Euangelijſcd̓mIohannem

gͦ ēnim pater iudicat quemqͣꝫ:c ſed iudiciū omne dedit filio:dvt omnes honorificent filium

tͦ ſic̄ honorificāt pr̄em. Qui nōs honorificat filiū: nō honorifihcat patrem qui miſit illum.

ipſe ſit ſuperior pręlatus tanqͣꝫ pręlatꝰ pręlatorum: et pręlatorum .ſ. apoſtolorum ⁊ ſucceſſoꝝ eorum eſt ordinem hūc diſpenſare chriſti erit ẜm ordinem hunc exqͥrere rationē. Et ſicut nec formam viuendi dedit inquantū purus homo nec redemit: ita nec inquantū purus homo iudicabit/ niſi forte illoiudicio de quo dixi.Sed de hoc nihil h̓intēdo: ſed tn̄ nō intendo excludere patrem et ſpm̄ ſctm̄ abhac poteſtate iudipriationē filio cōuenit/ patri non tollit̉ nec ſpūiſancto. Ratiocij: qd̓ enī per approaūt appropriationis patet ex rationibꝰ inductis/ ⁊ ex quibuſdam quę infra dicentur. Iam veniendū eſt ad litteram: qꝛ patet ordo ⁊ diuiſio ⁊ ſufficientia partium ⁊ ſententia. Dicit ergo: b ¶ Neqꝫ enī pater ⁊cͣ. Sic continua. q. d. non eſt mirum qd̓ dixi ꝙ filius ſuſcitat mortuos: a ¶ Enī: id eſt quia:neqꝫ pater iudicat ⁊cͣ. Uel ſic. Bn̄ dixi ꝙ maiora demōſtrabit ei/ vt vos miremini: quia iudiciū ei dabit. Et hoc eſt:Neqꝫ enī pater ⁊cͣ. Chryẜ. non habet/ enī: ſed ſic habet:Pater meus nō iudicat quemqͣꝫ. Et reſpōdet ei qd̓ ſupra dixerat: Filius non poteſt a ſe quicqͣꝫ facere. q. d. ſuperius dixifilium nihil poſſe ſine patre: hic dico patrem nihil poſſe ſinefilio: qꝛ pater nō iudicat quemqͣꝫ ꝑ ſe .ſ. ſine fllio vel ꝯtrarie iudicio filij. c ¶ Sed iudiciū omne dedit filio: id eſt genuit eum iudicem ſecum. Et hoc dico: d ¶ Ut omnes honorificēt filium ſicut honorificāt patrem: id eſt eundem honorem ⁊ cultum exhibeāt: vt ęqualis potētię/ ſubſtantię/ ſapientię ⁊ eiuſdem voluntatis credant. Et notatur ꝑ ſicut/ diſtinctio perſonalis contra ſabelliū: ſicut dicit Chryẜ.Qui enī filium patrem dicit nō filium ſicut patrem honorifcauit/ ſed totum confudit. f ¶ Qui non honorificat filium/ ſicut patrem ſupple: g ¶ Non honorificat patrem:id eſt dehonorat eum ⁊ filium. Si duobus regibus exiſtentibus/ vnus conuitiū patitur/ ſimul ⁊ alius conuitiū patitur: etmaxime ſi qui conuitiū patitur filius fuerit: Nam cōuitiū etiam patit̉ in armigero contumeliam paſſo: ſed non ſimiliter tn̄vt in filio/ ſed vtrobiqꝫ per medium dehonoratur: ſed hic nōꝑ mediū/ immo ꝯtemptus filij eſt directe ſine medio contemptus patris: quibus idem numero cultus ⁊ honor eſt exhibēdus. h ¶ Qui miſit illum: id eſt genuit eum aptū miſſioni. Vel Miſit/ in carnē. Nec per hoc intelligas motionē velmutabilitatē in filio dei ſed nouam aſſumptionē carnis. Un̄de hoc groſſiori vocabulo vtitur duplici ratione ẜm Chryẜ.Prima/ vt oſtendat ꝙ ab alio eſt filius: contra ſabellium quitotum confundit. Secūdo/ vt oſtendat ꝙ non ſit deo contrarius/ vt ęſtimabant iudęi: qui dicebant: Hic nō eſt a deo: hicnō venit a deo. Scd̓m Glo. ſic exponit̉. f ¶ Qui non honorificat filiū .i. qui non credit ęqualē patri. g ¶ Nō honorificat patrem: id eſt dehonorat: quia eum de impotētia vel de inuidia notat. b ¶ Neqꝫ enī pater iudicat. q.d. ita dixi: ꝙ ſicut pat̉ ſuſcitat ita ⁊ filius quos vult viuificat:et in hoc comparo me patri ẜm ęqualitatē omnipotentię: ꝙqd̓ ipſe agit et ego ago: Sed ſunt quędā quę mihi ſic dedit ꝙaliquo modo ea agam quo ipſe non agit/ ne minorē me eo putetis. a ¶ Enī/ quia b ¶ Neqꝫ pat̉ iudicat quēqͣꝫ .i. aliquem hominem proferendo ſententiam. c ¶ Sed iudicium omne: id eſt omnis hominis iudicium ⁊ omnem rationem iudicij/ dedit filio. Chryẜ. dicit ꝙ dedit ponit̉ ꝓ genuit. Vnde dedit ei iudicium: id eſt genuit eum iudicem. Sedintelligendū eſt ꝙ ſicut dicit Augꝰ ſuper/ Dixit deus: Fialux: Gen̄. j. a. Et in primo libro ſuper Gen̄. id eſt verbum genuit in quo erat vt fieret. In verbo enī omnia fecit: et ipſumverbū eſt operatiuū: ſicut dicit Dama. Ita intelligēdū eſt hꝙ pater genuit filium: qui ẜm generationē ęternam quia abalio eſt/ habet rationem ordinatam ad miſſionē in carnem/ etper conſequens ad omnia quę filium incarnatum conſequuntur: ſicut ꝙ ſit redemptor/ ꝙ ſit iudex. Vnde dico ꝙ quantumad hunc modum/ ęterna generatiōe dedit ei iudicium/ licet fi-

lius incarnatus ſit iudex. Finem autē qui nō proprie potesappellari cauſa finalis/ ſicut ſupra patuit: determinat concequenter cum dicit: Ut omnes honorificēt filium. Nota diligenter diffinitionē honoris quę ponitur a ph̓o in expica. Honor eſt exhibitio reuerentię in teſtimoniū virtutis ipeuerentia autem ē reſilitio a maieſtate eiꝰcui exhibetur in paruitatem exhibentis.Reuerentia igit̉ exhibetur tribus perſonis ęqualiter/ ſicutivna ē maleſtas ⁊ honor vniuerſalit̓/ ſed tn̄ filio iudici appropriate: quia filij virtus circa nos fuit magis manifeſta: ipſeenim alligauit fortem/ ⁊ vaſa eiꝰ diripuit: ⁊ ipſe torcular calcauit ſolus: ſicut dicitur in Eſaia. Et ideo virtus eius magihabet teſtificari a nobis: qꝛ nobis amplius ē exhibita: Quiavero iudex eſt vbi par maieſtas nobis oſtendit̉ ⁊ ęqualis maieſtati patris: licet viſus ſit infirmus et iudicatus in carne: iōconuenit ei par honor quantum ad exhibitionē reuerentie cūpatre. Quantū aūt ad illam partē diffinitionis: in teſtimoniūvirtutis inquantū a nobis fit hoc teſtimoniū: amplius conuenit filio ⁊ magis appropriate. Et ꝙ non loquat̉ niſi quo acpͥmā partē diffinitiōis patet ex ſequētibꝰ: cum dicit: e ¶ Sicut honorificant patrē .i. ęqualē maieſtatē filij ⁊ pr̄is ꝓfitent̉ ex admiratiōe celſitudinis ⁊ ſubiectiōe ſui vtriqꝫ ęqualit̓8 Hęc enī duo habetXreſuſcitat ⁊ ꝙ iudicat. Reſuſcitat in pręſenti iuſtificando ꝑgratiam: Scd̓m illud Roma. iij. d. Iuſtificati gratis per gratiam ipſius per redemptionē quę eſt in chriſto ieſu: quē propoſuit deus ꝓpitiatorem per fidem in ſanguine ipſius. ItemRoma. viij .f. Quos vocauit/ hos ⁊ iuſtificauit. Et hęc ē reſurrectio pͥma: de qua Apocꝭ̓. xx. b. Beatꝰ qͥ habet partē inreſurrectione prima. jͣ. xj. c. Ego ſū reſurrectio ⁊ vita. Itemiudicabit in futuro/ omnibus ẜm merita tribuendo. Vnde ſequitur: c ¶ Iudiciū omne dedit filio ⁊cͣ. Hiere. xxix. f.Ego ſum iudex ⁊ teſtis dicit dn̄s. Eccͣs. vltꝭ. d. Cūcta adducet deus in iudiciū pro omni errato/ ſiue bonū ſiue malum.Chryẜ. Multo nobis opus eſt ſtudio in omnibus o dilecti:Etenī rationē dabimus et verboꝝ ⁊ rerum: Omnes enim aitapoſtolꝰ/ repręſentari oportet ante tribunat chriſti: vt referatvnuſquiſqꝫ ꝓpria prout geſſit ſiue bonū ſiue malum. ij. Corꝭ.v. b. Hoc igitur iudicium excogitemus ſemper: et ita per omne tempus poterimus eſſe in virtute. Sic enī qui expellit abanima diem illum: ſicut equus ſcindēs fręnum qui fertur adpręcipitia. Vnde Psͣ. Contaminatę ſunt vię illius in omntempore. Et cauſam ponit: Auferent̉ iudicia tua a facie eius.Qui aūt habet timorem/ ſemper ſobrie incedet. Vnde Ecc̄ͣj.vij. d. Recordare vltima tua: et in ęternum non peccabis.Hieroꝰ. Siue comedo/ ſiue bibo/ ſiue qͥd aliud ago/ ſemꝑ videtur auribus meis inſonare vox illa terribilis: Surgite mortui venite ad iudiciū ſaluatoris. Ibi iudicabit̉ non ẜm allegata ſed ẜm merita. Nullus enī poterit ibi allegare vel dilationes petere. Eſa. xj. a. Non ẜm viſionē oculoꝝ iudicabit ⁊cͣ.Bern̄. Veniēt venient ad tribunal iudicis/ vbi plus valebūtpia corda qͣꝫ aſtuta verba. Sequitur: d ¶ Ut omnes honorificent filium ſicut honorificant patrem. Fillusſaluator eſt/ vt diximꝰ: quia reſuſcitat per gratiā: et iudex eſt.Quę duo notant̉ Heb̓. j. b. Purgationem peccatoꝝ faciens/ecce pͥmū: ſedet ad dexterā maieſtatis eiꝰ in excelſis/ tanqͣꝫ ſudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ ecce ſecundū. Quia ergo faluator eſt:debemꝰ eum honorare per gratiarūactionem: quia iudex/ ęreuerentiam ⁊ timorem. De primo dicitur Col̓. iij. c. Omnequodcūqꝫ facitis in verbo aut in oꝑe omnia in nomine domini noſtri ieſu chriſti gratias agentes deo patri per ipſum. Itēj. Timoth̓. j. d. Regi ſęculoꝝ īmortali inuiſibili ſoli deo honor ⁊ gloria. Eſa. xlij. b. Gloriam meā alteri nō dabo. De ſecundo .ſ. de reuerētia ⁊ timore dicit̉ Eſa. viij. c. Dn̄m deū exercituū ipſū timete ⁊ ipſe timor veſter. f ¶ Qui nō honorificat filiū: nō honorificat pr̄em qui miſit illū: quiahonor vnus debet̉

S

MarEſa. 63. a

Moralit.

Pr̄.9.

jͣ. 9. c.