Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CaIX

a Filius aūt hoīs nō habet vbibcaput ſuū reclinet. Ait auteꝫad alterū: Sequere me. Illeaūt dixit: Dn̄e ꝑmitte mihi pͥmū ire ⁊ ſepelire pr̄em meum.? Dixitqꝫ ei ieſꝰ: Sinē vt mor-

ſꝫ tui ſepeliāt mortuos ſuos: tuaūt vade ⁊ anūciā regnū dei.h Et ait alt̓: Seqͣr te dn̄e ſꝫ pͥmūꝑmitte mihi renunciare his qͥdomi ſūt. Ait ad illū ieſꝰ: Nēmo mittēſ manū ſuā ad aratrū

efiliꝰ aūt hoīs nō habet vbi caput ſuū reclinet. Exponit̉ duplicit̓. Primo ad lr̄am ſine oī metaphora. q. d. dn̄s:erras qͥ me vis ſeqͥ ꝓpt̓ multiplicādas diuitias. Qui em̄ volūtml̓tiplicare opes .i. diuitias nō debent ſeqͥ pauꝑes ſꝫ diuites:ego aūt ſū pauꝑrimꝰ oīm aīaliū: vt cū q̨̄qꝫ aīalia ꝓpriaſ habeātmāſioneſ: ego nō habeo domūculaꝫ vbcaput reclinē. Eccͣj.xxxvj. d. Cui creditqͥ nō habet nidū? edeflectēſ. Hiere. xiiijb. Quaſi colonꝰ factus es in terra ⁊ qͣſiviator declinans admanēdum. Chryẜ.Rn̄det dn̄s ad mentē eiꝰ. q. d. qͥd me ſeq̄ris ꝓpt̓ pecunias: qͥ vides neqꝫ tātū mihidiuerſoriū eſſe quātū auibꝰ? Et infra. Ille nō rn̄dit: ſequar tepauꝑem: Hoc enī ꝯceſſiſſet. jͣ. xiij. g. Dicite vulpi illi. q. d. quiinſidiat̉ mihi gallinę: Matth̓. xxiij. d. Alit̓ exponit̉. Et ſequitur idioma palęſtinę regiōis: cuiꝰ ē ꝓpriū loqͥ ꝑ metaphoras.Iſte forte miraculoꝝ magnitudīe motꝰ volebat eū ſeqͥ cupidīe īaniſglorię qd̓ ſignificat̉ ꝑ aues: ⁊ ita ꝑ iſtū ſignificant̉ hypocritę ⁊ auari ⁊ fraudulenti ⁊ inaniſglorię cupidi: qd̓ patet ꝑaues ⁊ vulpes: vt ꝑ vulpes hypocritę/ auari/ fraudulenti: peraues inaniſglorię cupidi ſiue elati accipiant̉. Animꝰ enī elarquodāmodo ē auiſ ⁊ ſuꝑ ſe volat. Eſt gͦ ſenſus. Uulpes ⁊cͣ.a FFiliꝰ aūt hoīs ⁊c̄. i. in hmōi vulpiloſis ⁊ fraudulētꝭ perſuꝑbiā ⁊ inanēgloriā elatis nō habet vbi quieſcat .i. delectet̉:quia nō quieſcit niſi in māſuetis. Eſa. vltꝭ. a. Ad quē reſpiciāniſi ad pauperculū ⁊ ꝯtritū ſpū ⁊ tremētem ſermones meosUulpes ⁊cͣ. Hieroꝰ. Iſte hac intētiōe volebat ſeqͥ ieſum qͣſimon magus deſiderabat hr̄e ptātē miracula faciēdi: Actꝭ.viij. c. vt .ſ. de miraculis diuitias lucraretur. Et ideo recte ſignificat hypocritas ⁊ hęreticos qͥ exteriꝰ vident̉ ſeqͥ ieſū: ſedinteriꝰ ꝑſequunt̉. Un̄ recte comparant̉ vulpi: q̨̄ doloſa ē/ ⁊ tortuoſe incedit. Mat. vij. c. Attēdite a falſis ꝓphetis ⁊cͣ. Hi ſūtgabaonitę qui vidētes filios iſrl̓ ꝓſperari ⁊ dominari: fędusinierūt cū eis: ſotulares veteres ⁊ ex pitacijs cōſutos habentes: paneſqꝫ duros ⁊ muſcidos portātes: Ioſue. ix. a. Ita hypocritę aſpere induunt̉ exteriꝰ ⁊ viuūt: ſed cognita eoꝝ fraude admittēdi ſūt ſicut aqͣrij ⁊ lignarij nō ſicut fratres: hęretici ꝟo omnino deſtruendi.ai Filiꝰ aūt hoīs non hꝫ vbi caput ſuū reclinet: qͣſipauꝑ hō qui vix recipit̉ in hoſpitio: ſꝫ ſi diues ē aꝑit̉ ei vtraqꝫianua. Iaco. ij. b. Deꝰ elegit pauꝑes in hͦ mūdo: vos aūt exhonoratꝭ pauꝑes: qͣſi electiōi diuīę rebelles. Itē ī eodē. a. Sꝫintroierit ī ꝯuentū vr̄m vir anulū aureū habēs ī veſte candida: ītroierit aūt et pauꝑ ⁊cͣ. Et nota ꝙ dicit: Filiꝰ hoīs. Inhͦ enī notat̉ chriſti humilitas: qꝛ ex ꝑte inferiori noīat ſe ⁊ parentelā ſuā. Ep̄s qͥdā iactabat ſe hr̄e decē reges ī genere ſuo: ⁊cōputatꝭ ſeptē nō potuit inuenire plures: ⁊ dixit quidā: Egoſcio alios tres reges colonię. Eccͣj. x. b. Quid ſuꝑbis t̓ra ⁊ cinis: Heſter. ij. b. noluit indicare patriā ſuā et ppl̓m. Sequit̉:beAAit aūt ad alterū: ſeq̄re me. De iſto qͥ hic vocat̉ vt ſequat̉ dn̄m/ apud Matth̓. viij. c. legit̉: Aliꝰ aūt de diſcipuliseiꝰ ait illi ⁊cͣ. Et dicūt qͥdā ꝙ fuerit philippus: ſed nō eſt autēticu. Amb̓. Attēde dn̄m nō culpas aſpernatū ſꝫ fraudeſ: qͥ repudiat fraudulētū/ elegit innocētē ⁊cͣ .i. nō ꝓpt̓ quālibet culpā dominꝰ eū reſpuit ſed ꝓpt̓ fraudē. Ex qͦ myſtice pōt intelligi ꝙ n̄ꝓpt̓ culpas veniales reſpuit dn̄s pctōres: ſed ꝓpt̓ criminales.Et nota ꝙ nō quēlibet eligit dn̄s: ſed eū cuiꝰ pater mortuuseſt .i. in qͦ mortuus ē mūdus vel diabolus: qͥ d̓r pater/ Ezech̓.xvj. a. Pater tuus amorreꝰ. Ioh̓. viij .ſ. Vos ex pr̄e diaboſo eſtis. c. IIlle aūt dixit: dn̄e ꝑmitte mihi pͥmū ire ⁊ſepelire prem meū. Iſidorus. Nō reſpuit eſſe diſcipulusſed expleta pietate paterni funeris vult liberior ſequi. Simileiij. Regꝭ. xix. d. Miſit helias palliū ſuū ſuꝑ heliſęū: qui ſtaum relictis bobus cucurrit poſt heliā/ ⁊ ait: oſculeroro te pairem meū ⁊ ſic ſequar te. Sic multi dicunt: diſponā de patre

meo: vl̓ poſt mortē parentū intrabo clauſtrū. Chryẜ. Multiex his qͥ viuere ęſtimant̉ a mortuis nihil differunt: etſi corpus corruptū non vides anima ſaniem ſuſtinet ampliorem.Corpus enī per paucos dies fetet: his aūt eſt os cloacis immundius. d Dixitqꝫ illi ieſus: ſine vt mortui ſepeliant mortuoſſuos: tu autemvade ⁊cͣ. Non reuocat eū a ſepulturaniſi qꝛ erant qui ſepelirent patrem eiꝰ:ideoqꝫ non vrgebatneceſſitas. Itē notaqꝛ pater iſtius infidelis erat. Eſt gͦ ſenſuse Sine vt mortuiin aīa .i. infideles f¶ Scpeliāt mortuos .ſ. īfideles alios.Chryẜ. Nūqͥd nō ē maxīę īgratitudinis abeſſe cū ſepelit̉ pater? Nō ꝓhibuit honorare parētes: ſed monſtrat cęleſtibusnegocijs nihil eſſe pręponendum. Nota duas Interlin̄. ſibiex ęquo reſpōdētes. Amb̓. Hoc ꝯſortibus relinquit̉ .i. infidelibus vt ſepeliant infideles. Alia. Hoc mādat̉ electis: ītelligeannūciare .i. prędicare regnū dei. Gregꝰ. Mortuus mortuūſepelit: quando peccator peccatorem blandimentis et adulationibus allicit artiꝰ in peccatisᵐ g Tu autem vade etannūcia regnū dei. Amb̓. Docet dn̄s minora bona provtilitate maioꝝ eſſe prętermittēda. Maius enī eſt aīas mortuoꝝ prędicando ſuſcitare/ qͣꝫ corpus mortui in terra abſcondere. Deut̓. xxxiij. a. Qui dixerit patri ſuo ⁊ matri ſuę: neſciovos: et fratribus ſuis ignoro illos: ⁊ neſcierunt filios ſuos.Hieroꝰ ad paulinū. Feſtina quęſo ⁊ hęrēti ī ſalo nauiculę funem magis pręſcinde qͣꝫ ſolue. Nemo renūciaturꝰ ſęculo bn̄poteſt vendere q̨̄ ꝯtempſit vt venderet. Chryẜ. Neqꝫ cōtingens tempꝰ perdere oportet. Et nota ꝙ dicit: Regnū dei:non fabulas Ouidij nō vanitates ph̓oꝝ/ non ingeniū tuū: ſꝫregnū dei qͣdruplex. Sacra ſcriptura. Matth̓. xxj. d. Auferet̉a vob̓ regnū ⁊cͣ. Gratia. jͣ. xvij. c. Regnū dei intra vos ē. Militās eccleſia. Marcꝭ. xij. c. Nō lōge es a regno dei. Gloria.Marci. x. b. Sinite paruulos venire ad me et ne ꝓhibeatis:Taliū enī eſt regnū cęlorum. Matth̓. xj. b. Regnū dei vimpatitur et violenti rapiunt illud. h Et alter ait: ſequarte domine/ ſed primum permitte mihi renunciarehis qui domi ſunt. Ait ad illum ieſus? Nemo mittens manum ſuam ⁊cͣ. Per illum qͥ bono affectu vult ſequi dn̄m/ ſed prius vult ſepelire patrē ſuū/ myſtice inftruūtur humiles recepti a dn̄o: quia debēt eligere potiora ⁊ poſtponere minora. Eſt enī bonū opus ſepelire: et ſeptimū eſt inoperibus miſericordię: fed potius eſt euāgelizare. Per iſtumꝟo qui dn̄m vult ſequi nō inuitatus: ſed primo vult renūciare domui ſuę/ myſtice inſtruunt̉ humiles recepti a domino:qui poſtqͣꝫ incęperūt dn̄m ſequi: nō debent reſipiſcere vl̓ quaſi canis ad vomitum redire/ ne cum vxore loth mutent̉ in ſtatuam ſalis. Matth̓. xxiiij. b. Qui in tecto eſt non deſcendattollere aliquid de domo ſua: et qui in agro eſt/ non reuertaturtollere tunicam ſuā. Talis cogitatio quā reuera diabolus immittit ſub quadam diſcretionis ſpecie multos auertit a bonopropoſito: et ml̓tis fuit occaſio perditionis. Hieroꝰ cuidamtali: Si habes ī poteſtate rem tuā vende: et ſi nō habes proijce: Tollenti tunicam ⁊ pallium relinquēdum eſt. Totū deodedit qui ſeipſum obtulit. Apoſtoli tm̄ nauē et retia reliquerunt. Et poſtea ſubdit: Facile relinquit omnia qui ſe ſempercogitat moriturum. Hoc etiam eſt cōtra clauſtrales: qui ſinemagna neceſſitate frequenter viſitant domos parentum ſuorum. Glo. Bedę. Si diſcipulus dn̄m ſecuturus arguit̉ ꝙ domui renūciare velit: qͥd fiet iſlis qͥ nulla vtilitate ſępe viſitantdomos ſuorū quas reliquerant? Quaſi ſi tam dure arguit̉ qͥnondū fuerat dn̄m ſecutus: quid erit de regularibꝰ illis qͥ totadie qͥbuſdā modiciſ occaſiōibꝰ viſitāt domos parētū? Talibꝰgͦ dicit dn̄s. i Nemo mittēs manū ad aratrū/ p̨̄dicationis. Oſec. x. d. Arabit iudas: confringet ſibi ſuleos iacob.G Et aſpiciens retro

I

.8. c.

De pe. diſ. 2. c.pennata

In prologo bfblie. c. 8.

er. X.

Myſtice

In ꝑlogobiblie