Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

LibriEccleſiaſtes

ſͦꝫ ēt bibe cū gaudio vinū tuū:c quia deo placēt opera tua.ę Omī tꝑe̓ ſint veſtimēta tuagcandida: et oleum de̓ capitetuo nō deficiat. Perfruerek vita cū vxore quam diligislcūctꝭ diebꝰ vitę inſtabilitatꝭI tuę: qͥ dati ſūt tibi ſub ſole oīo tꝑer vanitatꝭ tuę. Hęc ē ēnī

ꝑ ꝑs ī vita̓ ⁊ ī labore tuo qͦ laq̄ boras ſub ſole. Quodcūqꝫpoteſt facere manus tua/ inr ſtant̓ operare: quia nec opꝰgͦ nec ratio/ nec ſcientia/ nec ſapientia erunt apud inferosy quo tu properas. Uerti mez ad aliud: vidiqꝫ ſub ſole:ę nec ve̓locium eſſe curſum:

1. S los ⁊ carduos pctōꝝ. In quoꝝ ꝑſona dic̄ Psͣ. Percuſſusſū vt fęnū ⁊ aruit cor meū: qꝛ oblitꝰ ſū comedere panē meū.a Et bibe cū gaudio/ cordis: b Uinū tuū .i. intelligentiam verbi dei. De quo ſponſus Lantꝭ. v. a. Bibi vinūmeū cū lacte meo.a EEt bibe cū gaudio/ ſpei: b Uinūtuū .i. ſanguinem ieſuchriſti. De hͦ d̓r Prouerb̓. ix. b. Venite comedite panem meū: ⁊bibite vinū qd̓ miſcuivob̓. c. Quia deoplacēt oꝑa tua: q̨̄in lęticia cordis facisSciendū aūt ꝙ panichriſtiāi ē oē id vn̄ īterior hō reficit̉/ nutrit̉/cōfortat̉ ⁊ creſcit: hoceſt cuiuſlibet virtutis exercitiū. Tribulatio enī panis ē patiētię: quę eſt vnū mēbꝝ hoīs interioris. Ignominia cibꝰ ē humilitatꝭ: quę eſt aliud mēbꝝ. Cōtumelia cibus ē māſuetudinis: q̨̄ eſt aliud mēbꝝ. Moleſtia cibꝰ ē fortitudinis: q̨̄ eſt aliud mēbrū: ⁊ ſic de alijs. Oīs hmōi panis/ nō ſolū comedēdꝰeſt: ſed cū gaudio comedendus. Et de hͦ d̓r Prouerb̓. xiij. d.Iuſtꝰ comedit ⁊ replet aīaꝫ ſuā. Eccͣj. ij. a. Oē qd̓ tibi applicitū fuerit comede: ⁊ ī dolore fuſtine: ⁊ in hūilitate tua patiētiam habe. d Omī temꝑe .i. aduerſitatꝭ ⁊ ꝓſperitatis:e Sint veſtimēta tua .i. ꝯuerſatio exterior .ſ. geſtꝰ habitus/ īgreſſus/ ſtatꝰ/ ſilētiū/ locutio: et cętera oꝑa tua: f Cādida/ candore ꝟtutū ⁊ innocētię ⁊ ſine fuco prauę intētiōis.Hęc veſtimēta debēt eſſe duplicia .i. forata. Decor enī interioris ꝯuerſatiōiſ .i. rectę intētiōis/ debet eſſe cōiunctꝰ decoriexterioris ꝯuerſatiōis. Et talis veſtis ē chriſtiana. Prouer.vltꝭ. c. Omēs domeſtici eius veſtiti ſunt duplicibus. Veld Om̄ī tꝑe vitę tuę: e Sint veſtimēta tua .i. corporis mēbra: f¶ Candida/ caſtitate ⁊ puritate ſine macula.Apoct̓. xvj. c. Btūs qͥ vigilat ⁊ cuſtodit veſtimēta ſua ne nudus ambulet et videāt turpitudinē eiꝰ. Bn̄ dicit: qͥ vigilat etcuſtodit veſtimēta ſua: qꝛ ꝑ vigilias maxīe cuſtodit̉ mūdiciacorꝑis: ⁊ tabeſcit laſciuia carnis. Eccͣj .xxxj. a. Uigilla honeſtatis tabefaciet carnes. Iob. xxxvij. c. Nōne veſtimēta tuaſūt calida cū ꝑflata fuerit terra auſtro? g Et oleū/ miſericordię: h De capite tuo .i. de mēte tua: nō deficiat.Hęc duo .ſ. oleū miſcd̓ię ⁊ cādor mūdicię ſūt ꝯtra duo malaquę ſūt origo oīm maloꝝ .ſ. maliciā mentꝭ ⁊ īmūdiciā carniſ.Unde Sap. j. a. In maliuolam aīaꝫ ⁊cͣ. Uel g Oleumde caꝑite tuo nō deficiat .i. hilaritas de mēte. Hilaremenī datorē diligit deꝰ: vt d̓r. ij. Corꝭ. ix. b. Un̄ dn̄s Matth̓.vj. c. Cū ieiunas vnge caput tuū ⁊ faciē tuā laua. Eccͣj .xxxvb. In oī dato hilarē fac vultū tuū: ⁊ exultatiōe ſctīfica decimas tuas. Generalit̓ aūt oleū gr̄ę pōt accipi: qd̓ de capite .i.de corde non debet deficere: ſicut nec de lāpade q̨̄ iugit̉ ardere ⁊ lucere in tēplo dei debet. Ergo nō deficiat oleū de capite: ne ſit tēplū dei ſine lampade ardēte. Itē nō deficiat oleſde capite: ſicut nec medicina de vulnere: Oleū enī gr̄ę in capite ē medicamētū in vulnerato corde. Iuxta lr̄am ꝟo tāgſalomon morē palęſtinę: vbi hoīes capita ſua vngūt: Et loqͥꝯcionatorie. q. d. vaca delitijs ⁊ cultui exteriori. Uel ſic expone: g Oleū de capite tuo nō deficiat .i. caput tuūoleo gr̄ę dei nō deficiat. Nūqͣꝫ enī pͥmo defic̄ oleū capiti: dnec caput tuū deficiat oleo. Tunc em̄ pͥmo ſtetit oleū heliſeqn̄ defecerūt vaſa. iiij. Regꝭ. iiij. a. Et hͦ ē qd̓ dic̄ apl̓s Heb̓xij. d. Videte ne qͥſ deſit gr̄ę dei. ¶¶erfruere vitā/ gr̄ę.naturę: k Cū vxore quā diligꝭ .i. cū ſapīa quā tibi qͣſiꝯiugē ſociaſti. Sap̄. viij. a. Hāc amaui a iuuētute mea: ⁊ q̨̄ſiui ſponſam mihi aſſumere. l Cūctis diebꝰ vitę inſtabilitatꝭ tuę .i. vitę tuę īſtabilis: m QQui dati ſūt tibi .ſ.vt ī eis laborādo ſeruias deo ad tui vtilitatē. n¶ Sub ſolēoī tꝑe vanitatꝭ tuę: vel natiuitatꝭ: q̨̄ tota plena ē vanitate triplici .ſ. mutabilitatꝭ mortalitatꝭ/ iniqͥtatꝭ: Quę iterū in

tres diuidit̉: in vanitatē .ſ. curioſitatꝭ cupiditatꝰ/ voluptatis.et oī hac vanitate plena ē natiuitas: qꝛ qͥcqͥd ē in mūdo/ auteſt ꝯcupiſcētia carnis ⁊cͣ. j. Ioh̓. ij. c. o Hęc ē enī paritua: p In vita ⁊ ī labore tuo qͦ laboras ſub ſole.q. d. vera ſapīa hęreditas ſityrtio tua ē. Un̄ Psͣ. Portemea dn̄e dixi cuſtodire legē tuā. Hāc ī vitatua toto labore debestibi aſſociare: et hͦ cunctis diebꝰ vitę tuę: quidati ſūt tibi ad reqͥrē/dū ſapīaꝫ/ ad negociandū cū illa ad ſeminandū ex illa ad delectandū in illa: qꝛ poſtmortē nō licebit neqꝫnegociari/ neqꝫ ſemīare/ neqꝫ ſapīam vxorēaſſumere. Et h̓ eſt qd̓ſeqͥt̉: q Qd̓cūqꝫ bonū: pōt facere manꝰ tua inſtanter oꝑarę .i. celerit̓ ꝯtinue/ feruent̓/ ꝑſeuerant̉. Celerit̓ ꝓpterbreuitatē tꝑis. Un̄ Ioh̓. ix. a. Me oportet oꝑari oꝑa eiꝰ quimiſit me donec dies ē: venit nox qn̄ nemo pōt oꝑari. Un̄ dicit dn̄s Ioh̓. xij. e. Ambulate dū lucē habetꝭ ne tenebrę voscōprehēdāt. Gal̓. vj. c. Dum tp̄s habemꝰ oꝑemur bonū adoēs. Cōtinue: quia interpolatio ocij mentis robur eneruat.Eccͣj .xxvij. a. Si nō in timore dn̄i te tenuerꝭ inſtant̓ cito ſubuertet̉ domꝰ tua. Feruent̉: qꝛ mollicies in oꝑibꝰ diſſipatio illoꝝ ē. Prouerb̓. xviij. b. Qui mollis ⁊ diſſolutꝰ ē in oꝑe ſuofrater ē ſua oꝑa diſſipātꝭ. Perſeuerant̉: qꝛ ſola ꝑſeuerātia coronat̉. j. Corꝭ. ix. d. Neſcitꝭ qꝛ hi qͥ in ſtadio currūt: oēs qͥdēcurrūt/ ſed vnꝰ accipit brauiū .ſ. ꝑſeuerās. Mat. x. c. et. xxiiij.b. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē h ſaluꝰ erit. ij. Timoth̓. ij. a.Qui certat ī agone nō coronat̉ niſi legitime certauerit. Quere aūt ſic oporteat inſtare oꝑi oſtēdit: r Quia nec opꝰ.i. tp̄s oꝑandi: s¶ Nęc ratio/ allegādi: t Nec ſcientialaborādi: v Nec ſapīa ꝯtēplādi: xi Erūt apud inferos qͦ tu ꝓperas: male oꝑando: et cū tꝑe defluēdo: ⁊ curſum p̨̄ſentꝭ mortalitatꝭ currēdo. In his enī tribꝰ ꝯſiſtit hęcꝓperatio: ī p̨̄cipitio maloꝝ oꝑū: ī fluxu tꝑis cū qͦ pari velocitate rapimur: in curſu p̨̄ſentꝭ mortalitatꝭ/ qͦ iugit̓ vigilātes etdormiēteſ currimꝰ ad mortē. Et hęc ꝓperatio tāgit̉ Iob xxj.b. Ducūt ī bonis dies ſuos ⁊ ī pūcto ad inferna deſcendunt.Sed nōne erit labor in inferno? Vtiqꝫ ⁊ etiā dolor ⁊ timorpudor. Ergo ⁊ opꝰ. Itē in imagine ꝑtranſit homo: ſed ratiimago dei ē: ergo ratio erit in inferno. Sol̓. Opuſ nō erit ibi.i. tp̄s oꝑādi vtilit̓: ſed recipiēdi mercedē oꝑis. Un̄. ij. Corꝭ.v. b. Oēs nos manifeſtari oportet an̄ tribunal chriſti: vt recipiat vnuſqͥſqꝫ ꝓpria corꝑis ꝓut geſſit: ſiue bonū ſiue malū.Itē nō erit ibi ratio defenſiōis/ vel excuſatiōis/ vel allegationis/ aut appellatiōis: ſed iudicabit̉ ẜm oꝑa q̨̄ manifeſta erunttunc. Apocꝭ. xx. d. Dedit mare mortuos ſuos qͥ in eo erat: etmors ⁊ infernꝰ dederūt mortuos ſuos qͥ in ipſis erāt: ⁊ iudicatū eſt de ſingulis ẜm oꝑa eoꝝ. Itē nec ratio ſupplicationiserit ibi .i. nō ꝓderit. Iob. xlj. a. Nō parcā ei ꝟ̓bis potētibꝰ ⁊ad dep̄candū cōpoſitꝭ. Prouerb̓. vj. d. Zelus viri nō parcetin die vindictę: nec acqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ. Itē ſciētia ⁊ ſapinō erūt ibi: vt eis vacare ⁊ ī eis delitiari permittat̉ alicui: ſedpotiꝰ erūt ibi ad tormētū: qꝛ ſeruꝰ ſciēs volūtatē dn̄i ſui ⁊ nōfaciēs vapulabit ml̓tꝭ: Lucꝭ. xij. f. Et Iaco. iiij. d. Sciēti facere bonū ⁊ nō faciēti/ pctm̄ eſt illi. Eſt gͦ ſenſus: ꝙ opus ⁊ fatio: ſciētia ⁊ ſapīa h̓ habēt vſū: ibi fructū. Un̄ Prouerb̓. vltl.d. Dete ei de fructu manuū ſuaꝝ. Uerti me ad aliucꝯtēplādū: z¶ Uidiqꝫ .i. mēte ꝑcępi. Sub ſole i. imūdo: b Nec velociū .i. ſctōꝝ qͥs nō aggrauat carnis infirmitas: c Eſſe curſū: qꝛ ꝙ ipſi currūt ꝑ viā mandatoꝝdei/ ad brauiū ſuꝑnę vocatiōis/ n̄ eſt a ſe ſed a deo. Un̄ Ro.ix. d. Nō ē volētꝭ neqꝫ currētꝭ ſꝫ dei miſerētis. j. Corꝭ. iiij. b.Quid habes qd̓ nō accępiſti? Uel ſic: z Uidi nec velociū .i. nimiſ ꝓperātiū: c¶ Eſſe curſū .i. finē curſus .i. fructuſiue brauiū ęt̓nę vocatiōis. Multi enī currūt/ ſicut nouitij: qͥin medio itiuere fatigatiꝭ

Psͣ .181.

Ng. iij

Aliter

Al̓. mnatiuitatꝭ

Ps. j8.