Druckschrift 
1 (1498)
Einzelbild herunterladen
 

LibriRuth

apitulum. I.N diebꝰvniꝰ iudicꝭ qn̄iudices p̨̄erātfacta ē famesi terra. Abijtqꝫ homo de bēthleem iufda vt peregrinaretur inregione moabitide/ cumvxore ſua ac duobꝰ libeg ris: Ipſę vocabat̉ elime̓hlech: vxor eius noemi: etduo filij/ alter maalon: ⁊n alter chelion: e̓phratęi d̓n be̓thleem iuda. Ingreſſiqꝫ regionē moabitidē morabant̉ ibi. Et mortuꝰ eſtelimelech/ maritꝰ noemi:Remāſitqꝫ ipſa cū filijs.o qͦ acceper̄t vxores moabitidas: qͣꝝ vna vocabat̉h̓ oͣrpha/ altera ruth. Māſer̄tqꝫ ibi decē āniſ/ ⁊ ābos moͣrtui ſūt/ maalon videt licet ⁊ chelion: remāſitqꝫmulier orbata duobꝰ liyberꝭ ac marito. Et ſurrea xit vt ī pa̓triā ꝑgeret cumvtraqꝫ nurū ſua/ de region moabitide. Audierat em̄ ꝙ dn̄s reſpexiſſetppl̓m ſuū/ ⁊ d̓diſſet eis eſcaſ. Egreſſa ē itaqꝫ de loco ꝑegrinatiōis ſuę cumvtraqꝫ nurū: ⁊ iā ī via reuertēdi poſita ī terrā iuda: dixit ad eas: Ite̓ in bc domū matris vr̄ę: Faciat vobiſcū dn̄s miſericorddiā/ ſicut feciſtꝭ cū moͣrtuis ⁊ mecuꝫ: det vobisinuenire requiē in domibus viroruꝫ qͦs ſortituręeſtꝭ: Et oſculata eſt eas.Quę eleuata voce flere

Hugonis ⁊cͣ. poſtilla ſuper librumRuth incipit. Expoſitio Capituli. I.N diebus vniꝰ iudicꝭ .ſbooę: qͥ ⁊ abeſſon dictꝰ eſt. Itaexponūt hebręi. Magiſter dicit in hiſtorijs/ ꝙ in diebꝰ heliVIIfacta eſt fames iſta: Qd̓ magꝭmorale ē: Heli em̄ ſacerdos fuit ⁊ iudex: Etūc maxime cępit inualeſcere fames ſpiritualis/ qn̄ terrenū dominiū deuolutū eſt ad p̨̄latos. Itē heli poteſtate ſua vſurpauit ſibiſacerdotiū: Ipſe em̄ pͥmꝰ trāſtulit a filijs eleazar: qͥbꝰ iure pͥmogeniturę ꝯgruebat ſacerdotiū ad ſe qͥ erat de ithamar. Et tūc etiā fames ſpūalis īualeſcit ī eccl̓ia: qn̄ poteſtateqͥs vſurꝑat ſibi eccleſiaſticas dignitates.b Qn̄ iudices. Sic ⁊ modo ē: qꝛ illi quip̨̄ſūt ⁊ deberēt eſſe paſtores: facti ſunt iudices. Et cū deberent vacare orationibꝰ: vacāt litibus ⁊ cōtētionibus: Ideo eſt fameſ ineccleſia. Amos. viij. d. Mittā famē in terrā⁊cͣ. Et de talibꝰ. j. Corꝭ. vj. a. Sęcularia iudicia ſi habueritꝭ ꝯtēptibiles qͥ ſunt ī eccl̓iaillos cōſtituite ad iudicandū. Hinc eſt ꝙ ietro dixit moyſi iudicijs intēto: Nō bonā rēagis: ſtulto labore cōſumerꝭ: Exo. xviij. c.e De bethleem .i. bethleemitę. Et eſt h̓āticipatio: Nōdū em̄ dicta erat bethleemEadē ciuitaſ eſt bethleem ⁊ ep̄hrata: ſꝫ pridicta eſt ephrata/ ab ephrata vxore calephibi ſepulta: Propter incredibilē ꝟo vbertatē ſibi redditaꝫ/ poſtea dicta eſt bethleem idomus panis. Iſta ephrata fuit maria ſoror moyſi: ẜm qͦſdā: q̨̄ poſteaqͣꝫ ꝑcuſſa eſt lepra: Nu. xij. c. dicta eſt ephrata .i. furorē vidit .i. irā dei experimēto cognouit. Itē īterpretat̉ ſpeculū: qꝛ eiꝰ plaga omnibꝰ poſitaeſt ī exemplū. Hieroꝰ. tn̄ dic̄/ ꝙ caleph ſuſcepit de ephrata hur patrem huri/ auumbeſeleel. Idē dicitur. j. Paral̓. ij. c. et iiij. a.Alij dicūt ꝙ hęc ciuitaſ pͥmo dicta ē ephrata .i. furorē vidit: qꝛ tꝑe p̨̄dicti iudicꝭ/ irā dei.i. famē validā ſēſit: et poſtea dicta ē bethleem/ reddita ſibi vbertate. g Elimelech.Suꝑ. j. Paral̓. iiij. dicit Hieroꝰ/ ꝙ tꝑe elimelech ſol ſtetit ad trāſgreſſores legꝭ terrendos. Sꝫ qꝛ nō timuerūt deū/ tāta fames inualuit: vt potior de tribu iuda fugeret/ cumvxore ⁊ filijs. ꝑ. Orpha. Hęc fuit vxorchelion. t Remaſitqꝫ mulier .ſ. noemi. y Ac marito: viduata ſupple.c¶ Matris vrę. Matris dicit nō patrꝭ: qꝛforte pater eaꝝ mortuꝰ erat. Ul̓ qꝛ filię magis ſolent matres diligere. d Cū mortuis: meis .ſ. filijs ⁊ viro. ☞ In vtero.¶Myſtice. In diebus vnuis iudicis ⁊cͣ. FFactaeſt fames. Propter paucitatē ſpiritualiū doctoꝝ: qͥbꝰ iudicādi datur auctori tas/ fit fames verbi dei: ⁊ lex per iudaicastraditiōes corrupta eſt. d Abijtqꝫ hō. Homo ẜm qͦſdā legꝭ decalogus: cuiꝰ vxor ſynagoga. Duo filij: regnū ⁊ ſacerdotiū: qͥ nō ſolū ī gēte iudęoꝝ: ſꝫ ⁊ ꝓſelytoꝝ ſibi copulā acquirebāt: ſicut ī tꝑe dauid ⁊ ſalomonis factū eſt: ⁊ qͦrūdā aliorū. Ul̓ homo/ chriſtꝰ: Homo natꝰ eſt ī ea. f Peregrinaret̉ in re. mo. Quia chriſtꝰ in bethleem iuda natus: cūapl̓is ⁊ ꝓphetꝭ peregrinationē huiꝰ mūdi viſitauit. Psͣ. Cātabiles mihi erat iuſtificatiōes tuę: in loco peregrinationis

meę. Ul̓ iudęa lege abutēs ī qͣ mortu eſt. xctꝰ obediēs vſqꝫ ad mortem: Phil̓. ij. a.g Elimelech: īterp̄tat̉ deꝰ meꝰ rex. Hiceſt chriſtꝰ cui dicit̉: Intēde voci or̄oniſrex meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ. h Axor eiꝰ noemeſt eccleſia. i Duo filij: ꝓphetę ⁊ apnkMaalon: īterp̄tat̉ de feneſtra: vl̓ a pͥncipio. Hic eſt chorus ꝓphetaꝝ: ꝑ qͥs q̄ſiofeneſtrā pͥmū lumē fidei ī orbē ꝓceſſit: cetiā veri luminis .i. chriſti/ pͥmi p̄cones fuerūt. l¶ Chelion: interp̄tat̉ conſūmatio.Hic eſt chorꝰ apl̓oꝝ: qͥ ęnigmata ꝓphad cōſūmationē plenę ītelligētię ꝑduxerūt.Un̄ Ioh̓. iiij. e. Alij laborauerūt ⁊ vos inlabores eoꝝ ītroiſtꝭ. m Ephratei .i. jctificātes: qꝛ vterqꝫ multū fructū fecerumAd hͦ em̄ miſſi ſūt. Ioh̓ .xv. c. Poſui voseatꝭ ⁊ fructū afferatꝭ: ⁊ fructꝰ vr̄ maneat. Qui⁊ liberi dicunt̉: qꝛ chriſti ſanguine liberatiaſeruitute peccati. n De bethleemiuda: qꝛ cęleſti pane ſatiati: ꝑ p̨̄dicationeeuāgelij/ ad ꝯfeſſionē fidei plurimoſ addrūt: vt ⁊ ipſi ſatiarent̉. Un̄: Et date illiſyosmāducare: Lucꝭ. ix. b. o Uxores: dullioꝝ elimelech: duo ppl̓i qͦs chriſtuſ ꝑ ꝓphetas ⁊ apl̓os ſatiauit poſt mortē ſuā: qn̄ miſiapl̓os p̨̄dicare. p Orpha: ceruix eiꝰ. hiſūt fideles de iudęis/ qͥ robur fidei ⁊ fortitudinē operū pͥmi ꝑcęperūt. q Ruthdēs vl̓ feſtinās vl̓ deficiēs: in qͣ obediētia etcredulitas gētiū deſignat̉. Psͣ. Ppl̓us quēnō cognoui ẜuiuit mihi. Et alibi: Ęthiopiap̨̄ueniet manꝰ eiꝰ deo. Ex quibꝰ factū ē vouile: Ioh. x. d. r Dece annis: Apl̓⁊ ꝓphetę decalogū legꝭ īplēteſ. Mortui ſūt: in hac peregrinatiōe: vt ꝓ ipletiōedecalogi/ acciperēt denariū beatitudinis:t Remāſitqꝫ: poſt aſcēſionē dn̄i ⁊ paſſion apl̓oꝝ: v¶MMulier .i. eccl̓ia. xiOrbata: corꝑali pręſentia. z In patriā:cęleſtē. a Cū vtraqꝫ nuru .i. vtroqꝫ populo. Sꝫ ſynagoga ī infidelitate remanenteeccl̓ia gentiū chriſto firmiter adhęſit: de qͣnaſcit̉ obeth: qͥ īterpretat̉ ſeruiēs deo .ſ. fidelis ppl̓s. b Itē ī domū ⁊cͣ. Eccl̓ia noniudiſcrete agit: nec īdiſcrete quēqꝫ recipit. jͣ.Ioh̓. iiij. a. Nolite om̄i ſpiritui credere: ſꝫꝓbate ſpūs ſi ex deo ſint. Ul̓ poſſūt hęc ſynagogę conuenire: quę retrahit ad fidemchriſti venientes. Vel: Ite in domum matris veſtrę .i. concupiſcentię: Pater verodiabolꝰ eſt. Ezech̓. xvj. a. Pater tuꝰ amorreꝰ: ⁊ mater tua cethęa. Psͣ. Pater meusmr̄ mea dereliquerūt me: dn̄s aūt aſſupſitme. Multo fortiꝰ aſſumet illos qui patrē ⁊matrē dereliquer̄t: ⁊ ei adhęrēt. Quō ergoeccl̓ia īuitat ire ad cōcupiſcētiā: a qͣ deberetpotiꝰ reuocare? Sꝫ ſciendū ꝙ nō ſolū ꝟba ſꝫ⁊ facta loquunt̉: Iuxta illud ad Titū. jͣ. d. Cōfitent̉ ſe nonſedeū: factꝭ aūt negāt: Ita hic: poſtqͣꝫ mortuꝰ fuit chriſtus etapl̓i ⁊ alij ſancti: nō ē modo qͥ doceat eccleſiā/ ⁊ ex ea ſuſcietſemen fratri mortuo .i. chriſto. Un̄ ipſa opera eccl̓ię .i. doldeamaritudo/ viduitas ⁊ ſterilitas: ⁊ etiā ꝑuerſitas ī qͥbuſda qͥrꝑſuadere vident̉ ad ꝯcupiſcētiā eſſe redeundū. Sicut em puchritudo/ ꝓſperitas/ fęcūditaſ/ ⁊ doctrinę copia/ olim multoscōuertit: ſic modo eccl̓ię deformitas/ aduerſitas ⁊ ſteruitasmultos ꝑuertit: ⁊ facit abire retrorſum. Un̄ Iob. xxix. a. ꝯſi.derās tꝑa chriſti ⁊ apl̓oꝝ qn̄ bene erat eccleſię: ⁊ ſtatū prs citē qͣſi dolendo exclamat: Quis dabit mihi vt ſim iuxta mneiſes priſtinos/ ẜm dies qͥbꝰ deꝰ cuſtodiebat̉ me? Qn̄ ſpledeoaelucerna

A

II

ra.j

B

1Pā. i.

Myſtice.

Psͣ .86.

Psͣ .118.