Druckschrift 
1 (1498)
Einzelbild herunterladen
 

tis ergo adonias arietibuſ ⁊vitulis ⁊ vniuerſis pinguibꝰiuxta lapideꝫ coeleth/ qͥ eratvicinus fonti rōgel: vocauitvniuerſos fratres ſuos filios regis: ⁊ om̄es viros iudaſeruos regis: Nathan autēa ꝓphetā ⁊ banaiam ēt robuſtos qͦſqꝫ: ⁊ ſalomonē fratrēſuū nō vocauit. Dixit itaqꝫnathan ad be̓rſabee matreꝫb ſalomōis: Nū audiſti ꝙ regnauerit adoniaſ filiꝰ aggithc et dn̄s nr̄ dauid hͦ ignorat?Nūc ergo veni accipe ꝯſilidum a me: ⁊ ſalua aīam tuamfilijqꝫ tui ſalomonis. Uade⁊ ingredere ad regē dauid: ⁊dic ei: Nonne tu dn̄e mi rexiuraſti mihi ācillę tuę/ dicēſ:ꝙ ſalomon filiꝰ tuꝰ regnabitpoſt me: ⁊ ip̄e ſedebit ī ſolioē meo? Quare gͦ regnat adofnias? Et adhuc ibi te loquēte cū rege: ego veniā poſt teet cōplebo ſermones tuos.Ingreſſa eſt itaqꝫ berſabeead regē in cubiculo: Rex autem ſenuerat nimis: ⁊ abiſagſunamitꝭ miniſtrabat ei. Ing clinauit ſe berſabee/ et adorauit regem. Ad quam rex:Quid tibi inqͥt vis? Quę reſpōdēs ait: Dn̄e mi rex tu iuraſti ꝑ dn̄m deū tuū ancillętuę: ſalomon filiꝰ tuꝰ regnabit poſt me: ⁊ ip̄e ſedebit ī ſolio meo: ⁊ ecce nūc adoniasregnat/ te dn̄e mi rex ignorante. Mactauit boues etpinguia quęqꝫ: ⁊ arietes plurimos: et vocauit oēs filiosregis/ abiathar qͦꝫ ſacerdotēet iōab principē militię: ſalomonē aūt ſeruū tuū nō vocauit. Uerūtamē dn̄e mi rex inte oculi reſpiciūt totiꝰ iſraelvt indices eis qͥs ſedere debeat in ſolio tuo dn̄e mi rexh poſt te. Eritqꝫ cuꝫ dormieritdn̄s meꝰ rex cū patribꝰ ſuis:erimꝰ ego et filiꝰ meꝰ ſalomōk peccatores. Adhuc illa loquēte cū rege/ nathan propheta venit. Et nūciauerūtregi/ dicētes: Adeſt nathanꝓph̓a. Cūqꝫ introiſſet an̄ cōſpectū regis/ ⁊ adoraſſet euꝫꝓnus in terrā/ dixit nathan:

Dn̄e mi rex/ tu dixiſti: adonias regnet poſt me: et ipſe ſedeat ſuꝑ thronū meū? Quiadeſcendit hodie/ ⁊ īmolauitboues ⁊ pīguia ⁊ arietes plulrimos: ⁊ vocauit vniuerſosfilios regis ⁊ pͥncipes exercitꝰ: abiathar qͦꝫ ſacerdotē: Illiſqꝫ veſcētibꝰ ⁊ bibētibꝰ corāeo ⁊ dicētibꝰ: viuat rex adonias: me ſeruū tuū ⁊ ſadochſacerdotē ⁊ banaiā filiū ioīadę ⁊ famulū tuū ſalomoneꝫno vocauit. Nunqͥd a domino meo rege exiuit hoc v̓bū:⁊ mihi nō īdicaſti ſeruo tuoqui ſeſſurus eſſet ſuper thronū dn̄i mei regis poſt eum?Et rn̄dit rex dauid/ dicens:m Uocate ad me berſabeeQuę cū fuiſſet ingreſſa corārege/ ⁊ ſtētiſſet an̄ eū: iurauitrex/ et ait: Uiuit dn̄s qͥ eruitaīam meā de omī anguſtia:qꝛ ſic̄ iuraui tibi ꝑ dn̄m deūiſrl̓ dicēs: ſalomon filiꝰ tuusregnabit poſt me: ⁊ ip̄e ſedebit ſuꝑ ſoliū meū ꝓ me: ſic faciā hodie. Submiſſoqꝫ berſabee in t̓rā vultū/ adorauitregē/ dicēs: Uiuat dn̄s meꝰrex dauid in ęt̓nū. Dixit qͣꝫrex dauid: Uocate mihi ſan̄ doch ſacerdotē/ ⁊ naͣthā ꝓphetā: ⁊ banaiā filiū ioiadę.Qui cū ingreſſi fuiſſēt corārege dixit ad eos: Tollite vobiſcū ſeruoſ dn̄i vr̄i/ ⁊ īponite ſalomonē filiū meū ſupero mulā meā: ⁊ ducite eū ī giō:⁊ vngat eū ibi ſadoch ſacerdos ⁊ nathā ꝓph̓a ī regē ſuper iſrl̓: Et canetis buccinaatqꝫ dicetis: Uiuat rex ſalomon. Et aſcēdetꝭ poſeū ⁊ venietꝭ ī hierl̓m: ⁊ ſedebit ſuꝑ ſoliū meū: ⁊ ipſepͦ regnabit ꝓ me: illiqꝫ p̨̄cipiaꝫ vt ſit dux ſuꝑ iſrl̓ ⁊per iudā. Et rn̄dit banaīas filiꝰ ioīadę regi/ dicēamē: Sic lōqͣt̉ dn̄s deꝰ dn̄i mei regꝭ: Quo fuit dn̄ſcū dn̄o meo rege/ ſic ſit cū ſalomōe: ⁊ ſb̓limiꝰ faciatſoliū eiꝰ/ a ſolio dn̄i mei regꝭ dauid. Deſcēdit gͦ ſadoch ſacerdos ⁊ nathā ꝓph̓a ⁊ banaias filiꝰ ioīadę⁊ cerethi ⁊ phelethi: ⁊ īpoſuer̄t ſalomonē ſuꝑ mulāregꝭ dauid: ⁊ adduxer̄t eū ī gion. Sūpſitqꝫ ſadochſ ſacerdos cornu olei d̓ tab̓nacl̓o ⁊ vnxit ſalomonē:⁊ cecinerūt buccina: ⁊ dixit oīs ppl̓s: Uiuat rex ſalomō. Et aſcēdit vniuerſa ml̓titudo poſt eū: ⁊ ppl̓sv canētiū tibijs/ ⁊ lętātiū gaudio magno: et inſonuitt̓ra ad clamorē eoꝝ. Audiuit aūt adonias/ ⁊ oēs qͥx inuitati fuerāt ab eo: Iāqꝫ ꝯuiuiū finitū erat. Sꝫ ⁊

niet ei. Item eoae. xx. c. Hereditaſ adquā feſtinat̉ in princiqo in nouiſſimo bn̄peiae cuttt. jIenxca ſ faluſtfinata minuet̉: q̄ autpndapm callicpſrnanu/ multiplicabit̉.g xgo rilcpſſt̉.uerbiū quo ſolet diciAui prior capit nonpęnitetA xhhuſſoselethi .i.gaſviuificāteſ ⁊ mortificetes viteſ: qꝛ illiuificāt ⁊ vitia mortifiāt nōelitiasulares. b¶ RRegna.i. regnare d̓ierit. d hoc igSꝫ ſi hͦ ignorauituare dicit̉ ſuo. ꝙ nō corripuitater ſuus? Si em̄at / corrigereSolutioquid ignorauit hāiē: ſꝫ elationē⁊ ꝙ ſibi fecerat currus ⁊ equites/ hoc nōnorabat: et de honō corripuit. d. AAnimā tua .i. vitā. Hocdixit/ ne poſt mortemdauid iudicaret̉ adulera. ¶Quare ret: exqͥ ita ꝓmiſiſtid nō debes mētiri.Quare ⁊cͣ. ⁊ adhuc ⁊c̄. Verba ſuntd berſabee.Adorauit. duPoſt te. i.eris renabit poſt te: ⁊ hūcē ſequet̉ ppl̓s enō aliū. Eritqꝫ .i.ita accidet. k Peccatores: qꝛ ego habebor adultera: ⁊ ſalonon filiꝰ adulterę. ⁊ fſupra dixit ei nathanSalua animā tuā ⁊cͣ.Expone igit̉/ Erimꝰpctōres .i. iudicabimur morte digni: egovt adultera: ſalomō vtfilꝰ adulterę. Unuerſos fi. p̨̄ter ſalomonē. m. ocatad me ber. q̨̄ īceſſen Et nathan ꝓphqͥ fortepēireSuꝑilā meāꝫ noa legē?In legebita

fuit cōmixtio aīaliumdiuerſoꝝ generū. Un̄Leuitꝭ. xix. d. Iumenta tua nō facies cōirecū alteriꝰ generis animātibꝰ. Sol̓. Reueratalis cōmixtio fuit ꝓhibita/ ſꝫ vti aīali natoex tali cōmixtōe n̄ fuitꝓhibitū. pPręcipiā ⁊cͣ. Argumentū ꝙ ꝑ ſucceſſioneꝫ fitrex: nō per electioneꝫ.q Amē. Amē qn̄qꝫponit̉ nominaliter: vtApocꝭ. iij. c. Hęc dic̄amen .i. teſtis fidelis.Qn̄qꝫ verbalit̓: vt h̓amen .i. fiat. Un̄ Psͣ.Fiat fiat .i. amē amē.Qn̄qꝫ aduerbialit̓: vtIoh̓ .xij. d. Amē amēdico vob̓. .i. vere vere.r SSic loquat̉. q. d.ſic velit deꝰ ꝙ ſalomōſit rex/ ſic̄ voluit de te.s¶ Cornu olei. Nota ſaul fuit īunctꝰ oleolenticulę/ in ſignū fragilitatis regni ſui. Dauid aūt oleo cornu vnctus eſt/ in ſignū ſtabilitatis regni ſui. Und̓Eſa. ix. b. Suꝑ ſoliuꝫdauid ſedebit/ ⁊ ſuꝑ regnū eiꝰ/ vt ꝯfirmet illud ⁊ corroboret/ amodo ⁊ vſqꝫ in ſēpiternū.Et ſalomō ſil̓r vnctꝰ ēoleo cornu. t Detabernaculo. Sic īRemēſi eccl̓ia ſumit̉chriſma vn̄ vngit̉ rexfrācię: alit̓ nō eēt verꝰrex frācię. v Canētiū. In lęticia facta fuit electio/ et vnctio ſalomonis: nō ī comeſatiōibꝰ ⁊ potatiōibꝰ ſic̄adonię. x¶ Inuitati9 Tales

D

P sͣ. 40. et. τιet. 105.

F1. Regꝭ. 10. a.

F1. Regꝭ. 16. c.

E

7e. diſ. §. hoc regulariter.

2 3