Euangelijſcd̓mIohannem

a gna: qūia videbant ſigna quęꝰ faciebat ſupe̓r his qui infirdmabant̉. Subijt ergo in mō

etem ieſus/ et ibi ſedebat cumt diſcipulis ſuis. Erat aūt proximū paſcha dies feſtus iu-

a ¶ Quia videbant ſigna quę faciebat: id eſt miracula: b ¶ Super his: id eſt de his. c ¶ Qui infirmabantur. Iſti enim curioſi/ nō veri ſequaces. Vnde dicit Chryẜ.Non erat firmę mētis iſta ſecutio plębis. j. Corꝭ. xiiij. d. Signa infidelibus data ſunt/ nō fideus. Alij ſequebantur ꝓpter doctrinam/ vtboni: vt Matth̓. vij.d. Stupebant omnes in doctrina eiusqm̄ docebat eos vtpoteſtatem habens.Alij propter ſanitatem habendam/ vt infirmi. Vnde Marcꝭ. vj. g. Percurrenes vniuerſam regionē illā/ cęperūt ī grabatis eos qui ſe male habebant circumferre vbi audiebant eum eſſe/ et quocunqꝫintroibat in vicos vel in villas aut ciuitates in platęis ponebant infirmos. Alij propter inuidiam vt caperēt eū ī verbovt phariſęi. Lucꝭ. xiiij. a. Ipſi obſeruabant eum. Alij vt paſcerentur ab eo. Vnde. jͣ. eodem. c. Quęritis me: non quia vidiſtis ſigna/ ſed quia ex panibus māducaſtis ⁊ ſaturati eſtis.Ut viderent noua miracula: Hi cuVt comederent de panibꝰ (rioſi.eius: Hi guloſi.Ut ſanitatem recuperarent: Hi inſebant̉. Ut eum in ſermone cape­ (firmi.rent: Hi phariſęi.Vt doctrinam eius acciperent: Hidiſcipuli.Sed quęrit h̓ Chryẜ. Propter quid nō dicit euangeliſta illaſigna quę ſequebatur multitudo? Et ad hoc reſpondet ꝙ iſteeuangeliſta plus ſtuduit enarrare ſermones dn̄i ⁊ ꝟba ad plębem qͣꝫ ſigna. Un̄ de ſignis vniꝰ anni integri nō ponit niſi deparalytico. sͣ. v. b. Et de filio reguli. sͣ. iiij. g. d ¶ Abijt/ velſubijt. Chryẜ. Abijt aūt. Augꝰ. Subijt ergo in montem ieſus. Chryẜ. Propter quid aſcendit in montem ⁊ illicſedet cum diſcipulis? Et reſpondet: propter id ꝙ debebat fieri ſignum. Item vt per hoc erudiat tumultus ⁊ turbationesfugere: Aptum enim quid eſt ad philoſophiā ſolitudo. Ideoſępe ſolus pernoctat et orat: Lucꝭ .vj. c. docens eum qui addeum vadit locum a tumultū purum inquirere. Vnde Eccͣj.xxxviij. c. Sapiētiam ſcribe in tempore vacuitatis: ⁊ qui minoratur actu ſapientiam percipiet ⁊cͣ. e ¶ Et ibi ſedebatcum diſcipulis ſuis. Per hoc accuſatur turba de pigritia: quia diſcipuli ſoli ſequuntur. f ¶ Erat autem proximū paſcha dies feſtus iudęorum. Et dicunt quidamꝙ poſt hoc paſcha decollatus ſit iohānes. Sed per ea quę dicuntur Matth̓. xiiij. b. de iſta refectiōe/ patet/ ꝙ iam erat decollatus. Propter hoc alij dicunt/ ꝙ alia refectio eſt iſta dequa loquitur hic: et alia de qua loquitur Matth̓. xiiij. Quiaiſta facta ante paſcha vt dicitur hic: illa autem facta eſt poſtdecollationem iohānis: qui poſt paſcha decollatꝰ fuit/ vt dicitur cōmuniter. Sed quęrit hic Chryẜ. quare chriſtus nōaſcendit modo ad diem feſtum in hieroſolymā? Et reſpōdet:ꝙ per hoc ſoluit ⁊ docet paulatim ſoluenda eſſe legalia. Occaſionem autem ſecedendi ſumpſit a iudęorum nequitia quiF ei inuidebāt. Cūcationem apoſtoloꝝ multitudo gentiū ꝯuerſa eſt. d ¶ Subijt ergo in mōtem ieſus: qꝛ poſt tranſitū huiꝰ maris ſubijt in cęlum in die aſcenſionis. e. ¶ Et ibi ſedebat̉ cum diſcipulis ſuis: cum angelorum ⁊ ſanctarum animarum turmis cum quibus aſcendit: Scd̓m illud Psͣ. Aſcendiſti in altum cępiſti captiuitatē accępiſti dona in hominibꝰ. Exo xv.c. Introduces eos ⁊ plantabis eos in monte hęreditatis tuefirmiſſimo habitaculo tuo qd̓ operatus es dn̄e. Gen̄. xxxij. c.In baculo meo tranſiui iordanem iſtum: ⁊ nūc cū duabꝰ turmis regredior. Eſa. lxiij. a. Quis ē iſte qui venit de edom tinctis veſtibus de boſra? f ¶ Erat autē proximū paſchadies feſtus iudęorum. Per aſcēſionem em̄ dn̄i ſit proximus ⁊ propinquus tranſitus in terram promiſſionis ſanctis

qui paſcha: id eſt tranſitum habent pro feſto: qui .ſ. gande.de morte ⁊ lugēt de exilio: Scd̓m illud Phil̓. j. Deſideri.um habens diſſolui ⁊ eſſe cum chriſto. Iob. iij. d. Qui ex.pectant mortem ⁊ non venit: quaſi effodiētes theſaurum.gaudētqꝫ vęhementer cū īuenerint ſepulchrū. Ideo dicidies feſtus iudeorum: id eſt vere cōfitentium. Talesenī cōfitent̉: quiaperegrini ſūt ⁊ hoſpites ſuꝑ t̓rā: vtd̓r Heb̓. xj. c.Lviij .f. Vos ex patre diabolo eſtis: ⁊ deſiderium patrisveſtri vultis facere. Philiſteus dicitur guloſus .ſ. potionecadens. Et ſic de alijs. a Quia videbant ſigna q̄faciebat ſuper his qui infirmabantur. Talis emprędicator cęcos illuminat/ claudos erigit mortuos reſufcitat: ⁊ cętera ſigna: ſcd̓m illud Marcꝭ. vltꝭ. d. In nominemeo dęmonia eijciēt/ linguis loquent̉ nouis/ ſerpētes tollēt ⁊cͣ. Et Eſa. xj. b. Suꝑ foramina aſpidiſ ⁊ ī cauerna reguli qͥ ablactatꝰ fuerit manū ſuā mittet. Et Iob. xxvj. d. Spiritꝰ dn̄i ornauit cęlos ⁊ obſtetricāte manu eiꝰ eductꝰ ē coluber tortuoſus. Primo em̄ oportet p̨̄dicatorē a lacte cōſolatiōis mūdanę retrahi: ⁊ ꝟtutibꝰ ornari: qd̓ idē ē qd̓ maregalileę: qd̓ dulce ē trāſire/ ⁊ in montē ſecedere: et poſt ꝑeūpoterunt ſerpentes: id eſt peccata a cordibꝰ hominū euelli ⁊ morbi ſanari. d ¶ Abijt/ vel ſubijt ergo in montem ieſus: qd̓ fit quādo prędicator ſicut dictum eſt aſcēdit in eminentiam vitę: Scd̓m illud Eſa. xl. b. Super mortem excelſum aſcende ⁊cͣ. e ¶ Et ibi ſedebat cum diſcipulis ſuis. Sedere in monte eſt de altitudine vite nōretrocedere: Scd̓m illud Iob .xxvij. a. Iuſtificationē meam quam cępi tenere non deſeram. Roma. viij. g. Quisnos ſeꝑabit a charitate dei? Tribulatio: an āguſtia: an fames ⁊cͣ. In hunc montem quidam aſcendere volunt: quibus dicitur in loth Gen̄. xix. d. In monte ſaluū te fac: ſednon audent. Deut̓. v. a. Timuiſtis ignem et non aſcendiſtis in montē. Hi ſunt quos terret ſonitus folij volantis.qui timent pruinam: qui trepidant vbi non eſt timor: quifingentes ſibi temptationes venturas nō audent pęnitentiam aggredi. Sed nota ꝙ ieſus ī mōte ſine diſcipulis nōſedet: quia ſic prędicator vel pręlatus debet ſtudere ad vitam propriam/ quatenus alios non deſerat: ſed cum eis ſitper ſollicitudinem ⁊ curam. Actꝭ. xx. f. Attendite vobis ⁊vniuerſo gregi/ ī quo vos ſpirituſſanctꝰ poſuit epiſcoposregere eccleſiam. Vel aliter. Mons eſt altitudo contemplationis: in quem debet prędicator aſcendere cum diſcipulis ſuis: qꝛ in oratione ⁊ meditatione debet omnia interiora ſua colligere a vanitate ſęculi: et pręꝑare ſe anteqͣꝫaudeat prędicare verbum dei. Gregꝰ. In contemplationehauriunt: qd̓ alijs per prędicationem effundunt. Apocꝭ.viij. b. Angeli ſeptem qui habebant ſeptem tubas pręparauerunt ſe vt tuba canerent. Per quos intelligitur vniuerſitas prędicatorum: qui licet habeāt omnem ſciētiam:quę per ſeptem tubas intelligitur: debent tn̄ ſe pręparareob reuerentiā ꝟbi dei. f ¶ Erat autē ꝓximū paſchadies feſtus iudęorum. Tunc enim pręcipue confluunt homines ad confeſſionē: ⁊ tranſeunt de vitijs ad virtutes: cum prędicator prius montem vitę eminentis vel arcem cōtemplationis aſcenderit. Merito enim prędicatorum conuertunt̉ multi ad deū. Et dicit̉ paſcha dies feſtusiudęorū: quia ſoli iudęi: id eſt cōfitentes peccata ſua: faciunt iſtum trāſitum de membris diaboli in corpus cheiſti:de culpa ad gratiam: de vitijs ad virtutes: d̓ ſeruitute diaboli in libertatem regni: de exilio vitę pręſentis ad patriam ęternę fęlicitatis. Talis dies eſt dies feſtus iudęorum.Homo enim qui veraciter ore confitetur peccata ſua: eiquantū ad cor tranſit .i. recedit a pctō deo ⁊ angelis ⁊ ſibi et toti eccleſie facit feſtum ⁊ gaudium. Lucꝭ. xv. b. GauX dium eſt angeli

I

Al̓. Abijt

Uorali

Quidam ſeꝗbebant̉

Myſtice 1x

P8. 67.