Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

LibriEccleſiaſtes

gͦ liberauit vrbem per ſapīamd ſuā: et nullus deinceps reē cordatus eſt hominis illiust pauperis. Et dicebam ego

g mēliorem eſſe ſapientiā forhtitudine. Quomodo ergoſapientia pauꝑis contēptaeſt et v̓ba eiꝰ non ſūt audita?

liberauit vrbē per ſapīam ſuā: et nullus/ aut pauci:d Deinceps .i. poſtea. e Recordatꝰ ē hoīs illiuspauꝑis: vt ſaltem laudaret eū de tāto facto/ aut ſubueniretpauꝑtati eiꝰ. Ad lr̄aꝫ ita ꝯtingit ſępe vel ꝯtingere pōt: Sic̄ legit̉. ij. Regꝭ. xx. g. de ſapiēte muliere: cuiꝰ ꝯſilio ⁊ auxilio liberata ē ciuitaſ abela obſeſſa a ioab: abſciſo capite ſibę fugitiui/ qͥ adillā vrbē fugerat ⁊ hoſtibꝰ tradito. Similit̓ꝯſilio ⁊ auxilio iudithliberata ē bethulia ciuitas iudęoꝝ quā obſederat holofernes.a Liberauit vrbem .i. eccleſiā a diabolo/ a morte/ a pctō.Matth̓. xvj. c. Tu es petrꝰ ⁊cͣ. b Per ſapīam ſuā .i.ſtulticiā crucis .i. morte ſua: q̨̄ hic ſapīa noīat̉: vt dicit Glo.Qd̓ enī ſtultū ē dei/ ſapiētiꝰ ē hoībꝰ. .j. Corꝭ. j. d. Glo. dicit:Per ſapīaꝫ nō ꝑ potētiā. Et cōueniēs fuit hͦ: qꝛ diabolnō per potentiā virtutis ſuę hoīem deuicit: ſed per aſtutiammalicię ſuę decępit: Et iō chriſtꝰ dn̄s non per potentiā diuinitatis diabolū voluit ſuꝑare: ſed ꝑ aſtutiā ſapīę ſuę qua ſubeſca humanitatꝭ abſcōdit aculeū diuinitatis: vt dicit Gregꝰ.Un̄ Iob. xl. d. An extrahere poteriſ leuiathan hamo: ⁊ funeligabis linguā eiꝰ? Sed ꝯtra. Luc̄. xj. c. Cū fortꝭ armatꝰ cuſtodit atriū ſuū/ in pace ſunt ea q̨̄ poſſidet: ſi aūt fortior illo ſuperuenerit ⁊cͣ. Itē Eſa. xlix. g. Nunqͥd tollet̉ a forti pręda?Sol̓. Per potētiā liberauit eccl̓iaꝫ ſuā ſimul ⁊ ꝑ ſapīam. Un̄Iob .xxvj. d. In fortitudine illiꝰ repēte ꝯgregata ſūt maria:et prudētia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbū: ſpūs eiꝰ ornauit cęlos ⁊ obſtetricāte manu eiꝰ .i. auxiliāte potētia/ eductꝰ ē coluber tortuoſus:id eſt diabolꝰ. Sapīę aūt aſcribit̉ liberatio nō potētię: qꝛ qͥcqͥd fecit dn̄s in liberatiōe humani generꝭ fecit ex rōne ⁊ iuſticia. c Et nullus deinceps recordatꝰ ē hoīs illiuspauꝑis: condigna gr̄arūactiōe aut deuotiōe. Amos. vj. b.Dibētes in phialis vinū ⁊ optimo vnguēto delibuti: ⁊ nihilpatiebant̉ ſuꝑ ꝯtritiōe ioſeph. Ul̓ c¶ Nullus .i. pauci reſpectu multitudīſ illoꝝ qͥ obliti ſt̓. Un̄ Eſa. xvij. c. Oblita esdei ſaluatoris ⁊ fortꝭ adiutoris nō es recordata. f Et dicebā ego: vidēs ꝑ ſapīaꝫ chriſti eccleſiā liberatā: g Peliorē eē ſapīaꝫ chriſti: h¶ Fortitudīe/ diaboli.j. Qd̓ aūt ſeqͥt̉: c¶ Et nullꝰ deinceps recordatꝰ eſthoīs illiꝰ/ dicit̉: qꝛ gr̄a pęnitudinis ⁊ bn̄ficiū in plęriſqꝫ cūipſa obſidione pariter euaneſcit.a Liberauit vrbē .i. hoīeꝫ. b er ſapīam ſuā: Quęin duobꝰ ꝯſiſtit .ſ. in oſtenſione defectuū ⁊ miſeriaꝝ ſuarumoculis dei: et attributiōe victorię deo. Propt̓ primū miſerabilē ſe exhibet in oculis miſericordis: ⁊ ideo liberatiōis beneficiū ei bonitas dei negare nō pōt. Propt̓ ſecūdū/ totū pondus p̨̄lij deo imponit: cuiꝰ enī eſt victorię gloria/ eiuſdē ⁊ belli executio. Et iō dicit moyſes Exo. xiiij. d. Vos tacebitis ⁊dn̄s pugnabit ꝓ vobis. Qd̓ ſequit̉: c Et nullus deinceps recordatꝰ eſt hoīs illiꝰ pauꝑis: dicit̉ hypbolice:qꝛ pauci ſūt qͥ non facile virtutem humilitatis obliuiſcantur.f Et dicebam ego/ ſolus: alijs inebriatis p̨̄ſenti lęticia.g¶ Meliore eſſe ſapīam fortitudine: qꝛ ſapīa ſemperinuicta remanet: fortitudo ꝟo īterdū vincit̉: qd̓ patet ī bellisſęcularibꝰ ⁊ etiā ſpūalibꝰ: ⁊ qꝛ fortitudo ſine ſapīa p̨̄ceps eſt:vt dicit Gregꝰ. Prouer. xix. a. Ubi nō ē ſciētia aīę nō eſt bonū: ⁊ qͥ feſtinꝰ eſt pedibꝰ offēdit. Itē in eodē. xxiiij. a. Cū diſpoſitione itur ad bellū: ⁊ erit ſalꝰ vbi multa cōſilia. TulliusUiribꝰ decertare beluinū eſt: rōne ꝟo humanū. h. Quōſapīa pauꝑis cōtempta eſt ab ingratꝭ. Interl̓. dicit/legēdū ē admiratiue. Sed meliꝰ ſine admiratiōe: et eſt q̨̄ſtiooptima habēs ſolutiones multiplices: Nulli enī dubium eſtqͥn ſapientia ſit theſaurus auro ⁊ argento precioſior: vt dicitur Prouerb̓. iij. b. Et Sap̄. vij. a. Prępoſui illam regnis etſedibus: ⁊ diuitias nihil eſſe dixi in comꝑatione illius. Noneſt ergo mirum ſi contemnit̉ a brutis animalibꝰ: qui non percipiunt ea quę dei ſunt: vt legitur. j. Corꝭ. ij. d. Propter qd̓

3dicit dn̄s Matth̓. vij. a. Nolite ſanctū dare canibꝰ: neqꝫ mirtatis margaritas ante porcos. Item ſapiētia aroma eſt. Un̄Ecc̄j. xxiiij. b. Sic̄ cinnamomū ⁊ balſamū aromaticās odorem dedi. Ideo non eſt mirum ſi homines aſſueti ſterquilinijs ⁊ fimis eā contemnūt. Item paupertas odibilis eſt totimūdo. Un̄ Eccͣj. xiij.d. Nequiſſima pauꝑtas ī ore impij. Et iōſapientia pauperis cōtemptibilis redditur.Unde eodē. xiij. Diues locutus eſt ⁊ omnes tacuerunt: ⁊ verbum illius vſqꝫ ad nubes ꝑducēt: et pauper locutus eſt: et dicunt quis eſt hic? Et hoc eſt qd̓ ſeguit̉:i Et verba eius .ſ. pauperis: k Non ſunt audit.i. exaudita. Eſt autem multiplex cauſa quare mūdus nō audit verba pauꝑis ſapientꝭ. Prima eſt elongatio: Nā magnūchaos inter mundū ⁊ ipſū firmatū eſt. Propt̓ hͦ dicit̉ p̄dicatori Eſa. xl. b. Clama. Et dixi: Quid clamabo: Omnis carofęnū. Secūda eſt obturatio auriū. Un̄ Psͣ. Furor illis ẜmſimilitudinē ſerpentis: ſicut aſpidis ſurdę ⁊ obturātis auresſuas. Tertia eſt dormitatio. Eccͣj .xxij. a. Cū dormiēte loqͥtur qui narrat ſtulto ſapientiā. Quarta eſt paruitas ſenſus.Ioh̓. viij .f. Quare loquelā meam non cognoſcitis: quia nōpoteſtis audire ſermonē meū. Quinta eſt eleuatio aurium.Mūdus enī ita habet aures eleuatas vt non velit audire niſi magna ⁊ mirabilia ſupra ſe: de morte enī ⁊ de inferno: depauꝑtate ſua: de vilitate: de cęcitate: de oīmoda miſeria ſuaoīno nihil audire vult: Ideo ſępe dicit dn̄s ꝑ Psͣ. Inclinate aurē vr̄am in verba oris mei. Sexta eſt defectꝰ auriū. Un̄de Ezech̓. xxiij. d. Aures tuaſ ⁊ naſum tuū pręcidā .i. pręcidipermittam. Septima eſt declinatio ſiue auerſio auiū. VndeProuerb̓. xxviij. b. Qui auertit aurem ſuam ne audiat legē:oratio eius erit execrabilis. Octaua eſt auerſio ſiue peruerſio verbi: qd̓ fit tribus modis. Primo cū verbū a ſuo ſenſuperuertit̉. Secundo cum verbum ne dicatur impedit̉. Amosvij. c. Non ꝓphetabis hic: quia ſanctificatio regis eſt. Tertio cum cor obſtruit̉ per falſas excuſationes/ ne verbum intrare valeat. Et d̓ his omnibꝰ poteſt intelligi illud Eſa. xxx.c. Auferte a me viam declinate a me ſemitam. Auferūt enīqui prohibent: declinant qui peruertunt. Nona eſt pręoccupatio qua pręoccupat̉ rebus vel alijs verbis: quę verbū deiintrare non ſinunt. Prouerb̓. xviij. a. Non recępit ſtultusverba prudentię niſi ea quę verſantur in corde eius dixeris.Et Matth̓. xiij. c. Spinę ſuffocant verbum. Decima eſtimportunitas temporis. Eccͣj. .xx. c. Ex ore fatui reprobabitur parabola: non enim dicit illam in tempore ſuo. Vndecima eſt aſſiduitas audiendi exteriꝰ: Quātū enī ex illa ipſi doctores ſacri eloquij ⁊ auditores obſorduerint interius/ nō indiget exēplis: Res nimis manifeſta eſt. Nā ſicut pulſatorescampanarū ⁊ molendinarij ipſa aſſiduitate ſonitus ⁊ tumultus aquę obſurdeſcūt: ⁊ eoſ tumultus hmōi ſoporat qͥ alioshoīes excitat ⁊ dormire nō ſinit: ſic ſpūalit̓ doctores et aſſiduos auditores ꝟbi dei ipſa aſſiduitas ſurdos facit. Et cuꝟbū dei alios hoīes a ſomno peccati ⁊ corꝑis excitat: iſtosplęroſqꝫ dico ī lecto voluptatis ⁊ vanitatis ſoporare videt̉.Sed non eſt hoc ex parte verbi/ ſed ex parte eoꝝ qui non ſitſe habent ad verbum vt debent: Pauci enī qd̓ docent vel deſcūt faciunt. Duodecima eſt tumultus: Et h̓ eſt triplex. Primoˣpropriorū peccatorū clamor. De quo Gen̄. iiij. b. Vōſanguinis fratris tui clamat ad me de terra. Secundo ſtrepitus cogitationū. Vnde dominꝰ anteqͣꝫ ſuſcitaret puella eiecit de domo turbam tumultuantem. Matth̓. ix. c. Et de hocdicitur O ſee. ij. c. Adducā eam in ſolitudinē et ibi loquar adcor eius. Tertio inquietudo curarum ⁊ ſuperfluarum actionum. Eccͣj .xxxviij. c. Sapientiam ſcribe tempore vacultatis: et qui minoratur actu percipiet ſapientiam. Tertiadecima eſt raucedo loquentium. Vnde Psͣ. in perſona eccleſię:Raucę factę ſunt fauces meę. Pro oībus iſtis cauſis ſequit:Uerba ſapientum qui

Syſtice. xx

pmpulī ren̄veir

Pā. 5.

Pl. xj.

Alit̓ ẜm hiero.

Alit̓ ẜm hiero.Moraliter X

Al. lpna

pai. ſ