CaV

a Illē erat lucerna ardēs e̓t lu-

dignū iudicauimus: Ideo ſubdit: a ¶ Ille erat lucernaardens ⁊ lucens. Ardens quantum ad veritatem vitę etferuorem exequendi ſuum officium: Lucens vero quantumad ſplendorem famę et opinionis quę de ipſo erat. Hęc lucerna fuit accenſa in ſanctificatione/ expoſita in prędicatione/ extincta in decollatione: de qua dicitPsͣ. Paraui lucernam chriſto meo ⁊cͣ.F Uos aūt voluiſtis b SXnoſipſos/ vel commēdari velle ⁊ teſtimoniū habere poſſumꝰ. Primū eſt ꝙ laudem vel teſtimoniūnon quęramꝰ niſi a bonis ⁊ de veritate ⁊ ſine placentia vanavel corrupta affectiōe/ et pro vtilitate alioꝝ vt alij ſalui fiant.De primo dicit Sen̄. Tantū ſit tibi laudari a turpibꝰ/ quātum ob turpia. Prouer. j. b. Si te lactauerint pctōres/ ne acquieſcas eiſ. Ecc̄i .xxviij. d. Sepi aures tuas ſpinis ⁊ noli audire linguā nequā. De ſecūdo .ſ. ꝙ niſi de vero debemꝰ vellelaudari/ dicit̉. ij. Corꝭ. xij. b. Veritatē dicā: parco aūt ne quisme exiſtimet ſupra id qd̓ videt in me aūt audit ex me. De tertio dicit̉. j. Corꝭ. iiij. a. Mihi pro mīmo eſt vt a vobis iudicer aut ab humano die. Item Gal̓. j. b. An quęro hoībꝰ placere? Si adhuc hoībus placerē chriſti ſeruus non eſſem. Dequarto dicit̉. ij. Corꝭ. xij. d. Factꝰ ſū inſipiēs vos me coegiſtis. Et poſtea dicit̉: Omnia aūt chariſſimi propter ędificationē veſtrā. Sequitur: a ¶ Ille erat lucerna ardens/charitate. b ¶ Et lucens/ exemplo vitę ⁊ aꝑtiōe doctrinę.Eccͣj. .xlviij. a. Surrexit helias qͣſi ignis ⁊ verbū eius qͣſi facula ardebat. Priꝰ oportet ꝙ homo ſit ignis vt in ſe ardeatanteqͣꝫ verbū eiꝰ alios cōburat. Bern̄. Qui nō ardet/ nō accendit: nuſqͣꝫ carbone mortuo accendunt̉ alij carbones. Nota ꝙ iohānes dicit̉ lucerna/ nō igniſ. Fuit enī quaſi radiꝰ ſol̓nō erat ſol. sͣ. j. a. Nō erat ille lux: ſed lucerna ſupple: quę habet lumē ab igne: ita iohannes a chriſto. Deut̓. iiij. d. Deꝰ noſter ignis ꝯſumēs ē. sͣ. j. c. Nō ſum ego chriſtꝰ. Itē iohānesdicit̉ lucerna: qꝛ ſicut lucerna debet pręire dn̄m: ita iohāneschriſtū. Psͣ. Paraui lucernā chriſto meo. Lucꝭ. ij. g. Pręibis ante faciē dn̄i parare vias eiꝰ. Malach̓. iij. a. Ecce mitto angelū meū ante faciē meā ⁊cͣ. Itē lucerna oleo nutrit̉ velalio fomēto: ſic iohānes gr̄a dei ꝓficiebat ⁊ ꝯfortabat̉: vt dr̄Lucꝭ. .j. g. Puer aūt creſcebat ⁊ ꝯfortabat̉ ſpū .i. gr̄a ſpūſſancti: q̨̄ ē nutrix ſanctoꝝ. Un̄ Sap̄. xvj. d. Omnia tranſfigurata omniū nutrici gr̄ę tuę deſeruiebāt. Econtra dicit̉ de malisBaruch. iiij. b. Cōtriſtaſtis nutricē veſtrā .i. repuliſtis gr̄am.Itē hęc lucerna fuit accēſa in natiuitate et in vtero: ſicut dicitur Lucꝭ. j. b. Et ſpūſancto replebit̉ adhuc ex vtero mr̄isſuę. ¶ Poſita fuit ſuꝑ candelabꝝ ī p̨̄dicatiōe: abſcōſa fuit ⁊ recōdita in carcere: emuncta fuit in decollatiōe nō extincta. Lucerna enī licet videat̉ extīgui cū emūgit̉/ tn̄ clarior reddit̉: ſicſancti licet tribulationibꝰ premant̉ vel morte etiā tn̄ lucidiores reddunt̉. Un̄ Iudicꝭ. vij. ſ. Fractis lagūculis magis reſplenduerūt lampades ⁊ territi ſunt hoſtes. Exo. j. c. Quātomagis filij iſrael opprimebāt: tanto magis creſcebāt ⁊ multiplicabant̉. jͣ. xij. d. Niſi granū frumēti ⁊cͣ. Ideo fides ſanctorum cōparat̉ grano ſinapis: qd̓ tritum maioris eſt virtutis:Matth̓. xiij. d. Gregꝰ. Qualis vnuſqͥſqꝫ apud ſe lateat/ illatacontumelia declarat. Et nota ꝙ iſta lucerna .ſ. beatus iohannes fuit ardēs interiꝰ per charitatē: ⁊ lucēs exteriꝰ dupliciter:quantū ad ꝯuerſationē ⁊ p̨̄dicationē. Vnde dicit̉ lucifer/ Iobxxxviij. d. Nunqͥd ꝓducis luciferū in tꝑe ſuo? In vita enī etdoctrina alios illuminauit. Quantū ad vitā eius ⁊ ꝯuerſationē exteriorē notant̉ tria: locus ſolitarius/ aſper veſtitꝰ/ īſipidꝰ⁊ parcꝰ cibꝰ. In his dedit nobis exēplū iſta lucerna. De pͥmodicit̉ Lucꝭ. j. g. Puer creſcebat ⁊ ꝯfortabat̉ ſpū: ⁊ erat in deſertis vſqꝫ ad diē oſtēſionis ſuę ad iſrael. Et ī hymno. Antradeſerti teneris ſub annis ciuiū turmas fugiens petiſti/ ne leuiſaltē maculare vitā famine poſſes. Thren̄. iij. d. Sedebit ſolitariꝰ ⁊ tacebit. De ſecūdo dicit̉ Matth̓. iij. a. Ipſe iohāneshabebat veſtimentū de pilis cameloꝝ ⁊ conam pelliceā circalūbos ſuos: In quo ꝯfundimur de mollicie ⁊ gloria veſtiū.Matth̓. xj. a. Quid exiſtis in deſertū videre hoīem mollibꝰindutū? Ecce qui mollibus veſtiunt̉/ in domibꝰ regum ſunt.

Chryẜ. Omne veſtimentū ad tres cauſas pertinet. Ad ſpeciem viſionis: tale ſeruis dei habere non ꝯuenit. Ad delectamētū corporis: tale ſeruiētibꝰ deo nō ē aptū. Ad tegumentūnuditatis: tale fuit iohāniſ nō de lana ſꝫ de pilis. Itē Chryẜ.Si is qui tam purus erat ad tam aſperā vitā ſe cogebat / quāexcuſationē habebimꝰ qui peccatoꝝ onera portātes nos mollificamꝰ? Lucꝭ. xvj.e. Induebat̉ purpura ⁊ byſſo ⁊cͣ. Cōtraqd̓ dr̄ Eccͣj .xj. a. In veſtitu ne glorierisvnqͣꝫ. j. Timoth̓. vj. b. Habētes alimēta et qͥbꝰ tegamur ⁊cͣ.Eſa xx. a. Uade ⁊ ſolue ſaccū de lumbis tuis ⁊cͣ. Ione. iij. c.Surrexit rex de ſolio ⁊ abiecit veſtimentū ſuū ⁊ indutus eſtſacco ⁊cͣ. De tertio .ſ. de parco victu ⁊ inſipido dicit̉ Matth̓.iij. a. Eſca autē eius erat locuſtę ⁊ mel ſilueſtre. Daniel̓. x. a.Panem deſiderabilē non comedi ⁊cͣ. Psͣ. Cinerem tanqͣꝫ panem manducabam. Ezech̓. iiij. b. Sume tibi frumētū ⁊ hordeū ⁊ fabam ⁊ lentem ⁊ miliū et viciam ⁊ mitte in vas vnū etfacies tibi panes. Eccͣj. xxix. d. Initiū vitę hoīs aqua ⁊ panis/ iſta pertinēt ad victum: ⁊ veſtimētum/ hoc ad veſtitum:et domus protegens turpitudinē/ hoc pertinet ad locū. Itafere in omnibus religionibꝰ fuit in initio ꝙ habuerūt victumtenuē ⁊ veſtitū aſperum et vilem: ⁊ locum ſiue domū pauperem ⁊ humliem: ſed procedēte tempore/ cōualeſcente iniquaconſuetudine mutant̉ omnia iſta ⁊ redeunt ad formam ſęcularem. In vita beati Bern̄. legitur. Prima facie ab introeūtibus clarāuallem/ per deſcēſum motis deꝰ in domibꝰ eius cognoſcebatur/ cū ī ſimplicitate ⁊ humilitate ędificioꝝ ſimplicitatem ⁊ humilitatem inhabitantiū pauperū chriſti vallis muta loqueret̉. Sic beatus iohannes fuit lucerna lucens per vitam. Fuit etiam lucens per doctrinā: Docebat enī neſciētesqui erant in tenebris ignorantię. Vnde habetur Lucꝭ. iij. b.ꝙ docebat turbas/ publicanos/ milites quid debebāt facere.Itē arguebat peccantes/ vt herodem. Item corripiebat obſtinatos ⁊ rebelles/ vt phariſęos. Matth̓. iij. b. Progeniesviperarū quis demonſtrabit vobis fugere a vētura ira? Cōminabatur enī eis de pręſenti dicēs: Iam ſecuris ad fadicemarboris poſita eſt. Et de futuro dicens: Omnis ergo arbor q̨̄non facit fructum bonū excidetur ⁊ in ignem mittetur ⁊cͣ. Itēerudiebat in via iuſticię pęnitere volentes. Vnde Matth̓. iij.a. Pęnitentiam agite ⁊cͣ. Item facite dignos fructus pęnitētię. Hęc quattuor debet facere prędicator: Docere/ arguerecorripere/ erudire: Scd̓m illud. ij. Timoth̓. iij. d. Omīs ſcriptura diuinitus inſpirata vtilis eſt ad docendū/ ad arguendūad corripiendum/ ad erudiendum in iuſticia. Docuit autemconſtanter ⁊ humiliter ⁊ prudenter. Conſtanter/ ſine timore.sͣ. j. b. Iohānes teſtimoniū perhibet de ipſo/ ⁊ clamat dicēſ:Hic erat quē dixi ⁊cͣ. Ibi dicit Chryẜ. Quid ē/ clamat? Cūfiducia/ cum libertate/ ſine ſubtractione prędicat. Hoc eſt qd̓dr̄. ij. Timoth̓. iiij. a. Inſta oportune importune ⁊cͣ. Itē dic̄paulus Actꝭ .xx .ſ. Conteſtor vos hodie qꝛ mūdus ſū a ſanguine omniū: non enī ſubterfugi quo minus annūciarem vobis omne cōſilium dei. Item docuit humiliter ſine elatione:quia cum tantus eſſet vt etiam chriſtus putaret̉ tn̄ dicit: nonſum chriſtus: non ſum helias: non ſum propheta: non ſum dignus vt ſoluam corrigiā calciamētoꝝ eius. Talis eſt fidelisdiſpēſator. Bern̄. Fidelis miniſter es ſi de ml̓ta gl̓ia dn̄i tuiet ſi non exeunte ex te tn̄ trāſeūte per te nil manibus tuis adhęrere contingat. Item prudenter: qꝛ cuilibet diſtribuit ẜmꝙ competebat: turbis/ militibꝰ/ publicanis/ phariſęis: vt dicitur Lucꝭ. iij. b. et. c. Talis ē diſpenſator prudēs. Prouerb̓.xiiij. d. Accęptus eſt regi miniſter intelligēs. Sic poteſt illudverbū exponi de beato iohāne: de quo ſpecialiter dixit dn̄s:Ille erat lucerna ardens ⁊ lucens: Qd̓ debet etiā p̨̄dicatoribus conuenire. Augꝰ. Sancti prędicatores lucernęſunt: quia accenſi ſunt lumine veritatis/ et feruēt ſpiritu charitatis/ et ſuppetit eis oleum gratię dei. Si nō eſſent lucernę nōdiceret illis dn̄s: Vos eſtis lux mundi: Matth̓. v. b. Item lucerna quādoqꝫ accendit̉ / quādoqꝫ extinguit̉: ſed ſol ſemꝑ manet in ſuo lumine ⁊ calore: Ita ſancti non ſemper habent gratiam prędicandi vel illuminādi: ſed amittunt etiam aliquādoaX gratiā ⁊ reſurgunt ꝑ

B.

Psͣ. 131.

oraliter

Psͣ. 101.

Psͣ .47.

Ps 131.

AA 2