Druckschrift 
1 (1498)
Einzelbild herunterladen
 

LibritertijRegum

domīo noſtro regi adoleſcētulam virginē: ⁊ ſtet coramrege/ ⁊ foueat eū: dormiatqꝫin ſinu ſuo/ ⁊ calefaciat dominū noſtrum regem. Quęſierūt igit̉ adoleſcētulā ſpecioſam in om̄ibus finibus iſa rael: ⁊ īuenerūt abiſag ſunamitē: ⁊ adduxer̄t eā ad regē.b Erat aūt ph̓ella pulchra nicmis: Dormiebatqꝫ cū rege:et miniſtrabat ei: Rex v̓o nōd̓ cognouit eā. Adoͦnias autēē fili aggith eleuabat̉/ dicens:Ego regnabo. Fecitqꝫ ſibi

currū ⁊ equites: ⁊ quinquaginta viros qui ante eū curſꝫ rerēt. Nec corripuit eū paterſuus aliquādo/ dicēſ: Quare hoc feciſti? Erat aūt ⁊ ipſehͦ pulcher valde/ ſecūdus natu poſt abſalon̄. Et ſermo eiꝰcū ioab filio ſaruię: ⁊ cū abiai thar ſacerdote: qui adiuuabāt partes adonię. Sadochvero ſacerdos ⁊ banaias filius ioiadę ⁊ nathan ꝓphetaet ſemei et cerethi et pheleti:et robur exercitus dauid nōkerāt cum adonia. Immola-

nō niſi cōplexū adoleſcētularū nō tepeſcit: Uiuebat adhūc berſabee/ ſupererat abigail: ⁊ reliquę vxores ⁊ concubineoēs quaſi frigidę repudiant̉: ⁊ in vnius tm̄ grādęuus caleſcitamplexibus. Abraam multo dauid ſenior fuit: ⁊ tamē viuenteſara aliā nō quęſiuit vxorē. Iſaac duplices dauid annos habuit: ⁊ cū rebecca iamvetula nūqͣꝫ refriguit.Moyſes centū ⁊ viginti annos habuit etſephorā nō mutauit.Quę eſt ergo iſta ſunamitis vxor ⁊ virgotam feruens vt frigidum calefaceret: tā ſācta/ vt calentē ad libidinem non ꝑuocaretb Puella pulchGlo. ſapiētia vel contemplatio: quā contēplantes/ in eius dilectione flammaſcumd Adonias autIſte fuit quartꝰ filiusdauid. Primus enimfuit chelaab. Secūdamnō. Tertius/ abſalon: Iſti mortui erāt.Unde adonias pͥmogenitus erat inter ſuꝑſtites: ⁊ ideo ratiōepͥmogeniturę aſpirabat ad regnum. e Dicens: in corde. Nec corripuit: Nec tn̄ inde punitꝰ legit̉: cū tn̄ heli/ qꝛ filios nō corripuit/ fractis ceruicibꝰ/ expiraret. Sed forte qꝛ helſacerdos erat/ magis tenebat̉ corrigere exceſſus filioꝝ qͣꝫ rex.g Pater ſuus: dauid .ſ. h. Secūdꝰ natꝰ poſt abſalō.i. natus poſt abſalon: ⁊ ita ſecūdꝰ ab eo. i Qui adiuuabant ⁊c̄. et ideo tranſlatū eſt ſacerdotium ab abiathar ad ſadoch. infra. ij. k Non erant ⁊cͣ. i. nō ꝯſentiebant ei. Sine aſſenſu em̄ dauid nolebant ei p̨̄bere aſſenſum regnandi: licet prior eſſet natu.Et robuſtos.ω tibus. Hęc calefecit dauid igne dilectiōis/ īmo et vulnerauit. Unde Cantꝭ. iiij. c. Uulneraſti cor meū in vno oculorū tuorum. Hęc virgo nō fuit corrupta: nec eccleſię virginitas vnqͣꝫ fuit violata. Vnde. ij. Corꝭ. xj. a. Deſpōdi vos vnviro virginē caſtam exhibere chriſto. b Erat aūt puella pulchra nimis .i. eccleſia pͥmitiua/ quādo adhuc puellaerat: quādo .ſ. multitudinis credentiū erat cor vnum ⁊ animavna: ⁊ erant eis omnia communia: Actꝭ. iiij. f. Tunc inqͣꝫ fuitpulchra nimis .i. per totū pulchra: corde ꝑ fidem: ore/ ꝑ confeſſionē: corpore/ per honeſtā cōuerſationē. Un̄ Cant̓. iiij. b.Tota pulchra es amica mea/ ⁊ macula nō eſt in te. Eph̓. v. e.Dilexit eccleſiā/ ⁊ ſemetip̄m tradidit ꝓ ea vt illam ſanctificaret: mundans lauacro aquę in verbo vitę/ vt exhiberet ip̄e ſibi glorioſam eccleſiā nō habētē maculā aūt rugā. c¶ Dormiebatqꝫ cum rege ⁊ mini. Eccleſia in contemplatiuisdormit cum chriſto: in actiuis/ miniſtrat chriſto. Cantꝭ. v. a.Ego dormio ⁊ cor meū vigilat. Hoc eſt qd̓ legit̉ Lucꝭ. x. gͦ.ꝙ .ſ. maria ſedebat ſecus pedes dn̄i audiēs verba illiꝰ: Martha aūt ſatagebat circa frequens miniſteriū. d Adoniasaūt ⁊cͣ. Glo. Adonias iudaicū populū ſignificat: qui maiorfilius eſſe videt̉: quia prior legem ſuſcępit: ⁊ gentilem populūqui ꝑ gratiā poſterior vocatus eſt ſpernēs: ſe ſolū cū dominoregnare putauit. Adonias em̄ dn̄ator dn̄s interp̄tat̉: ſꝫ eccl̓ięppl̓us cū vero ſalomone .i. pacifico nr̄o cuiꝰ ip̄e corpus ē: ꝑ diuinā ordinationē ī regnū ſubſtituit̉: de quo merito ꝑfidię maior filius: id eſt prior populus/ pręcipitatur.X ſenſus hominis: ⁊ ętas ſenectutis/ vita īmaculata. Iobxij. b. Cū antiqͥs eſt ſapiētia: ⁊ ī multo tꝑe/ prudētia. a Abiſagꝭ ſapiētia ē: Interp̄tat̉ em̄ pater meꝰ/ ſuꝑfluus: vl̓ pr̄ meꝰ /rugitꝰ: In ſuꝑfluo/ abundātia ſapiētię: in rugitu/ dolor cordis

exprimit̉ qui ſapiētiā comitat̉: iuxta illud Ecc̄s. j. d. In niulta ſapiētia / multa eſt indignatio: ⁊ qͥ addit ſcīam/ addit ⁊ polorē. Itē Ecc̄s. vij. a. Cor ſapiētū vbi triſticia eſt. Abiſacnamitis fuit: q̨̄ interp̄tat̉ coccinea. Hęc em̄ eſt va ſapīa q ſopit ⁊ redolet dn̄i paſſionē: nō ſolū in ore ꝑ p̨̄dicationē: ſed icorde ꝑ fidē ⁊ cōpaſſionē: In ore/ ꝑ verā cōfeſſionē: in oꝑet ꝑ imitationē. Hęc eſt ſapitia pauli j. Corꝭ. j. d.Nos p̨̄dicamꝰ chriſtūcrucifixū: iudęiſcādalū/ gētibꝰ aūt ſtulticiā: Ip̄is aūt vocatꝭiudęis atqꝫ gręcꝭ̓ chriſtū dei ꝟtute ⁊ dei ſapientiā. Hęc eſt ſapīade qͣ dicit̉ Eccͣj. j. b.Dilectio dei honorabilis ſapīa. Hęc ē adoleſcētula ⁊ virgo: quiamētē in qͣ eſt/ virgineꝫfacit ⁊ ſpōſam chriſti.Un̄ Sap̄. vij. d. Neminē diligit deꝰ niſicū ſapīa īhītat: Sap̄.viij. a. Quęſiui ſpōſāmihi eā acciꝑe: ⁊ amator factꝰ ſū formę illiꝰ. Hęc calefaciebatdauid nō veſtimēta. Per veſtimēta h̓ intelligunt̉ tꝑalia: q̨̄calefaciūt ī amorē dei ⁊ ꝓximi/ ſꝫ potiꝰ r̄frigerāt ab amore: Etqͥd mirū? Umbra em̄ ſt̓ q̨̄ ⁊ ſplēdorē ⁊ calorē ſolis aufert. Un̄Eccͣj. xxxiiij. a. Quaſi qͥ app̄hēdit vmbrā ⁊ ꝑſequit̉ vētū: ſicqͥ attēdit ad viſa mēdacia .i. ad diuitias tꝑales/ q̨̄ et videntur ⁊mēdaces ſūt: qꝛ inopiā nō releuant: appetitū nō ſatiant: diu ꝑmanere nō valēt. Dauid ergo oꝑtis veſtibꝰ nō calefiebat: qͥaqͣꝫto plus fulcit̉ diuitijs tꝑalibꝰ/ tāto āpliꝰ refrigeſcit ab amore dei ⁊ ꝓximi. Et ſicut vmbra calorē ⁊ ſplendorē ſolis ſil̓ expellit/ ſic tꝑaliū amor/ ⁊ affectū frigidū reddit/ ⁊ intellectū obſcurat. Dauid ergo .i. viro iuſto calefaciēdo q̨̄rēda ē abiſag .i.ſapīa nō huiꝰ mundi: illa quidem aīalis ē terrena ⁊ diabolica:Aīalis/ in luxurioſis: terrena/ ī auaris: diabolica/ ī ſuꝑbis. Nōeſt iſta ſapīa abiſag adoleſcētula/ ſꝫ vetula turpis: Nō ē ꝟgoſꝫ pl̓ibꝰ cōpulata maritis: qꝛ oē qd̓ eſt in mūdo/ aut eſt ꝯcupiſcentia carnis: aut ꝯcupiſcētia oculoꝝ: aut ſuꝑbia vitę. Nō gͦhanc abiſag q̨̄rit dauid ſꝫ illā de qͣ dicit Iaco. iij. d. Sapīa ꝗde ſurſū eſt/ pͥmū qͥdē pudica ē: deinde pacifica/ modeſta/ ſuadibilis bonis ꝯſentiēs/ plena miſcd̓ia ⁊ fructibꝰ bonis/ iudicaſine ſimulatiōe. Et ſeptē h̓ tāgunt̉ effectꝰ ſapīę: Tres pͥmi ſūthoīs ad ſeip̄m: tres ſequētes hoīs ad ꝓximū: vltimꝰ eſt hominis ad deū. Primꝰ eſt cōtra aīalē ſapīam: ſecūdꝰ ⁊ tertiuscōtra terrenā: quattuor alij cōtra diabolicā. Aīalis qͥdē fapiaimpudica eſt/ terrena/ inqͥeta/ ⁊ litigioſa/ diabolica/ imꝑſuadibilis/ ab om̄i bono diſſentiēs/ immiſericors/ plena ſimulatione.Hi ſeptē effectꝰ ſapīę/ ſūt ſeptē colūnę: de qͥbꝰ dr̄ Prouer. lx.a. Sapīa ędificauit ſibi domū/ ⁊ excidit ſeptē colūnas. Prima ē pudicitia carnis/ ſcd̓a pax mētis: Et qꝛ ex abūdatia cordis os loquit̉: tertia ē modeſtia ẜmonis: qͣrta ſuadibilitaſ: qͥnta/ amor boni: ſexta/ pietas: ſeptima/ iudicij vitas. Itē abſſasdormiuit cū dauid: nec dauid corrupit eā: ſic vir iuſtꝰ fapientiā ſuā nō corrūpit: aut appetitu fauoris ppl̓aris: aut ꝗ̄ſtu comodi tꝑalis: quēadmodū dr̄ Eccͣj. xxxiij. c. Ne dederis maculā in gl̓ia tua. Maculā qͥppe in gl̓ia ſua ponit/ qͥ ſapīam ſeſmēto cupiditatis/ aut vanę laudis corrūpit. d ¶Adonſasaūt ⁊cͣ. Adonias ⁊ oꝑe ⁊ noīe ſuo ſigͣt oēs illos qͥ in hͦ ſęcuioregnare ⁊ p̨̄eſſe alijs appetunt. Adonias em̄ interp̄tat̉ dn̄atordn̄s. In qͦ duplex dominiū deſignat̉ .ſ. dn̄iū ſuꝑ iudam ⁊ ſuꝑiſrl̓ i. ſuꝑ ppl̓m ⁊ ſuꝑ clerū: Qd̓ iſti appetūt qͥbꝰ dr̄. j. Pet. v. a.Nō dn̄antes in cleris. Adonias feſtinauit ad regnū: ſed anitēmortuꝰ ē anteqͣꝫ vēiret ad illd̓. Hoc ē qd̓ dr̄ Prouer. xxviij. sUir qͥ feſtinat ditari ⁊ alijs inuidet ignorat ꝙ egeſtas ſuꝑaeX niet ei.

Deut̓. vltꝭ. b.

dijſ

I. Regꝭ. 4. c.

Iutab

Myſtice

iji

Moraliter.