Ca.IX

fͦ dixit: Pręcęptor vidimusquendam in noͣmine tuo eijecientem dęmonia: et prohibuimus eum: quia non ſequitur nobiſcum. Et ait ad illumhͦ ieſuſ: Nolite prohibere: Quienim non eſt aduerſum vospror vobis eſt. Fāctum eſt au

item dū cōplerent̉ dies aſſummptionis eiꝰ: et ipſe faciē ſuā firn mauit vt iret ī hieruſalem. Etsͦ miſit nuncios ante ꝯſpectū ſuq̄um: et eūtes intrauerūt ī ciuitatē ſamaritanoꝝ vt pararentr̄ illi. Et non recęperunt eum:qꝛ facies eiꝰ erat eūtꝭ hierl̓m.

cogitatiōi ſuę: a¶ ixit ad ieſum. b ¶ Pręcęptor. Preceptorē vocat: quia paratꝰ eſt facere pręceptū eiꝰ. cdimus quendam. Nō nominat eū qͣſi indignū d ¶ Innomine tuo: id eſt inuocatione nominis tui eijcientemdemonia. Non propter hoc bonus erat: quia etiam malishoc datur ꝓpt̓ aliorum vtilitatē. Mat.vij. c. Multi dicentmihi in die illa: dn̄edn̄e: nonne in nomīetuo ꝓphetauimus: etin nomine tuo dęmonia eiecimus ⁊ ī nomine tuo ꝟtuteſ multas fecimus: et tuncconfitebor illiſ: quianunqͣꝫ noui voſ. IbiGlo. Prophetare:virtutes facere/ dęmones eijcere/: interdum nō eſt meriti illius qui hoc operatur: ſed inuocatio nominis chriſti hoc agitad damnationem inuocantis: vl̓ ob vtilitatem eorum qui vident vel audiunt. Et licet iſti deſpiciantur qui faciunt: deus tn̄cuius inuocatio/ facit honoratur. e ¶ Et prohibuimꝰ eū:quia nō ſequitur/ te. Roma. x. c. Quomodo prędicabuntniſi mittantur ⁊cͣ. Psͣ. Peccatori dixit deus ⁊cͣ. f ¶ Nopiſcum: id eſt ſicut nos/ mente .ſ. et corpore omnibus relictis.g ¶ Et ait ad illū ieſus: nolite prohibere: qui enimnon eſt aduerſum vos pro vobis eſt: vel qui non ēaduerſum nos pro nobis eſt. Duplex littera eſt ibi: noſvel vos. h ¶ Qui enī non eſt aduerſum vos: id eſt quinon facit vel docet contraria doctrinę veſtrę ſed eadem licetcontraria intentione: i ¶ Pro vobis eſt: quia idem facitqd̓ voſ: vt hypocritę ⁊ aliquādo hęretici Auctoritas. Cū etiāmalis deus in bonum vtatur/ vt per eos ſicut per bonos creſcat eccleſia: niſi contraria fidei prędicent errorem ſeminādoab inſtructione nullatenus prohibeantur: quia quorum verbis ⁊ operibꝰ pariter proficit eccleſia: pauci hodie doctoresinueniunt̉. Unde chriſtꝰ: Qd̓ dicūt facite ⁊cͣ. Matth̓. xxiij.a. Et econtrario qui mala facit vel docet licet bona intentione/ contra nos eſt: ſed maxime qui male facit mala intentiōe:vt aperti hęretici. Matth̓. xij. c. Qui non eſt mecum contrame eſt. Nota Glo. Bedę. Igit̉ in hęreticis maliſqꝫ catholicis/ non ſacramēta cōmunia in quibus nobiſcū ſunt ⁊ aduerſūnos non ſunt/ ſed diuiſionem paci veritatiqꝫ contrariam queaduerſum nos ſunt ⁊ dn̄m non ſequuntur nobiſcum/ deteſtariet prohibere debemꝰ: quia etſi ī fide ⁊ ī doctrina idem videatur intentione tn̄ etoperibꝰ diſcrepat. k ¶ Factum eſt autem ⁊cͣ. Adhuc proſequitur lucas de indiſcreto zelo iohannis: quo ⁊ ſecundo errauit/ ⁊ volēs ſe vindicare: quod nō pertinet ad prędicatorē: immo nec ad chriſtianū. Roma. xij. d.Mihi vindictā ⁊ ego retribuā. Eccͣj .xxviij. a. Qui vindicarvult a dn̄o inueniet vindictā ⁊cͣ. Dic̄ ergo: Factum eſt aūtdum complerentur: id eſt appropinquarent. l ¶ Diesaſſumptionis eius: id eſt paſſionis: in qua vl̓ pro qua aſſumptus eſt de mundo ad patrem. Reſurrectio etiam dicituraſſumptio. Vnde Psͣ. ſcribitur pro aſſumptione matutinaquia agit de reſurrectiōe. m ¶ Et ipſe faciem ſuam firmauit vt iret in hieruſalem: id eſt imperterrita mēte voſuit ire in hieruſalem vbi paſſurus erat: prius audito conſilipontificū ⁊ phariſęorum/ vt eum dolo tenerent ⁊ occiderent:nolebat palam ambulare inter eos: ſed deambulabat latenterper deſertū iuxta ep̄hrem: Sed modo firmata facie volebatire in hieruſalem. Beda. Obſtinata ⁊ imꝑterrita mente locūī quo pati decreuerat petijt. Obſtinatū ſumitur h̓ ī bono/ ſitcRuth. j. d. n ¶ Et miſit/ dominꝰ .ſ. o ¶ Nuncios: iacobum .ſ. et iohannem: vt vult Amb̓. p ¶ Ante conſpectūſuum: vt pręparent hoſpitium. q ¶ Et euntes intrauerunt in ciuitatem ſamaritanorū vt pręparent illi.Sio: hoſpitium: et ſupplet qd̓ minus ē in littera. r¶ Et noſecęperunt eum: quia facies eius erat euntis hie-

ruſalem: id eſt prętendebat ſimilitudinē eundi in hieruſalē:et ideo non recęperunt eum: quia ſamaritę dicebant ꝙ locusorationis erat apud eos ⁊ non in hieruſalem: quapropter omnes euntes in hieruſalem odiebant. Ioh̓. iiij. c. Patreſ noſtriin monte hoc adorauerunt: ⁊ vos dicitis quia hieroſolymiseſt locuſ vbi adorareoportet. Moralit̓.Diem aſſumptionisvocat lucas diē paſſionis: quia paſſio ⁊tribulatio ⁊ dies eſtquia illuminat. Unde Psͣ. Et nox ſicutdies illuminabitur.Eſa. xxviij. e. Tantūmodo ſola vexatiodabit intellectum auditui. Eſt et aſſumptio: quia ex ea aſſumitur quis a deo ī gloria. Vnde Psͣ. Miſit de ſummo ⁊ accępit me ⁊ aſſumpſit ⁊cͣ. Un̄ et moyſes aſſumptus ex aquis interpretatur. Dies antem aſſumptiōis cōplent̉: quando tribulatio prolongatur: ⁊ tn̄ patienter/ libent̓et lętāter ſuſtinetur: Sicut paulus. ij. Corꝭ. xij. c. Libent̉ gloriabor in infirmitatibus meis vt inhabitet in me virtus chriſti: propter qd̓ placeo mihi in infirmitatibꝰ meis/ in contumelijs/ in neceſſitatibꝰ/ in perſecutionibꝰ ī anguſtijs pro chriſto.m ¶ Et ipſe faciē ſuam firmauit ⁊cͣ. Sic quilibet qͥ vultire in hieruſalem cęleſtem aut in clauſtrum aut qd̓libet bonūperfectum facere: debet faciem obfirmare contra impediēteset retrahentes: qui ſunt multi. Impediūt enī ⁊ retrahūt a bono deriſores. Psͣ. Uidētes me deriſerūt me. Iob. xij. a. Deridetur iuſti ſimplicitas. Item detractores. Psͣ. Qui retribuebant mala pro bonis detrahebant mihi: quoniā ſequebarbonitatem. Augꝰ in li. Proſperi. Omnes qui ī chriſto pie volunt viuere/ neceſſe ē vt ab impijs ⁊ diſſimilibus patiant̉ opprobria ⁊ deſpiciātur tanqͣꝫ ſtulti ⁊ inſani. Item adulatores.Matth̓. viij. c. Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. IbiGlo. Gregꝭ. Mortuos ſepelire eſt peccatores in peccato fouere. Ezech̓. xiij. c. Uę qui conſuunt puluillos ſub omni cubito manus: ⁊ faciunt ceruicalia ſub capite vniuerſę ętatis adcapiendas animas. Ibi Glo. Gregꝭ. Quiſqͥſqꝫ male agentibꝰadulat̉ / puluillū ſub cubito vl̓ ceruical ſub capite ponit. Augꝭꝰin li. Proſperi. Adulantium linguę alligant animas in peccatis: Delectat enī facere in quibus nō ſolum non metuitur reprehenſor: ſed etiam auditur laudator. Item carnales parentes. Hiere. xij. b. Fratres tui ⁊ domus patris tui etiā ipſi pugnauerunt aduerſus te ⁊ clamauerunt poſt te plena voce: necredas eiſ cum locuti fuerint tibi bona. jͣ. xxiij. d. Mulieres lamentabant̉ poſt ieſum euntē ad crucē: ſed ꝓpter hͦ non dimiſitdeinceps qͥn iret ad crucē. Itē dęmones. Numeri. xx. et. xxj.Idumęi ⁊ amorrei impedierunt filios iſrael ne trāſirēt in terram ꝓmiſſiōis. Cōtra hos oēs debet qͥlibet qͥ vult aliqd̓ bonū inchoare obfirmare faciē ſuā. Ezech̓. iij. b. Ecce dedi faciem tuam valentiorē ⁊cͣ. n ¶ Et miſit nūcios ante ꝯſpectum ſuū: iohannē .ſ. et iacobum: per quos ſignificant̉ prędicatores: qui debēt eſſe iohānes .i. gratioſi: et iacobus .i. luctatores: et duo ꝓpter ſcientiā veritatis ⁊ mūdiciā operis: vtdicit Beda. Et tales p̨̄mittunt̉ vt pręparent dn̄o hoſpitiū incordibus peccatoꝝ. jͣ. x. a. Miſit illos binos ⁊ binos an̄ faciēſuā in omnē ciuitatē ⁊ locū in quo ipſe erat venturꝰ. Sic quivult ire in hieruſalē cęleſtem debet ꝑ̨̄mittere nūcios ſuos quipręparēt ei locū .ſ. orationē ⁊ elemoſynā. De pͥmo d̓r in Psͣ.Intret or̄o mea in conſpectu tuo. Ibi. Glo. Magna virtusorationis hic notat̉: quę quaſi quędam perſona ad deum intrat ⁊ mandatum peragit: quo caro peruenire nequit. Ecc̄j.xxxv. c. Oratio humiliantis ſe nubes penetrat ⁊cͣ. De ſecundo dicitur Prouerb̓. xviij. c. Donū hominis dilatat viā eiuſet ante principes ſpacium ei facit. Seneca. Aliquid quotidieaduerſus pauꝑtatē: aliqͥd aduerſus mortē tibi p̨̄para r¶ Etnō receperūt eū ⁊cͣ. Sic hodie qͥ habet faciē eūtiſ ī cęleſtē☞ bieruſalē a paucis

rel 3.j.

Moraliter

Ps. 138.

nosphis

Psͣ. 17.

ī. 49.

Psͣ. .21.Psͣ. 37.

psͣ. 2

Psͣ. .87.