Euangelij ſcd̓m Lucam
ſ ęgit. Et altera die protulit ducos denarios/ ⁊ dedit ſtabulad rio/ et ait: Curam illius habe:ᵉ ēt qd̓cūqꝫ ſuꝑerogauerꝭ/ egos cum rediero reddā tibi. Quiſ
h horū triū vide̓t̉ tibi proximuſfuiſſe illi qui incidit ī latrōes?At ille dixit: Qui fecit miſericordiā in illū. Et ait illi ieſus:¶Uade ⁊ tu fac ſimilit̓. Fāctū
pertulit .i. pęnā ꝓ pctīs nr̄is. Un̄. j. Pet̓. ij. d. Qui pctā nr̄aꝑtulit ī corꝑe ſuo ſuꝑ lignū: vt pctīs mortui iuſticię viuamus.Iumētū carnē ſignificat: cui p̨̄ſidet aīa qͣſi iumēto. Illū etiāiumēto ſupponit/ cui fidem incarnatiōis infundit. Stabulū inqd̓ portauit eū eſt p̨̄ſens eccleſia: ī qͣ ſancta aīalia .i. fideles īp̨̄ſepe ſacrę ſcripturę.i. pane verbi dei reficiunt̉. Prius autēī iumētū ponit̉ qͣꝫ inſtabulū ducat̉: quiaan̄qͣꝫ aliqͥs ī eccleſiāinducat̉/ oportet vtpͥuſ bapticet̉ ⁊ corꝑichriſti .i. eccleſię ꝑ fidem incarnatiōis vniat̉. Sed qꝛ nō vacabat chriſto diutiꝰ int̓ra morari ⁊ obſeqͥ ęgroto: qꝛ ad pr̄em eū redire oportebat:ideo ſequit̉: a ¶ Et altera dię .i. poſt reſurrectionē: vt qͣſivnū diē intelligas tp̄s quo ꝯuerſatꝰ eſt dei filiꝰ in terra: cuiusreſpectu dicat̉ altera dies tp̄s poſt reſurrectionē. Nō enī pręceſſerat ad qͥd fieret relatio ꝑ altera: nec erat mētio habita dedie. b ¶ Protulit duos denarios/ ⁊ dedit ſtabulario .i. duo teſtamēta ędidit ⁊ eoꝝ ītelligētiam apl̓is dedit/ veſſent ſtabularij .i. cuſtodes ſtabuli .i. eccleſię. Stabulariꝰ etiāeſt p̨̄latꝰ cui eccleſia ē cōmiſſa: ⁊ illi tradit̉ ſauciatꝰ in curā ⁊ cuſtodiā. iij. Regꝭ. xx. g. Cuſtodi virū iſtū. Prouerb̓. xj. d. Quiſuſcipit aīas ſapiēs eſt .i. eſſe debet. Prouerb̓. xvij. c. Homoſtultꝰ plaudet manibꝰ cū ſpōponderit pro amico ſuo. Pet duos denarios deſignant̉ duo teſtamēta: ī qͥbꝰ nomē regꝭ ⁊ imago. .i. imitago ꝯtinet̉. In vtroqꝫ enī exēplū imitatiōis chriſtipponit̉. In duobꝰ teſtamētꝭ tota ſacra ſcriptura ꝯſiſtit: ideoqꝫſolet deſignari noīe arcus. In arcu enī ſūt duo: lignū ⁊ chorda. Et ſicut mollicies chordę duriciā ligni inflectit: ſic lenitasnoui teſtamēti veterꝭ auſteritatē temperat ⁊ emollit. Nam ſiqͥs colligeret ligna ī ſabbato/ ꝓ modico .ſ. delicto ſine miſericordia lapidaret̉: modo in maximis ſceleribꝰ reis parcitur.Hos duos denarios .i. hęc duo teſtamenta dedit dn̄s p̨̄latoad faciendū ⁊ docendū. Eccͣj .xlv. a. Dedit moyſi dn̄s cor adpta ⁊ legē vitę ⁊ diſciplinę docere iacob teſtamētū ⁊ iudiFfiaiſrael. d ¶ Et ait: Curā illius habe. Hoc patet.e ¶ Et qd̓cūqꝫ ſuꝑerogauerꝭ .i. ſuꝑaddiderꝭ. f ¶ Egocū rediero redda tibi. Ac ſi diceret dn̄s apl̓is ⁊ alijs platis: Ego tradidi pauca vobis: ſed vos pro vr̄ę diſcretiōis arbitrio ſuꝑaddite: ⁊ reddet̉ vobis merceſ tanqͣꝫ ſeruis fidelibꝰ.Matth̓ .xxv. b. Euge ſerue bone ⁊ fidelis: qꝛ ſuꝑ pauca fuiſtifidelis ⁊cͣ. g Quis hoꝝ triū videt̉ tibi ꝓximꝰ fuiſſeilli qͦ incidit ī latrones? Beda. Iuxta lr̄am patet ꝙ alienigena hieroſolymitę: cui miſcd̓iā impēdēs ꝓximior fuit qͣꝫ ſaeerdos vl̓ leuita gentꝭ eiuſdē. Vn̄ ſubdit̉ i ¶ At ille dixit:Qui fecit miſericordiam in illum. Amb̓. Cognationō facit ꝓximū ſed miſcd̓ia: qꝛ miſcd̓ia ẜm naturam ē. Nihilenī tam ẜm naturā eſt qͣꝫ naturę iuuare ꝯſortē. Et nota ꝙ dn̄shic alit̓ videt̉ acciꝑe ꝓximū qͣꝫ nos ſoleamꝰ acciꝑe. In illo em̄mādato: Diliges ꝓximū: noīe ꝓximi oīs hō intelligit̉. Dn̄saūt hic ſtricte ꝓximū accipit: vt eū ꝓximū dicat qͥ implet legem naturalē .i. qͥ facit alij qd̓ ſibi vult fieri. k ¶ Et ait illi ieſus: vade ⁊ tu fac ſimilit̓. Et ꝯcludit h̓ dn̄s ꝙ oīs homoꝓximꝰ ē. q. d. ſi ſamaritanꝰ ⁊ alienigena tantā impēdit hieroſolymitę indigēti miſericordiā: et ex hͦ ei ꝓximꝰ fuiſſe credit̉ qͥan̄ fuerat inimicꝰ: ⁊ amicꝰ ꝓximꝰ ē amico: patet ꝙ oīs homoꝓximꝰ debet eſſe oī hoī. Dic̄ gͦ legiſperito. m Uade ⁊ tufac ſimilit̓ .i. vt vere te ꝓximū ſic̄ teipſū diligere manifeſteſ:⁊ nō ſolū iudęo ſꝫ et alijs bn̄facias ⁊cͣ. Myſticę. Chriſtusnr̄ ꝓximꝰ ē ꝓpt̓ naturę ꝯformitatē: qͥ vulnera nr̄a curauit ſic̄p̨̄dictū ē. Diligēdꝰ ē gͦ vt deꝰ ⁊ dn̄s ⁊ diligēdꝰ vt ꝓximꝰ.eius ęgit .i. ſollicite ꝓcurauit eū. Nō ſicut multi/ cum aliqn̄pauꝑes ī domo ſua recęperint/ quō poſtea ꝓcurent̉ nō curāt.Iaco. ij. c. Si frater ⁊ ſoror nudi ſunt ⁊ indigeāt victu quotidiano: dicat autē aliqͥs de vobis illis: ite in pace caleficiminiet ſaturamini: non dederitis aūt eis q̨̄ neceſſaria ſunt corporiquid proderit vobis? a ¶ Et altera die: qꝛ nō ſemel ſꝫ fre-
quent̉: immo ſemꝑ faciendū eſt opꝰ miſericordię ī paupes qſemꝑ īdigēt. Ioh̓. xij. b. Pauꝑes ſemꝑ vobiſcum habebitisDeut̓. xv. c. Nō deerunt pauperes in terra habitatiōis tueEccͣs. ix. b. Oleū de capite tuo nō deficiat .i. pietas de mēteb ¶ Protulit duos denarios .ſ. voluntatē ⁊ facultatē.Corꝭ. viij. c. Si volūtas ꝓmpta ē ẜmid qd̓ habet / accęptaeſt. c ¶ Et deditſtabulario .i. chri.ſto qͥ ē cuſtoſ ſtabuli⁊ natꝰ ī ſtabulo: Cuidat̉ quicqͥd pauꝑibꝰdatur. Matth̓. xxv.d. Qd̓ vni ex mīmis meis ⁊cͣ. d ¶ Et ait: curā illiꝰ habeHoc ē: orauit etiā ꝓ pauꝑe chriſtū/ vt eiꝰ curam hr̄et. PrTibi derelictꝰ ē pauꝑ: orphano tu eris adiutor. e ¶ Et qd̓cūqꝫ ſuꝑerogauerꝭ .i. ſuꝑ me erogaueris. Sępe enī hō incipit pauꝑes adiuuare ⁊ deꝰ ꝑficit qd̓ nō pōt hō. i. dat ſanitatē vl̓ ꝓſperitatē: qd̓ vir miſericors ſibi factū reputat. Un̄ ſectur: f ¶ Ego cū rediero ad facultatē tribuēdi vel ſubueniendi .i. cū locꝰ ⁊ tp̄s fuerit reddam tibi in alijs pauperibus/ vl̓gr̄aſ referēdo: ⁊ ita vir miſericors ſe obligat ꝓ bonis alioꝝ chriſto. g ¶ Quis hoꝝ triū .i. ſacerdotis/ leuitę/ et ſamaritani:id eſt p̄latoꝝ/ clericoꝝ/ ⁊ laicoꝝ: h ¶ Uidet̉ tibi ꝓximusfuiſſe illi qͥ incidit ī latrones p̄dictos .i. in ptātē medicorū ꝓpt̓ infirmitatē: in ptātē aduocatoꝝ ꝓpt̓ aduerſitatē: in poteſtatē diuitū ꝓpt̓ neceſſitatē. i ¶ At ille dixit: qͥ fecit miſericordiā in illū .ſ. ſamaritanꝰ .i. laicꝰ/ nō ſacerdos nō leuita: Ideo dicet eis: Infirmꝰ fui ⁊ ī carcere ⁊cͣ. Ite in ſuppliciūęternū ⁊cͣ. Mat. xxv. d. k ¶ Et ait illi .i. mgr̄o legꝭ ¶ Iſus: qͥ ſemꝑ vult ſaluare. Ezech̓. xxxiij. c. Nolo mortē impij⁊cͣ. Ezech̓. xviij. g. Nolo mortē moriētꝭ. j. Timoth̓. ij. b. Hoceſt bonū ⁊ accęptū corā ſaluatore. m ¶ Uade ⁊ tu mgr̄ legis. n ¶ Fac ſimilit̓. q. d. nō tm̄ doceas ore miſcd̓iā ſed facias oꝑe. Mat. vij. c. Nō oīs qͥ dicit mihi dn̄e dn̄e ⁊cͣ. j. Corꝭ.xiij. a. Si linguiſ hoīm loqͣr ⁊ angeloꝝ/ charitatē aūt nō habeam ⁊cͣ. o ¶ Factū eſt aūt dū irēt ⁊cͣ. Nota ē hiſtoria/ cūdn̄s ambularet de galilea ī hieruſalē/ ſuſcęptꝰ ē in hoſpitiummarię ⁊ marthę. Bn̄ficus fuerat dn̄s eis: qꝛ ſeptem dęmoniaeiecerat de maria: et fluxū ſanguinis reſtrinxerat in martha.Hęc eſt enim ẜm Amb̓. mulier illa emorroiſſa quę tactu fimbrię dominici veſtimenti/ a profluuio ſanguinis eſt ſanata.Propt̓ bn̄ficia gͦ eis collata habebat familiare hoſpitiū in domo ⁊ ī caſtello eaꝝ. Qn̄ aūt iſta ſuſcęptio facta ſit/ ex ſerie euāgelicę hiſtorię nō pōt haberi. Ꝙ aūt p̨̄cedētibꝰ quātū ad hiſtoriā nō ꝯtinuet̉ ipſe gloſator videt̉ ſentire. Reddit enī cauſam qͣre p̨̄cedētibꝰ ꝯtinuet̉: qd̓ non ſolet facere quātū ad ſeriēhiſtorię/ vbi recte aliud poſt aliud ſequit̉: ſed quātū ad myſteriū. Supͣ īuitauit dn̄s legiſperitū ad dilectionē dei ⁊ ꝓximi:ponēs exēplū de ſamaritano qͥ fecit miſericordiā in ſauciatu:Sed qꝛ hͦ exēplū tm̄ ad dilectionē ꝓximi ꝑtinere videt̉: nuncponit aliud exemplū apertius de vtraqꝫ dilectiōe in duabꝰ ſororibꝰ: quarū altera dn̄m recępit hoſpitio .ſ. martha: altera recępto aſtitit audiēdo/ ⁊ iuxta pedes illiꝰ ſedēdo. Per iſtas duas ſorores ſignificant̉ duę vitę ſpūales. Per mariā ſedēte etaudiētē dn̄m/ ſignificat̉ ꝯtēplatiua. Hęc qͣſi ſpecialit̓ referturad dilectionē dei: licet dilectionē ꝓximi nō dimittat .ſ. ꝯtēpiatiua: q̨̄ oībꝰ exterioribꝰ poſtpoſitꝭ/ ſolis ſponſi āplexibꝰ ⁊ oſcūlis vacat: ipſū videre ⁊ audire delectat. Per marthā mīſtrateſignificat̉ actiua: q̨̄ quaſi ſpecialit̓ refert̉ ad dilectionē ꝓximi:et charitate ꝓxīo ſociat̉. Diſtinguit̉ aūt ẜm officia/ nō ẜm ꝑſonas. Nemo enī eſt ꝯtēplatiuꝰ qͥ qn̄qꝫ nō fiat actiuꝰ: et ſic entreferēda dilectio ad diuerſitatē officioꝝ. Nam alia ſūt officiaactiuę: alia ꝯtēplatiuę. Officiū actiuę ē oꝑa miſcd̓ię ꝓxio miſericordit̉ exhibere. Actiua enī eſuriēti panē corꝑalē/ ignoralipanē ſpūalē tribuit: errātē corrigit: ꝓficiētē adiuuat: deficieteſb̓leuat: ſingul̓ neceſſaria ꝓ poſſe diſpēſat. Officiū ꝯtēplatiuęē ſoli deo vacare: de ſolo deo meditari. Quę aūt ſint ꝑteſ ⁊ ꝓprietates vtriuſqꝫ vitę: ⁊ q̨̄ ſit dignior: patet ī notula ſb̓iecta.¶ Actiuę pars
B
¶ Pē.
Myſtice
Moraliter X