Euangelij ſcd̓mIohannem

a Amēn amen dico vobis/ qꝛę vēnit hora ēt nunc eſt qu̓ando mortui audient vocem filij dei/ et qui audierint viuēt.b Sicl̓t enī pater habet vitami in ſemetipſo: ſic dedit et filio

vitam habere ī ſemetipſo. Etk poteſtatem dedit ei iudiciumī facere: quia filius hominis ē:Noͣlite mirari hoc: quia venito hora in qu̓a oēſ qͥ in monumēptis ſūt audiēt vocem filij dei:

a ¶ Amen amē dico vobis/ qꝛ venit hora ⁊cͣ. Determinata forma ẜm quā quidam iudicabunt̉/ ⁊ quidam iudiciūeffugiēt: determinat modū qualit̓ ex parte iudicandoꝝ poſſibile eſt ꝙ ipſe ſit iudex omnis carnis .ſ. ꝙ oēs reſurgent ⁊ aſtabunt tribunalibꝰ eius. Et habet hęc pars tres partes. In prima oſtendit rationēmortuoꝝ. In ſecunda oſtendit ſufficientiam ſui ad ſuſcitationem mortuoꝝ/ et adꝯtinendū ipſos ſuſcitatos in vita vt poſſint digna reciꝑe ꝓmeritꝭ/ vbi dic̄: Sic̄enī pat̉ habet vitam in ſemetipſo ⁊cͣ. Sed qꝛ dixerat habere vitā per ſeet ſic eſſe fontem vitę: quia aliqͥs poterat dicere ꝙ nō erat verum/ cū eſſet mortalis: ideo ad hoc reſpōdet ī tertia parte dicens: Nolite mirari hoc: qꝛ filiꝰ hoīs eſt ⁊cͣ. Nō enimplura exigebant̉ ad poſſibilitatē iudicij ex parte iudicandorūmortaliū qͣꝫ ꝙ illi poſſibiles ſint ad vitā/ et ipſe ſit potēs darevitā quā per ſe hr̄e nō poterāt: Et qꝛ in forma humana iudicabit/ neceſſe fuit vt ī hac forma a mortalitate reliquoꝝ ſe exciperet: Et ẜm hoc accipit̉ ſufficiētia partiū ⁊ ordo. Primoenī eſt poſſibilitas recipiendi vitam: ſecūdo poſſibilitas dandi: tertio remouere errorem qui poſſet eſſe de natura dantisvitam. Dicit ergo. Amen ame dico vobis. Geminat/ vtcertiorem faciat ſermonē. b ¶ Quia venit hora. Cōmuniter hora ſumit̉ pro vltima parte temꝑis: ẜm ꝙ totū diuidit̉in octo ętates: Iam enī eſt ſeptima quę currit cū octaua. Etmagis reſtringit: cū ſubdit: Et nūc eſt. Primū debet referri ad reſurrectionē generalē: ſecundū ad ſuſcitationē demonſtrantē ipſam reſurrectionē generalē: ſic̄ dicit Da. i. ad reſurrectionem lazari in figura generalis. d ¶ Qn̄ mortui audient voce filij dei. Chryẜ. Sicut in reſurrectione: ita etnūc erit/ ait: Etenī et tūc vocē audiēteſ p̨̄cipiētē ſuſcitabimur:In iuſſiōe em̄ ⁊ buccina ait dei mortui in chriſto ſuſcitabumtur. j. Theſſal̓. iiij. d. De iſta voce ⁊ buccina ſufficiat hoc tm̄dicere/ ꝙ vox filij dei nihil aliud eſt qͣꝫ virtꝰ cauſę primę quoannuit cauſis ſecūdis ⁊ intelligētijs quę ſūt motores cauſaꝝſecundarū/ et quo annuit cauſis particularibꝰ vt ſiſtant curſūnaturalē ⁊ currant ad innouationē eius qd̓ generādo ꝓduxerant ⁊ ad innouationē ſui in pͥncipijs: licet non in oībus pͥncipiatis. Et hoc eſt qd̓ dicit̉ Iob. xiiij. c. Anteqͣꝫ atteratur cęlum non reſurget. Et eſt ſententia beati Gregꝭ. ibidē in Glo.Sed qꝛ vox illa eſt vox virtutis habebit efficaciam ſuſcitādimortuos: Et ideo ſequit̉: f ¶ Et qͥ audierint viuent. Licet gloſę aliquantulū videant̉ aliter exponere: tn̄ videt̉ mihiꝙ reſpiciunt magis myſteriū qͣꝫ litterā. Vnde dico ꝙ vita hiccōmuniter ſumit̉ pro vita omniū reſurgentiū ſiue in pęnā ſiue in gloriā: quia aliter non video qualiter ordinet̉ ad hoc ꝙꝑ illud probet̉ ꝙ chriſtꝰ ſit iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Sꝫ qꝛ notm̄ exigitur vt mortui ſurgant/ ſed etiam vt ipſe cuiꝰ voce ſuſcitantur ſit talis vt poſſit ſuſcitare ⁊ in eſſe continere/ ſubdit.h ¶ Sicut enī pater habet vitam in ſemetipſo. Uitaad eſſentiā refert̉. In ſemetipſo autē habere vitā eſt ꝙ a nulla alia eſſentia habeat vitā: et ꝙ ipſa ſua eſſētia ſit vita tm̄ differēs ratione ab eſſentia. Et ꝙ ita debeat exponi/ probatur exordine vitalium rerū. Uita enī/ ſic̄ dicit ph̓s/ cōmunit̉ inuenta eſt in aīalibꝰ et plantis: Sed cōſtat ꝙ in vtriſqꝫ ē per participationē: ita .ſ. ꝙ non viuit organū ipſoꝝ a ſeipſo ſed ab anima: qd̓ autē dat vitam neceſſe eſt ꝙ habeat vitam: et ſic anima habet vitā et angelus ſimilit̓. Sed in hͦ differt ab angelo:quia anima cōmunicat vitam corpori: angelus autē nō. Sednec angeli ſubſtātia nec animę eſt ſua vita. Cum igit̉ in altiori natura inueniat̉ adhuc vita .ſ. in deo digniori modo eſt ibi:vt .ſ. ſeipſo viuat et a ſeipſo: et ꝙ ipſa ſubſtātia diuina ſit ſuavita. Sequit̉: i Sic dedit et filio vitā hr̄e in ſemetipſo. Hocipſū/ ſic ęqualitatē notat. Hoc autē ꝙ dicit/ dedit: notat eum per generationē vitā hanc accępiſſe. Quo ad

ſubſtantiā autem in ſemetipſo habet: id eſt nō ab alia ſubſtātia/ et ꝙ ipſe eſt ſua vita: nec inducit vlteriꝰ/ relinquēs nobis.ex hoc arguere: qꝛ ipſe ſit fons oīs vitę ſufficiēs omne vinumin vita continere per hanc dignitatē/ quę per ſe nota eſt cuilibet: qꝛ ſi aliquid habet aliqͥd eſſentialit̓ oībus modis non perparticipationē/ ipſūeſt principiū illiuſ inoībus habentibꝰ illud/ ⁊ ſufficiens ipſūin eſſe continere: nōdubito ꝙ nullꝰ vnqͣꝫd̓ hac dubitauit quirationē habet: et exhac aꝑtiſſime ꝯclutur reſurrectio: ſicutpatet per antedicta: qd̓ et chriſtus ſciēs ſubijciēs cōcluſionēīmediate ſequentē ponit ꝓpoſitū dicens: k ¶ Et poteſtatem dedit ei iudiciū facere. q. d. ex quo ſic ſufficientē adviuificandū pater genuit filium: et iterum habitum eſt ꝙ ipſimortui poſſunt vitā recipere/ cū forma ſit eis poſita ẜm quāhabent iudicari: conſtat ꝙ ipſe filius habet poteſtatē iudicandi. Scd̓m latinoꝝ ſanctos aliter punctat̉ littera: ſed nō ita bn̄vt puto: vt totum .ſ. legatur ſub vno pūcto vſqꝫ illuc: Quiafiliꝰ hoīs ē: Sic/ Et poteſtatē dedit ei iudiciū facereqꝛ filius hoīs eſt. Et ẜm eos legendū/ vt nihil mutet̉ de hͦqd̓ diximꝰ: Et quaſi rationem quare pater iudiciū dedit filiooſtēdit/ cum dicit: Quia filius hoīs eſt. Et quidam gloſant: quia in hac forma iudicatꝰ eſt: et ſatis congruit. Et etiamſicut dicit Glo. quia in hac forma iudex videbit̉ a iudicādis:Species enī diuinitatis ſolis mundis corde ꝓmittit̉: Mat.v. a. Scd̓m Chryẜ. ſic eſt legendū ⁊ punctandū: vt in primelectura dictū eſt: Et poſt incipit verſus ibi: ¶¶ Quia filihoīs ē: nolite mirari hoc. q. d. licꝫ dixerim ꝙ habet filihoīs vitam in ſemetipſo/ nō vobis videat̉ hoc incredibile iōquia videtis eſſe hominē de homine natū et ſic mortalem: qꝛnon ẜm eandemᶠ naturam iſta filio conueniūt. Nō vos hoinquā ꝑturbet. n ¶ Qꝛ venit hora. Interlin̄. In fine ſęculi. o IIn qua oēs qͥ ī monumētis ſūt: qͥ formati fuerūt aīa rationabili. p ¶ Audiēt vocē filij dei. Hic dic̄ filijdei: qꝛ virtutē ſuſcitādi habet a natura diuina: licet in vtraqꝫI natura exiſtensK a ¶ Amen amē dico vobis: quia venit hora/ gratię. c ¶ Et nunc eſt: non poſt aliam vitā. Tunc enī non licebit operari: vt dicit̉. jͣ. ix. a. Et Ecc̄s. ix. c. Nec opꝰ nec rationec ſcientia ē apud inferos. d. ¶ Quādo mortui/ in peccatis. e ¶ Audient vocem filij dei/ credēdo. f ¶ Et q̇ audierint/ obediēdo. g ¶ Uiuent̉/ ⁊ nūc ⁊ in futuro. Psͣ. Dbit voci ſuę vocem virtutis. Psͣ. Dn̄s dabit verbū euagelizantibus virtute multa. Sed nota ꝙ hodie pauci ſūt filij del:quia ad eorum vocē multi mortui reſurgerent. Pauci ſūt heliſęi: omnes ſunt giecitę: et ideo in mortuo nō eſt vox neqꝫ ſenſus: ſicut legitur. iiij. Regꝭ. iiij. e. Non eſt vox confeſſionisneqꝫ ſenſus contritionis ⁊ doloris. Giecita eſt ille qui in prędicatione aliquid propriū quęrit vel laudem vel fauorē vel mūnus aliud: qui non ſincere prędicat ſed adulterat verbum dei.Nō eſt qui incumbat ſuper puerū mortuū per ſollicitudine:neqꝫ qui conformet ſe ei et incuruet ſe per condeſcenſionemet compaſſionem: neqꝫ qui calefaciat per beneficioꝝ largitionem: nullus vult dare ſed dari/ paſcere ſed paſci. h ¶ Sicuienim pater habet vitam in ſemetipſo: ſic dedit ⁊ ſilio vitam habere ī ſemetipſo: ⁊ poteſtatē dedit ⁊c.Ecce iterū dicit iilla duo q̨̄ ſupra dixerat de filio ꝙ viuificat⁊iudicat. Eſa. xlij. a. Dedi ſpiritū meū ſuꝑ eū: iudiciū getitproferet. Itē in eodē. In veritate educet iudiciū. mi Nolite mirari hoc: quia venit hora in qua oēs d ī monumentis ſunt audient vocem filij dei. De voce muehabetur in Psͣ. Dabit voci ſuę vocē virtutis. Et dicit Sio.Uirtutem reſuſcitandi corpora. j. Corꝭ. xv. g. In mometo ſiictu oculi in nouiſſima tuba. Et. j. Theſſal̓. iiij. d. Ipſe dusin iuſſu et in voce archangeli ⁊ in tuba deroeſcendet de cęioX Et ꝓcedent qͥ bona

S

Al. rſul

Al̓. nub

Mora

Ps. 57

aſi