Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Euangelijſcd̓mLucam

8 Et cum loqueretur: rogauitillū quidā phariſęus vt prancderet apud ſe. Et ingreſſusd recubuit: Phariſęus autemcępit intra ſe reputās dicere:quare nō baptizatus eſſet ane te prandiū. Et ait dominꝰ adillum: Nunc vos phariſęi qd̓

deforis eſt calicis ⁊ catini mūf datis: qd̓ aūt intus eſt veſtrūplenum eſt rapina et iniquig tate. Stu̓lti: nonne qͥ fecit qd̓deforis eſt etiam id qd̓ intushͦ eſt fecit? Ue̓rūtamē quod ſuipereſt date elemoſynam: ⁊ eckce omnia munda ſunt vobis.

i Et cū loqueretur ⁊cͣ. Supra cōtra phariſęoꝝ hypocriſim ſubdole ſigna quęrentiū docuit dn̄s intentionē cordismundari: vt ex mūda intētione mūda opera quę deo placeātoriant̉: Quo ſermone finito adhuc tn̄ eo loquēte nūciatum ēei ꝙ mater et fratres eius ſtarent foris quęrentes loqͥ ei. Quicū reſpondiſſet nūcianti: fratrē et ſororē⁊ matrē ſuā eſſe oēmqui facit volūtatē patris ſui: vt dic̄ Mattheꝰ. xij. d. et. sͣ. viij. c.Exiēs inde intrauitad cōuiuium phariſęi. Vnde nō dixit lucas: Cū loquereturhęc: ſed Cum loqueretur: innuensꝙ poſt verba dictanūcio intrauit ad cōuiuium phariſęi: Cuius ſuꝑſtitionē ī ipſocōuiuio dn̄s reprehendit ꝓpter duo. Primo qꝛ mandatis deitraditiones hoīm pręferebat: ⁊ diſcipulos arguebat qͥ mādata hominū dimittebat ⁊ mādata dei cuſtodiebant. Secundo:qꝛ ſordes ſuoꝝ cordiū negligētes ablutiones vaſoꝝ ſummoſtudio obſeruabant. Huic phariſęo multi ſunt ſimiles in vtraqꝫ ſuꝑſtitione. In prima qͥdē: quia magis offēdunt̉ ſiqͥs trāſgrediat̉ ꝯſtitutionē humanā/ quę tota die mutat̉: qͣꝫ ſi mandatum dei trāſgrediat̉. De quibus dicitur Matth̓. xxiij. c. Uęvobis ſcribę ⁊ phariſęi hypocritę qͥ decimatis mētham ⁊ anethum ⁊ cyminū: et relinqͥtis quę grauiora ſūt legis: iudiciū etmiſericordiā ⁊ fidē: duces cęci: excolātes culicē/ camelū autēglutientes. In ſcd̓a ſuꝑſtitione ſunt ſimiles phariſęis archidiaconi: qui quaſi lotrices in ſuis viſitationibus inqͥrūt/ ſi linthea vel pallę altaris alba ſint: de animabus autē quales ſintdiſſimulādo/ prętereūt: magiſqꝫ puniūt trāſgreſſores ſynodalium pręceptoꝝ: qͣꝫ pręceptorum dei. Matth̓. xxiij. c. Uę vob̓ſcribę ⁊ phariſęi qͥ mundatis qd̓ deforis eſt calicis ⁊ parapſidis: intus autē pleni eſtis rapina ⁊ īmūdicia. Dicit ergo. Etcū loqueretur: Forte de eadē ſententia de qua prius: ſedaliquo interuallo: Vel ſicut prius dictū eſt. b Rogauit illum qͥdā phariſęus vt prāderet apud ſe: Forte cauſa curioſitatis/ vel obſeruationis/ vel hypocriſis ⁊ ſimulationis. Sic etiā plęriqꝫ bonos inuitāt ad ꝯuiuia ſua: Vel cauſa ſimulationis/ vt per hoc boni appareāt. Matth̓. vj. a. Attendite ne iuſticiā veſtrā ⁊cͣ. Uel cauſa obſeruationis/ vt reprehendant. Ecc̄i. xiij. b. Ne credas multis verbis potētis: ex multa em̄ ⁊cͣ. cEt ingreſſus recubuit. Sꝫ quomodo conſēſit dn̄s pradere cū tali quē ſciebat ꝙ īuitabat eū malo fine?Uidet̉ em̄ facere contra doctrinā ſuā Matth̓. x. b. In quacūqꝫ ciuitatē aut caſtellū intraueritis interrogate qͥs in ea dignus ſit: ⁊ ibi manete. Rn̄deo ꝓpter tria. Primo vt exēplumdaret ꝙ a malis poſſunt accipi elemoſynę q̨̄ ſunt neceſſarie vitę. Scd̓o: qꝛ nō erat aꝑte malus. Tertio: qꝛ ex pręſētia ſua aliqui meliorādi erāt. d Phariſęus aūt cępit intra ſe reputās dicere/ quare nō baptizatus eſſet .i. quare nō lauiſſet manus/ ante prandiū. Matrh̓. xv. a. Quare diſcipuli tui tranſgrediunt̉ traditiones ſenioꝝ? Non em̄ lauāt manusſuas cū panē māducāt. Vbi Chryẜ. dicit. Ab ipſa interrogatione capiunt̉. Nō em̄ dicit: legē moyſi trāſgrediunt̉: ſꝫ traditiones quas moyſes fieri ꝓhibuit: Deutꝭ. xiij. per totū. Terribiliores eſſe volebāt: qꝛ ipſi legiſlatores erāt/ vlciſcebant̉ ſua:quę dei erant nō curantes. e Et ait dn̄s ad illū: Nūcvos phariſęi qd̓ deforis eſt calicis et catini mūdatis .i. mūdiciā caruis exteriꝰ obſeruatis. f Qd̓ aūt intuseſt veſtrū/ plenū eſt rapina et iniquitate. Augꝰ. Hoccōtra illos/ qͥ pctā corꝑalia quaſi grauiſſima deteſtant̉: ſpiritualia aūt nō. Gregꝰ. Pctā carnalia maioris ſunt infamię: ſꝫ minoris culpę: ſpūalia ecōuerſo. Qd̓ aūt ⁊cͣ. Chryẜ. Oſtenditꝙ per calicē ⁊ catinū de hominibus loquit̉. Et. jͣ. Deus corporum neqꝫ mundiciā laudat neqꝫ ſordes ꝯdemnat. Pone tn̄/ ſiſordes odit vaſoꝝ: quanto magis ſordes ꝯſcientię odit. Et. jͣ.

Non vaſa lauāda ſunt aquis: ſꝫ cōſcientia p̄cibus. g Stulti: nōne qͥ fecit qd̓ deforis eſt: etiam id qd̓ intus eſtfecit .i. qͥ fecit corpus/ ⁊ aīam. Hoc cōtra manicheos. BedaQuaſi/ qͥ fecit vtrāqꝫ naturā: vtrāqꝫ mūdari voluit. Eſa. j. e.Lauamini mūdi eſtote. h Uerūtamen. q. d. Nō oportermanus corꝑis lauariaqua materiali: ſi manus cordis lauenturelemoſynis: Nam ſicut aqua materialismundat ſordes materiales: ita elemoſyna mūdat ſordes ſpirituales. Un̄. Ecc̄i.iij. d. Ignem ardentem extinguit aqua:et elemoſyna reſiſtipeccatis. Sed qꝛ hōdebet pͥmo ſibi ꝓuidere neceſſaria ⁊ poſtea alijs: determdn̄s quādo ⁊ quō debeat fieri elemoſyna/ dicens: h Uerūtamen/ ſupple de eo quod ſupereſt/ victui neceſſario.Date elemoſynam .i. qd̓ reſiduū ē vltra neceſſaria victui.Idipſum cōſulit apl̓s. ij. Corꝭ. viij. c. dicēs: Nō vt alijs ſit remiſſio vobis autē tribulatio ⁊cͣ. Iſtud ſimiliter intelligendumē de veſtimēto. Un̄. sͣ. iij. b. Qui habet duas tunicas det vnānō habēti. Vel ſic. f Qd̓ aūt intꝰ ē vr̄m plenū ē rapina⁊ iniquitate: nō poteſtis per vos ſaluari: Uerūtamē/ cōſiliū do: qd̓ ſolū ſuꝑeſt .i. reſtat poſt tanta ſcelera .ſ. dateelemoſynā/ ꝓpter deū. k Et ecce oīa mūda ſunt vobis. Verūtamē ad hͦ ꝙ ordinata ſit elemoſyna ⁊ vtilis/ oportet ꝙ incipiat a ſeipſo. Vnde Eccͣi. xxx. d. Miſerere animę tuplacēs deo. Eſt aūt duplex elemoſyna. Vna ſpūalis qua ſubuenit̉ aīabꝰ. Alia corporalis qua ſubuenit̉ corporibꝰ. Utraqꝫopus miſericordię eſt ⁊ bona: ſed pͥma melior. Fit aūt vtraqꝫelemoſyna ſeptem modis iuxta ſeptem oꝑa miſericordię: qꝛnotāt̉ hoc ꝟſu. Viſito/ poto/ cibo/ redimo/ rego/ colligo/ cōDe primo dicit̉ Iaco. j. d. Religio ſācta ⁊cͣ. Supra. j. g. Uiſitauit nos oriens ex alto. De ſecūdo ⁊ tertio dicit̉ Prouerb̓.xxv. c. Si eſurierit īimicꝰ tuꝰ ⁊cͣ. De quarto Prouerb̓. xxiiij.b. Erue eos qͥ ducunt̉ ad mortē ⁊cͣ. Psͣ. Redime me domini⁊ miſerere mei. De quinto Eſa. lviij. c. Cū videris nudū operi eum. De ſexto/ Eſa. lviij. c. Egenos vagoſqꝫ duc in domū tuā. De ſeptimo Tob̓. iiij. a. Cum acceperit deus anſmam meā/ corpus meum ſepeli. Eſt autem fructus ſiue effectus elemoſynę multiplex. Primus eſt quia de peccatis pręteritis veniā impetrat. Ecc̄i. iij. b. Elemoſyna patris: id eſt chriſti nō erit ī obliuione: Nam pro pecatis matris reſtituet̉ tibibonū: ⁊ ſicut in ſereno glacies ſoluētur peccata tua. Scd̓s: qꝛa futura morte ⁊ a gehēna liberat. Tob̓. iiij. b. Elemoſyna abomni pctō ⁊ a morte liberat ⁊ nō patitur aīas ire in tenebrasTertius: quia abſoluit a pęna debita pro pctīs. Dan̄. iiij. e.Redime pctā tua elemoſynis. Quartus ſurgit ex his tribꝰ .ſ.ꝙ aīam mūdat. Unde hic: Date elemoſynā ⁊ ecce ⁊cͣ. Quintus: qꝛ fomitꝭ ardorē mitigat. Ecc̄i. iij. d. Ignem ardēte exunguit aqua ⁊cͣ. Sextus: quia gratiam conſeruat. Ecc̄i. xvij. c.Elemoſyna viri quaſi ſacculus cū ipſo: ⁊ gr̄am hominis quaſipupillā conſeruabit. Septimus: quia diabolum expugnat.Eccͣi. xxix. c. Conclude elemoſynā in ſinu pauperis ⁊ hęc exorabit ꝓ te ab omni malo. Et. jͣ. Super ſcutum potētis ⁊ lanceam aduerſus inimicum tuū pugnabit. Octauus: quia mulliplicat amicos ⁊ īterceſſores. jͣ. xvj. c. Facite vob̓ amicos ecActꝭ. ix. g. Circūſteterūt eū omnes viduę flentes ⁊cͣ. Nonusquia vitam ꝓlongat. jͣ. Timoth̓. iiij. c. Pietas ad omnia vtilis eſt ꝓmiſſionē habēs vitę quę nunc eſt et futurę. Decimus:quia deo aſſimilat. Actꝭ. xx. g. Ipſe dixit: Beatius eſt multomagis dare qͣꝫ acciꝑe. Undecimꝰ: quia deū facit ſeruū ſibi.Prouerb̓. xix. c. Fęnerat̉ dn̄o qͥ miſeret̉ pauꝑis: qͥ aūt accipūmutuū ſeruus eſt fenerātis. Ergo ⁊cͣ. Duodecimꝰ: quia fidiciam dat habēdi gl̓iam Tob̓. iiij. b. Fiducia magna cora ſuiumo deo elemoſyna oībus facientibus eā. Fit aūt elemolpusI dando/ cōmodādo

Mu-

12. q. i.16. q. i. c.ſ. c. medic

xxim

e Ps .11.

Dultipli ſpe ctus dle

Prou