CaX

gͦ ēt incidit ī latrones: qͥ ētiā decſpoliauerūt eū/ et plagꝭ impoſitꝭ abierūt ſemiuiuo relictoAccidit aūt vt ſacerdos qͥdās deſcēderet eadem via/ et viſoh illo p̨̄teriuit. Similit̓ et leuitaicū eſſet ſecꝰ locū ⁊ videret eū

kꝑtranſijt. Samaritanꝰ aūt qͥnl dā iter faciēs ve̓nit ſecꝰ eū: etn vide̓ns eū miſcd̓ia motꝰ ē: Etappropiās alligauit vulneraeiꝰ/ infundēs oleū ēt vinū: etꝫ imponēs illū in iumentū ſuūduxit in ſtabulū/ et curā eius

Demones. Iob. xix. b. Simul venerūt latrones eius et fecerūt ⁊cͣ. Eſa. j. ſ. Prīcipes tui infideles ⁊cͣ.relati mali. Matth̓ xxiij. a. Suꝑ cathedrā ⁊cͣ. Hiere. vij.b. Nūqͥd ſpelūca latronū facta ē domꝰ iſta? Ioh̓. x. a. Quinō intrat ꝑ oſtium ⁊cͣTheologi mali. Roma. ij. c. Qui aliū doces ⁊cͣ. Oſee. vj. d.Galaad ciuitas oꝑantiū idolum ⁊cͣ.(ſaul.Heretici. ij. Regꝭ. iiij. a. Duo viri pͥncipes latronū erant filioSupbi. iiij. Regꝭ. v. a. De ſyria egreſſi fuerant latruncūcaptiuā duxerant de terra iſrlpuellam .i. animam.Detractores. Oſee. vij. a. Feſſus eſt ſpolianslus foris. Sequitur:b Qui etiam deſpoliauerunt eū:id eſt indumenta virtutū ⁊ īmortalitatiset innocētię abſtulerūt Un̄ Iob. xix. b.Spoliauit me gl̓iamea/ dn̄s .ſ. .i. ſpoliari me ꝑmiſit: ⁊ abſtulit mihi coronā d̓ came vndiqꝫ ⁊ pereo. c ¶ Et plagꝭ impoſitꝭ .i. naturalibꝰpite meo: deſtruxitvulneratꝭ ⁊ debilitatꝭ per pctm̄. d ¶ Abierūt: nō ceſſandoab inſidijs. Vn̄. j. Pet̓. v. b. Aduerſariꝰ veſter diabolus ⁊cͣ.e ¶ Semiuiuo relicto .i. vita naturę tm̄ relicta: vitā gr̄ę abſtulerūt: et ita cū prius viueret duplici vita .ſ. vita naturę ⁊ vita gr̄ę: nunc vnica tm̄ viuit/ amiſſa ſimilitudīe imaginē retinuit miſerādā. Un̄ Psͣ. Verū tn̄ in imagine pertrāſit homo.f ¶ Accidit aūt vt ſacerdos qͥdā deſcēderet ⁊cͣ. Sacerdos legē ſignificat: q̨̄ deſcēdit in mūdū ꝑ moyſen. Leuitachorus ē ꝓph̓arū: qͥ poſt moyſen venerūt. Hi viderūt ſauciatū: ſed nulla impēſa miſcd̓ia trāſier̄t: qꝛ lex ⁊ ꝓph̓ę vulnera lāguentis mūdi ⁊ pctā generꝭ humani monſtrauerūt ⁊ arguer̄tſed nō ſanauerūt. k ¶ Samaritanꝰ aūt qͥdā iter faciēsvenit ſecus viā vl̓ eū: et vidēs eū/ miſcd̓ia motꝰ eſtEt appropians ⁊cͣ. Forte ī deſerto erat ad litteram ſtabulū: qd̓ fecerāt forte paſtores. x ¶ Et curā eiꝰ ęgit .i. circa ęgrotū ſollicitꝰ fuit/ ne medici p̨̄cepta trāſgrederet̉. Sama.ritanꝰ aūt qͥ cuſtos interp̄tat̉/ chriſtꝰ dn̄s ē. De qͦ dic̄ Psͣ. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē ⁊cͣ. Et Eſa. xxj. c. Cuſtos qͥd de nocte: cuſtos qͥd de nocte? Hic deſcēdit: qꝛ ꝓpt̓ nos in mūdū venit. Ioh̓. xvj. .ſ. Deſcēdi a pr̄e ⁊ veni ī mūdū. Uenit aūt ſecvulneratū: qꝛ ī ſimilitudinē carnis pctī venit. Roma. viij. a.Mittēs deꝰ filiū ſuū in ſimilitudinē carnis pctī/ ⁊ de pctō dānauit pctm̄. Hic vidit ſauciatum oculo miſcd̓ię: Et alligauitvulnera eius ſacramentorū appoſitione. Infudit oleum prędicationis cōſolatorię. Matth̓. iiij. c. Agite pnīam: appropīquabit enī regnū cęloꝝ. Vel Oleū: id eſt ſpem btītudinis ęt̄nę: qꝛ oleū lene qͥddā eſt ⁊ iocūdū vulneribꝰ: Sic ſpes quādālenitatē ⁊ iocūditatē pręſtat fidelium mentibꝰ. Uinum/ infudit increpationis cōmīatione. Matth̓. xxiij. Uę vobis ſcribę⁊c̄. Uinū mordax ē vulneribꝰ: ſic terror ęt̓nę pęnę mordax ēhumanis mētibꝰ. Vel p ¶ Alligauit vulnera pctā dimittendo: vel peccati conſuetudinem cohibuit: vt qui alligatvulnera ꝯſtringit. q ¶ Infūdēs oleū: gr̄am ꝯferēdo r Eivinū/ ſpūalē lęticiā triouēdo t¶ Suꝑ iumentū ſuū/ vulneratum impoſuit: id eſt ſuper carnem ꝓpriam vulnera noſtra8 ꝑtulit .i. pęnam ꝓ pctīscitata ī oculis dei. Satꝭ bn̄ depingit̉ rota fortunę. a¶ Et incidit ī latrones .i. in manū medicoꝝ/ qͦ ad infirmitate: et inmanū diuitū qͦ ad pauꝑtatē: ī manū aduocatoꝝ/ qͦ ad aduerſitate. Pauꝑ enī indiget auxilio diuitū: infirmꝰ auxilio ⁊ ꝯſiliomedicoꝝ: tertiꝰ indiget auxilio aduocatoꝝ ꝯͣ aduerſarios ſubs. Sed oēſ .i. diuites mūdi ⁊ medici ⁊ aduocati/ latrōes ſūt:qꝛ diuiteſ pauꝑes ſpoliāt ⁊ opprimūt. Un̄ Eccͣj. xiij. c. Uenatio leōis onager ī heremo: ſic paſcua diuitū ſt̓ pauꝑes. Simiut medici īfirmos ſpoliāt pecunia ⁊ occidūt: qꝛ magna ſalaria

accipiūt ⁊ ſępiſſime nihil ꝓſūt: īmo aliqn̄ obſūt. Marcꝭ. v. c.Erat mulier ī ꝓfluuio ſanguīs ⁊cͣ. ij. Paral̓. xvj. d. Egrotauitaſa dolore pedū ⁊cͣ. Similit̓ aduocati oēs quos pn̄t ſpoliāt ⁊pauꝑes ⁊ diuites. Prouerb̓. xxj. a. Qui ꝯgregat theſauroslingua mēdacij/ vanꝰ ⁊ excorſ ē: ⁊ impinget̉ ad laqueos mortꝭ.Iō de oībꝰ ꝯquerit̉ dn̄s Eſa. iij. b. Populū meū exactoresſui ſpoliauerūt. Et hͦ ē qd̓ ſequit̉: b ¶ Qui etiā deſpoliauerūt eū. Oſee. vij. a. Fur īgreſſus ē ſpoliās/ latrūculꝰ forꝭ.iiij. Regꝭ. xxiiij. a. Immiſit dn̄s latrūculos chaldęorum ⁊cͣ.c ¶ Et plagꝭ impoſitꝭ .i. multiplici triſticia cordis inflicta.Eccͣj .xxv. c. Oīs plaga triſticia cordis ē. d ¶ Abier̄t: ſic̄ lupi ſatiati recedūt a cadauere. Ezech̓. xxij .ſ. Prīcipeſ ī medioeiꝰ qͣſi lupi rapiētes p̨̄dā ad effūdēdū ſanguinē ⁊ ad ꝑdēdasaīas ⁊ auare ſectādolucra. e ¶ Semiuiuo relicto. Sub̓aenī rerū appellat̉ cōmunit̉ vita homīs.Ecc̄j. xxxiiij. d. Panis egētiū vita pauperis ē ⁊cͣ. Micheęiij. a. Comeder̄t carnes ppl̓i mei ⁊cͣ. f¶ Accidit aūt vt ſacerdos qͥdā deſcēderet eadē via: qꝛ aliqn̄ pauꝑ ⁊ infirmꝰ fuit: et iō magiſdeberet eē miſericors: Scd̓m illd̓: Vir īdigēs miſericorſ ē. g¶ Et viſo illo p̨̄teriuit: nulla facta miſcd̓ia: cū tn̄ iō īungant̉manꝰ ſacerdotū vt affluāt miſcd̓ia. Ecc̄i. xxix. d. Quę habesī manu ciba cęteros. h. Similit̓ ⁊ leuita cū eēt ſecꝰ locū .i. nōdū ꝓmotꝰ. i ¶ Et videret eū/ pauꝑem ⁊ īfirmum:pertrāſijt: In qͦ notatur auaricia oīm clericoꝝ ⁊ ſacerdotū:qꝛ nec ſacerdos nec leuita motꝰ ē miſcd̓ia ī pauꝑem ⁊ īfirmū.Hiere. vj. c. Extēdā manū meā ſuꝑ habitātes terrā dic̄ dn̄s:A mīore qͥppe ⁊cͣ. Et a ꝓph̓a vſqꝫ ad ſacerdotē cūcti faciūt dolū: qꝛ ea q̨̄ habēt pauperū ſūt/ ⁊ doloſe ea retinēt. Ecc̄j. iiij. a.Declina pauꝑi aurē tuā ſine triſticia ⁊ redde debitū. Prouer.xxviij. d. Qui dat pauꝑi nō īdigebit ⁊cͣ. k ¶ Samaritanꝰaūt qͥdā .i. laicꝰ p̨̄cępta dei cuſtodiens. l Iter facies .i.legē quę ē via ſiue iter veniēdi ad deū. Prouerb̓. xiiij. a. Ambulās recto itinere ⁊ timēs deū deſpicit̉ ab eo qͥ infami gradit̉via .i. cuſtodiēs legē dei deſpicit̉ ab īpijs. Ecc̄j j. d. Execratio pctōꝝ cultura dei. m ¶ Uenit ſecꝰ eū/ viſitans corꝑalit̓infirmos. Iaco. j. d. Religio ſctā ⁊ īmaculata apud deū ⁊ patrē ⁊cͣ. Iob. ij. d. Audiētes tres amici iob oē malū ⁊cͣ. n¶ Etvidēſ eū miſcd̓ia motꝰ ē: qd̓ nō ſacerdos aūt leuita. Prouerb̓. iij. a. Miſcd̓ia ⁊ veritas nō te deſerāt. o ¶ Et appropiās/ mēte ⁊ corꝑe: nō ꝑtrāſiēs ſic̄ ſacerdos ⁊ leuita. p. ¶ Alligauit vulnera eiꝰ. neceſſaria tribuēdo. q ¶ Infūdēsoleū/ cōpaſſiōis. r ¶ Et vinū ꝯſolatiōis. Tria dic̄. Appropiauit: alligauit vulnera: infudit oleum ⁊ vinū. In pͦ notaturſubuētio corꝑis: in ſcd̓o cōpaſſio cordis: ī tertio ꝯſolatio oriſ.De pͥmo d̓r Eſa. lviij. c. Frāge eſuriēti ⁊cͣ. De ſcd̓o ī eodē. ca.Cū effūderꝭ aīaꝫ tuā eſuriēti ⁊ repleuerꝭ ⁊cͣ. Prouerb̓. xxj. c.Theſaurꝰ deſiderabilis ⁊cͣ. De tertio/ Ecc̄j. xviij. b. Nōne ardorē ⁊cͣ. Prouer xxxj. a. Date ficerā męrētibꝰ ⁊cͣ. s ¶ Et īponēſ illū ī iumētū ſuū .i. portāſ ꝑ cōpaſſionē ⁊ ſb̓uētionēonꝰ eiꝰ: qꝛ certe laici vbi clerici nihil faciūt portāt onera paupū ⁊ īfirmoꝝ: ẜm ꝙ dic̄ apl̓s Gal̓. vj. a. Alt̓ alteriꝰ ⁊cͣ. Roma.xij. d. Inuicē ſupportā teſ. Un̄ laicꝰ tal̓ vere pōt dicere cū Psͣ.Vt iumētū factꝰ ſū apud te ⁊cͣ. Iō dic̄ Iob. xij. b. Int̓roga iumēta ⁊ docebūt te/ exēplo .ſ. meliꝰ qͣꝫ clerici ꝟbo. Ecc̄s. iij. d.Quiſ nouit ſi ſpūs filioꝝ adā .i. clericoꝝ aſcēdat ſurſū ꝑ elationē vl̓ ambitionē: et ſi ſpūs iumētoꝝ .i. laicoꝝ deſcēdat deorſūꝑ cōpaſſionē ⁊ miſerationem? q. d. hoc nouit dn̄s. v¶ Duxitī ſtabulū .i. ī domū ſuā. Eſa. lviij. c. Egenos vagoſqꝫ induc īdomū tuā. Dicit̉ aūt domꝰ viri miſericordis ſtabulū a ſtabilitate: quā oꝑat̉ miſcd̓ia. Eccͣj .xxxj. b. Stabilita ſūt bona illiꝰ īdn̄o ⁊cͣ. Itē qꝛ iumēta ⁊ oues .i. pauꝑes ibi reficiunt̉. Numeri. xxxij. c. Accedētes ꝓpe filij ruben .ſ. ad moyſen dixerunt:Caulas ouiū fabricauimꝰ ⁊ ſtabula iumētoꝝ. x. ¶ Et curaX eiꝰ ęgit .i. ſollicite ꝓcurauit

I

Prouerb̓. 19. c.

I. 3i.

.nc.

Psͣ. 72.

txx l

F 3