Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.IX

gͦ nec fortiū bellū: nec ſapiētiūcpanē: nec doctoꝝ diuitias:nec artificū gr̄aꝫ: ſed tp̄s caf ſūqꝫ ī oībꝰ. Nēſcit hō finemſꝫ ſuū: ſed ſic̄ piſces capiūt̉ haimo: ⁊ ſic̄ aues cōprehēdunt̉f laqueo: ſic capiūt̉ hoīes tꝑen malo cū eis extēplo ſūꝑuene

Myſtice qt Ciuitas ꝑua eſtorit. Hāc qͦꝫ ſub ſole vidi ſapͦ piētiā ⁊ ꝓbaui maximā: CiFuitas ꝑua ⁊ pauci in ea viri.s Uenit ꝯtra eā rex magnꝰ etvallauit eaꝫ: extruxit munixtiones per gyrum et perfecy ta eſt obſidio: Inuentuſqꝫin ea vir pauper et ſapiens

ī medio itinere fatigati deficiūt: aut ſic̄ eqͥ effręnes ⁊ īdomiti:qͥ in pͥncipio nimis diſcurrūt/ ita vt ſtatī deficiāt. Propt̓ qd̓dic̄ apl̓s. j. Corꝭ. ix. d. Sic currite vt comprehēdatꝭ. Uel ſicUidi velociū nō eē curſū iſꝫ alioꝝ: qꝛ nō ſibi ſꝫ alijs laborāt:vt hypocritę: vel qꝛ ab illo cadūt ꝑ ſuꝑbiā: et qd̓ ſpū cęperūtcarne ꝯſumāt: ſicut legitur Gal̓. iij. a. a Nec fortiū bellūid ē victoriā belli: velptātē bellādi: ſed dei ēvtrūqꝫ ⁊ ptās ⁊ victoria. Roma. xiij. a. Nōeſt victoria niſi a deo.j. Machab̓. iij. b. Nōin multitudine exercitus victoria belli/ ſꝫ decęlo fortitudo ē. Exo.xiiij. d. Vos tacebitꝭ ⁊ dn̄s pugnabit ꝓ vob̓. Qd̓ attendensPsͣ. ait: Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ meꝰ qͥ docet manꝰ meas ad p̨̄liū:et digitos meos ad bellū. b Nec ſapiētiū panē: verbidei qd̓ mīſtrāt: nō enī illud habēt a ſe ſꝫ a deo. Un̄ Sap̄. xvj.c. Angeloꝝ eſca nutriuiſti ppl̓m tuū: ⁊ ꝑatū d̓ cęlo panē p̨̄ſtitiſti illis ſine labore. Vel iō dic̄ panē nō eē ſapiētiū: qꝛ inde n̄comedūt: ſꝫ alijs totū apponūt: Dicūt enī ⁊ nō faciūt: Mat.xxiij. a. Ad lr̄am enī panifices bonū panē faciunt/ nō ſibi ſedalijs: ipſi enī bonū panem vendūt alijs ⁊ ipſi pane furfureoveſcunt̉: Ita pānifices vilioribꝰ pānis induūt̉: ⁊ ſutoreſ vilioribꝰ ſotularibꝰ calciāt̉: Sic plęriqꝫ doctoreſ panē ſuauiſſimūꝟbi dei alijs vendūt: ⁊ ipſi furfure ꝟboꝝ ꝯtēti ſūt. c¶Necdoctorū diuitias bonoꝝ operū: De qͥbꝰ Prouerb̓. xiij.b. Redēptio aīę viri ꝓprię diuitię. Vel diuitias ęt̓nas: De qͥbus Psͣ. Gloria ⁊ diuitię ī domo eiꝰ. Uel diuitias ſapiētię:De qͥbꝰ Eſa. xxxiij. a. Diuitię ſalutꝭ ſapīa ⁊ ſciētia. Oēs huiuſmodi diuitię nō doctoꝝ ſunt ſꝫ dei. Un̄ Prouerb̓. viij. bMecū ſūt diuitię ⁊ gl̓ia ⁊ opes ſuꝑbę. d Nec artificūgr̄am/ faciēdi artē ſiue oꝑa artꝭ ſꝫ dei. Vnde. jͣ. Corꝭ. xv. b.Gr̄a dei ſū id qd̓ ſū. Oīa igit̉ bona q̨̄ hꝫ hō non a ſe ſꝫ a deohꝫ. Itē nō a ſe īmobilit̓ habet: ſꝫ amittere pōt multꝭ modiſ: ⁊ita tota vita eiꝰ mutabilis eſt ⁊ variabilis ⁊ ſub caſu: ⁊ iō ſuꝑbire nō dꝫ. Sic d̓r. j. Corꝭ. iiij. b. Quid habes qd̓ nō accępiſti? Si aūt accępiſti/ qͥd gl̓iarꝭ qͣſi nō accęꝑiſ? Et hͦ ē qd̓ ſeqͥt̉:e Sed tp̄s caſūqꝫ ī oībꝰ/ ſupple vidi .i. īcertitudinē ⁊ mutabilitatē. Iob. xiiij. a. Hō natꝰ d̓ muliere breui viuēs tꝑe:qͣſi flos egredit̉ ⁊ ꝯterit̉/ ⁊ fugit velut vmbra: ⁊ nūqͣꝫ in eodēſtatu ꝑmanet. f. Neſcit hō finē ſuū .i. horam finis/ ſiuemortꝭ ſuę: vel qͣli fine mori debeat: et iō debet eſſe magꝭ ſollicitus ⁊ attētꝰ circa ſe. Un̄ Matth̓. xxiiij. d. Uigilate gͦ qꝛ neſcitꝭ qͣ hora dn̄s veſter vēturꝰ ſit. Itē Matth̓. xxv. a. Uigilate qꝛ neſcitꝭ diē neqꝫ horā. g Sed ſicut piſces capiunt̉/ cito vel ſubito: hHamo abſcōdito. i¶ Et ſicutaues cōprehēdunt̉ laq̄o latēti: k Sic capiuntūhoīes ex improuiſo: l Tꝑe malo .i. tꝑe iudicij vl̓ mortꝭvel cuiuſlibet aduerſitatꝭ. m Cū eis extēplo .i. repenteni Suꝑuenerit tp̄s malū: q̄ nō poter̄t fugere niſi mō ſibiꝓuideāt. Vnde Lucꝭ. xxj. g. Attendite vob̓ ne forte grauencorda vr̄a ī crapula ⁊ ebrietate ⁊ curꝭ huiꝰ vitę/ ⁊ ſuꝑueniat īvos repētina dies illa: tanqͣꝫ laqueꝰ enī ſuꝑueniet in oēs qͥ ſedet ſuꝑ faciē oīs t̓rę. Duplicit̓ aūt capiūt̉ hoīes tꝑe malo. i.tꝑe temptatiōis: aut qꝛ tēptatio imꝑatū ⁊ īmunitū inueniet.Propt̓ qd̓ d̓r Eccͣj. ij. a. Fili accedēs ad ſeruitutē dei ⁊cͣ. Autqꝛ voluptas allicit. Et h̓ duplex modus īnuit̉ ꝑ hͦ qd̓ d̓r: Sicpiſces hamo ⁊ ſic̄ aues laq̄o. & Hāc qͦꝫ ſub ſole vidi ſapiētiā .i. hͦ opꝰ ſapīę qd̓ dicturꝰ ſū. p Et ꝓbaui maxima. l. hͦ noſſe ꝓbaui eē maximū. Maximū dico vtilitate.p̄fuditate. Vtilitate: qꝛ iſta cognitio radix ē īmortalitatꝭ: ſiē legit Sap̄. viij. d. Immortalis ē īˣ cognitiōe ſapīa: ⁊ ī amicitia illiꝰ delectatio bona. Itē in eodē. xiij. a. Uani ſūt oēs homines ī qͥbꝰ nō ſubeſt ſcīa dei. Profūditate: qꝛ nō niſi ꝑ reuelationē habet̉. Vocat gͦ ſalomon ſapīaꝫ maximā/ negociū/ vl̓cognitionē oꝑis ſiue negocij: de qͦ dic̄: qt Ciuitas paruaeſt vel fuit. r Et pauci in ea viri .i. homines viriles.

Uenit ꝯͣ eā rex magnꝰ ad lr̄am: t Et vallauit eāmunitiōibꝰ. v Extruxit munitiōeſ ꝑ gyꝝ ⁊ ꝑfecta ē obſidio illiꝰ ciuitatꝭ: y. Inuētuſqꝫ ī ea vir pauꝑ ⁊ ſapiēſ:liberauit vrbem perſi eccleſia humilis: De quaPsͣ. Glorioſa dictaſunt de te ciuitas dei.Et alibi: Hieruſalē q̨̄ędificat̉ vt ciuitaſ. Iōaūt ꝑua vel humil̓ dicit̉ eccleſia: qꝛ tm̄ ꝑuiet humiles habitāt inea/ numero et merito.Un̄ Matth̓. xviij. a.Amē dico vob̓ niſi cōuerſi fueritꝭ ⁊ efficiamini ſic̄ paruuli nō intrabitis in regnū cęloꝝ. Vel parua d̓r reſpectu babylonis .i.ciuitatꝭ diaboli. De qͣ Daniel̓. iiij .ſ. Nōne hęc ē babylon ciuitas magna quā ędificaui ī fortitudīe mea? r Et pauci īea viri .i. hoīes fortes ⁊ viriles ad cōꝑationē maloꝝ/ vl̓ vocatoꝝ a deo. Multi enī ſūt vocati/ pauci ꝟo electi: Matth̓.xx. b. et. xxij. b. & Uenit ꝯͣ eā rex magnꝰ .i. pͥnceps hiuꝰmūdi diabolus. Iob. xlj. d. Qui ē rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbię.Et ideo rex magnꝰ: qꝛ ſuꝑ magnos .i. ſuꝑbos regnat. Vel qꝛmagnū ē regnū ſuū .ſ. totꝰ mūdꝰ. Ioh̓. xiiij. d. Venit pͥncepsmūdi huiꝰ ⁊ ī me nō habet qͥcqͣꝫ. Vel magnꝰ fortitudīe. Lucꝭxj. c. Cū fortꝭ armatꝰ cuſtodit atriū ſuū: ī pace ſūt oīa q̨̄ poſſidet. Uel magnꝰ d̓r: qꝛ iactat ſe magnū. Matth̓. iiij. b. Hęcoīa tibi dabo ſi ꝓcidēs adorauerꝭ me. t¶ Et vallauit ea:id ē malis vndiqꝫ circūdedit ad impugnādū. Un̄ Psͣ. Circūdederūt me vituli multi: tauri pīgues obſederūt me. v Etruxit munitiōes ꝑ gyrū .i. īcitatiōes fortes tēptatiōes/frequētes tribulatiōes. Munitiōes etiā diaboli qͣs extruit ꝯͣeccleſiā: ſūt hęreticoꝝ ꝟſutia: tyrānoꝝ malicia/ ꝓpria aſtutia:mūdi ſapīa: q̨̄ inimica ē deo: vt d̓r Iaco. iiij. a. et prudentiacarnis q̨̄ eſt mors ſpūs: Roma. viij. b. oīs ꝑſecutio. x EEtꝑfecta ē obſidio: qꝛ nihil de his q̨̄ reqͥrit obſidio omittitdiabolꝰ: Habet enī aꝑtos īpugnatores hęreticos ⁊ tyrānoſ:hꝫ ⁊ ſuffoſſores occultos .ſ. hypocritas: habet et machinas ⁊baliſtarioſ adulatores/ ⁊ detractoreſ. Itē ꝑfecta ē obſidio: qꝛqͥcūqꝫ exierit hō de hac ciuitate/ incurrit in hoſtes armatos.Un̄ Eccͣj. ix. d. Cōmunionē mortꝭ ſcito: qm̄ in medio laqueorū ingredierꝭ: ⁊ ſuꝑ dolētiū arma ambulabis. Vel iō ꝑfectad̓r obſidio: qꝛ ante aduētū chriſti nullꝰ euadebat diabolū: ſedoēs trahebat ad inferos vel ad limbū. y Inuētuſqꝫ ī eavir pauꝑ ⁊ ſapiēs .i. chriſtꝰ dn̄s: qͥ ſolꝰ vere ⁊ ꝑfecte ē vir:nihil molliciei fęmineę hn̄s. De qͦ Hiere. xxxj. d. Nouū faciet dn̄s ſuꝑ t̓rā: fęmīa circūdabit viꝝ. Itē pauꝑ fuit: qꝛ nec diuitias habuit nec amauit. Psͣ. Ego ſū pauꝑ ⁊ dolēs. Itē ſapiēſ ē: qꝛ ī eo ſt̓ oēſ theſauri ſapīę ⁊ ſcīę dei abſcōditi Col̓. ij. a.Liberauit vrbē .i. eccl̓iaꝫHieronymꝰ alit̓ exponit ẜm hebręos. q Ciuitas parua/ eſt homo: qui dicitur microcoſmus: id eſt minor mundus. r Pauci viri/ ſunt vires ⁊ membra: s Rex magnus/ diabolus. x Obſidio: omnia incōmoda ęgritudinū ⁊ tribulationū. y Uir pauꝑ ⁊ ſapiēs/ ſpūs humil̓:qͥ dū pęnitet/ liberat̉ ꝑ ſapīam pęnitudinis a carcere diaboli.Qd̓ aūt ſequit̉: Et nullMMoraliter q Ciuitas parua: id eſt quilibet electus.r Pauci in ea viri: id ē virtutes: quę dicuntur viri propter robur: ⁊ quia generant in voluntate filios bonorū operū. Et pauci dicuntur in reſpectu multitudinis vitiorū. Cōtra hāc ciuitatem: s Uenit rex magnus: id eſt diabolus. t Et vallauit eam: id eſt vndiqꝫ obſedit: ita vt qͦcunqꝫ exeat quis incidat in hoſtes. Supra ſunt dęmones: qͥſuggerunt iniquitatem. Infra/ caro: quę ſuggerit voluptatē.A lateribus mundus: qui a dextris proſperitate/ a ſiniſtrisimpugnat aduerſitate. v Extruxit munitiones ꝑ gyrum: id eſt varios modos temptationū. y Inuentuſqꝫin ea vir pauper et ſapiens: id eſt virtus humilitatis.Liberauit vrbem

MyſticeFPs .86.Psͣ. 121.D

Pr. 143.

Psͣ. 21.

pr. iii. b

Psͣ. .68.

Alit̓ ẜm hiero.

Moxaliter

gitatiōe ī

o 4 X