Euangelijſcd̓m Lucam

a Qu̓icunqꝫ ſuſcęperit puerūb iſtum in noīe̓ meo/ me recipitS Et quicūqꝫ me recipit: recipit

l111hilaris. Prouer. xvij. d. Animꝰ gaudēs floridā facit ęratem.Hi ſūt qͣttuordecim anni puericię ſpūalis: quoſ qͥ habet verepuer eſt: Et hūc dn̄s apprehendit ⁊ ſtatuit iuxta ſe. Eſa. lij. d.ſcd̓m aliā trāſlationē: Ecce puer meꝰ exaltabit̉ ⁊ eleuabitur aſublimis erit valde. Et ſignanter dicit lucas: Statuit eumſecus ſe: quia verahumilitas ſtabilis eſtvt terra: quę eſt infimum elementorūet ī medio qͣſi centrūqd̓ eſt mīmū. Humlitas enī fundū tenetędificij ſpiritualis: et eſt quaſi centrum virtutum: immo humilitas ē virtus vel circulus/ cuiꝰ centrū vbiqꝫ ē/ circūferētianuſqͣꝫ. Vbicūqꝫ enī ſit humilis/ ſemꝑ cor ſuū eſt ī imo ⁊ nuſqͣꝫin ſup̄mo. Sequit̉: g ¶ Reſpondēs aūt iohānes. Nota vnde hęc rn̄ſio iohānis traxerit originē: dum dn̄s argueret diſcipulos de primatu diſputātes: inuitās eos ad humilitatē: iohannes reſpondit nō dn̄o ſed ſuę cogitationi: Audierat enī pręcęptū a dn̄o humiles recipiēdos: ideo per contrarium putat oēs nō humiles excludēdos: nec tales debere vtibeneficio/ qui non vtebant̉ chriſti obſequio. Uidebat̉ gͦ ei excludendū eſſe a bn̄ficio diſcipuloꝝ/ qui non eſſet diſcipulꝰ: vnde quēdā eijcientē dęmōes prohibuit. Et errauit: qꝛ nemo abono qd̓ iā ī parte habet ꝓhibendus ē: ſed vt ꝓficiat adiuuādus. Prouerb̓. iij. d. Noli ꝓhibere bn̄facere eū qui poteſt: ſivales ⁊ ipſe bn̄fac. Phil̓. j. c. Quid enī? dū omni modo ſiue ꝑoccaſionē ſiue per veritatē chriſtꝰ annūciet̉: et in hoc gaudeoſed ⁊ gaudebo. Nota quia ille qui in noīe chriſti eijciebat demonia et faciebat alia bona poteſt gerere perſonam quorundam malorum in eccleſia. Sunt enim quidam mali in eccleſianō pręlati: qui in criminalibꝰ ſunt/ et ideo mali ſunt: tn̄ vt dicitAugꝰ/ a pijs precibus non recedunt: nec a bonis operibꝰ deſiſtunt. Nec ē eis prędicandū ꝙ non proſint illis opera illa: qꝛſi nō proſunt ad vitam/ proſunt ad veniam. Iſti a bonis quęfaciunt non ſunt reuocādi/ ſed ad ampliora prouocādi: ⁊ paulatim a malis trahēdi. Vel poteſt gerere perſonam malorumpręlatorum .ſ. mercennarioꝝ: qui propter cōmoda ⁊ lucratēporalia prędicant veritatem: nec tn̄ ꝓpterea prohibendi ſunt.Et nota quia tria genera ſunt .ſ. paſtores/ mercennarij/ lupi:paſtores diligendi ſunt: mercennarij tolerandi: lupi fugiendi. Vel poteſt gerere perſonam imperfectoꝝ in eccleſia: quialicet non ſint apoſtoli: id eſt perfecti: tn̄ non ſunt excludendi.Iſtas tres ſententias diſtingue in duabus Glo. Glo. Iohānes diligens deum ⁊cͣ. Infra. Ideo docetur neminem a bono qd̓ ex parte habet arcēdum eſſe ⁊cͣ. Neminem .ſ. malum/ qͥnon ſit pręlatus. Infra in Glo. Tales etiā ob aliorum ſalutēadmittendi eſſe cenſent̉. Tales intellige: id eſt pręlati mercenarij: qui tales ſunt qualis erat ille qui in nomine chriſti demonia eijciebat: ⁊ tn̄ malus erat Ita ipſi bona ⁊ bene dicūt ⁊tn̄ mali ſunt. Tertiam ſententiā diſtingues in illa Glo. Nonrcprehendit̉ iohannes ⁊cͣ. Iohannes gerit hic typum illorūqui omnes ſibi diſſimiles putant eſſe malos: De quibus dicitur Eſa. lxv. a. Qui dicunt̉: recede a me nō appropinques mihi: quia immundus es: Iſti fumus erūt in furore meo: ignisardens tota die. Recte autem ponitur hic error petri ⁊ iohanis: qui interfuerant tranſfigurationi domini: ad ſignificandūꝙ ſępe poſt cęleſtium viſionem ⁊ etiam in ipſa cęleſtium viſione contingit errare vl̓ peccare. Vnde in ipſa proſecutiōe traifigurationis poſuit lucas errorem petri: ⁊ poſt errorem lobahanis. Paulus etiam poſt raptum in tertium cęlum/ carnisſtimulo et angelo ſathanę colaphicatur. ij. Corꝭ. xij. b. Helias etiam poſt mortui ſuſcitationē: prophetarum baal inteſfectionem: ⁊ ignis cęleſtis impetrationē/ timore mulleris ſugit. iij. Regꝭ. xvij. d. et. xviij. f. et. g. et. xix. a. Vt nō ꝯfidat homo de cęleſtium contemplatione aut miraculorum operatione. Utrunqꝫ em̄ habuit iudas: et poſtea tn̄ tradidit ſaluatoreet laqueo ſe ſuſpendit. Ideo lucas inuitans nos ad humilliatem/ quę ē cuſtos virtutū: errorē tanti diſcipuli .i. iohannis plibans ait: g ¶ Reſpondens autem iohannes: ſupple¶ cogitationi ſue

a ſQuicūqꝫ ⁊cͣ. Chryẜ. Frequēt̉ dn̄s patit̉ diſcipl̓os necrecte dicere nec recte petere: vt ex illoꝝ culpa occaſiōes inueniat docēdi regulam pietatis: nec ē error periculoſus pręſētemagiſtro. Et. j. O error ſalutaris qͥ totiꝰ mūdi ſoluit errorē.Si iſti non erraſſent: vnde poteramꝰ ſcire ꝙ nō omne qd̓ videtur bonū bonū ēdeſiderare? a Quicunqꝫ ſuſcęperitpuerū iſtū ī noīemeo .i. quicūqꝫ prome recęperit humiles .i. pauꝑes: me recipit. Et eſt ſenſus: Quicūqꝫ pro nomīe meo pauꝑibꝰ bn̄fecerit/ mihi in pauꝑibus benefacit. Matth̓. xxv. d. Qd̓ vni exmīmis meis feciſtis mihi feciſtis. Vel aliter: vt puer ſit nomēętatis: nec tn̄ fiat demonſtratio ad ſubſtantiam pueri ſed adqualitatē hoc modo. a ¶ Quicūqꝫ ſuſcęperit puerumiſtum: et ſupplebis in ſe .i. quicūqꝫ puerilem innocētiam quāhabet puer iſte beneficio ętatis ſiue humilitatē trāſformauerit in ſe beneficio virtutis. b ¶ In nomine meo .i. ꝓpterme: me recipit. Chryẜ. Non dicit regnum recipit ſed meqd̓ maius eſt. Verſus. Eſt puer incultus/ ſimplex humilis/cito credit: Nō meminit lęſus/ timet ⁊ tacet eſtqꝫ pudicus.¶ Et qͥcūqꝫ me recipit: ſupple ẜm humanitatē ⁊ deitatē .i. qͥhabet fidem vtriuſqꝫ. d ¶ Recipit eū qui me miſit: quiaidem ſum cū illo. e ¶ Nam qͥ ⁊cͣ. Dn̄s ab ambitiōe pͥmatdiſcipulos verbo ⁊ exemplo reuocat ⁊ ad humilitatē inuitat.Poſtqͣꝫ ergo docuit eos exemplo: docet eos verbo. q. d. nolite ambire pͥmatū ſed eſtote humiles. Nā qͥ minor .i. humiliori f ¶ Eſt inter vos oēs/ ex ſubiectione ſeruitutꝭ: hicmaior eſt. j. Regꝭ. xv. d. Nōne cū paruulus eſſes in oculis tuis/ caput ī tribubꝰ iſrl̓ factꝰ es? Chryẜ. Quicūqꝫ deſiderat pͥmatū cęleſtē: ſequat̉ humilitatē terreſtrē. Non enī qui maiorfuerit ī honore ille iuſtior eſt: ſed qui iuſtior/ ille maior. Iob.xxij. d. Qui humiliatꝰ fuerit erit in gloria. Eccͣj. iij. c. Quantomaior es humilia te in omnibus. Ideo dn̄s papa nūcupat ſeſeruum ſeruorum: quia quanto humilior eſt: tanto maior eſtin conſpectu domini.Sexta ē ꝙ amant ſe mutuo: ī hoc mutua charitas. Ecc̄ͣj xiij.c. Omne animal diligit ſimile ſibi: ſic ⁊ omnis homo proximum ſibi. Augꝰ. Vita noſtra dilectio eſt odium mors: hominem vincis humana fęlicitate: diabolū vinciſ īimici dilectiōe.Nihil deo ſpecialius eſt virtute dilectiōis. Un̄ Ioh̓. xiij. d.In hͦ cognoſcēt oēs ꝙ diſcipuli mei eſtis ⁊cͣ. Septima eſt/ qꝛnō ꝯfidit in ſe ſed in pr̄e ſuo: ad quē oēm clamorē reportat: inhoc ꝯfidentia in deo. Hiere. xvij. a. Maledictꝰ qͥ confidit inhoīe. Et. jͣ. Benedictus vir qui ꝯfidit ī dn̄o ⁊cͣ. Psͣ. In dn̄oconfido ⁊cͣ. Octaua eſt ꝙ nō eſt ſollicitꝰ de aliquo. Mat. vj.d. Ne ſitis ſolliciti animę veſtrę qͥd manducetꝭ: aut corꝑi vr̄oqͥd induamini. j. Pet̓. v. b. Humiliamini ſub potenti manudei: omnē ſollicitudinē vr̄am ꝓijciētes in eū: qm̄ ipſi cura eſtde vobis. Nona ē/ qꝛ verax eſt: ī hͦ veritas quę falſitatē ⁊ vanitatem excludit. Eph̓. iiij. f. Unuſqͥſqꝫ loqͥmini veritatē cūꝓximo ſuo. Prouerb̓. iij. a. Miſcd̓ia ⁊ veritas nō te deſerāt.Prouer. xij. c. Labiū veritatꝭ firmū ē ī perpetuū. Decima ēqꝛ cito placat̉ ⁊ pro mīmo: in hoc benignitas quę cito iniurias remittit. Eph. iiij .ſ. Sol nō occidat ſuꝑ iracundiā vr̄am.Matth̓. vj. b. Dimittite ⁊ dimittet̉ vobiſ. Ecc̄j .xxviij. a. Relinque ꝓximo tuo nocenti te ⁊cͣ. Vndecima ē: qꝛ ꝑſonatos homines expaueſcit: in hoc verecūdia ſiue reuerentia. Seneca.Pueri hos amant cū quibꝰ ludere ꝯſueuerūt: ſi perſonatosvideant expaueſcūt. Ecc̄j. xiij. b. Aduocatꝰ a potētiore diſcede. Seneca. Verecūdia bonū in adoleſcēte ſignū. Duodecima eſt/ qꝛ nō pudet eū mēdicare vel rogare panē: in hͦ recogitatio ꝓprię pauꝑtatis. Thren̄. iiij. a. Paruuli petierūt panē.Tertiadecima ē/ qꝛ ſimplex ē. Roma .xvj. c. Volo vos eē ſapiētes ī bono ⁊ ſimplices ī malo. Matth̓. x. b. Eſtote prudētes ſicut ſerpētes ⁊ ſimplices ſicut columbę. Prouerb̓. xj. a.Simplicitas iuſtoꝝ diriget eos. Quartadecima ē/ qꝛ hilariseſt. Eccͣj. xxvj. a. Diuitꝭ ⁊ pauꝑis cor bonū/ in oī tꝑe vultus

I

x

Moraliter X

Psͣ. 10.