CaV

ſͦ ſabbato. Iēſus aui ſnuli eis:

S Pa̓t̓ meꝰ vſqꝫ mō oꝑat̉ ⁊ e̓go

Sed nūquid aliquid dixerūt de hoc ꝙ curauit eum ī die ſabbati/ an tm̄ inſtabant paralytico quia portabat lectum? Ad hͦeſt dicendum: ꝙ ſine dubio ore perſequebant̉ eum/ quia pręcępit portare lectū: ſed corde magis quia curabat ī die ſabbati: ſed tn̄ ex inuidia nolebant hāc cauſam perſecutiōis hic dicere/ ne cogerent̉ etiam confiteri benefi­ ait vig.cium. Sed euāgeliſta maliciam eorumdetegens aperit corda eoꝝ. a ¶ Ieſus autē reſponditeis. Hic incipit ſecūda pars: vbi chriſtus diſputādo ꝯuinciteos/ ꝙ hoc non tanqͣꝫ deo cōtrarius ſed tanqͣꝫ vnius virtutiscum patre fecit. Et diuiditur hęc pars in tres partes. In prima oſtendit chriſtus: quia non hoc facit contrarius patri ſedtanqͣꝫ vniꝰ virtutis cum eo. In ſecūda ꝯuincit eos/ iudęos .ſ.ex teſtimonio iohannis ⁊ teſtimonio operū ⁊ teſtimonio patris: Et hęc incipit vbi dicitur: Si ego teſtimoniū phibeo de meipſo/ teſtimoniū meū nō ē verū. In tertiaarguit iudęos de incredulitate ⁊ de cauſa incredulitatis .ſ. vanagloria/ vbi dicit: Claritatem ab hoībꝰ non accipio⁊cͣ. Prima pars diuidit̉ ī duas partes. In quaꝝ pͥma demōſtrat vnitatem virtutis operantis in patre et in ſeipſo ẜm formam dei. In ſecūda oſtendit ſibi eſſe collatam dignitatem iudicandi ſiue poteſtatem iudiciariam ī forma ſerui: Et hęc incipit/ vbi dicit: Neqꝫ enī pater iudicat quemqͣꝫ/ ſꝫ iudiciū om̄e dedit filio. Prima pars primę partis diuidit̉in duas partes. In quarū prima oſtendit vnitatē operatiōisipſius ⁊ patris propt̓ identitatē eſſentię. In ſecunda oſtenditdiſtinctionem ſui reſpectu patris propt̓ ꝓprietatē hypoſtaſeos: ita tn̄ ꝙ vnitas virtutis operantis maneat quę vnitatemeſſentię ꝯcomitat̉ neceſſario: Et hęc incipit ibi: Reſpondititaqꝫ ieſus ⁊ dixit eis: amen amē dico vobiſ: nō poteſt filius a ſe facere quicqꝫ ⁊cͣ. Difficilis ē hęc littera:et difficilior continuatio. Et ideo neceſſe eſt ponere plures diuiſiones vt facilius habeatur ſententia. Prima pars igit̉ ordinatur ad pręcedēs tanqͣꝫ contradictio ⁊ ꝯuictio eorum quicalumniant̉ factum qd̓ fecerat. Sed quia ipſi primā occaſionem calūniandi ſumebant ex ſanctificatione ſabbati: quę ꝯſiſtit in hoc ꝙ in ipſo ceſſauit deus ab operibꝰ ſex dierū: Ideoprimo in illa parte conuincit eos/ ꝙ deus non requieuit ſimpliciter ab opere in ſeptimo die ſed ab opere ſex dieꝝ/ dicēs:b ¶ Pater meus/ quem vos deum vr̄m dicitis. c ¶ Uſqꝫmodo operatur/ in natura: quia ſicut dicit ph̓s in libro decauſis: cauſę ſecundę ꝙ ſunt/ et ꝙ cauſę ſunt habent a cauſaprima: et niſi ipſa eſſet in eis continendo et mouendo ad cauſationem/ nec eſſent nec cauſę eſſent. d ¶ Et ego operor:id eſt ex quo ipſe operatur/ cum ſim eiuſdem eſſentię ego cumipſo operor: et qd̓ ego operor ⁊ ipſe operat̉. Et ē ſenſus. Patrem non reprehenditis qui ſolem mouendo et partes mundiproducit in eſſe: Ipſo enī mouente mulieres pariunt in ſabbato ſicut in alio die: ſegetes creſcūt: flumina fluunt: et ſic dealijs: Quid ergo me accuſatis/ ſi et ego operor ſalutē homīsin die ſabbati? Sed quare appellat eum patrem cū ſciret eosex hoc magis morderi. Itē quę ſunt illa opera a quibus reqͥeuit in die ſabbati/ vt ſic videantur etiam illa a quibus non requieuit? Ad primū dicēdū/ ꝙ iudęi imponebant ei ꝙ eſſet diſcordās a deo: et ideo vt amorem ſuum ad deum oſtendat: etquia omnia facit ẜm illius voluntatem/ patrem ponit ſicut eteſt in rei veritate. Veritas enī doctrinę propt̓ nullius ſcandalum eſt occultāda quando vrget neceſſitas ſicut hic: quia calumniam faciebant ei pro bono opere. Ad ſecundū dicendumꝙ ſūt quędam opera quę exigunt̉ ad opus naturę: ſicut productio materię ⁊ ordinatio cauſarum: et ꝙ ipſę cauſę ſint / ethuiuſmodi: Et hęc ſunt opera ſex dierum: ſi quis bene conſiderat primū capl̓m Gen̄. Et ab his requieuit deꝰ in die ſabbati. Alia ſūt opera quę currunt ẜm curſum rerum in ſęculo:ſicut dicit Augꝰ in. viij. ſuper Gen̄. ad litteram .ſ. quę habētproduci de materia virtute diuina. Et hoc dupliciter .ſ. in natura operāte/ ſicut naturalia: vel etiam pręter naturam/ ſicutopera miraculoꝝ: Et ab his non requieuit: quia illa nō ſunt¶ opera noue/ cun

Xtiōe ſabbati: quātū de beneficio ęgri/ qꝛ inuidi erāt. Vndenota maliciam huiuſ peccati. Inuidus enī excecatur de ſolevnde deberet illuminari. Vnde Eſa. lix. b. Impegimꝰ in meridie. Eſurit ad cibū vn̄ deberet ſaturari. Iob. vj. a. Nunqͥdmugiet bos cū ante pręſepe plenū ſteterit? Item inuidi mali fiūt de bono: moriuntur de ſanitate ⁊vita: contriſtātur degaudio/ et lętant̉ dedolore: vnde peruerſi ⁊ ſubuerſi ſūt: et ſicut dicit̉ Ecc̄s. j. d.peruerſi difficile corrigunt̉. De iſtis dicit Chryẜ. Inuidi feris ſunt deteriores. Ferę enī aut cibo indigētes/ aut a nobisprius exacerbatę armantur aduerſus nos: inuidi vero etiambenefactoribꝰ non parcunt. Igitur feris quidē hi deteriores:dęmonibus pares: fortaſſis aūt ⁊ illis deteriores. Dęmonesenī ad nos hoīes inexpiabilem habent inimicitiā: his autē qͦeiuſdē generis ſunt: id eſt dęmonibus non inſidiant̉: ſicut dic̄dn̄s Lucꝭ. xj. c. Inuidi ꝟo neqꝫ cōmunione naturę verecundantur/ neqꝫ etiam ſibijpſis parcunt: Prius enī ſuas ipſorūanimas torquent ⁊ occidunt. Et nota in hoc peccato crudelitatem / inexcuſabilitatē/ vniuerſitatē/ excęcationē. Crudelitatē: vt dictū ē: qꝛ nemini parcit: nec ſibi nec fratri/ nec amico.Hęc enī interfecit cain fratrē: Gen̄. iiij. b. Eſau iacob ediuit:Gen̄ .xxvij. g. Et ioſeph fratres ſui occidere voluerunt: Gen̄.xxxvij. d. Inexcuſabilitas aūt huiꝰ peccati ī hͦ apparet: qꝛ ſic̄dicit Chryẜ. per hoc priuatur venia hoc peccatū: Nā adulter quidem habet pro excuſatione quamcūqꝫ concupiſcentiādicere: fur īopiā ⁊ homicida furorē: tu vero qͥ inuides quamexcuſationē dices deo: dic mihi? Nullam. Nuſqͣꝫ enī aliūdeqͣꝫ a malicia īuides ſola. De vniuerſitate huius peccati dicitidem Chryẜ. Hęc paſſio fornicatione ⁊ adulterio multū eſtdeterior: Nam hęc quidem in eo qui ęgit ſtat: inuidię ꝟo tyrānnis eccleſias integras euertit/ ⁊ orbem terrarū vniuerſumlęſit. Hęc homicidij mater ē: hęc īterfecit fratrē cain: eſau iacob odiuit: ioſeph fratres/ ⁊ hoīes vniuerſos diabolꝰ occidit.Sap̄. ij. d. Inuidia diaboli mors ītroiuit ī orbem terraꝝ ⁊cͣ.Quartū qd̓ ē ī hoc pctō deteriꝰ/ ē excęcatio ⁊ inſēſibilitas: qꝛnō reputat̉ hoc peccatū. Un̄ Chryẜ. Hoc oībꝰ ē difficiliꝰ ꝙindifferens ęſtimat̉ hoc peccatū eſſe: et nimirū alijs eſt difficiliꝰ. Et ſi em̄ miſerearis ⁊ ſi vigiles et ſi ieiuneſ oībꝰ ſordidior factus es inuidens fratri. Et hoc manifeſtū eſt: Fornicatꝰeſt quis apud corinthios quandoqꝫ .j. Corꝭ. v. ſed incuſatuseſt/ et cito eſt emēdatus: Inuidit cain abel ſed nō curatꝰ eſt:ſed ⁊ deo incantāte ⁊ mederi volēte/ vlterius magis dolebat.Sequitur: a ¶ Ieſus aūt reſpondit eis. Licet ſęuirentdn̄s tn̄ benigne ⁊ pacifice reſpōdit eis. Vnde Chryẜ. Nō anxie reſpondet docēs nos cum ad aliquos loqͥmur non ſęuireneqꝫ clamoſe loqͥ. Materia enī irę clamor ē. Eſa. xlij. a. Nōclamabit nec accipiet perſonam nec audietur vox eius foris.Prouerb̓. x. c. Qui moderatur labia ſua prudētiſſimꝰ eſt. Etaquę ſiloe fluunt cum ſilentio: vt dicit̉ Eſa. viij. b. b ¶ Paime vſqꝫ modo operatur ⁊ ego operor. Nota ꝙ deus omnia operatus eſt creādo. Ecci. xviij. a. Qui viuit in ęt̄num creauit omnia ſimul. Itē quotidie creat nouas animas.Un̄ Eſa. lvij. d. Spiritus a facie mea egredietur ⁊ flatꝰ ego faciam. Item Eſa. xlij. a. Dans flatum populo qui eſt ſuꝑ terram ⁊ ſpiritum calcantibꝰ eam. Itē operatur ſemper ea quęfecit gubernando. Sap̄. xj. d. Quomodo poſſet aliquid permanere niſi tu voluiſſes: aut qd̓ a te vocatū non eſſet ꝯſeruaretur. Hiere. j. c. Uigilabo ego ſuper gregem meū conſeruādum .ſ. Sap̄. viij. a. Attingit a fine vſqꝫ ad finē fortiteri ⁊ diſponit omnia ſuauiter. Item operatur oīa ſuſtētādo. Heb̓. j.b. Portās omnia verbo ꝟtutis ſuę. Et Plato. Natura quidem diſſolubilia/ mea autem voluntate indiſſolubilia. Itemoperatur inueterata ⁊ occidua reuocādo. Vnde Sap̄. vij. d.Et cū ſit vna / onima poteſt ⁊ permanēs in ſe omnia innouat.Psͣ. Emitte ſpiritum tuū ⁊ creabuntur ⁊cͣ. Item ꝓpagando ⁊ſimilia ex ſimilibus ꝓcreando. Eſa. lxvj. c. Qui alijs generationem tribuo ſterilis ero dicit dn̄s. Item operatur iuſtificādo. Roma. viij .ſ. Deus eſt qui iuſtificat. sͣ. j. a. IlluminatX omnē hoīem ⁊cͣ.

267

Moxaliter

Psͣ .103.

Z 3