Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca.XI

a get illi ſcorpionem? Si ergob vos cum ſitis mali noſtis bona data dare filijs veſtris:quāto magis pater veſterꝭ decęlo dabit ſpiritū bonū petēꝝtibus ſe. Et e̓rat reijciēs dęmo

ſ nium/ et illud erat mutum: ethcum eieciſſet dęmonium lōcutus eſt mutus/ et admiratęk ſunt turbę. Quidā aūt ex eis1 dixerūt: In beelcebub principe dęmonioꝝ eijcit dęmonia.

vbile reddit ad iniurias dimittendas. Here. l. d. Tollite de viaapides .i. de corde peccata: que ipſum cor faciunt lapideum.Ecech̓. xj. d. Auferam a vobis cor lapideum ⁊ dabo vob̓ corcarneū. Matth̓. iij. b. Potēs eſt deus ⁊cͣ. Per piſcem ſignificatur fides. Primo: qꝛ piſcis nutritur ⁊ generat̉ in aquis: ⁊ fides datur ī aqua baptiſmi/ et nutritur inaquis doctrinę. Itēpiſcis in aquis latet:⁊ fides in ſcripturis.Itē piſcis trahit̉ delocis inuiſibilibꝰ: ⁊ fides eſt de inuiſibilibus. Heb̓. xj. a. Fides eſt ſubſtātia reꝝſperādarū argumētū nō apparētiū. Itē piſcis nō frāgit̉ fluctibus vl̓ motibꝰ aquę: nec fides tribulationibus. j. Ioh̓. iiij. a.Hec eſt victoria quę vincit mundū fides nr̄a. Heb̓. xj. g. Alijludibria ⁊ verbera ⁊cͣ. Item piſcis eſt pulmētum: ⁊ fides oꝑacondit vt placeant. Heb̓. xj. b. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Ioh̓. xxj. b. Pueri nūquid pulmētariū habetis? Itēpiſcis anteqͣꝫ comedatur exquamat̉: ⁊ fides ante cęli cōuiuiūexquamabit̉: qꝛ obſcuritatem ⁊ ęnigma deponet: et remanebit viſio ſola. .j. Corꝭ. xiij. c. Cum venerit qd̓ perfectum ē ⁊cͣ.Beda. Sicut piſcis ſub tegmento aquarum naſcitur viuit ⁊alit̓: ita fides q̨̄ ē in deū .ſ. qͣ credit̉ ī deū .ſ. fides chriſtiani: nōiudęi vel gentilis: inuiſibiliter ī corde gignit̉: inuiſibili gratiaſpūſſancti per aquā baptiſmi cōſecrat̉: inuiſibili auxilio diuinę protectionis ne deficiat nutritur .i. roboratur: inuiſibiliumpręmioꝝ intuitu operatur. Per ſerpētem venenoſum/ ſignificatur infidelitas: quā ꝓ fide p̨̄dicabit antichriſtus. Vn̄ dabi¬tpro piſce ſerpentem: ideo q̨̄rit dominus: Nunquid pro piſceſerpentem dabit? q. d. nō: ſed antichriſtus. Et multi recipientſerpentem qui nolunt recipere piſcē. ij. Theſſal̓. ij. c. Mittetillis deus operationē erroris vt credāt ⁊cͣ. Per ouū ſpes intelligit̉: qꝛ in ouo nondum eſt fętus perfectus/ ſed ſpes fętus:nam fouendo ſperatur: ſic ſpes non de habitis eſt ſed de habēdis. Per ſcorpionē/ deſperatio: que a cauda pungit .i. retroaſpicere facit ad petenda temporalia. Pręmittit̉ aūt hic charitas fidei ⁊ ſpei: cū in apoſtolo fides vtriqꝫ pręponatur. Uide tamen quia non ſibi obloquitur veritas euangelica et doetrina apl̓ica: Fides in apoſtolo p̨̄mittit̉: qꝛ eſt fundamētum:charitas in euāgelio: qꝛ mater eſt aliarū.a Si ergo ⁊cͣ. Beda. Malos vocat ſęculi amatores: qͥ reuera mali ſunt duplici malicia .i. pęnę et culpę. Prima maliſunt: qꝛ ſolliciti de acqͥrendo: de cuſtodiēdo: de nō amittēdo.Matth̓. vj. d. Sufficit diei malicia ſua. Gen̄. xlvij. b. Diesperegrinationis vitę meę cētū triginta ānoꝝ ſūt parui ⁊ mali. Secunda mali ſunt: qꝛ vel male acquirunt/ vel male expendunt/ vel male retinēt. Ecc̄i. xj. b. Si diues fueris nō eris immunis a delicto. Augꝰ. Omnis diues aut iniquus aut hęresiniqui. Iaco. iiij. a. Quicūqꝫ voluerit eſſe amicus huius ſęcūli inimicus dei cōſtituetur. Iſti bona temporalia iudicāt bona: quę licet plus debito ament ⁊ dando minus habeant: tn̄dant filijs ſuis/ qꝛ amant eos. Ergo multo fortius pater cęleſtis qui omnia bona habet: ⁊ dando non minus habet nec nimis diligit ea: dabit ea filijs ſuis: quos verius diligit qͣꝫ pater carnalis: ⁊ hoc eſt: Si ergo ⁊cͣ. Item malos vocat apoſtolos: qui licet boni erant in ſe ⁊ alijs hominibus meliores:tn̄ reſpectu diuinę bonitatis ſunt mali. Iob. xxv. b. Stellę nōſunt mūdę in conſpectu eius .i. in comparatione: qͣꝫto magishomo putredo et filius hominis vermis. jͣ. xviij. d. Nemobonꝰ niſi ſolus deꝰ. Eſa. lxiiij. b. Facti ſumus vt īmūdus omnes nos: oēs iuſticię noſtrę quaſi pannus mēſtruatę. Gregꝰ.Sepę iuſticia nr̄a ad examē diuinę iuſticię deducta/ īiuſticiaeſt: ⁊ ſordet in diſtrictione iudicꝭ qd̓ in oculis fulget oꝑantis.Iſti ſimiliter dant bona ſibi data ſeu ſpiritualia ſeu temporalia: ergo multo fortius dabit dominus cum a nullo accipiat:ſed omnes ab illo: Vnde oēs dāt nō ſua/ ſolus deus dat ſua. Si ergo vos cū ſitis mali. Loquit̉ aliquibꝰ qͥ admi-

xti erāt diſcipl̓is: vel etiā ipſis apl̓is: ſicut expoſitū ē. b Noſtis bona data .i. vob̓ ad vſū data/ nec ꝓprie vr̄a. c¶Dare filijs veſtris: qͣꝫto magis pater veſter de cęlo dabit ſpm̄ bonū petētibus ſe .i. ſpm̄ ſctm̄ qͥ eſt plenitudo ⁊fōs oīmnoꝝ. Psͣ. Emitte ſpm̄ tuū ⁊cͣ. Et alibi. Spm̄ ſctm̄tuū ne auferas a me.q. d. dn̄s: ſi iſti dant:lōge magꝭ ille dabit.Et nota qꝛ Matth̓.vij. b. dic̄: Dabit bona petētibꝰ ſe: In qͦoſtēdit ſpiritūſanctūeſſe plenitudinem bonoꝝ oīm. Lucas ait:Dabit ſpiritū bonū:oſtendens ꝑ quē bona dant̉. d Et erat ⁊cͣ. Hęc eſt quartapars capituli: in qua poſt prędicationē/ adiūgit miraculorūoꝑationē: vt qui nō credunt verbis/ credant miraculis. Namvt dicit beatus Bern̄. melius mouent facta qͣꝫ verba. Et pōeta. Segnius irritant animū ⁊cͣ. Et ſicut prędicationē calūniati ſūt phariſęi: ſic ⁊ oꝑationē. Sꝫ vtrobiqꝫ ꝯuincit eos dn̄s.Dicit ergo: Et erat. Cōtinuationē notat p̨̄teritū imꝑfectū.e Eijciens dęmonium: ibi coram illis a corporibus obſeſſoꝝ: q̨̄ intrare aīam nunqͣꝫ poſſunt niſi qn̄ ꝑmittunt̉. f Etillud erat mutum. Glo. i. mutos faciens: et cęcū/ vt dicitMatth̓. xij. b. Sꝫ quare hos ſenſus potiuſ qͣꝫ alios impeditdiabolus? Chryẜ. Odit nequitia dęmonis alterutrū ingreſſum per quē rediturus erat opilauit auditū et viſum ⁊ tertiūid eſt linguam ne confiteat̉. g Et cū eieciſſet dęmoniūlocutus eſt mutus: Et audiuit ſimiliter. Vnde tria miracula ſimul facta ſunt in eo. Cęcus vidit: mutus locutꝰ ē: ⁊ demon expulſus eſt: ⁊ dęmoniacꝰ liberatꝰ eſt. Myſticę. Dęmoniū eſt pctm̄ primo a dęmone inuentū .i. faciēs mutū a cōfeſſione fidei ⁊ peccati. Ecc̄i. xv. c. Nō eſt ſpecioſa laus in orepctōrꝭ. Ecc̄i. xvij. d. A mortuo qͣſi nihil perit ꝯfeſſio ⁊cͣ. Hocdęmoniū eijcit ieſus/ gr̄am infundendo q̨̄ illuminat: ⁊ ora tacentia ad ꝯfeſſionē relaxat: ⁊ ſic dęmonē effugat. Et hoc eſt:g Et cū eieciſſet dęmoniū .i. pctm̄: h Locutꝰ ē mutꝰ.Eſa. xxxv. c. Aperta erit lingua mutoꝝ: qꝛ ſciſſę ſūt in deſertoaquę .i. in peccatore gratię vel lachrymę. Et nota loquela data eſt homini ad laudandū deū: ad ędificandū ꝓximū: ad accuſandū ſeipſum. Primā loq̄lam aufert luxuria. Eſa. j. d. Cūmultiplicaueritis orationē ⁊cͣ. Scd̓am aufert auaricia: q̨̄ ſibiſoli intendit. Matth̓. xxv. c. Qui aūt vnū talētū acceꝑat abiens fodit in terrā ⁊cͣ. Tertiā aufert ſuperbia: quę non vult videri rea in aliquo. Prouerb̓. xxviij. a. Uiri mali nō cogitantiudiciū. Ecce triplex dęmoniū qd̓ triplicē aufert loquelam.Apocꝭ. xvj. c. Uidi de ore beſtię/ et de ore draconis/ ⁊ de orepſeudo ꝓphetarum exire tres immundos ſpiritus in modumranarum. Zach̓. xiij. a. Auferam de terra ꝓphetas ⁊ immundum ſpiritū. Primū dęmoniū eijcitur ꝑ ieiuniū. Marci. ix.d. Hoc genus ⁊cͣ. Scd̓m per recordationē dominicę paſſionis. Tob̓. vj. b. Cordis piſcis particula ſi ſuper carbones ponat̉ extricat omne genꝰ dęmonioꝝ. Tertiū expellit̉ maxīe ꝑorationē. j. Regꝭ. xvj. d. Tollebat dauid citharā ⁊cͣ. Notaordinem. Primo eijcitur dęmoniū: ⁊ poſtea loquitur mutꝰCan̄. iiij. d. Surge aquilo ⁊ veni auſter ꝑfla hortum meū ⁊cͣ.Naturaliter omnis mutꝰ/ ſurdus. Eſa. xlj. g. Nō eſt annūcians ⁊ nō eſt prędicās neqꝫ audiēs ſermones meos. Eſa. xlij.c. Quis ſurdꝰ ⁊cͣ. Sequit̉. i Et admiratę ſūt turbę .i.minores: Illi admirant̉ facta domini ⁊ multis fuit cauſa ſalutis admiratio. Sed maiores blaſphemāt: Unde ſequitur:k Quidā aūt ex eis .i. ſcribę ⁊ phariſęi qui erāt maioresſynagogę: ¶¶Dixerūt/ in beelcebub principe dęmonioꝝ eijcit dęmonia. Nota ꝙ iudei vniꝰ dei cultores irriſionis cauſa idolum ſidonioꝝ qui erāt eis vicini appellabātbeelcebub: cui .ſ. idolo dicebāt p̨̄ſidere principem dęmonioꝝluciferū .ſ. Hoc etiā eodē nomine .ſ. beelcebub dictus eſt deꝰacharon. Nomina vero omniū idoloꝝ a belo habuerūt originem. Ninus em̄ qͥ niniuen cōdidit ⁊ noīe ſuo denominauit☞ patrē habuit belū

re

x.j6. i

Psͣ .103.Psͣ. 50.

leſtis.Fieſub. 9. de12. b.

Quarta pars

Myſtice

hereꝝ