Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CaX

gͦ bi bēthſaida: quia ſi ī tyro ⁊ ſidone factę fuiſſent virtutes q̨̄c factę ſūt ī vobis olim ī cilitiod et cinere ſedēteſ pęniterēt. Ue̓ē runtū tyro ⁊ ſidoni remiſſiusferit in iudicio qͣꝫ vobis. Et tucapharnaū vſqꝫ ad cęlū exalg tata/ vſqꝫ ad īfernū demergehris. Qui voſ audit me audit:et qui vos ſpernit me̓ ſpernit.

l Qui autē me ſpernit/ ſpernitin eū qui me miſit. Reuerſi ſūtaūt ſeptuagītaduo cū gaudiodicentes: Dn̄e/ etiam dęmopnia ſubijciuntur nobis in nomine tuo. Et ait illis: Uidēbam ſathanaꝫ ſicut fulgur des cęlo cadentem. Ecce̓ dedi vobis poteſtatem calcandi ſupra ſerpentes et ſcorpiones:

et capharnaū erant ciuitates iudęoꝝ: quibꝰ cōminat̉ dn̄s: qꝛauditis multis p̨̄dicationibꝰ/ ⁊ viſis multis miraculis chriſti:non penituerūt de peccatis ſuis. In illis enī multa legit̉ feciſte miracula ī initio p̨̄dicatiōis ſuę: ⁊ qꝛ nō receperūt/ ideo ſpecialit̓ illis cōminat̉. Matthęꝰ hic magis ſequit̉ hiſtoriā: Lucas dimiſſo ordinehiſtorię/ ſequit̉ magordinē myſterij. Dic̄ergo: Uę tibi corozaim .i. ęterna dānatio ē tibi ventura.a Uę tibi bethſaida/ ſimiliter:ꝘQ ſi ī tyro et ſidōe factę fuiſſēt⁊cͣ. vſqꝫ ibi: in cilitio ⁊ cinere ſedēteſ pęniterēt. Tirus et ſidō ciuitateserāt gētiliū: ī qͥbꝰ ſp̨̄dicaſſet dn̄s et feciſſet miracula quę fecit in alijs ęgiſſēt pęnitentiā. Quare ergo non p̨̄dicauit eis dn̄s? Roma. xj. d. Oaltitudo diuitiarū ⁊cͣ. His aūt p̨̄dicauit ꝓpt̓ qͣttuor. Primūdiuina volūtas: ſecundū ꝓmiſſi veritas: tertiū latēs vtilitas:quartū paucorum bonitas. Uerūtamen tyro ⁊ ſidoniremiſſius erit ī iudicio/ qͣꝫ vobis. Sequitur: f. Et tucapharnaū vſqꝫ ad cęlū exaltata .i. famoſa miraculis⁊ inſignita. Et quia his credere noluiſti: ideo vſqꝫ ad infernum demergeris. Vel exaltata ſuꝑbe reſiſtendo meęprędicatiōi: et ideo ⁊cͣ.multis anguſtijs opprimunt̉. Sidon interp̄tat̉ venatio: ⁊ ſignificat milites: qͥ ſunt venatores ad litterā: et ꝑ rapinā multavenant̉. Et certe ſi iſtis tantū prędicaret̉/ quātū prędicat̉ clericis: ipſi pęnitentiā agerent de pctīs ſuis: ⁊ plura bona facerent qͣꝫ clerici faciūt. Matth̓. xij. d. Uiri niniuitę ſurgēt ī iudicio cū generatiōe iſta ⁊ ꝯdemnabūt eā: qꝛ pęnitentiā ęgerūt īp̨̄dicatiōe ionę: ⁊ ecce pluſ qͣꝫ ionas hic. Idcirco: Uę tibi cōrozaim: vę tibi bethſaida: id eſt vobis o clerici ⁊ vobiso rēligioſi b Quia ſi ī tyro ⁊cͣ. Nec dicit: Uę vobis corozaim ⁊ bethſaida/ ſed diuiſim: Uę tibi corozaim: vę tibi bethſaida: qꝛ ſingulis ſua ꝓpria pęna reddet̉. Gal̓. vj. b.Unuſqͥſqꝫ onꝰ ſuū portabit. Matth̓. xiij. d. Colligite cicaniaet alligate in faſciculos ad cōburendū. Itē nota ꝙ bene iungunt̉ tyrus ⁊ ſidon. Beda. Apud alios ē vſus diuitiarū: diuitibꝰ nomē tm̄ cedit ⁊ ſollicitudo. c In cilitio ⁊cͣ. Notatria. Cilitiū/ cinerē ſeſſionē. Hęc enī tria pęnitētibꝰ ꝯgruunt.ſ. vt induant̉ cilitio: ſedeāt in cinere .i. ad terrā. Nō enī debētdiſcūbere ad mēſam ſed ī terra habētes mātile ſuper genua.Hieroꝰ. Cinis ⁊ cilitiū arma ſūt pęnitentiū. Per cilitiū pctīmemoria intelligit̉: Nam pūctio veſtimēti reuocat in memoriā punctionē peccati: qd̓ ſemꝑ debet hr̄e hō in memoria addolendū. Per cinerē mortis memoria expͥmit̉. Vnde ⁊ capita pęnitentiū cinere aſpergunt̉: vt reducāt ad memoriā: quiamortales ſunt ⁊ incinerabant̉. Un̄ Eccͣj. x. b. Quid ſuperbisterra ⁊ cinis? Hiere. vj. g. Filia populi mei accīgere cilitio: ⁊aſpergere cinere: luctum vnigeniti fac tibi planctū amarum.Seſſio humilitatē expͥmit: quā pręcipue debet homo chriſtoexhibere. j. Pet̓. v. b. Humiliamini ſub potēti manu dei ⁊cͣ.e Remiſſiꝰ erit ī iudicio qͣꝫ vobis ⁊cͣ. jͣ. xij. .ſ. Seruusſciens voluntatē dn̄i ⁊cͣ. f Et tu capharnaum ⁊cͣ. Capharnaū/ villa pīguedinis/ vl̓ villa pulcherrima: cętus p̨̄latorū. Abdię. j. b. Si exaltatꝰ fueris vt aqͥla ⁊ inter ſidera poſueris nidum tuū inde detrahā te. Amos. ix. a. Si aſcēderīt vſqꝫad cęlos īde detrahā eoſ. Iob. xx. a. Si aſcēderit ī vſqꝫ ad cęlū ſuꝑbia eiꝰ ⁊ caput eiꝰ nubes tetigerit: qͣſi ſterqͥliniū ī fine ꝑdetur. Hiere. xlix. d. Qui habitas in cauernis terrę ⁊cͣ. Seqͥt̉h¶Qui vos audit ⁊cͣ. Ne videret̉ alicui ex p̨̄cedentibusꝙ illis tm̄ ciuitatibꝰ cōminaret̉ dn̄s vę ęternū q̨̄ ipſū reſpuerunt in ꝓpria ꝑſona/ ſed etiā illis qͥ diſcipulos ⁊ alios p̨̄dicatores ꝯtemuūt fit illa cōminatio: ideo ſubiūgit: Qui vos au-

dit me audit/ qͥ loquor ī vobis. ij. Corꝭ. xij. a. An exꝑimentū quęritis eiꝰ qͥ in me loquit̉ chriſtꝰ: qͥ nō infirmat̉ in vobis?: Et qͥ vos ſꝑernit: nō recipiēdo ad p̨̄dicationē vel ad hoſpitalitatē/ vel faciēdo īiurias vl̓ inferēdo ꝯtumeliaſ. Ezech̓.iij. b. Domus iſrael noluit audire te: quia noluit audire mek He ſpernit.Mat. xxv. d. Ꝙ diunō feciſtis vni ex minimis his: nec mihifeciſtꝭ lQui aūtme ſpernit: ſpernit eū qui me miſit: qꝛ ego ⁊ pr̄ vnūſumꝰ: Ioh̓. x. f. m Reuerſi ſunt ⁊cͣ.Scd̓a ꝑs. Pꝰ p̨̄dicati onē ⁊ facta miracula reuertūt̉ ad dn̄m.Un̄ dicit: Reuerſiſunt autē ſeptuagintaduo cū gaudio: de ꝓfectu p̨̄dicatiōis ⁊ ꝯuerſionepctōꝝ. Gaudebat etiā de ptāte miraculoꝝ ſibi collata: Vndeſequit̉: n Dicētes: dn̄e etiā dęmonia ſubijciunturnobis ī noīe tuo .i. in inuocatiōe ⁊ ꝟtute noīs tui: qd̓ nonfiebat ī lege vt ī noīe alicuiꝰ eijcerent̉ dęmones. Moralit̓.m Reuerſi ſūt aūt ⁊cͣ. Hic docent̉ p̨̄dicatores ⁊ oēs bn̄agētes in tribꝰ. Primo vt de bono facto ꝑ eoſ nō ſuꝑbiāt meritis ac viribꝰ ſuis aliqͥd aſcribēdo: ſed reuertunt̉ ad dn̄m eiusgr̄ę totū attribuēdo ⁊ gr̄as referēdo. Eccͣs. j. b. Ad locū vndeexeūt flumīa reuertunt̉. Iob. xxxviij. d. Nūqͥd mittes fulgura ⁊cͣ. Ibi Glo. Uadūt fulgura/ cū prędicatores miraculis cōruſcant: ⁊ ſuꝑna reuerētia auditoꝝ corda trāſfigunt. Reuertentia vero dicūt aſſumꝰ cū nō ſibi ſꝫ dei ꝟtutibꝰ attribuāt qͥqͥd ſe fortit̉ ęgiſſe cognoſcūt. Talis erat Eſaias .xxvj. c. Oīaoꝑa nr̄a oꝑatꝰ es ī nobis dn̄e. Talis. Dauid. Nō nob̓ dn̄e īnobis: ſꝫ noī tuo da gloriā. Talis Paulꝰ. j. Corꝭ. iij. b. Neqꝫqͥ plātat neqꝫ qͥ rigat aliqͥd ē: ſed qͥ incremētū dat deꝰ. Talisipſe chriſtꝰ. Ioh̓. vij. b. Mea doctrina nō eſt mea ⁊cͣ. Scd̓o:vt nō ceſſent donec ꝑfecerint opus ſuū. Matth̓. x. c. Qui ꝑſeuerauerit ⁊cͣ. Gal̓. vj. c. Bonū faciētes nō deficiamꝰ ⁊cͣ. Tertio vt de bono gaudeāt. Roma. xij. d. Gaudere cū gaudētibꝰ.o Dęmonia ſubijciunt̉ nob̓ .i. ſapiētes ph̓i. p Innoīe tuo .i. in p̨̄dicatiōe noīs tui/ vel ad honorē noīs tui. ij.Corꝭ. x. b. Arma militię nr̄ę nō ſūt carnalia ſed potentia deoad deſtructionē munitionū ꝯſilia deſtruētes ⁊ oēm altitudinēextollentē ſe aduerſus ſciētiā dei: ⁊ in captiuitatem redigētesoēm intellectū in obſequiū chriſti. Sequit̉: q Et ait illis:videbā ſathanā ſic fulgur de cęlo cadentē. Bern̄.Age nūc: ſequere ducē tuū multiplica p̨̄bēdas accelera ad archidiaconatū ad ep̄atū aſpira: paulatim aſcēdis/ ſꝫ nō paulatim deſcēdes. r Uidebā ſathanā qͣſi fulgur de cęlocadentē. Bn̄ ꝯfitebant̉ diſcipuli ī hͦ .ſ. ꝙ fatebant̉ dęmoniaſibi ſubijci ī noīe chriſti: Sꝫ qꝛ vidit dn̄s aliquātulā elationēſb̓ortā ī animis eoꝝ/ ex ſb̓iectiōe dęmonū ⁊ miracul̓: iō hortatur eos ad humilitatē exēplo luciferi: qͥ ꝑ ſuꝑbiā corruit de cęlo. Un̄ dicit: Uidebā. q. d. me p̨̄ſente factū eſt. Pręſens enīerā / qn̄ lucifer corruit. Et pōt duplicit̓ ꝯſtrui qd̓ ſequit̉. Priſic: Uidebā ſathanā cadētē de cęlo ſic̄ fulgur .i. velociter/ terribilit̓/ irreuocabilit̓. Et ē ſenſus. q. d. dn̄s: ne ſuꝑbiatꝭde ptāte vobis data/ ne cadatꝭ ſic̄ ſathanas. ij. Pet̓. ij. a. Sideus angelis peccātibꝰ nō peꝑcit: ſed rudētibꝰ inferni detractos ī tartarū tradidit cruciādos: ſupple nec vob̓ parcet ſi peccaueritꝭ ſuꝑbiēdo. Eſa. xiiij. c. Quō cecidiſti ⁊cͣ. Apocꝭ. xij. b.Proiectꝰ eſt draco ille magnus. Et. sͣ. Et angeli eius. Aliterr Uidebam ſathanā ſicut fulgur .i. qͥ eſt ſicut fulgur:de cęlo cadētem. Fulgur enī lucidum eſt: ⁊ diabolꝰ aliqn̄ ſe trāſfigurat ī angelū lucꝭ. ij. Corꝭ. xj. c. Itē ſulguri nihilreſiſtit: ⁊ diabolo pauci poſſūt reſiſtere. Iob. xlj. d. Non eſtptās ſuꝑ terrā quę poſſit ei comꝑari. s Ecce dedi vobiſptātē calcādi ſuꝑ ſerpēteſ ⁊ ſcorpiones. Serpētes .i.F dęmones: qͥ habent

S

Secūda pars

xaos

Hoxaliter

8

Ps .iij.