Euangelij ſcd̓m Lucam

a giſter/ obſecro te: reſpice ī filibum meū: qu̓ia vnicꝰ eſt mihi.Et ecce ſpūs app̄hendit illū:ē et ſubito clamat ēt elidit ⁊ diſf ſipat eū cū ſpuma: ēt vix diſcegͦ dit dilaniās eū. Et rogaui diſcipulos tuos vt eijcerēt illū:et nō potuerūt. Reſpondensaūt ieſus dixit: O generatioſ infidelis et peruerſa: vſqꝫ quon ero apud vos et patiar vos?o Adduc huc filiū tuū. Et cumy accederet/ ēliſit illū dęmoniū

q̄ et diſſipauit. Et increpauit ieſus ſpm̄ immūdum ⁊ ſanauitpuerū: et reddidit illū pri eiꝰ.r Stupebāt aūt oēs ī magnitus dine dei. Oībuſqꝫ mirātibꝰ inomnibus quę faciebat/ dixitīad diſcipulos ſuos: Ponitevos in cordibus veſtris ſervmōes iſtos. Filius enim hominis: futurum eſt vt tradatur in manus hominū. At ilxli ignorabant verbum iſtud:I et erat velatū ante eoſ vt non

a ¶ Obſecro te reſpice in filiū meū: reſpectu miſericordię: De quo Sap̄. iiij. c. Gratia dei ⁊ miſericordia eius in ſanctos eius: et reſpectꝰ ſuꝑ electos illiꝰ. b ¶ Quia vnicꝰ eſtmihi: Ideo plus diligendus a me: ⁊ citius ſanandus a tec ¶ Et ecce ſpūs .i. dęmoniū: d ¶ App̄hendit illū ⁊ ſubito clamat: filiusmeus .ſ. vel ſpūs clamat .i. filiū meū clamare facit. e ¶ Etelidit et diſſipateū cū ſpūma .i. tāgͣuit̉ elidit eū ꝙ ſꝑumare facit. f ¶ Evix diſcedit .i. vixceſſat a vexatione eteliſione. g ¶ Dilaniāſ eū. Matthęꝰ.xvij. c. dicit ꝙ lunaticus erat. Oęmonenī ex induſtria vexat hoīes horis lunaribꝰ / vt ita faciateos infamare lunā:et eiꝰ creatorē faciatblaſphemari. h Et rogaui diſcipl̓os tuos. Beda. Latent̓ diſcipuloſ accuſat īpoſſibilitatꝭ: cū īpoſſibilitas aliqn̄ nōad curatorē ſed ad curādū referat̉. Un̄ ad ſignificādū ꝙ qn̄qꝫvitiū curādi īpedit curationē: dn̄s ait Matth̓. viij. b. Fiat tibiẜm fidē tuā: ac ſi diceret: ſi nō crederes īfidelitas tua eſſet impedimentū tuę ſanatiōis. sͣ. eodē. a. Dedit eis poteſtatē ſuꝑoīa dęmonia ⁊cͣ. Chryẜ. Infirmati ſūt diſcipuli ſed nō oēs:Colūnę enī illę non aderant.Infidelitas petētis. Marci. ix. d. Si potes credere ⁊cͣ.Uitiū ęgri. Marci. viij. c. Homines video ſicut arbores.Magnitudo morbi. Ioh̓. xj. e. Infremuit ſpū ⁊ turbauitſeipſum ⁊cͣ.Incredulitas curatoris. Matth̓. xvij. c. Quare nos nonpotuimus ⁊cͣ.b ¶ Quia vnicus eſt mihi. Contra illos qͥ habent plureseccleſias: Quot enī habēt eccleſias: tot habēt popl̓os: ⁊ tot filios infirmos. Qui gͦ vnū curare non ſufficit quō curabit plures? Eccͣj. viij. c. Non ſpondeas ſupra virtutē tuā: qd̓ ſi ſpoponderis quaſi reſtituens cogita. c ¶ Et ecce ſpūs app̄hendit illū ⁊cͣ. Septem verba ponit lucas: quoꝝ actus ſi.gnificant ſeptem effectus diaboli in peccatorē. Primo apprehendit eum per conſenſum. Thren̄. j. a. Omnes ꝑſecutoreseius apprehēderūt eam inter anguſtias. Secūdo clamare facit per impudentiā. Eſa. iij. b. Peccatū ſuū ſicut ſodoma predicauerunt nec abſconderūt. Tertio elidit per elationē. Psͣ.Eleuās alliſiſti me. Iob. xxx. c. Eleuaſti me ⁊ quaſi ſuꝑ ventum ponens eliſiſti me valde. Quarto diſſipat ꝑ auariciam.Iob .xvij. c. Cogitationes meę diſſipatę ſunt torquētes cormeum. Prouerb̓. xv. c. Diſſipant̉ cogitatiōes vbi non eſt cōſilium. Quinto facit ſpumare ꝑ luxuriam. Hieroꝰ. Uent̓ mero ęſtuans ⁊cͣ. Oſee. x. b. Tranſire fecit ſamaria regem ſuumqͣſi ſpumā ſuꝑ faciē aq̨̄. Sexto vix diſcedit ꝓpt̓ amorē peccati vel peccādi conſuetudinē. Unde. sͣ. vij. dicit Beda. Quāto diutius poſſidet: tanto difficilius recedit. Septimo dilaniat ruere faciēdo de peccato in peccatū. Vnde Gregꝰ. Peccatum qd̓ ꝑ pęnitentiā non diluitur mox ſuo pondere ad aliudtrahit. h ¶ Et rogaui diſcipulos tuos. Sic multi cumpeccata ſua non poſſunt negare accuſant maiores ſuos. Gen̄.iij. c. Mulier quā dediſti mihi ⁊cͣ. Psͣ. Non declineſ cor meum in verba malicię ⁊cͣ. i ¶ Et noͣn potuerunt. Matth̓.xvij. c. Hoc genus non eijcit̉ niſi in oratione ⁊ ieiunio. Unde patet ꝙ ex crapula ⁊ ebrietate incurrerat morbum. VndeChryẜ. Nihil ita dęmoni ē amicū vt ebrietaſ ⁊ laſciuia. Et. jͣ.Aſinus et equus moderantię terminum nouit: et qͣꝫuis decēcogentes fuerint non ſuſtinet vltra bibere vel manducare. Etjͣ. Caues iumētis tuis vt eis nō noceat ſuꝑfluitas: quare teipſum ęſtimas viliorem? Et. jͣ. Impoſſibile eſt laſciuientem

erui ab inſania. Hiere. viij. g. Nunquid non eſt reſina in golaad ⁊cͣ. Hieroꝰ ſuper Marcū. ix. Non ſanat oculum qd̓ ſanat calcaneum: ieiunio paſſiones corporis/ oratione ſananturpeſtes mentis. Sequitur: k ¶ Reſpondens autem ieſus dixit illis: O generatio infidelis: qui non crediriset falſo arguitis diſcipulos. ¶ ¶ Et peruerſa .i. ī peiorē partē verſa. m Uſqꝫqͦ ero apud voſ:per corporalem pręſentiam: per miraculorū efficaciam: perneceſſariorū prouidētiam: per infirmitatis veſtrę ſuſtinētiā: per imperitię veſtrę īſtructionē. Tomodis debet eſſe p̨̄latus cum ſuis ſubdtis. n ¶ Et patiarvos: id eſt infidelitatem veſtram. Beda. Nō eſt tędio affectus dominꝰ/ nec iratus homini: ſed vitio. Sicut medicusquando videt ęgrotum contra pręcępta ſua agentem/ increpat illum: cur artis ſuę induſtriam faciat perire: ſe aliud iubente/ illo aliud perpetrante. Sꝫ ꝑ iſtū vnū iudei infidelitatis arguunt̉: qd̓ notat̉ in hoc ꝙ dicit: O generatio infidelis ⁊cͣ. o. ¶ Adducͣ huc filiū tuū. Et cū accederet: lunaticꝰ .ſ. p ¶ Eliſit illū dęmoniū ⁊ diſſipauit. Chryẜ.Dimittit eū diſcerpi/ non ad oſtentationē/ licet turba ꝯcurreret ſed ꝓpt̓ ipſum pr̄em. Beda. Nitit̉ diabolus/ vt qui operaeius dimittunt artius temptando impediat: et in periculo ſipoteſt retineat: vel ſi poteſt vlciſcat̉ ſe derelictum. Exo. xiiij.Pharao ꝑſequitur filios iſrael de ęgypto fugiētes. q ¶ Etīcrepauit ieſus ſpūm immūdū ⁊cͣ. Nota: nō pueꝝ vimpatientē ſed diabolū vim inferentē increpat dn̄s: Sic qͥ peccatorē vult ſanare vitiū debet arguere ⁊ depellere: hoīeꝫ ꝟoamādo fouere. Un̄ Augꝰ. Unꝰ aliū corrigat ⁊ iudicet ⁊ accuſet cū dilectione hoīum ⁊ odio vitioꝝ. Gregꝰ. Nos debemꝰnaturę cōpaſſionē vitijs deſtructionē: vera iuſticia cōpaſſionē hꝫ nō īdignationē. Debet ⁊ p̨̄dicator ſanatū peccatorē reddere chriſto: qͥ ē pr̄ paupeꝝ. Hiere. iij. b. Saltē amodo vocame pr̄meꝰ dux virginitatis meę tu es. r ¶ Stup̄ebāt aūtoēs in magnitudine dei .i. ī magno oꝑe dei. Sic operari debet p̄latus/ vt ſtupere faciat vidētes. s. ¶ Omnibuſqꝫmrātibꝰ ⁊cͣ. vſqꝫ ibi. dixit ad diſcipulos ſuos/ ſeꝑatim.Ecce ꝓ qͦꝝ nō ꝓ pr̄is fide ſanauerat: et vt ī laude dei credentes amplius proficerent. t ¶ Ponite vos in cordibusveſtris ſermones iſtos: qui ſequuntur. q. d. alij miranturfacta diuinę poteſtatis quę ego facio: vos autem qui eſtis diſcipuli ⁊ ſecretarij mei in mente veſtra recondite facta humiūtatis quę facturus ſum pro toto genere humano. Ecce quomodo lętis triſtia ſemper adiungit/ vt cum venerint qͣſi pręuiſa minus lędant. v¶ Filius enim hominis futurumē vt tradatur in manus hominū. Matthęꝰ. xvij. c. dicit/ ꝙ hoc dixit dn̄s diſcipulis ī galilea: qd̓ ſatis congruit myſterio. Galilea enim/ tranſmigratio facta interpretatur: Ideoibi factura prędicitur tranſmigratio chriſti: ſicut ī monte moſiſtrata eſt gloria. sͣ. eodem. d. x ¶ At illi ignorabant verbum iſtud. Prę nimio enim amore nō poterant ipſum credere moriturum. Vnde Beda. Hęc ignorantia non tam detarditate qͣꝫ de amore naſcitur: quia adhuc carnales et myſterij crucis ignari: quem deum crediderūt/ moriturum credere nequeunt: id eſt abhorrent. Putabāt etiam ꝙ figuralit ioqueretur de ſua traditione: ſicut ſępe ipſum audiuerāt loquetem. y ¶ Et erat velatum ante eos: velo ignorantię etcarnalis amoris/ qͦ multi velant̉. ij. Corꝭ. iij. c. Uelamen ponebat moyſes ſuper faciem ſuam ⁊cͣ. z ¶ Ut non ſentiretillud .i. intelligerent: poſtea bene ſenſerunt. Phil̓. ij. a. NolF ſentite in vobis.

B

Matto. 17. c.Marci. 9. c.

t Matib. .v5Lucꝭ.9.c.

Cā tardę.curatiōis

Moraliter X

Psͣ. 101.

Vttaun

Psͣ 140.