Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Euangelijſcd̓mLucam

a ēt aſpiciens retro/ aptus ē regno dei. Capi. X.Oſt hęc autem dēſig-d p nauit dn̄s et alios ſepltuagintaduos: et mi-

t ſit illos binos ante faciem ſuam in omnem ciuitatem ⁊ locum quo erat ipſe venturus.s Et dicēbat illis: Meſſis quiidem multa: oꝑarij aūt pauci.

a Et aſpiciens retro aptus eſt regno dei/ prędicādovel habendo. ij. Timoth̓. ij. a. Nemo militans deo implicatſe ſęcularibꝰ negocijs. Phil̓. iij. c. Ea quę retro ſūt obliuiſcēſ.Uel aratrū religionis. iij. Regꝭ. xix. d. Heliſęꝰ in aratro coxitcarnes mactauit boues .i. religionis votum fecit. Glo. Manū ad aratrum mittit ⁊cͣ. Et eſt ſumma:quia manum ad aratrum mittere eſt percōpunctionē ⁊ dn̄icępaſſionis memoriācor exarare. In aratro enī eſt ſtiua/ lignū .ſ. cui arās īnitit̉:et aliud lignum cui vomer infigitur. Per lignū ergo cui arāsīnititur intelligit̉ contritio cordis: per vomerē qui terrā ſcindit/ intelligit̉ memoria dn̄icę paſſionis: quę quodāmodo corhominis ſcindit. Nemo enī tam ſaxei pectoris eſt/ cuiꝰ cor nōemolliat memoria dn̄icę paſſionis. Et eā pręcipue debet homo habere in memoria: quia cum tantū beneficiū ad memoriam reducit̉ ad amorem benefactoris amplius animus accēditur. Qui vero ad relicta vitia deſiderio rapit̉/ retro aſpicit.Et de talibus dicitur Oſee. x. d. Araſtis impietatē: iniquitatem meſſuiſtis: comediſtis frugem mendacij. Quidam coluntagrum/ ſuperbi: quidam horreum/ auari: quidam vētrem/ luxurioſi ⁊cͣ. Expoſitio Capituli. X.Oſt hęc autem ⁊c̄. In p̨̄cedenti capitulo ęgit lup Icas de miſſione duodecim apoſtoloꝝ: in hͦ aūt agit demiſſione ſeptuagintaduoꝝ diſcipuloꝝ: et ꝓſequiturhic ſatis hiſtoriam. Diuiditur autem iſtud capitulū ī quattuor partes. In prima docentur diſcipuli qualit̓ eant ⁊ qualiterſe habeant in p̨̄dicatione. In ſecūda agitur de reditu diſcipulorum ad dn̄m ⁊ eorum humiliatione: ne ſuperbirent de factiſmiraculis: ibi: Reuerſi ſunt autem. In tertia agitur decōmendatione humilitatis: ibi. In ipſa hora ⁊cͣ. In quarta agitur de hypocriſis condemnatione per parabolam ſauciati: ibi: Et ecce quidam legiſperitꝰ ⁊cͣ. Ad litterā aūtSeptuagintaduos diſcipulos miſit dn̄s: quia tot erant genera linguarū: vt ſicut prius miſerat duodecim apoſtolos propter duodecim tribus iſrael: ita ſecūdo miſit ſeptuagintaduoſpropter ſeptuagintaduo genera gentiū vel linguarū. Undeet Numeri. xj. d. conſtituit moyſes ſeptuaginta viros ducespopuli. Item per hunc numerū oſtēdit dn̄s/ ꝙ per hos ⁊ eorum ſequaces erat annūciaturꝰ mundo fidem trinitatis. Soſenim per triduanū ambitum ſuū ſeptuagintaduas horas facit. Chriſtus ergo qui ſe diem appellat: apoſtolos autem horas: Ioh̓. xj. b. ſeptuagintaduos diſcipulos ad prędicandummittit: vt per hoc myſtice ſignificaret ſe per hunc numerū prędicantium fidem trinitatis mūdo annūciare: ſicut ſol triduanū curſum ſolet per ſeptuagintaduas horas complere. Vndecum dn̄s ambularet in hieruſalem: diſcipuli quęſierūt ab illoquare illuc iret cum vellent eum occidere: Dn̄s aūt ait: Nūquid duodecim ſunt horę diei: qui ambulat in die non offendit. q. d. ego ſum dies vos eſtis horę: ſequimini me ⁊ noninuenietis offendiculum. Nota ergo quia vigintiquattuorhorę ſūt diei naturalis: qui numerus triplicatus facit ſeptuagintaduo: et ita dies .i. chriſtus per ſeptuagintaduos diſcipulos quaſi per ſeptuagintaduas horas fidem ſanctę trinitatis mūdo nunciauit: ſicut ſol per totidem horas curſum ſuumperagit. Dicit ergo: b Poſt hęc autem / quę p̨̄dicta ſūt:c Deſignauit dn̄s .i. ab alijs diſtinxit. Vel. i. de multitudine quaſi ſignatos elegit. Ioh̓. xv. c. Ego elegi vos ⁊cͣ. d Et alios ſeptuagītaduos. Matth̓. x. a. mittuntur duodecim. Et. sͣ. ix. a. ſimiliter. e Et miſit illos/ ſeptuagintaduos. f Binos ante faciem ſuam in omne ciuitatem ⁊ locum quo erat ipſe venturꝰ. Ioh̓. xx. e. Sicutmiſit me pater ⁊ ego mitto vos. Per hoc ꝙ bini mittunt̉ adprędicandū/ innuit̉ ꝙ debent charitate vniri: quia charitas ēglutinū quo fideles combinant̉. Uel in hoc ꝙ bini mittunturſignificat̉ ꝙ ſicut in arcam noe animalia īmunda bina miſſa

ſunt: ſic ī arcam .i. in vnionē eccleſię miſſuri erant apl̓i: ⁊ collecturi per ſacramētū baptiſmi ⁊ p̨̄dicationē hoīes a ꝯceptine īmūdos ⁊ in pctīs defixos. Glo. Bina aīalia īmūda printin carnali generatiōe ⁊cͣ .i. ſignificātia hoīes pͥus īmūdoscarnali generatiōe ⁊cͣ. g Et dicebat illis: meſſis qͥdēmulta. Beda. Tuiba credentium. iOperarij autē .i.apl̓i ⁊ eorum ſequaces: pauci. Et ē ſenſus: Licet multi finqͥ fidē recipiūt ⁊ recęperūt: tn̄ indigēt operarijs/ ne aues cęſparſa ſemina diſſipent. sͣ. viij. a. Matth̓. xiij. a. Moralit̓.Meſſis multa eſt populus multus. Hęc meſſis fuit ſemīatain pͥmis pr̄ibꝰ: irrigata in diluuio: Gen̄. vij. creuit in herbamin pr̄iarchis ante legē: ꝓceſſit in culmē in ꝓphetꝭ ſub lege: maturauit in meſſem ī apl̓is ſub euāgelio. Ioh. iiij. e. Uidete regiones: quia iam albę ſunt ad meſſem. Apocꝭ. xiiij. d. Mittefalcem tuam ⁊ mēte: quia venit hora vt metat̉: quoniā aruitmeſſis terrę. Ad hanc igitur meſſem colligendā mittunt̉ hicmeſſores .i. pręlati ⁊ p̨̄dicatores: vt falce p̨̄dicationis eam ſeparent a terrenis: ⁊ recondant ī horreo dn̄i. Hiere. xv. d. Siſeꝑaueris precioſum a vili: quaſi os meum eris. Eſa. ij. b. Cōflabunt lanceas ſuas in falces .i. diſputationes ⁊ lectiones cōuertent in p̨̄dicationes. Falx recurua eſt: ſic prędicatio debetrecuruari in ſe: vt p̨̄dicator ſeipſum conſideret. Iob. v. d. Uiſitans ſpeciem tuam non peccabis. Gal̓. vj. a. Conſideransteipſū ⁊cͣ. Marcꝭ. xiij. b. Uidete voſmetipſos. Ecc̄j. xxxj. b.Intellige quę ſunt proximi tui ex teipſo. Item falx manu tenetur/ aliter non valet: ſic prędicatio inutilis eſt niſi opereimpleatur. Gregꝰ ſuper Ecech̓. Ad hoc vt ſeruetur veritasprędicandi/ teneatur neceſſe eſt altitudo viuendi. Oſee. x. a.Uitis frondoſa iſrael: fructus adęquatus eſt ei. Item qui metit falce inclinat ſe: ſic prędicator debet ſe inclinare ꝑ compaſſionem ⁊ humilitatem. Iob. xxxix. a. Nunqͥd parturiētes ceruas obſeruaſti? incuruantur ad fętū ⁊ pariunt. Ibi Glo. Prędicatores ſancti quaſi ceruę in partus dolore ſunt: quia nunin rugiendo in lachrymis ſeminant. Qui incuruantur vt parant: quia niſi ab immenſitate contemplatiōis ęternę ad infirmitatem noſtram deſcenderent: nunqͣꝫ filios procrearēt. Vnde Psͣ. Inclina cęlos tuos ⁊ deſcende. Item qui metit falceſi retro aſpiciat ſeipſum vulnerat ⁊ male ſecat: ſic prędicatorſi ad temporalia aſpiciat ⁊ ſeipſum vulnerat ⁊ alios male docet. sͣ. ix. g. Nemo mittēs manū ſuam ad aratrum ⁊cͣ. Ubi dicit Glo. Omnis arans ſi retro reſpiciat: aut inutilem aut totuoſum facit ſulcum: aut arantium boum ſuorū veſtigia vulnerabit: Ita ⁊cͣ. Phil̓. iij. c. Unum quidē ea quę retro ſuntobliuiſcens ⁊cͣ. Dicit ergo: h Meſſis quidem multa.ſ. totum genus humanū: in quo multi ſunt parati cōuertꝭ addn̄m: ſi eſſet qui meteret: id eſt inſtrueret eos. i Operarij aūt pauci: licet locutores multi: pauci enim faciunt qꝛ̓docent. iij. Regꝭ. v. b. Scis quia non eſt in populo meo virqui ſciat ligna ſcindere/ ſicut ſidonij: dicit ſalomon: id eſt ſacram ſcripturam exponere/ ad ędificium faciendum ſalomonid eſt chriſto. Prouerb̓. xix. d. Abſcondit piger manu ſuamſub aſcella. Contra hos dicit Iob. xxxj. d. Si fructus eiuscomedi abſqꝫ pecunia. Ibi. Glo. Fructus terrę abſqꝫ pecunia comedere: eſt eccleſię ſumptus accipere: et eidem eccleſię prędicationis precium non prębere. ij. Theſſal̓. iij. c. Siquis non vult operari nec manducet. Gregꝰ. Quid ad hocnos doctores dicimus: qui aduentum pręcurrentes eccleſiaſticum officium ſuſcipimus ⁊ muti panē comedimꝰ? Beatus Bern̄. Uenient venient ante tribunal viuentis: vbi eritpauperum allegatio dura: accuſatio grauiſ: quorū vixere ſitpendijs: nec diluere peccata. Gen̄. ij. c. Tulit dominꝰ deushominē: ⁊ poſuit eum in paradiſum voluptatis vt operaret?cuſtodiret illū. Matth̓. xx. a. Voca operarios et redde lilismercedē ⁊cͣ. Aꝑarios iubet vocari ad mercedē: non ocioſoꝝ.de Rogatē ergo. q. d

R

A

tManb̓..e21. plſ. c. 11

Horal

Pi iij.