Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Euangelijſcd̓mLucam

a In quācunqꝫ domū intraueb̓ ritis/ primum dicite: pax huicc domui. Et ſi ibi fuerit filiꝰ pacis/ requieſcet ſuper illū paxēvr̄a: Sinautē ad vos reuerf tetur. In eadem auteꝫ domos manete: e̓dentes ⁊ bibenteſ q̨̄h apud illos ſunt: Dignus eſtenim operarius mercede ſua. Noͣlite tranſire de domo ī dokmū. Et in quācunqꝫ ciuitateꝫintraueritis ⁊ ſuſcęperint voſmanducate quę apponuntur

vobis/ ⁊ curate īfirmos qui īi illa ſunt: et dicite illis: appropinquabit in vos regnū dei.in In quamcūqꝫ autem ciuitatem intraueritis ⁊ non ſuſcęperint vos/ exeuntes ī platęas eiꝰ dicite: Etiā puluerē quiadhęſit nobis de ciuitate vr̄ar. Extergimꝰ ī vos. Tn̄ hoc ſcitote qꝛ appropinqͣbit regnū dei.o Dico vobis: quia ſodoinis īy die illa remiſſius erit qͣꝫ illi ciquitati. Uę tibi corozaim: vę ti-

Salus aūt patrię omnibꝰ eſt optanda ⁊ pro illa p̨̄dicandum.Eccͣj .xxij. d. Amicū ſalutare ne cōfundaris. Psͣ. Tu es rexmeus ⁊ deus meus qͥ mandas ſalutes iacob. Chryẜ. Non eſtſola ſalutatio ſꝫ bn̄dictio. Un̄ epiſcopi ſcribūt: Salutē ⁊ bn̄dictionē. Psͣ. Et nō dixerūt qͥ p̨̄teribāt: bn̄dictio dn̄i ſuꝑ vos⁊cͣ. a In quamcūqꝫ domū intraueritꝭ/ cauſa hoſpitandi. b Primūdicite: pax huicdomui .i. pacē hoſpiti ⁊ familię p̨̄dicetis: vt appareat voseſſe nūcios ⁊ baiuloſpacꝭ. Eſa. lij. b. Ꝙͣpulchri ſūt ſuꝑ montes pedes annūciantis ⁊ p̨̄dicātis pacē.Matth̓. v. a. Beatpacifici. c Et ſiibi fuerit filiꝰ pacis reqͥeſcet ſuꝑillū pax vra .i. oblatio pacis .i. ſi aliqͥsfuerit ibi p̨̄deſtinatꝰ ad pacem ęternā habendā/ ſuſcipiet pacifice vr̄am p̨̄dicationē. d Sinaūt .i. ſi noluerit aliqͥs audire vos nec acqͥeſcere vobis. e Ad vos reuertet̉ .i. nonerit vobis inutilis: qꝛ p̨̄dicatiōis ⁊ laboris veſtri merces vobis a deo recōpēſabit̉. f In eadē aūt domo manete.Hic ꝓhibet dn̄s diſcurſum p̨̄dicatoꝝ: qͥ aliqn̄ mutare ſolenthoſpitia cauſa ventris. Beda. Alienū eſt a p̨̄dicatore per domos curſitare ⁊ hoſpitiū mutare. Eccͣj. xxj. d. Pes fatui facilis in domū ꝓximi. Prouer. xxv. c. Subtrahe pedem tuū dedomo ꝓximi tui. g. Edētes ⁊ bibentes q̨̄ apud illosſūt: non quęrentes diuerſa fercula. Eccͣj. ij. a. Omne quodtibi applicitum fuerit accipe. j. Corꝭ. x. f. Omne quod apponitur vobis māducate nibil interrogantes ꝓpter conſcientiam.h Dignꝰ eſt enī oꝑariꝰ mercēde ſua: duplici. Una invia ad ſuſtentationē: altera in patria ad remunerationē. Matthęus dic̄: Dignꝰ ē cibo ſuo .i. ptātem habet accipiēdi neceſſaria vitę: ab his qͥbꝰ p̨̄dicat. j. Corꝭ. ix. b. On̄s ordinauit hiſqͥ euangeliū annūciāt/ de euāgelio viuere. Gal̓. vj. b. Cōmunicet is qͥ ⁊cͣ. Deut̓. xxv. a. Non alligabis os bouis triturantis ⁊cͣ. Un̄ diacono deferēti euangeliū/ alius defert puluinar.Cantꝭ. ij. b. Leua eius ſub capite meo. Beda. Qui ſaccum etperam prohibuit: ſumptꝰ ex p̨̄dicatiōe ꝯcedit: ſic tn̄ vt oblato cibo ⁊ potu ſint ꝯtenti .i. ne quęrant ſuꝑflua. i Nolitetrāſire de domo ī domū. Ideo hͦ ꝓhibet dn̄s: qꝛ ſępiusmutatio hoſpitioꝝ mutabilitatē indicat animoꝝ. Amb̓. Noneſt de domo in domū vaga facilitate demigrādū: vt in hoſptali amore ſeruet̉ ꝯſtantia: ne collata amicitię neceſſitudo facile diſſoluat̉. Nota ꝙ dic̄/ neceſſitudo: qͣdā enī neceſſitate aſtrīgimur erga amicos. Ecc̄j. xxix. d. Neceſſitudine domus meęhoſpitio mihi factꝰ es frater. k Et in quācūqꝫ ciuitatēintraueritꝭ ⁊ ſuſcęperint vos ⁊cͣ. Hieroꝰ. Quia hoībꝰruſticanis ⁊ abſqꝫ eloquij venuſtate nemo crederet pollicētibus regnū cęloꝝ: dat ptātē miracula faciendi. l Et diciteillis: appropinqͣbit ī vos regnū dei .i. chriſtꝰ vel vitaęterna/ vl̓ ſacrarū ſcripturarū ſciētia. Mat. iij. a. Agite pęnitētiā ⁊cͣ. m In quācūqꝫ aūt ciuitatē ītraueritꝭ ⁊ nōſuſcęperint vos exeūtes ī platęas eiꝰ dicite: etiampuluerē/ pedū qui adhęſit nobis de ciuitate vr̄a extergimꝰ ī vos: vt ſic oſtēdatis ꝙ nihil terreni cōmodi quęratis ſed tm̄ aīarū ſalutē. ij. Corꝭ. xij. e. Nō quęro q̨̄ vr̄a ſūtſed vos. Hieroꝰ. In teſtimoniū ꝙ p̨̄dicatio ipſorum ꝑuenitvſqꝫ ad illā ciuitatē: ⁊ ita non habeat excuſationē. Ioh̓. xv. d.Si nō veniſſem ⁊ non p̨̄dicaſſem eis pctm̄ nō hr̄ent: nunc aūt⁊cͣ. Itē in ſignū laboris inanit̉ expenſi. Puluis enī in pedibꝰſignū eſt itineris ⁊ laboris: excuſſio ꝟo ſignificat laboris inutilitatē: qꝛ inutilia ſolēt excuti ⁊ abijci. Itē ſic: Excutite pul-

uerē de pedibꝰ vr̄is .i. minima itineris ⁊ laboris vr̄i quē ꝓ ſirſuſtinuiſtis exponite illis: vt ſi vos reciꝑe noluerint/ ſit eis inteſtimoniū maioris dānatiōis. Si aūt recęperint: ſit maioridilectionis occaſio ⁊cͣ. Myſtice. Per pedes apl̓oꝝ ſignificant̉ affectꝰ p̨̄dicatoꝝ: qͥbꝰ aliqn̄ adhęret puluis vanę gloriatiōis. Nemo enī tātę eſt ꝑfectionis cuianimo non ſurrepataliquantula affectiohumanę laudis. Deqͦ puluere d̓r in Psͣ.Gloriā meā in puluerē deducat. Aliqipuluis ſuꝑbę indignationis: aliqn̄ puluis cupiditatꝭ. De qͥMichęę. vij. d. Lingent puluerē ſic̄ ſerpētes. Primꝰ puluiſadhęret pedibꝰ p̨̄dicatoꝝ/ qn̄ libent̓ audiunt̉. Ex hͦ enī ſępegl̓iant̉. Hmōi puluerē dn̄s excutiēdūdocuit/ vbi pedes diſcipuloꝝ lauit: ſignificans affectꝰ mentium/ vl̓ puluere inqͥnatos. Excutit̉ aūt puluis iſte ꝑ ſui ꝯſiderationē: qꝛ nihil habet a ſe: Etiā qd̓ libent̓ audit̉/ non ē a ſe. .j.Corꝭ. iiij. b. Quid habes qd̓ non accępiſti ⁊cͣ. Matth̓. x. c.Nō vos eſtis qͥ loqͥmini ⁊cͣ. Hiere. ix. g. Nō gloriet̉ ſapiens⁊cͣ. Eccͣj. x. b. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis? Secūdꝰ puluis adhęret: qn̄ nō libent̓ audiunt̉. Ex hͦ enī aliqn̄ īdignant̉ p̨̄dicatores. Un̄ Gregꝰ. Prędicatio vix ſine aliquo admiſſo implet̉:aut enī indigne feret ſi contēnit̉ prędicator: aut gloriat̉ ſi venerabit̉. Sed hic puluis excutit̉ ꝑ chriſti cōmemorationē: cuius p̨̄dicatio ꝯtempta fuit. Et certe nō debet indignari diſcipulus ſi ꝯtemnit̉ ex quo chriſtꝰ qui eſt ſummꝰ mgr̄ ꝯtemptuſfuit. Ioh̓. xv. c. Memētote ſermonis mei quē dixi vob̓: Nōē ſeruꝰ maior dn̄o ſuo: Si me ꝑſecuti ſūt ⁊ vos ꝑſequent̉: Siẜmonē meū ẜuauerūt ⁊ veſtꝝ ſeruabūt. Tertiꝰ puluis adhęret: qn̄ prędicator doctrinā vel p̨̄dicationē inclinat ad cōmodū temꝑale. Quē maxīe excuti voluit dn̄s a pedibꝰ apl̓orū.Un̄ Matth̓. x. b. Nolite poſſidere aurū. ⁊cͣ. Et etiā in huiusſignū lauit pedes eoꝝ: Ioh̓. xiij. a. n Tn̄ hoc ſcitote ⁊cͣ.quaſi licet nō recipiatis nos: tn̄ hͦ annūciamꝰ vobis .ſ. ꝙ appropinquat regnū dei. Un̄: Tn̄ hoc ſcitote qꝛ appropiquabit regnū dei .i. cito veniet dies iudicij qn̄ regnū deidabit̉ electis: et tūc velletꝭ vos recepiſſe nos. o Dico volqꝛ ſodomis ī die illa .ſ. die iudicij. p Remiſſiꝰ erit qͣꝫilli ciuitati. Remiſſiꝰ ſupple ī hͦ qꝛ nō intātū de ihoſpitalitate ſūt arguēdi. Nō enī tales ⁊ tātos hoſpites reſpuerūt/ qͣleset quātos iudęi .ſ. apl̓os ⁊ ꝓphetas. Licet etiā magni p̄ctōretfuerūt: tn̄ prędicationē verbi dei nō ꝯtēpſerūt: qꝛ nec tales p̄dicatores habuerūt qͣles iudęi. Ioh̓. xv. d. Si nō veniſſe ⁊c̄.ij. Pet̓. ij. d. Meliꝰ ē viā ⁊cͣ. jͣ. xij. f. Cui plus cōmittitur ⁊cͣ.aco. iiij. d. Scienti bonum facere et non facienti ⁊cͣ. q Uę tibi corozaim ⁊cͣ. Ad litterā: Corocaim ⁊ bethſaid¶I et capharnaū erāt Uę tibi corocaim. Myſtice cōminat̉ h̓ dn̄ſ clericꝭ ⁊ religioſis qͥ duriores ſt̓ laicis. Un̄ Eſa. j. a. Bos cognouit ⁊c̄.Hiere. v. a. Dixi forſitā pauꝑes ſt̓ ⁊ ſtulti/ ignorātes viā dul⁊ iudiciū dei ſui: ibo igit̉ ad optimateſ ⁊cͣ. Corozaim/ īterptatmyſteriū meū: vl̓ ſecretū mihi: ⁊ ſignificat clericoſ qͥbꝰ reuelatdn̄s ī ſcpͥturꝭ ſecreta ſua. Amos. iij. b. Nō faciet dn̄s deꝰ vbūniſi reuelauerit ſecretū ſuū ad ẜuos ſuos ꝓph̓aſ ⁊cͣ. Ioh̓. xv. b.Iā nō dicā vos ſeruos ſꝫ amicos ⁊cͣ. Matth̓. xiij. b. Uobisdatū eſt noſſe myſteriū regni dei: cęterꝭ autem in parabolis.Bethſaida interp̄tat̉ domꝰ frugū/ vl̓ domꝰ venatoꝝ: et iſgnificat clauſtrū: vbi illis quos pōt venari dn̄s fruit̉ qͣſi fruge ꝓpria. Eſa. xxiij. a. Semē nili meſſis fluminis .i. ſpūſſctifruges eiꝰ. Tyrus interp̄tat̉ anguſtia: et ſignificat ruſticos: dmultis angultqͥs

ZPsͣ .43.

Oylica

Psͣ. .128

Matth̓. 10. b.

Ps. 7j.

Matih̓. 10. b

1e Matib̓. 11

Matth̓. 10. b.

Mynti.