CaI

g Amen amē dico vobis: quiaqui verbum meum audit: etcredit ēi qui miſit me / habetg vitā ęternā: et in iudiciū nonhͦ venit: ſꝫꝫ trāſit a morte in vitā.

Hęc enī duo habet reuerentia/ vt .ſ. ex reſilitione ī ſuam paruitatē profiteatur magnitudinē maieſtatis. Sed quare dicitꝙ ad hūc finem dedit ei iudiciū facere? Nōne idem honor eideberetur ſi tm̄ eſſet redemptor et non iudex? Reſpondeo ꝙnon: quia ſicut dictum eſt/ duo ſunt in honore: et primū reſpicit profeſſionem mateſtatꝭ: redemptio autem non directe eſt opus reſpiciens poteſtatem / ſed vel ſapientiā vel bonitatē. Cūigitur potentia patris nobis innotueritin creatione/ cum mundialem machinamde nihilo eduxit/ ⁊ ratione huius ſibi reuerētia debeatur ⁊ honor: ad hoc vt filioexhiberet̉ nō dico deberet̉ ęqͣlis honorquantum ad hanc partem honoris/ ⁊ neceſſe fuit vtf cōfiteretur ei opus vel poteſtas operis quę eſſetdeclaratiua ipſiꝰ maieſtatis filij/ et hęc ē poteſtas iudiciaria.Et ideo ratione huius dicit: Vt omnes honorificēt filium: id eſt metu reuerentia maieſtatē profiteant̉. Sicut honorificāt patrē. Sicut/ notat ęqualitatē maieſtatis profeſſę in vtroqꝫ .ſ. in patre et filio. Et conſequenter determinatconnexionē huius honoris dicens: Qui non honorificat filium/ inquantū eſt miſſus ordinare mundū ẜm formaquę requiretur in iudicio: Non honorificat patrē quimiſit illum: quia miſſus ⁊ mittens vnius ſunt volūtatis etoꝑis: ⁊ ī miſſo mittēs ipſe ꝯtemnit̉. Et Chryẜ. dat exemplūde duobꝰ regibus: quorum vnus ſit filius/ alter pater: vbi nōpoteſt cōtemni filiꝰ qͥn cōtemnat̉ et pater. Sed cōtra. Ad diſcretionem apprehenſoꝝ intellectu ſequit̉ diſcretio motuū inaffectu: ſed pater poterat diſcerni a filio ab ipſis iudęis: ergopoterat diſcrete honorari etiā filio nō honorato: gͦ videt̉ notbene procedere contra eos. Ad hoc eſt reſponſio: qꝛ pater nōpoteſt diſcerni a filio niſi ẜm id qd̓ ad alterū eſt: id ē ẜm relationem quę eſt proprietas perſonalis/ et in omnibꝰ alijs pater eſt in filio et econuerſo. Vnde cum ipſe loquat̉ iudęis deſe inquātum per actus miraculoꝝ eis innotuit ⁊ doctrinę excellentiam: et hęc ambo ad ſubſtantiā referant̉/ patet ꝙ vnuseſt contemptus vtriuſqꝫ et par honor. Sed qꝛ ipſe. sͣ. iij. b. dixit/ ꝙ pater in iſto aduentu non miſit eum iudicare mundumſed ſaluare: ideo competent̓ ante illum aduentum quādo veniet iudicare mūdum/ docet effugere iudicij illius ſeueritatēdicēs: a ¶ Amen amen dico vobis. Propter imbecillitatem audientium/ vtitur verbo cōfirmationis: et etiam geminat/ vt facilius ſuſcipiant. b ¶ Quia qui verbum meum audit. Neceſſe ē enī fidem eſſe ex auditu verbi chriſti:ſicut dicit apoſtolus Roma. x. d. Audire enī ē prima pręparatio ad fidē/ ẜm ꝙ fides habet adiuuari et adminiculari perquędam pręparamēta: Vnde conſequenter ſubdit: d ¶ Etcredit/ fide quę virtuſ dicitur .ſ. quę formata eſt. De hac enloquitur: quia ad hanc inuitat verbum chriſti/ non ad illam gͦetiam dęmonibus eſt cōmunis. Iaco. ij. d. Dęmones credūtet contremiſcunt. Credit dico hac fide e ¶ Ei qui miſitme/ in legatiōe qua miſſus ſum ab eo: hoc eſt qui ſuſcipit eaquę ego dico in noīe patris mei .ſ. me eſſe verum filium dei etveniſſe pro ſalute mundi et cętera quę prędico. fHabetvitam ęternam. Magnā dat remunerationē/ vt ſic faciliꝰtrahantur. Vitam autem ꝓprie ẜm indeficientiam ęternitatistrahimus a filio: ſicut dicit Augꝰ in. ix. ſuper Geū. Sapientia enī dei patris ieſus chriſtus filius dei/ figuratus eſt per lignum vitę: Gen̄. ij. b. qd̓ adę in primo ſtatu contuliſſet vitęperpetuitatē niſi fuiſſet tranſgreſſus pręceptū Nec tn̄ conſiſtit iſtius retributio in adeptione pręmij/ ſed etiam in declinatione duplicis mali. Pęnę .ſ. quia g ¶ Et in iudiciū nonvenit. Terribile enī erit videre iudicem in forma ſerui: et iōdicent montibus: Cadite ſuper nos: Apocꝭ. vj. d. Malach̓.iij. a. Quis ſtabit ad videndū eum? Et multo terribilius eritvenire in iudicium diſceptationis cum eo. Sed nonne quidāſaluandi iudicabunt̉? Reſpondet beatꝰ Bern̄. ex hoc textuſumens occaſionem dicti ſui: ꝙ iudicium illud non eſt vocaleſed mentale. Vnde bene concedit ꝙ ſancti quidam qui in vitaimꝑfectoꝝ deo placuerunt/ nō iudicabunt: ſed nec proprie lo-

quēdo iudicabuntur/ niſi appelletur iudiciū/ ſalus ẜm ratiōesęqͥtatis mēte expreſſas: Saluabunt̉ em̄ dictāte eis cōſcientiarationē ſalutis eoꝝ quę exprimit̉ in ſex operibꝰ miſericordię:Matth̓ .xxv. c. Aliter poſſet dici niſi prima ſolutio eſſet itaantiqua .ſ. ꝙ fides formata ẜm ꝙ vita eius perpendit̉ in operibus/ gradus habet: ⁊ in quibuſdā viuitin operibus pręcęptorum tm̄ hi iudicabuntur et ſaluabunt̉: in quibuſdā in operibus pręcęptorum ⁊ conſiliorum / hi ſaluabuntur et non iudicabuntur: et etiamhoc ẜm magis ⁊ minꝰ/ ẜm ꝙ diuerſificātur ꝯſilia. Dicēdū gͦ ꝙ qui credit ẜm virtutem fidei viuentis in opere vl̓ pręcęptorum vel conſiliorum effugit iudicium:quia ſi perfecte viuit/ perfecte effugiet: ſi imperfecte viuit imperfecte effugiet. Et hęc eſt ratio illius diuiſionis quę conſueuit poni: ꝙ quidam ſaluantur ⁊ iudicant: quidam ſaluantur etiudicantur ⁊cͣ. Secundi mali euaſio notatur per id qd̓ ſequitur: h ¶ Sed tranſit a morte in vitam. Per hoc eniminnuitur ꝙ qui non credit tranſit a morte in mortem. Et hocvel a morte pęnę quę eſt in ſententia condemnationis/ in mortem gehennę: vel a morte mortalitatis huiꝰ/ in mortē condēnatiōis et gehennę. Sed qui credit trāſit a morte: qꝛ nō proprie moritur qui obdormit in ſpe reſurrectionis glorioſę: ſedtranſfertur/ ſicut dicit Chryẜ. a mortalitate animalitatis huiꝰi In vitā indeficiētē/ quę influit̉ aīabꝰ a ipſa ꝯtēplatiōe aſfectiua ſapīę diuinę ⁊ ꝑ aīas ipſis corꝑibꝰ poſt reſurrectionē.F Amen amen dico vobis:K honor vnus debetur vtriqꝫ. Et nota ille dehonorateum: qui a proprio hoſpitio eum eijcit: id eſt a corde ſuo. j.Corꝭ. iij. c. Neſcitis: quia templum dei eſtis ⁊ ſpiritꝰ dei habitat ī vobis? Si quis autem templum dei violauerit diſperdet illum deus. Templum enī dei ſanctum eſt qd̓ eſtis vos.Item .j. Corꝭ. vj. c. An neſcitis quoniam corpora veſtra mēbra ſunt chriſti? Tollens ergo membra chriſti faciam membra meretricis? Talis ipſum mutilat/ ⁊ ita eū dehonorat/ nōſolū expellendo ab hoſpitio ſed etiā mutilando. Itē pedibusconculcando .i. affectionibꝰ vilipendendo: Scd̓m illud Heb̓.x. e. Irritam quis faciens legem moyſi ſine vlla miſerationemoritur: quanto putatis deteriora mereri ſupplicia qui filiumdei conculcauerit ⁊cͣ. Item dehonorat dn̄m qui eum a proprio dn̄io ⁊ feudo proſcribit. sͣ. j. a. In propria venit ⁊ ſui eūnō recęperūt. Gal̓. iij. a. O inſēſati galate/ quis vos faſcinauit nō obedire veritati? Ante quorū oculos chriſtꝰ ieſus ꝓſcriptus eſt ⁊ in vobis crucifixus. Duplex ius habet chriſtusī nobis: hęreditariū/ ⁊ empticium. j. Corꝭ. vj. d. Empti eſtisprecio magno. Augꝰ. Tanti emit vt ſolus poſſideat. Sequitur: a ¶ Amen amen dico vobis: quia qui verbūmeum interius inſpiratū vel exterius prędicatū: c ¶ Audit/ aure vtraqꝫ. d ¶ Et credit: per auditum. e ¶ Ei quimiſit me: quia fides ex auditu: Roma. x. d. fMHabet vitam ęternam: id eſt habet deū in ſe per gratiam: qui ē vita ęterna. Vel Habet/ cauſam vitę ęternę: id eſt gratiā. Eth: betur ſimile. jͣ. xij. g. Mandatum eius vita ęterna eſt: id eſtobſeruatio mandati eſt cauſa meritoria vitę ęternę. Scd̓m illud: Si vis ad vitam ingredi ſerua mādata. Vel Habet vitam ęternam: per ſpem. Roma. viij. e. Spe ſalui facti ſumus. Uel: id eſt certitudinem promiſſionis. Simile Mat. v.a. Beati pauperes ſpiritu: quoniam ipſorum eſt regnū cęlorū. Non dicit/ erit: ſed ē. Et nota ꝙ ꝟbū dei auditū ⁊ creditūfide operāte per dilectionē/ dat vitam ęternā: quia medicinaeſt/ nō ſolū quę ſanat a morbo ſed a morte. Un̄ Psͣ. Eloquium tuū viuificabit me. Item Psͣ. Miſit verbum ſuū ⁊ ſanauit eos: ⁊ eripuit eos de interitionibꝰ eorū. Itē Sap̄. xvj. b.Nō herba neqꝫ malagma ſanauit eos ſꝫ tuꝰ dn̄e ſermo qͥ ſanat oīa. Iō bonū ē audire ſermones ⁊ p̨̄dicatiōes g ¶ Et īiudiciū nō venit: qꝛ talis ſe dijudicat ꝑ v̓bū qd̓ audit: et iōnō iudicat̉ a deo. j. Corꝭ. xj. g. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ⁊cͣ. h ¶ Sꝫ trāſit a morte ī vitā .i. a culpa ī gr̄am. Hoc ēbonū phaſe. Hęc mutatio dexterę excelſi. Iſte ē tranſitꝰ dn̄i.K Amē amē dico vobis: qꝛ venit

G

Al̓. rtrūſiet

ſerretur.

Soxalter

xrredit

Matth̓. 19. c.

Psͣ. .118.Pēꝫ. .10 6.

Psͣ. 75.