LibritertijRegum
ioab audita voce tubę/ ait:Quid ſibi vult clamor ciuitatis tumultuātis? Adhuc illo loquēte ionathā filiꝰ abiathar ſacerdotis venit. Cuidixit adonias: Ingredere:qꝛ vir fortis es: ⁊ bona nūcians. Rn̄ditqꝫ ionathā adoa nię: Neqͣqͣꝫ. Dn̄s em̄ nr̄ rexdauid/ regē ꝯſtituit ſalomonē: miſitqꝫ cū eo ſadoch ſacerdotē ⁊ nathan ꝓphetā: ⁊banaiā filiū ioiadę: ⁊ cerethi⁊ phelethi: ⁊ īpoſuerūt eū ſuper mulā regis: Unxerūtqꝫeū ſadoch ſacerdos ⁊ nathāꝓpheta regē in gion ⁊ aſcenderūt inde lętātes: ⁊ inſonuit ciuitas. Hęc ē vox quā audiſtis. Sed et ſalomon ſedet ſuꝑ ſoliū regni: ⁊ ingreſſi ſerui regis/ bn̄dixerūt dn̄onr̄o regi dauid: dicēteſ: Amplificet deꝰ nomē ſalomonisſuꝑ nomē tuū: et magnificetthronū eiꝰ ſuꝑ thronū tuum.y Et adorauit rex dauid in ledctulo ſuo: inſuꝑ ⁊ hęc locuteſt: Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓ quidedit hodie ſedētem in ſoliomeo videntibꝰ oculis meis.Territi ſūt ergo ⁊ ſurrexerūtoēs qͥ inuitati fuerāt ab adonia: ⁊ iuit vnuſqͥſqꝫ in viamſuā. Adonias aūt timēs ſaē lomonē/ ſurrexit ⁊ abijt ī tab̓naculū dn̄i: tenuitqꝫ cornuf altaris. Et nūciauerūt ſalomoni/ dicētes: Ecce adoni-
as timēs regē ſalomonē tenet cornu altaris/ dicēs: Iuret mihi hodie rex ſalomonꝙ nō int̓ficiat ſeruū ſuū gladio. Dixitqꝫ ſalomō: Si fuerit vir bonꝰ nō cadet nec vnꝰqͥdē capillꝰ eiꝰ in t̓rā: Sin autē malū inuentū fuerit in eomoriet̉. Miſit ergo rex ſalomon ⁊ eduxit eū ab altari: etingreſſus adorauit regē ſalomonē. Dixitqꝫ ei ſalomon:UUade ī domū tuā. ¶ Ca. II.Ppropinqͣuerūt aūtdies dauid vt moreret̉: p̨̄cępitqꝫ ſalomōihſfilio ſuo/ dicēs: Ecce̓ ego ini gredior viā vniuerſę terrę:Confortare ⁊ eſto vir fortis:ket obſerua cuſtodias domiini dei tui: vt ambules ī vijsin eius: ⁊ cuſtodias ce̓rimoniZas eius: ⁊ p̨̄cępta eius: ⁊ iupͦ dicia ⁊ teſtimoīa: ſicut ſcpͥtūq̄ eſt in lege moyſi: vt ītelligasvniuerſa q̨̄ facis: et qͦcūqꝫ tev̓teris: vt ꝯfirmet dn̄s ẜmones ſuos qͦs locutꝰ eſt de medicens: Si cuſtodierint filijtui vias meas/ et ābulauerīts corā me in vitate in oī cordeſuo: ⁊ in om̄i aīa ſua/ non auferet̉ tibi vir de ſolio iſrl̓. Tuqͦꝫ noſti q̨̄ fecerit mihi ioab filiꝰ ſaruię: q̨̄ fecerit duobꝰ pͥnx cipibꝰ exercitꝰ iſrl̓ abner filioyner/ ⁊ amaſe filio iether: qͦsz occidit/ ⁊ effudit ſanguinemgͦ belli in pace: ⁊ pōſuit cruorē
elegerāt adoniā/ qͥs īuitauerat ad ꝯuiuium. a ¶ Nequaꝙͣ:ſupple annūcio tibi bona. b ¶ Adorauit: deū. c ¶ In lectulo ſuo: iacēs. d ¶ Et inſuꝑ: gr̄as agēs. e ¶ Abijt ītaber. Semꝑ em̄ eccl̓ia/ domꝰ refugij dꝫ eſſe. f ¶ Altaris:thymiamatis: qd̓ erat in ſancta: qͦ nō licebat intrare niſi ſolisſacerdotibus.¶ Expo. Ca.II.Aquauerūt.PpropinH In hͦ capl̓o/ pͥmo agit̉ de p̄cęptis ędauid cū vellet moridedit ſalomoni/ ſiue p̨̄cępit. Secūdo d̓ morte dauid. Tertio demorte adonię. Quarto de ioab et amotione abiathar. Quintode morte ſemei.h ¶ Ecce ego īgre.⁊cͣ. Dauid chriſtꝰ: ip̄onatus eſt vt hō. Eſaieix. b. Paruulus natus ē nobis. Itē mortuus eſt vt hō. Sap̄.vij. a. Ego natꝰ accępi cōem aerē: ⁊ in ſil̓rfactam decidi terrā: ⁊pͥmā vocē ſil̓em oībꝰemiſi plorās. Et PsͣDn̄i dn̄i exitꝰ mortꝭi ¶ Uiā vniuerſę terrę .i. vniuerſoꝝ habitatiū in t̓ra mors eſt.Hęc eſt via regia: viacōis: ꝑ quā neceſſe eſtoēs ire: ⁊ reges et ſeruos ⁊ bonos ⁊ maloUn̄ Sap̄. vij. a. Unē introitꝰ oībꝰ ad vitā⁊ ſil̓is exitꝰ. Eccͣj .xlj.a. Noli metuere iudiciū mortis: memēto q̨̄ante te fuerūt/ ⁊ q̨̄ ſuꝑuētura ſunt tibi. Hociudiciū a dn̄o omī cani. Hāc viam cucurritꝓpter nos dei filius ⁊virginis filius gigasgemīę ſubſtātię. PsͣExultauit vt gigas adcurrēdā viā. Curreredr̄: qꝛ cito trāſiuit eaꝫ.Un̄ alibi: De torrētein via bibet ⁊cͣ. Currere ergo oportet/ ⁊ poſt eū ſi volumꝰ venire ad eū ⁊ exaltari cūeo: vt ſicut ip̄e ꝓ nobis nō timuit mori: ſic ⁊ nos ꝓpter ip̄m:Sic̄ et fecit thomas: Ioh̓. xj. b. Eamꝰ inqͥt ⁊ moriamur noscū ip̄o .i. ſic̄ ip̄e. Sic petrꝰ: Lucꝭ. xxij. d. Dn̄e/ tecū paratꝰ ſumet in carcerē ⁊ ī mortē ire. Hęc via vna ē in ingreſſu: ſed diuiditur in duas: Una a dextris: altera extendit̉ a ſiniſtris. Illaducit ad cęlū: hęc ad infernū. Illā tenent electi: hanc reprobi.Un̄ Prouer. iiij. d. Uias q̨̄ a dexteris ſt̓/ nouit dn̄s: ꝑuerſę ꝟoq̨̄ a ſiniſtris ſūt. Matth̓. xxv. c. Cōgregabūt̉ ad eū oēs gēteset ſeꝑabit eos abinuicē ſicut paſtor ſegregat oues ab hędis:Et ſtatuet oues qͥdē a dexteris/ hędos aūt a ſiniſtris: Tūc dicet rex his qͥ a dexteris erūt: Uenite bn̄dicti patris mei percipite paratū vobis regnū a cōſtitutiōe mūdi: Eſuriui ⁊cͣ. Tūcdicet̉ rex ⁊ his qͥ a ſiniſtris eiꝰ erūt: Diſcedite a me maledicti īignē ęternū. Sed dicet aliqͥsSi ſcirē viā aē
ꝑ eā: ⁊ fugerē a ſiniſtris. Nullꝰ excuſat̉: Dn̄s docet h Pateꝫvij. b. Intrate ꝑ anguſtā portā: quia lata eſt porta/ ⁊ ſpaciovia quę ducit ad ꝑditionē: ⁊ multi ſūt qͥ intrant per eā. Orͣ anguſta porta/ ⁊ arta via q̨̄ ducit ad vitā: ⁊ pauci ſūt qͥ inueneam. Sed iteꝝ dicet aliqͥs: Dic mihi nomē vię vt ſciā quererde ip̄a ab aliquo de viatoribꝰ qualiſ ſit: ẜm ꝙIob .xxj. d. de viatoribus. Et ego dico tibivnū eſt nomē eiꝰ: cuiꝰporta eſt/ innocētia: dequa dicit Augꝰ. Innocens eſt qͥ nec facit/ necdeſerit miſerum: Hęcporta dn̄i/ ⁊ iuſti intrabunt per eā/ vt veniātad viā pęnitētię. Nectimēdū eſt ſi in principio ſit arta via iſta: qͥaſemꝑ magis ⁊ magꝭ dilatat̉. Un̄ Prouer. iiijb. Uiā ſapīę monſtrabo tibi: ⁊ ducam te perſemitas ęqͥtatis: qͣs cūingreſſus fueriſ/ nō artabuntur greſſus tui: ⁊currēs nō habebiſ offediculū. Sed dicat aliquis iterum: Uia hętenebroſa eſt. Nō ē verū: qꝛ Prouer. iiij. b.d̓r: Uia iuſtoꝝ qͣſi luxſplendēs ꝓcedit/ ⁊ creſcit vſqꝫ ī perfectā diē.Uia aūt impioꝝ tenebroſa. Un̄. Psͣ. Uia ſilorū tenebrę ⁊ lubricū⁊ angelꝰ dn̄i ꝑſequenseos. k Cuſtodiasdn̄i .i. ea q̨̄ p̄pit īcuſtodiri. ¶ Ut ābules: iuſte ⁊ miſericorditer oīa faciēdo. Siqͥdem vniuerſę vię dn̄imiſericordia et ꝟitas.m ¶ Cerimonias .j.legales obſeruātiaſ/ qͣstūc oportebit impleri:vt ritus mūdatiōis leprę: ⁊ huiuſmodi.n ¶ Pręcępta: moralia. o Iudicia .l. iuſticiam inter ſuos.p ¶ Teſtimonia: q̄īſignū data ſunt: vt immolatio vitulę rufę: ⁊ huiuſmodi. Et nota ꝙ multo plura qͣꝫhic/ legunt̉. jͣ. Paral̓. xxviij. Sed om̄ia ad iſta reducuntur.¶¶ Ut intelligas ⁊cͣ. Argumentū eſt/ ꝙ in expletiōe legisdat̉ intelligētia legis. Un̄ Dauid: A mādatis tuis intellexi. i.a cuſtodia mādatorū. Et alibi dicit: Intellectꝰ bonꝰ oībꝰ fadentibꝰ eū. r ¶ Cora me i. in bn̄placito meo. s IIn veritate: nō ficte. t In oī corde .i. in om̄i cogitatiōe. vlſpſiom̄i aīa .i. oī deſiderio. x. ¶ Abner. ij. Regꝭ. iij. e. NEtamale. ij. Regꝭ. xx. c. Daguinē belli .i. qͥ nō niſi in dello fundēdꝰ erat. a¶ In pace .i. in tēpore pacis. be Et hoſuit cruorē ⁊c̄ i. arma ioab non ſunt reſperſa ſanguine occiſorū: qꝛ nō dimicabat cū eis: ſed veſtes eiꝰ ⁊ calciamēta eius.qꝛ in oſculo pacis occidit eos. Uel aliter. Cōſuetudo erat &fortes inſignia opeꝝ ſuoꝝ ponebant in armis ſuis: Sꝫ ſoatquia in dolo turpiter occiderat iſtos/ nō fuit auſus hoc ſaciaſcribere
Rriij/
Moraliter.
A
Iliuij
1Ilicul
Psͣ. 67.
PPē xi
G
Pā 14
2. Regl.j.20. ſjuiſli
Psͣ .18.jͣ. 2. e.
Psͣ. 109.
Numer. .