Ca.XI

gͦ ſanctificetur nomen tuum:

lugeamus: ⁊ ſic lugentibus dimittantur: ⁊ expellitur ira. Debitores noſtri ſunt qui debent nobis pecuniam/ vl̓ qui fecerūtnobis iniuriā. Si debetur tibi pecunia ⁊ perfectus es/ dimitte ſi petit: ſi imperfectus es/ licite potes requirere ſi ille habeat vnde reddat: ſi autem nō habet/ debes dimittere. Item ſifecit iniuriam tibi et veniam petit/ dimitte: ſi non petit adhuc corde dimitte/ paratus dimittere etiam ore cum locus affuerit. Hę tres petitiones pertinent advitam temporalem: quia liberatio a malis: non frangi aduerſis: lugere pro peccatis quotidianis/ ſeꝑant nos a mundo: vl̓cuſtodiunt in mundo a malo. Tres ſequenteſ eleuāt ad cęlū.In prima quę ſequitur/ quę eſt quarta petitio aſcēdēdo: pettur panis: quo in via confortetur viator ne deficiat. Et hic panis de cęlo datur: ſed in terra manducatur: et ideo illa petitioeſt quaſi confiniū congruens tranſeunti de vita temporali advitam cęleſtem. Hic panis a matthęo dicitur ſuperſubſtantialis: quia ſuper omnes ſubſtantias/ et ſuper omnem intelligentiam eſt/ et quia cęleſtiſ eſt. Vnde Ioh̓. vj. e. Ego ſum panis viuus qͥ de cęlo deſcendi. Aluca dicitur quotidianus: qꝛquotidie neceſſarius eſt: ⁊ quotidie comedimus illum: quidāſacramentaliter: quidam ſpiritualit̓: quidā vtroqꝫ modo. Inhebręo ꝟo dicitur ſogolla: id eſt egregius ſeu peculiarꝭ. Egregius: hoc ē ſuperſubſtantialis. Peculiaris: hoc eſt quotidianus. In gręco ꝟo dicitur τον αρτόν ήμων έπίούσιον:qd̓ idem ē. Per iſtum panē: quanto plus manducatur/ ſit eſuries iuſticię. Acquiritur autem per donū fortitudinis. Vndeſenſus eſt: Panem noſtrum quotidianū: id eſt panē noſtrum ſuperſubſtantialem: Da nobis hodie: hoc eſt: danobis donū fortitudinis: quo tuam iuſticiam eſuriamꝰ: ⁊ eſurientes eodem reficiamur et roboremur: et accidia repellaturquouſqꝫ eſuries noſtra plenius ſacietur: qd̓ erit ī patria: ſicutdicit Matth̓. v. a. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiam: quoniam ipſi ſaturabunt̉. Sed nota ꝙ hic nos ſuggillat gręcꝰ dicens arguendos pręſumptionis ⁊ temeritatis. Formam enīverborum ab eo in orando accępimus/ qui a deo nō accępitimmediate: Eius autem verba prętermiſimꝰ qui ab ore domini dn̄icam orationem accępit: id eſt matthęi qui dicit ſuꝑſubſtantialem: Lucas ꝟo quotidianū. In alijs ꝟo ſequimurmatthęum: et ita ex vtroqꝫ quaſi conflauimus nobis dn̄icamorationem. Hieroꝰ. Nos liberat attēdens nos nō eſſe arguendos pręſumptionis vel temeritatis: Utrūlibet enim dicamus: congruit hebraicę veritati. Ubi enim matthęus dicitſuperſubſtantialē: lucas/ quotidianum: hebraica veritas habet ſogolla qd̓ interp̄tatur egregius vel peculiaris: id eſt domeſticus. Matthęus ad alterā reſpexit interp̄tationē/ dicēs:ſuperſubſtantialē. q. d. panem noſtrum egregium. Lucas alterā/ dicens: quotidianū: ac ſi diceret: panē noſtrū peculiarē.Sequit̉ quinta petitio.Eſt ergo ſenſus: a ¶ Sanctificet̉ nomen tuū: id eſt davt nomen tuū ſanctum ⁊ firmū ſit in nobis: qd̓ non impleturniſi in patria. Qd̓ vt fiat pleuarie: Adueniat regnū tuū: id eſteccleſia militans vniatur triumphanti: id eſt eccleſia in qua regnas per fidem/ veniat ad te per ſpeciem. Nec iſtud impleturniſi in patria. Vel aliter. aſ Sanctificet̉ nomen tuū: ideſt ſanctum appareat in nobis per triplicem noticiā: Quarūprima eſt credere ꝙ deus eſt: vt dicitur Heb̓. xj. b. Accedentem ad deum oportet credere/ quia eſt. Secūda eſt/ ſcire quidnon eſt deus. Augꝰ. Si non comp̄hendis quid ſit deus multum comp̄hendis ſi comp̄hendis quid non ſit deus. Tertiaeſt ſcire quid ſit deus ⁊ quō ſit: qd̓ erit quando videbimꝰ eūſicut eſt. Prima liberat ab inſipientia: qua dixit inſipiens incorde ſuo non eſt deuſ. Secūda liberat ab idolatria: quę lignet lapides venerat̉ vt deum. Tertia liberat ab omni miſeria:hęc erit ī patria. Vnde. j. Ioh̓. iij. a. Filij dei ſumus ⁊ nondūapparet quid erimꝰ: Scimꝰ aūt ⁊cͣ. Ideo ſequit̉: Adueniatregnū tuū: id eſt regnū veniat ad regnū. Sed hoc non poteſt eſſe niſi oīno cōſentiamꝰ voluntati diuinę: et ideo ſequit̉:Flat̉ voluntas tua ⁊cͣ. Et hanc tacet lucas: quia ſub pręcedenli cōprehēdit: vt dic̄ Beda. Iſta tertia petitio nō eſt niſi p̨̄miſ

ſarū duarū qͦdāmodo expoſitio. Ita enī exponit̉: Sctīficetur nomē tuū in aīa .i. nomē filiatiōis ꝯfirmet̉ ī nobis ẜmaīam: vt ẜm aīam ſimꝰ īmutabilit̓ filij tui: qd̓ iam habēt ſctī.¶ Adueniat regnūSicut enim degener filius ad opprobriū pertinet generoſipatris: ſic ⁊ chriſtianus iniuſtus ad blaſphemiam pertinet dei iuſti. Nā ſicut perbonos glorificat̉: ſic per malos blaſphematur. Vnde Roma. ij. d. Nomen deblaſphematur per vos inter gentes. a anctificet̉ nomen tuū. Quomodo ſanctificat̉ ab homine qui ſanctificatomnes: aut ſanctum quomodo ſanctificet̉? Sed in ſe quidemſanctum eſt: quęritur autem vt ſanctificet̉ in nobis: vt cū nosillum ſanctificauerimꝰ in nobis: tunc ille ſanctificat nos in ſe.Nam qui non ſanctificat deum: non ſanctificat̉ ab eo. Sanctificamus autem deum in nobis: quando ſcientes eum ſanctum timemus ⁊ ſollicite vigilamus ne forte violemus ſanctitatem nominis eiꝰ in nobis per opera mala. Sicut qui pręclara veſte indutus eſt: fugit omnē rem ſordidam ne perdat gratiam candoris eius: ſic qui chriſtum induit: Gal̓. iij. d. ſollicitus debet eſſe ne ꝯtaminet eū. Ipſe qͥdē incontaminabil̓ manet: tn̄ ꝯtaminatiōis iniuriā grauiter nr̄o vindicabit interitu.xAdueniat regnū tuūX dat̉. Quid enim negabit filijs qui iam dedit qd̓ pater ē:Hieroꝰ. Nuſqͣꝫ inuenitur pręceptum populo antiquo vt dicerent pater nr̄/ aut orarēt patrē deū: ſed ꝓpheta on̄dit eos filios eſſe potuiſſe/ ſi boni eſſent. Eſa. j. a. Filios enutriui ⁊cͣ.Qui es in cęlis .i. in ſanctis per gratiam. Psͣ. Cęli enarrantgloriam dei. Item Qui es in cęlis .i. in ſcripturis ſanctis perintelligentiā. Ioh̓. v. f. Scrutamini ſcripturas ⁊cͣ. Gen̄. vij.b. Rupti ſunt fontes abyſſi magnę: id eſt ſacramēta eccleſiaſtica apparuerunt: quia cataractę cęli. i. ſcripturę apertę ſunt.Item In cęlis .i. in ſecretis .i. in ſinu patris. Cantꝭ. j. d. Dūeſſet rex in accubitu ſuo. Item In cęlis cęlorum ad differentiam aliorum deorum: qui ſunt in terra tm̄. Hiere. x. b. Dij qͥcęlos ⁊ terram nō fecerunt/ pereant. Augꝰ. Cum ad orationēſtamus ad orientem conuertimus noſ: vt admoneatur animꝰad naturam excellentiorem: id eſt ad deum ſe cōuertere: ſicutcorpus conuertimus ad excellentius corpus .ſ. cęlum ⁊ partēvnde lumen venit .ſ. orientem. Psͣ. Pſallite deo qui aſcendiſuper cęlum cęli ad orientem. Pater/ confortat fidem. Noſter dilatat charitatē. Qui es in cęlis/ eleuat ſpē a Sanctificet̉/ in nobis per efficaciam/ per perſeuerantiam/ per augmentum/ per mundiciam/ per oſtenſionem/ per confirmationem/ per conſūmationē. b ¶ Nomen tuum: qd̓ eſt pater:vt vere filij tui et nominemur ⁊ ſimꝰ. j. Ioh̓. iij. a. Augꝰ. Nomen patris in nobis eſt qui fllij dicimur qd̓ petimus ſanctificari: nō vt ipſe ſanctior ſit in ſe ſed in nobis per efficaciam/ ꝑaugmentum et ꝑ apparentiam. Itē Nomē tuū qd̓ eſt deꝰ:vt a deo ſimus dij: Iuxta Psͣ. Ego dixi dij eſtis. Itē Nomen tuum qd̓ eſt dominꝰ: vt nos quaſi boni ſerui te ſolumtimeamus. Malach̓. j. b. Si ego dn̄s: vbi timor meus? Eſa.viij. c. Dn̄m exercituum ipſum ſanctificate: ipſe pauor veſteret ipſe terror veſter: et erit vobis in ſanctificationem. Patercharitatem: deus fidem: dn̄s timorem nutrit. Item Nomētuum qd̓ eſt magiſter: vt tui ſolius diſcipuli ſimus firmiteret ſincere. Matth̓. xxiij. a. Vos nolite vocari rabbi: vnꝰ enīeſt magiſter veſter. Ioh̓. ix. f. Nunquid ⁊ vos vultis fieri diſcipuli eius: id eſt chriſti? Et dixerunt ⁊cͣ. Item Nomen tuum: qd̓ eſt ieſus: vt a te ſaluatore ſimus ſaluati. Actꝭ. iiij. c.Non eſt aliud nomen ſub cęlo datum hominibꝰ in quo oporteat ſaluos fieri credentes. Eſa. lvj. b. Dabo eis ī domo meaet in muris meis locum ⁊ nomen melius a filijs ⁊ filiabus: etnomen ſempiternum dabo eis qd̓ non peribit. Item Nomen tuum quod eſt chriſtus: vt nos veri chriſtiani ſimus.Psͣ. Nolite tangere chriſtos meos. Apocꝭ. ij. d. Scio vbihabitas: vbi ſedes ē ſathanę: et tenes nomē meū ⁊ nō negaſtifidē meā. Quodlibet iſtoꝝ nominū ſctīficat̉ ī nob̓ ꝑ vitę ſctītatē: ſic̄ ecōtrario blaſphemat̉ ꝑ vitę ꝑuerſitatem. Eſa. lij. b.Dn̄atores eiꝰ īiq̄ agūt ⁊ iugit̓ tota die nomē meū blaſphemat̉.X Adueniat regnū tuū

18

Scd̓mChryẜ.

Moraliter

Psͣ .18.

Rs. 63.

38

Psͣ. 81.

.et. 52

Psͣ.104.