Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.V

aona fluxit d̓ latere chriſti: Ioh̓. xix. f. De qua Ezech̓. xxxvj.cffundā ſuꝑ vos aquā mundā ⁊ mundabimini. Et quia nōlauaret niſi eſſet calida/ exiuit de fornace amoris chriſti. Itēobligatis datus eſt nobis ſanguis in redemptionē. Psͣ. Redeptionē miſit dn̄s ppl̓o ſuo. Itē odio habitis data eſt morseius in reconciliationē. Eſa. xlij. a. Dedirein fedus ppl̓i. Uulneratis data eſt pal­ aſtituent̉ multino in medicinam. Eccj. xliij. c. Medicinaoīm in feſtinatione nebulę .i. in feſtina paſnone chriſti ī carne q̄ cōgebat ſolutionē .i. diuiſionē aīę a coraore ſic̄ nebula ſolutione. Eſa. liij. b. Uere lāguores noſtrosip̄e portauit. Et in eodē. Ipſe vulneratꝰ eſt pro iniquitatibꝰnoſtris. Factū ē in eo ſicut qn̄ qͥs habet guttā in mēbris/ caucxiūj ſit in mēbro ſano: nos aūt eramꝰ mēbra infirma ip̄e aūtcaput ſanū. Itē habuimꝰ neceſſe vt ī eo fierēt cauteria/ nō vnūſed multa: qꝛ qͦt vulnera tot cauteria. Duris corde effuſus eſtfāguis ad emolliēdū. Iob. xxiij. d. Deꝰ molliuit cor meū. Incredulitatē nr̄am de teſtamēto dei mors eiꝰ cōfirmauit. Heb̓.ix. e. Abi teſtamētū eſt mors neceſſe eſt intercedat teſtatoris:Iniuriā feceramus ligni eius fructū vetitū rapiendo: ſed qꝛoīs creatura ex creatiōe ſua ſe totā debet deo ip̄e creator deifilſꝰ ꝓ nob̓ fecit emēdā. Eſa. xxxviij. c. Dn̄e vim patior/ rn̄deꝑ me. Itē mortuus eſt ad expiandū peccatores. Heb̓. ix. d.Si em̄ ſanguis hircoꝝ ⁊ tauroꝝ ⁊ cinis vitulę aſꝑſus inqͥnatos ſanctificat ad emūdationē carnis ⁊cͣ. a Lex aūt ſubintrauit. Hęc eſt vltima pars huiꝰ capituli in qͣ ꝓbat ꝑ chriſtūeſſe iuſtificationē nō per legē/ etiā qui eſt abundantia omniūpeccatorum: ſed contrarius euentus ſecutus eſt chriſto nato:quia ſtatim eruperunt fontes aquarum: id eſt virtutum. Et ſiccontinuari poteſt. Dico ꝙ per obedientiā ⁊cͣ. Et quare nonper legem: Quia lex ſubintrauit: Tripliciter legitur.☞S Vt abundaret/ linamqꝫ eſt. Sed cōſtat ꝙ nō eſt eadē numero ſed ſpecie: ⁊ nōniſi quia eſt de eodē: ergo eoſdē articulos credimus qͥs ⁊ illi:ſed ẜm hoc enūciabilia nō ſūt articuli: qꝛ nō eſt idē enunciabile chriſtū vēturū in carnē: ⁊ chriſtū veniſſe ī carnē: gͦ res ſūtarticuli vt paſſio īcarnatio. Sol̓ o. ẜm noīales enūciabilia ſūtarticuli: ⁊ ē idē enūciabile chriſtū fore incarnādū ꝓ tꝑe incartionis/ ⁊ mō chriſtū fuiſſe incarnatū ꝓ eodē tꝑe: qꝛ ſi differāthoc nō eſt niſi in tꝑe: ſꝫ tp̄s idē eſt/ dicēdo an̄ iucarnationemchriſtū incarnādū/ ⁊ mō cū dico chriſtū īcarnatū: ⁊ iō eadē fides: ſꝫ mō chriſtū incarnandū ⁊ chriſtum fuiſſe incarnatū nōſūt eadē enūciabilia: qꝛ chriſtū īcarnādū fore iā nō pōt eē verū. Suſtinēdo ꝙ ip̄a ſūt diuerſa enūciabilia rōne modi ſignificādi: tūc dicēdū eſt ꝙ res ip̄ę ſūt articuli/ incarnatio paſſioq̄ idē ſūt nūc ⁊ tūc. Nec vixerūt ſpūal̓r nec viuāt niſi ex fide.Abacuk. ij. a. Nō eſſe aliud nomē ſub cęlo: Actꝰ. iiij. b. Ex qͦin adā vitiatū ē: īmo a tꝑe an̄/ vt videt̉: ẜm ꝙ dicūt ſctī ꝙ adāan̄ pctm̄ raptꝰ fuit ad cęleſtē curiā: ⁊ ibi vidit filiū dei incarnādū: ⁊ ita ex illo tꝑe valuit ei fides noīs chriſti. Ad hoc volūtquidā dicere: ꝙ hoc nō vidit fide/ ſꝫ cōprehēſione: ⁊ iō nō meruit ꝑ hoc. Sꝫ pōt dici ꝙ ꝑ fidē credidit hoc: nec tn̄ d̓r ei valuiſſe an̄ pctm̄ ad ſalutē: qꝛ nō indigebat: ſed poſt pctm̄: qꝛ tuncprimo indiguit. Un̄ dicendū: ex illo tꝑe valet .i. extūc habuitꝯfeſſio illiꝰ noīs ptātē liberādi a gehēna. Vnū pctm̄ originalemiſit. Quę addita īuenit .i. actualia. Et iuſticiā .i. gr̄am: vitāetna. Ael iuſticiā bonoꝝ operū ⁊ vitā gr̄ę. Atqꝫ infidelis: loquit̉ de adulto. Sic̄ gͦ ꝑ fidei v̓tutē .i. ꝑ fidē oꝑantē ꝑ dilectione:. ſic dr Gal̓. v. b. Ita ꝑ fidei ſacramentū paruulus. Argumetū ꝙ paruuli nō habēt fidē: ⁊ eadē rōne nec alias ꝟtutes.Aug. ſta diſtinguit: ad innuendum ꝙ adulti non ſaluant̉ nire ſide oꝑantē ꝑ dilectionē: tn̄ paruuli ſaluant̉ per fidē ſuſcępia in baptiſmo. Iulianꝰ/ qͥ poſuit ꝙ paruuli nō habebāt oridinale pctm̄ et oēs pelagiani. Et rn̄det ⁊cͣ. per vniꝰ obedienra ſao videt̉ ſufficiēs hęc rn̄ſio. Adhuc em̄ pōt q̄rere iullaras ꝯ auol̓. ⁊ chriſtianos: quō ꝑ obediētiā adę trāſfuſum eſtptim in paruulos: Pręterea cōſtat ꝙ originali nō debet̉ marenalis pęna: ſꝫ ſolū carētia viſionis dei: ſꝫ hͦ originale nō vldet eſſe niſi carētia gr̄ę: qꝛ intelligamꝰ ꝙ paruulꝰ nō baptizaras ſo habeat originale ſſꝫ tm̄ careat gr̄a: nō habebit pęna ni

a ſtituent̉ multi. Lex aūt ſubin-

ſi carentiā viſionis dei. Itē adā in ſtatu innocentię/ ſi in illoperſtitiſſet ſine gr̄a/ nūqͣꝫ mereret̉ trāſferri ad viſionē dei: vn̄careat viſione dei ⁊ tn̄ nullū pctm̄. Sil̓r gͦ videt̉ ꝙ nō oporteat ponere ꝙ ꝑuuli habeāt originale/ ſꝫ tm̄ carentiā gr̄ę. Sol̓o.Ueꝝ eſt ꝙ Augꝰ. hic nō det̓minat quō pctm̄ originale intretin paruulos: et ſil̓r non determinat quō:ſꝫ ꝑ qͥd: ſꝫ alibi determinat bn̄ ꝑ exēplū:cū dicit ꝙ granū ſeminat̉ ſine palea ⁊ tn̄ſurgit cū palea: ſic̄ circūciſus corꝑalit̓ gignit incircūciſum corꝑal̓r. Sil̓r circūciſus ſpūal̓r gignit incircūciſum ſpūal̓r. Ad aliud dicēdū ꝙ reuera ſi paruulꝰ nullumoriginale haberet careret viſione dei: ⁊ adā ſi in ſtatu innocētie deceſſiſſet ſine gr̄a nō tn̄ originale ē carētia gr̄ę: qꝛ tal̓ paruulus ⁊ adā multo lucidius cognoſcunt deū qͣꝫ paruuli qͥ mōdecedūt ſine baptiſmo cū originali: ſūt em̄ fere qͣſibruta ⁊ inpęnā originalis eſt hoc ⁊ p̨̄ter hoc ē ꝓnitas. Ex volūtate primi hoīs ſeminatū ē: q̨̄dā nō ex volūtate ꝯiūcta ip̄i originali:gͦ ex remota eiꝰ volūtate. Dr̄ em̄ volūtariū: qꝛ ſurgit ex volūtate pͥmi parētis: gͦ eadē rōne originale debet dici actuale: qꝛex actuali pctō adę. Itē originale pctm̄ d̓r volūtarium: nō qꝛſit in volūtate ſed qꝛ eſt a volūtate adę: gͦ eadē rōne iſte puerqͥ v̓berat̉ patit̉ volūtarie: qꝛ patit̉ a volūtate ꝟberātis. Sol̓oHęc ē impropͥa: pctm̄ originale eſt volūtariū: ⁊ īproprię nōſūt extēdēdę: ⁊ ideo nō eſt inferēdū ex hͦ in ſil̓ibꝰ: ⁊ iō nō oportet dicere eſſe actuale/ qꝛ eſt a pctō actuali. Uel dicendū ꝙ nōeſt ſil̓e de actu ⁊ volūtate: qꝛ volūtas fuit fons et origo malicię: actꝰ nō habet maliciā niſi aucͣte. Ad illud ꝙ ꝟberatio pueri cū ſit a voluntate ꝟberantis: ẜm hoc dici debet volūtaria:dicendū ꝙ inqͣꝫtū eſt iſtud qd̓ eſt originale nō eſt volūtariū: ſꝫinqͣꝫtū eſt pctm̄. Sil̓r ꝟberatio nō eſt volūtaria inqͣꝫtū ē id qd̓eſt: ſꝫ inqͣꝫtū eſt puniēs. Ex volūtate pͥmi hoīs ſeminatū eſt: gͦip̄e voluit ſemīare originale in poſteros: qd̓ falſū eſt. Sol̓o .i.voluntas eiꝰ fuit cā qͣre ſeminatū eſt: qꝛ voluit id facere ex qͦſeminatū eſt: ſicut iſte vult intromittere ſolē: qꝛ vult facere aliqͥd qͦ facto intromittit̉ ſol. Ex volūtate mala tanqͣꝫ ex arboremala fieri oīa oꝑa mala: Matth̓. vij. c. Scd̓m gͦ hoc malumopus nō exit niſi a volūtate mala. Sꝫ obijcit̉ de illo qͥ habetvolūtatē int̓ficiēdi ferā ad ſuſtētationē pr̄is int̓ficit ip̄m pr̄eꝫſuū: vt forte lamech qͥ interfecit cain: illa volūtas erat bona:⁊ opus fuit malū. Et ſoluit̉: qꝛ hoc qd̓ d̓r/ intelligit̉ de volūtate directa. Sꝫ dicēdū ꝙ īmo intelligit̉ de qͣlibet volūtate.Un̄ ſi nō eſt mala volūtas nō eſt actꝰ malꝰ. Dicendū gͦ ꝙ in illo qͥ vult interficere ferā ⁊ int̓ficit pr̄em/ ſunt duę voluntates:Una qͣ vult int̓ficere ferā: q̨̄ bona: alia qͣ nō vult nocere patriin qͣ ſi adhibuit cautelā quā potuit ⁊ debuit nō ꝓceſſit malusactꝰ ab ea nec fuit mala. Hoc nō fecit lamech: ⁊ iō peccauit: ⁊mala fuit illa volūtas: Ergo ex bono orit̉ malū: ex libero arbitrio. Sꝫ quō ex ꝯtrario ꝯtrariū? Et ſoluit Augꝰ. in lib̓. de natura boni: qꝛ ex libero arbitrio ⁊ nihilo factū eſt vnūqd̓qꝫ corruptibile corruptiōe pctī. Un̄ ⁊ dic̄ in enchiridion ꝙ hęc fallit regula dialecticoꝝ qͥ dicūt cōtrariū nō eſſe in ꝯtrario. Peropꝰ dei/ liberū arbitriū. Opꝰ diaboli mala volūtas: q̨̄ d̓r opꝰdiaboli: qꝛ ſit miniſterio eius .i. ip̄o ſuggerente. In oꝑe dei. i.angl̓o: vel in libero arbitrio eius. Nūqͣꝫ erat: an̄qͣꝫ peccaret.Qd̓ alicubi/ in angl̓o vel in adā. In ramo .i. in oꝑe. Sꝫ in radice .i. in originali. Gregꝰ. Ramꝰ humani generis: qꝛ in ſuaradice putruit/ in ſua viriditate non cōſiſtit. Opus oꝑis dei. i.opus diaboli qͥ eſt opus dei. Uel opus oꝑis dei. i. pctm̄ adqd̓ ē factū diabolo ſuggerēte. Cōmunis ē inuētio: qͣꝫtū eſt deip̄o inuētore chriſto. Reatu originalis pctī. Vt iudęi chriſtomagis ſint obnoxij: Ex qͦ nō potuit eos liberare. Latēter intrauit: qꝛ tm̄ vni ppl̓o .i. iudeis: vel qꝛ in ſequeſtri loco .i. in deſerto. Uel latēter intrauit qͣꝫtū ad iudęos: qꝛ nō eā intelligebant. Vel latēter qͣꝫtū ad hoc qd̓ ſequit̉: Vt abūdaret delictū⁊cͣ. qꝛ licet eſſet lex manifeſta ⁊ manifeſte datā: tn̄ latēter intrauit. Vt abundaret ⁊cͣ. Accępit p̨̄cępta in quibꝰ deficiēs factꝰeſt pręuaricator: ergo pręuaricatio eſt nouum peccatū: quodper legem intrauit. Sed cōtra: fornicatiōis eſt nouum peccatum per legē: gͦ nec pręuaricatio. Solutio qͣꝫtū ad moralia:nullū nouū peccatum eſt introductū ꝑ legē ſed augmentatū.x Unde fornicatio

8uo

ExpoſitioGlo. CI

Gen̄. 4. d.

f 4