̄ ẜmonē dn̄i: dic̄ Glo. ꝙ ieſus docebat naturales ꝟtutes .i. naturę cōſētaneas: vel qͣs natural̓ rō dictabat. Ad fructū iuſticię .i. ad opꝰ bonū. Sic̄ enim natiuitas .i. hō natꝰ velqͥcqͥd naſcit̉ interit .i.annihilat̉. Niſi habeat qd̓ reſpiciat. Adhoc data eſt ei lex naturalis. Veneret̉: ad hoc ē lex cerimonialiū. Qd̓ reſpiciat dic̄ꝓpt̓ intellectū: qd̓ veneret̉ ꝓpter affectū. Diabolo inuertēteꝑ ſuggeſtionē. Cōtra qd̓ .i. in remediū cuiꝰ: deꝰ oīa pctā .ſ. dimiſit. Pctm̄ lateret. Un̄. jͣ. vij. b. Cōcupiſcētiā neſciebā eſſepctm̄ niſi lex diceret: nō ꝯcupiſces. Genera pctōꝝ ⁊ p̨̄uaricationis. Pctm̄ ꝓprie ē qd̓ ē malū in ſe ⁊ ꝯͣ legē naturę: p̨̄uaricatio ꝟo qd̓ nō eſt malū/ niſi qꝛ ꝓhibitū. Ex hoc pōt argui ſic:Si eſt aliqd̓ pctm̄ tm̄ qꝛ ꝓhibitū: gͦ ⁊ aliqͣ ꝟtꝰ eſt ꝟtus/ eo ꝙimplet̉ aliqͥd tm̄/ qꝛ p̨̄ceptū eſt: hęc eſt obediētia. Un̄ manifeſtū eſt ꝙ ip̄a ꝓprie eſt in differētibꝰ. Pędagogū. Gal̓. iij. d.T imorē ſignū faciēdoꝝ vel futuroꝝ. Lex aliqn̄ d̓r tota ſcpͥtura. Ioh̓. xv. d. In lege eoꝝ ſcriptū eſt: qꝛ odio habuerūt megratꝭ. Aliqn̄ ſcpͥtura qͥnqꝫ libroꝝ: ẜm hͦ d̓r ꝙ lex data fuit moyſi. Aliqn̄ decalogꝰ ſcriptꝰ Exo. xxxj. d. Deut̓. v. a. Scd̓m hͦd̓r ꝙ lex data fuit moyſi ī mōte ſinai. Aliqn̄ cerimonialia tm̄:ſic ſumit̉ Gal̓. iiij. d. Dicite mihi qͥ ſub lege vultis eſſe: legēnō legiſtis. Aliquando lr̄a cū ſpūali intelligētia. jͣ. vij. c. Lexſctā eſt ⁊ mādatū ſctm̄ ⁊ iuſtū ⁊ bonū ⁊cͣ. Lex phaſe: Exod̓.xiij. a. Lex leprę: Leuitꝭ. xiij. a. Holocauſtoꝝ: Leuitꝭ. vij. a.Niſi abūdauerit: Matth̓. v. c. Nō ſolū aūt tꝑalia. Glo. eſt.Bedę ſuꝑ illud Matth̓. xix. c. Si vis ingredi ad vitam ⁊cͣ.Nō veni ſoluere: Matth̓. v. b. Nō qͦ de hoīe. Ezech̓. xx. d.Dedi eis p̨̄cępta nō bona: Ibi Hieronymꝰ. Poſt idolatriādedit eis multiplices legꝭ cerimonias: vt cōꝑatione idolatrięleuiꝰ fieret qd̓ nō erat bonū. Ex hͦ videt̉ ꝙ eſſent mala: quō gͦeis p̨̄cępit illa. Itē de hoc quęrit̉: iuſticia legꝭ ſuo tꝑe cuſtodita nō ſolū bona tꝑatia/ ſꝫ vitā ꝯferebat ęternā. Hoc eſt planeꝯͣ lumbardū: qͥ dicebat nec oꝑa operātia erāt meritoria. Hocenī nō intelligit̉ de moralibꝰ/ vt videt̉ ꝑ hoc ꝙ dic̄ ſuo tꝑe cuſtodita: moralia aūt nō tm̄ in vno tꝑe/ ſꝫ in oī cuſtodita ꝯferūtvitā ęternā. Sol̓o. Legalia ꝓ oꝑibꝰ oꝑantibꝰ erāt meritoria.qn̄ fiebāt ex charitate: tn̄ Beda loqͥt̉ de moralibꝰ: qd̓ patet:qꝛ iſtud dicit ſuꝑ hoc: Si vis ingredi ad vitā/ ſerua mandata.Sꝫ itē q̨̄rit̉: qͣre dicit ſuo tꝑe cuſtodita. Dicēdū ꝙ ſi li ſuo refert̉ ad legꝭ ⁊ tūc nō eſt ꝯͣ lumbardū. Ad illd̓: nō bona: dicēdūꝙ ſicut ſunt q̨̄dā mala ꝑ ſe et ẜm ſe q̨̄ licet nō eſſent ꝓhibita:tn̄ ſunt mala: ⁊ hoc ſuo noīe turpitudinē dicūt/ vt fornicatio:⁊ ſūt ꝯͣ legē naturalē. Quędā ſūt mala ẜm ſe tm̄: q̨̄ niſi addat̉bona circūſtātia/ ſꝑ ſunt mala: vt eſt occidere horem. Sil̓r q̨̄dā ſūt ꝑ ſe ⁊ ẜm ſe: q̨̄ ꝓlata ꝟtutē dicūt/ vt diligere deū: orare⁊ hmōi. Quędā aūt ſunt q̨̄ nō ſunt bona niſi addita circūſtantia: vt ꝑcutere puerū ꝓpt̓ doctrinā: talia erāt cerimonialia: ſꝫnō erāt bona ꝑ ſe ⁊ ẜm ſe: ⁊ ſic intelligendū eſt verbū. Obſeruantes ẜm lr̄am. Hoc idem verū eſt de moralibꝰ: qn̄ implebant̉ timore nō amore. Et de lr̄a moraliū ſine gr̄a. Ideo ſicdiuerſificat̉ ꝙ ẜm magr̄m lr̄alis obſeruantia nec ſine gr̄a neccū gr̄a erūt meritoria. Dignꝰ erat .i. minꝰ indignꝰ cęteris: vl̓dignꝰ .i. idoneus dignitate ꝯgrui: nō dignitate meriti. Sꝫ nōꝓ oībus .i. nō ad vtilitatē oīm. Alibi ait apl̓s. j. Timoth̓. j. b.Per eā nihil iuſticię accreuit .i. qꝛ etſi nunqͣꝫ data fuiſſet nonminꝰ oꝑat̉ iuſticiā. Or̄onē dn̄icam docuit Matth̓. vj. b. Certamē indixit ꝑ exemplū: Matth̓. iiij. a. vbi tēptatus eſt a diabolo. Vel ꝑ ꝟbū. Mat. xvj. d. Si qͥs vult venire ⁊cͣ. Laborāti ſb̓uenit. Mat. vltꝭ. d. Vobiſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſcl̓i.Uictorē. Apocꝭ. ij. b. Uincenti dabo edere ⁊cͣ. Et in eodē. c.Qui vicerit nō lędet̉ / a morte ſecūda. Et ī eodē. e. Uincēti dabo māna abſcōditū ⁊cͣ. Nō ſolū a p̨̄teritis: verū etiā a futurꝭ.Un̄ ī Cōfiteor d̓r: Ne pn̄tia/ p̨̄terita ⁊ futura durēt: ⁊ p̨̄teritane redeāt: futura ne fiāt. Sic̄ aliqͣ pctā p̨̄ter adā ſūt. Argumētū ꝙ nō om̄e pctm̄ ex fomite. Iō cū dixiſſet ⁊cͣ. q. d. bn̄ apparet ꝑ textū: ꝙ aliqd̓ peccatū eſt qd̓ nō eſt ab adam: ſed nullagratia vel iuſticia eſt q̨̄ nō ſit a chriſto.

l

Psͣ .13.

ExpoſitioGlo. 42