Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſcd̓mEuangelijIohannem

Dicit ēi ieſus: Suirge/ tollegrabatū tuū. et ābula. Et ſtaᵉtim ſanꝰ factus eſt hōt: et ſuſs tulit grabatū ſuū ⁊ ābulabat.h Erat aūt ſabbatū in illa die.

moueat/ inducit duplicē ſuam indigētiā: quę p̨̄tacta ē. Chriſtus aūt oſtendens: quia non iam locū habet ſalus particularis in typo ſed ipſe fons ſalutis ⁊ veritas acceſſit. a Dicitei ieſus: ſurge tolle grabatū tuū ⁊ ambula. Et pͥmūquidem in facilitate pręcepti notat̉ inChryẜ. Non ſolū ſa finitas virtutis innat ſed ⁊ lectū leua/ curante. Et hͦ nore iubet: vt et qd̓ fie/ tat Chryẜ. in hisbat/ credibile faceret verbis. Nō angemiraculum: ⁊ nulliꝰ lus eſt qͥ turbat ſꝫęſtimet imaginatio/­ angeloꝝ dn̄ator qͥnē .i. phantaſiā eē id oīa operat̉. Nonqd̓ factū eſt. Neqꝫ eſt nūc dicere: Laenī vtiqꝫ niſi certiſſi­ borantē hoīem nōme ⁊ vehementer ei habeo: nō eſt dicere in quo venio decompacta eſſent mē ſcendere/ alius ante me deſcēdit. Et ſibra lectulū ferre poſ cut ſolares radij vnāquamqꝫ illuminātſet. Facit aūt hoc vt diem ⁊ non ꝯſumūt̉ nec a multa largiobſtruat ora detra/ tiōe minor eis fit lux: ita ⁊ ml̓to magishentiū miraculo: Si ſpūs actio ī nullo minuit̉ a ml̓titudinecut. jͣ. vj. b. de panibꝰ eoꝝ qui potiunt̉ ea: Infinitas aūt virfacit multas reliqͥas tutis ſignū infallibile eſt ſubſtātię diuipanū/ ne dicat̉ fuiſſe nę. Itē notat̉ ꝙ ipſe ē qui cum patre ⁊phantaſticū miracū ſpūſancto a ſęcl̓is oīa dixit ⁊ facta ſūt:tum. Itē Mat. viij. cuius verbo tam facile cūcta obediūt.a. Uade oſtende te Hęc duo igit̉ vident̉ notari in his verſacerdoti. Itē. sͣ. ij. bis inquantū ꝓferuntur a chriſto et exb. Ferte architricli­ modo ꝓferendi. Tria ꝟo notantur innō ⁊cͣ.ipſis: inquantum comparant̉ ad ęgrotum iſtum. Primum eſt reſtitutio ſantatis integrę: quod notatur: ibi: Surge. Secundū ē conteſtatio viriū in ptāte: qd̓ notat̉: ibi: Tolle grabatū tuū.Per hoc enī exaīata ⁊ ꝯteſtata eſt tanta eſſe virtus quę ſufficiebat ad magnitudinē oꝑis tāti: quę virtꝰ ſic perfecta ꝓprieptās dicit̉. Grabatū eſt lectꝰ tm̄ habēſ ceruical ad reclinationē capitis. Et d̓r a graba qd̓ eſt caput. Tertiū eſt ordinatiovirtutꝭ ſuꝑ harmoniā mēbroꝝ: qd̓ notat̉: ibi: Et ambula.Hęc enī tria exigūt̉ ad ꝑfectā ſanitatē ⁊ nō plura. Primū/ vtꝟtutē habeat. Secūdū/ vt ſit ꝟtus ꝯfirmata ⁊ ꝑfecta. Tertium/ vt corpus debite moueat ī organis. Et his tribꝰ rn̄denttria ſequētia ꝑ executionē oꝑis. Et ſtatim ſanus factus ēhō. Ecce pͥmū. Et ſuſtulit grabatum ſuū: ecce ſecūdū.Et ambulabat: ecce tertium. Sꝫ īcidit dubiū: quare chriſtus nō ab ipſo reqͥrit fidē/ ſic̄ ꝯſueuit a qͥbuſdā alijs? Secundo an iſte ſit paralyticus/ de quo agit̉ Mat. ix. a. Tertio qͣre dn̄s voluit in ſabbato curare eū: et etiā pręciꝑe portare lectum / cū ſabbatū ꝑ hͦ violaret̉ ⁊ iudęi turbarent̉ cōtra eū. Adpͥmū rn̄det Chryẜ. ꝙ ab iſto fidē non q̨̄rit: qꝛ nihil magnū adhuc de eo audierat vn̄ ad credēdū īduceret̉. Ad ſecūdū benedic̄ Chryẜ. qd̓ a multis perpendit̉/ ꝙ nō ē idē: q̨̄ ego relinquolectori conſiderāda ex diſpoſitionibꝰ et hiſtoria illiꝰ ⁊ iſtius:qꝛ facile ē. Ad tertiū dicēdū eſt/ ꝙ ſicut patet ex p̨̄dictis iſtudmiraculū fuit continuatio veritatis ad typū maiorē. Maiorenī fuit typꝰ qͥ ęgritudines corꝑales curabat qͣꝫ ille qͥ putatasſoluebat tm̄ īmūdicias. Cū igit̉ iſte dignior typus ſua veritate ſit impletꝰ/ cōſequent̉ debebat etiā trāſitꝰ legis ī cerimonialibꝰ oſtēdi / ꝑ veritatē chriſtū qͥ apparuit. Hic autē trāſitꝰmaxime attēdit̉ in ſabbati violatiōe. Iudęi enī obſeruabantſabbatū tanqͣꝫ vnū de eminētiſſimis legis. Et ideo ſequitur:h Erat aūt ſabbatū ī illa die/ cū curauit/ ⁊ qn̄ lectū porI tari pręcępit.de ꝯfeſſoribꝰ qͥ alios recipiūt ⁊ ſe repellūt. Ul̓ alit̓/ ſignificant̉hic quidā qͥ alijs multis intrātibꝰ religionē retardant̉ p̨̄ multitudine: qꝛ vellent ſingulares videri in ſuo facto. Sequitur:a Dicit eī ieſus: ſurge tolle grabatū tuū ⁊ ambula. Aliqn̄ vbi homo deeſt vl̓ vbi nō pōt/ deꝰ ſupplet: Un̄ ⁊ h̓ſanat iſtū. Sed notāda ſūt tria q̨̄ dic̄. b Surge a pctīs recedendo. c Tollē grabatū tuū/ delectationē pctī in onpęnitentię aꝑte ꝯuertēdo. d Et ambula ad anteriora ꝑrectā intentionē ſe et oīa oꝑa ſua dirigendo. De pͥmo dicitur

Eph̓. v. d. Surge qui dormis ⁊ exurge a mortuis .i. recede apctīs. Gen̄. iiij. a. Alia lr̄a. Peccaſti qͥeſce. De ſcd̓o .ſ. de onere d̓r Eccͣj. xxxiij. d. Cibaria ⁊ virga ⁊ onus aſino: panis ⁊ diſciplina ⁊ opus ſeruo. De tertio d̓r Phil̓. iij. c. Poſterioꝝ oblitus in anteriora me extēdo .i. ad cęleſtia ꝑ rectam intētionē.Hęc tria ſimul habent̉ Mat. ix. a. Surge tolle lectū tuū ⁊ vade ī domū tuā. Etin Psͣ. Declina a malo ecce primū: ⁊ facbonū/ ecce ſecundū: et ꝓ his duobꝰ inqͥre pacē ⁊ ꝑſeq̄re eā/ pacē .ſ. ęternitatꝭ ecce tertiū. Itē Mat. xvj. d. Qui vult venire poſt me abneget ſemetipſū pctā abijciēdo: ⁊ tollat crucē ſuā/ pęnitētiā aſſumdo: et ſequat̉ me intentionem ad deū dirigendo. Vel aliter per illa tria: Surge/ tolle ⁊cͣ. notanturtria: ſtatus / onꝰ et ꝓgreſſus. Debet enī ſurgere vt ſtet erecrꝰin gr̄a ꝑ ꝯſtantiā/ ne velit reſilire ī illecebrā: ẜm illud. i. Corꝭ.x. c. Qui ſe exiſtimat ſtare/ videat ne cadat. Debet eſſe oneratus ꝑ pęnitentiā. Debet ꝓgredi de oꝑe ī opus: de ꝟtute ī virtutē: donec ꝑueniat ad cęleſtē patriā. Primū .ſ. ſtatꝰ reſpicitp̨̄ſentia: ſecūdū p̨̄terita: qꝛ de p̨̄teritis agitur pęnitētia: tertium futura. Et notādū ꝙ debemꝰ ſurgere a terra ꝓſperitatiscui adhęremꝰ ꝑ auariciā: ẜm illud Pͣsͣ. Conglutinatꝰ eſt ī terra vent̓ noſter. Et alibi. Adhęſit pauimēto aīa mea. Thren̄ij. c. Sederūt in terra/ cōticuerūt ſenes filię ſion. Itē debemſurgere a cathedra p̨̄lationis cui adhęremꝰ ꝑ ambitionē ⁊ ſuperbiā. Psͣ. Nunqͥd adhęret tibi ſedes iniqͥtatꝭ? Item PsͣBtūs vir qͥ nō abijt in ꝯſilio impioꝝ ⁊ in via pctōꝝ nō ſteti⁊cͣ. Itē a lecto carnis/ cui adhęremꝰ ꝑ carnalē ꝯcupiſcentiā: ſicut puer matri adhęret ꝑ vmbilicū. De hͦ lecto d̓r h̓: Surgetolle grabatū tuū/ vel lectū. Sed differētia eſt: qꝛ in lectoquieſcut mēbra: ī grabato caput. Vtrūqꝫ gͦ debemꝰ tollere: ⁊ab vtroqꝫ ſurgere .ſ. delectatiōes mēbroꝝ ⁊ cordiū/ et vt opꝰvitemꝰ et ꝯſenſum. De hͦ lecto dicit̉ Amos. vj. b. Qui dormitis in lectis eburneis ⁊ laſciuis in ſtratis veſtris. Item. ij. Paral̓. xvj. d. dicitur de aſa ꝙ poſuerūt eum ſuper lectum ſuumplenū aromatibꝰ ⁊ vnguentis meretricijs quę erāt pigmētarioꝝ .i. dęmonum arte confecta. Item Prouerb̓. vij. c. dicitmulier fornicaria ad iuuenē: Intexui funibꝰ lectū meū .i. voluptatibꝰ ligantibꝰ. Hi ſūt funes neruicij quibꝰ ligat̉ ſanſonprimo quidē molles ſed poſtea ſiccati fortit̉ ſtringunt. Hi ſūnerui teſticuloꝝ leuiathan: qui ita ligant vt nō poſſit homo ſeſoluere. Straui tapetibꝰ ex ęgypto .i. diuerſis varietatibꝰ vanitatū ipſa vincula decoraui .ſ. luſibꝰ iocis/ ꝟbis ⁊ huiuſmodi: quę omnia ſunt de ęgypto: quia ꝑtinet ad męrorē: Iuxtaillud Uę vobis qui nūc ridetis: qꝛ lugebitis ⁊ flebitis: Lucꝭ.vj. d. Dicit tn̄ quia aſperſi nō ſolū lectū ſed cubile myrrha etalōe .i. diuerſis amaritudinibꝰ: quę quidem ſūt multę in ipſisdelectationibꝰ .ſ. vigilię/ labor/ ſollicitudo/ remorſus ꝯſcientięin duplo qͣꝫ de gaudio: ideo ponit duo amara: tertium dulce.ſ. cinnamonū. Veni ergo īebriemur vberibꝰ ⁊cͣ. Vere maiorpars mūdi iacet in iſto lecto intātū vt dicat̉: Computruerūtiumenta in ſtercore ſuo .i. in lecto ſuo ſtercorato: Iohel̓. jͣ. d.e Et ſtatim ſanus factus eſt homo/ a peccatis ꝑ contritionē. Hiere. xvij. b. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor f Et ſuſtulit grabatum ſuum/ per pęnitentię ſatiſfactionem. gEt ambulabat/ in anteriora ſe extendens per amorem cęleſtium. h Erat autem ſabbatum in die illa. In diegratię cū ſanatur homo eſt ſabbatiſmꝰ. In quo notant tria.Primū eſt ſpes ęternę quietis et quies pectoris: In ſabbato enī quieſcebant. Eſa. vltꝭ. g. Erit ſabbatum ex ſabbato: qꝛquies ęternitatis erit ex quiete pectoris. Hęc quies ē in chriſto nō in mundo animę quę prius ſanata ē a peccato. jͣ. xvj.g. In me pacem: in mūdo autem preſſuram habebitis. Psͣ.Conuertere anima mea in requiē tuam: qꝛ dominus benefecit tibi. Item in ſabbato notat̉ feſtiuitas et iocūditas ſpūalis: quę ſequitur ex hoc ꝙ anima fiduciā ⁊ quandam ſecuritstem habet de pctīs remiſſis. Prouerb̓. xv. b. Secura mensqͣſi iuge ꝯuiuiū. Tertiū ē īmunitas debiti repetendi. In ſabbato enī nō repetebant̉ debita: ita ī die gr̄ꝫ in qͣ ſanat̉ homoK a culpa/ diminit̉ etiā

I8.

Matth̓. 9. a.Marci. 2. b.Lucꝭ. 5. e.

fPg. .33.

Al̓. xille

Ps. .43Ps .118.

Psͣ.53.Ps .i.

Iudidl. .1Iob .10. b

Moraliter Ix

ꝯi.ilx