Euangelijſcd̓mIohannem
a iuſtū eſt: quia nō quęro volūb tatē meā/ ſed volūtatē eiꝰ quic miſit me. Si egō teſtimoniūꝑhibeo de meipſo/ teſtimoniūd meū nō eſt verū. Alius ē quie teſtimoniū perhibet de me: ētſcio qꝛ verū eſt teſtimoniū eiꝰf qd̓ ꝑhibet de me. Uos miſiſtꝭs ad iohānē et teſtimoniū ꝑhibbuit veritati. Ego̓ autem nōab homīe teſtimoniū accipio:ſed hęc dico vt vos ſalui ſitꝭ.
accępi. Et adhuc meliꝰ patet: a¶ Quia nō quęro volūtate meā. Diſcretiue legat̉/ meam .i. ita non quęro meā ꝙnon queram pr̄is voluntatē .i. nō habeo illi volūtatē ꝯtrariā.b ¶ Sed q̄ro facere volūtatē eiꝰ qͥ miſit me patris. Suaenī vna ē cū volūtate mea: nec diſcordare poſſumꝰ ī iudicio.c ¶ Si ego ⁊cͣ. Seqͥt̉ ꝑs illa ī qͣ agit d̓ teſtimonio ab alijs facto de chriſto. Et ẜmnumerū teſtimonioꝝ eſt diuiſio partꝭ hiius. Et pͥmo agit d̓ teſtimonio iohānis.Secūdo de teſtimonio operū qd̓ maiꝰ ēvbi dicit: Ego aūt habeo teſtimonium maiꝰ iohāne. Tertio de teſtimonio patris: qd̓ iterū maiꝰ eſt qͣꝫ illa duovbi dicit: Et qͥ me miſit pater ip̄e teſtimoniū ꝑhibuit de me. Quarto d̓teſtimonio ſcripturę moyſi ⁊ prophetarū: qd̓ licet nō fuerit maiꝰ ſimplicit̓ qͣꝫ teſtimoniū pr̄is: fuit tn̄ maiꝰ quo ad iudęos: qꝛ plus īnitebant̉ ſcripturis illorū qꝫvoci pr̄is. Et incipit ibi: Scrutaminiſcripturas ⁊cͣ. Ex his etiā patet ordopartiū int̓ ſe: Ordināt̉ enī ordine rhetorico: qͥ fortiꝰ teſtimoniū ⁊ magis cōuincēsaduerſariū/ ſemꝑ verſus finē allegatiōis collocāt/ vt artiꝰ memorię īfigat̉. Ad p̨̄cedēs ſic reducit̉. Dixerat excelſa ⁊ magnade ſeipſo: Iudęi ꝟo audiētes/ ſicut dicit Chryẜ. iā mente cōcęperāt ꝙ volebāt ei obijcere: ſꝫ ꝙ alibi dicūt: Tu de teipſo teſtimoniū ꝑhibes teſtimoniū tuū nō eſt verū. Hanc igit̉ obiectionē pręueniens tanqͣꝫ verus deus qui corda intuet̉: dicit:c ¶ Si ego teſtimoniū ꝑhibeo dec ¶ Si ego teſti meipſo teſtimoniū meū non eſtmoniū ⁊cͣ. Ita in verū: ſupple ſic̄ vos iniq̄ cogitatis: qꝛmultis locis ſibijpſi et ſi ferrē teſtimoniū de meipſo adhucteſtatꝰ ē: vt. sͣ. iiij. d. veꝝ eſſet licet nō ẜm veſtrā malā ſuſpidic̄ ſamaritanę: Ego cionē. Et ꝙ ita legēdū ſit/ patet: qꝛ diſū qͥ loquor tecū. Et cit. jͣ. viij. b. Si ego teſtimoniū ꝑhibeocęco dic̄. jͣ. ix. g. Qui de meipſo/ teſtimoniū meū verum eſt.loquit̉ tecū ipſe eſt. Ibi enī attēdit veritatē rei: hic aūt ſufEt iudęos increpās picionē audiētiū iudeoꝝ. Sꝫ qꝛ iohandicit. jͣ. x. g. Vos di nes fuit in admiratione apud eos: ideocitis qꝛ blaſphemasᵛ eius teſtimoniū inducit. d ¶ Aliꝰ eſtqꝛ dixi filiꝰ dei ſum. qͥ teſtimoniū ꝑhibet de me .ſ. iohāEt alijs locꝭ ſil̓it̓ te nes. Sed tn̄ Glo. legūt hoc de teſtimoſtat̉ ſibi: qͥd ē igit̉ ꝙ nio pr̄is: ſed nō puto ꝙ lr̄am bn̄ legantdicit: Tęſtimoniū licet poſſit aptari teſtimonio patris. emeū nō ē verū? ¶ Et ſcio qꝛ verū ē teſtimoniū eivbi inueniemꝰ ꝟita/ qd̓ ꝑhibet de me: et ideo etiam egotem: qm̄ ipſa veritas cū veritate de me poſſum dicere q̨̄ illedicit: teſtimoniū me teſtificās vobis rn̄dit. Et vt magis cōum nō eſt veꝝ: Cō uincat eos/ oſtendit qualiter ipſum iotrariū dicit. jͣ. viij. b. hannem dignū fide reputabāt dicens:Et ſi ego teſtor def ¶ Uos miſiſtisme teſtimoniū meū Chryẜ. f¶ Uoſad iohannē: ſicutverū ē. Sol̓. Sic̄ dic̄ miſiſtꝭ. q. d. nohabitū ē. .s. j. b. nulloChryẜ. ad ītelligētiā vtiqꝫ miſiſſetꝭ ſivos cogēte: ⁊ cōſtatſcpͥturę opꝰ ē nō im n̄ dignū fide opicū q̨̄reretꝭ ab eo dimorari nudis ꝟbis: naremini: et adgnū fide habebatis:ſed ꝯſiderare inten/ huc maiꝰ ē ꝙ mivel ſtulte miſiſtꝭ. gtionē dicentꝭ ⁊ habi ſer̄t ad eū nō deEt teſtimoniū ꝑtū audientiū ſiue mē chriſto ſꝫ de ſe īit veritati: ſitem auditoris ⁊ tꝑa t̓rogāteſ: quē aūtzīſtiterit nūet loca: alioqͥn multa ī his q̨̄ ſt̓ ꝓ ſeip̄ovt eū a ꝟitateſequūt̉ īcōueniētia. dignum fide rerēt. Et cū deIdeo enī hęretici er putauerunt: mulddere: Igiturrāt. Videamꝰ igit̉ h̓ tō magis in histꝭ ei credere:ad qͥd hęc dicta: qꝛ quę ꝓ alio. Hor̄t hoc: ſꝫ oſtēmagna de ſe dixerat mines enim nonpſe nō ꝓ chrichriſtus/ debebant ita credunt hisabat̉ ſed ꝓ ipiudęi ſubinferre: Si de ſeipſis dicūęis/ vt ſic matu teſtaris de teipſo: vt his q̨̄ de adant ei. Et iōt teſtioniū dicunt.h Ego au
niūaccipio: id eſt teſtimonio hominisnon indigeo. Aliter legit quędā Glo.dicens: Non ſum cōtentus teſtimonio iohannis: ſed etiam alia induco:ſed quidem nō ꝓme induco iohannē vel aliud teſtimoniū: ſꝫ ꝓpt̓ voſ.Unde ſequitur iSed hęc dicovt vos ſalui ſitis .i. veſtrā ſalutem conſtruo ꝑ teſtimonia. VndeChryẜ. Qd̓ dic̄tale ē: Ego qͥdemnō indigebā huiꝰteſtimonio humano/ deꝰ ens: qꝛ ꝟomagis ei attenditis ⁊ omnibus digniorem fide putatis/ ⁊ illi vt prophetę occurriſtis:etenim ciuitas ad iordanē effuſa eſt:mihi aūt neqꝫ mirificati credidiſtis/ꝓpter hoc vos recolo teſtimonij illiꝰ.Sed ne dicant/ quia ille quidem teſtatus eſt: nos autē nō ſuſcępimꝰ nec fidedignū iudicauimusX īfideles ſocij furū: oēs diligūt munera: ſequunt̉ retributiōes: pupillo nōiudicāt ⁊ cā viduę nō ingredit̉ ad eos.a ¶ Quia nō quęro volūtatē meam ſꝫ volūtatē eiꝰ qui miſit me.Hoc eſt ꝯͣ inobedientes ⁊ hoīes ꝓprięvolūtatis. Et dicit Bern̄. ꝙ ſola ꝓpriavolūtas ardet ī inferno: tolle eā ⁊ iā nōeſt infernꝰ. Mat .xxvj. d. Verū tn̄ nonſic̄ ego volo ſꝫ ſic̄ tu vis. Eſa. xlvj. d.Uocās ab oriēte auē: ⁊ de terra longinqua virū volūtatꝭ meę .i. qͥ omnē volūtatē meā faciet. c ¶ Si ego teſtimonium ꝑhibeo de meipſo ⁊cͣ.Hoc ē ꝯtra glorioſos ⁊ arrogātes qͥ ſeiactāt ⁊ cōmēdant. Prouerb̓. xviij. c.Iuſtꝰ priꝰ accuſator ē ſui: nō cōmēdator. ij. Corꝭ. x. d. Nō enī qui ſeipſū cōmēdat ille ꝓbatꝰ ē: ſꝫ quē deꝰ cōmēdat.Prouerb̓. xxviij. d. Qui ſe iactat ⁊ dilatat iurgia ꝯcitat. d ¶ Aliꝰ ē qͥ teſtimoniū ꝑhibet deme: et ſcio qꝛ verū eſt teſtimonium eius qd̓ phibet de me. Hoc ē qd̓ d̓r Prouerb̓ .xxvij. a. Laudet te alitnus et nō os tuū: extraneꝰ ⁊ nō labia tua. f ¶ Uos miſiſtis ad iohannem ⁊ teſtimoniū ꝑhibuit ꝟitati: egoaūt nō ab homīe teſtimonium accipio. Hic inſtruimur ⁊ ſi laudemur ab alijs tn̄ ꝓpt̓ nos hoc nō affectemꝰ. Un̄bn̄ dicit: Nō ab hoīe teſtimoniū accipio: qꝛ oīs homomendax: deus autem verax: cuius teſtimoniū et laudem debemus nobis quęrere. Chryẜ. Si laudes amamꝰ/ eas quę adeo ſūt quęramꝰ. Nā quę qͥdē ab hoībꝰ laus eſt/ ſimul ⁊ apparuit ⁊ perijt. j. Machab̓. ij. g. Gloria hoīs ſtercꝰ ⁊ ꝟmiſ e:hodie extollitur ⁊ cras nō inueniet̉: qꝛ cōuerſus eſt in terramſuā ⁊ cogitatio eius periet. Item Chryẜ. Si videri ⁊ laudaria turbis amas/ attrahe plębem angeloꝝ ⁊ fias terribilis demonibꝰ ⁊ humanarū laudum nullā habebis curā: ſed oīa ciara huiꝰ mūdi ita ꝯculcab̓ vt gurgitē ⁊ lutū/ ⁊ videbis tūc manifeſte qm̄ nihil ita animā deformat ſic̄ gloriā amare: Nō enteſt poſſibile q̇ hanc amat vitā/ viuere crucifixā. ¶ Sꝫ hęcdico de mea cōmēdatione: k ¶ Ut vos ſalui ſitis. Nōta ꝙ per textum ī hoc loco inſtruimur quādo ⁊ cur cōmedateX noſipſos vel cōmēdari
S
I. 8 b.
Moralia